Afgelopen vrijdag hebben we de kerstboom afgetuigd en buiten gezet, en kon het snoeien beginnen. Voor de gein liet ik een laag takken zitten, als ik hier een lading met kokos vet gemengde vogelvoer op plak, dan zou dat toch een leuk zicht zijn? Sherlock kijkt me vol verwachting aan, gaan we spelen?
Ik hang er nog meer lekkers in, en een lading zelf gemengde zonnebloemzaad, vogelzaad en kokosvet prop ik in een vetbolhouder,
de katten zijn binnen, laat de vogeltjes nu maar komen. Ik heb de hoes die op de toren lag gistermiddag even tot een ronde kussen vermaakt, met een stuk van een oude dekbed er in en bijna geheel aan de hoes vastgenaaid en dichtgenaaid is het een lekker zacht kussentje geworden die in zijn geheel makkelijk gewassen kan worden. Het is al goedgekeurd door de viervoeters.
En toen ik gistermiddag toch bezig was, heb ik gelijk een hoes gemaakt voor een andere kussen, zoekend naar een leuke stof vond ik een quilttop. Gemaakt van allemaal blokken die ik jaren geleden had gewonnen in een blokkenloterij. Lekker fleurig en groot genoeg. De uiteinden hebben een tunnel met koord sluiting,
Past precies tussen de armleuningen
Leuke stofjes hè? Sommigen zijn saai maar daardoor vallen de fleurige stoffen beter op
Het kussen dient als iPad steun, en Jon is er heel blij mee, hij past net op schoot, mits ik achterover leun
Alleen moet hij het aantikken van het scherm afleren; hij hoorde vogeltjes kwetteren en tikte het grote beeld weg.
Jon zat eerder die dag heerlijk te rollen in de catnip toen Sherlock ook mee wilde spelen, het eindigde in een stoeipartij, Fay liep er naar toe en stond er als een scheidsrechter bij om te zien of het wel eerlijk eraan toe ging, en zag ze daar nou een Ippon?
Gisteren naaide ik deel twee van de mystery nog een keer, ik had het verkeerd gelezen, je moest een x aantal setjes van 4 dezelfde rood-neutraal stukjes naaien, en ik had gewoon een x aantal scrappy rood-neutraal genaaid. Ik heb dus genoeg blokjes om in een andere quilt te gebruiken, of voor op de achterkant. Jon lag links klaar indien hulp gewenst was
En Sherlock zat rechts van me, even afgeleid door geluiden in de straat
We komen er wel. Ik ga ze zo strijken en dan aan deel 5 beginnen, square in a square. Hoe moeilijk kan het zijn. Ik pak eerst dus maar een kopje koffie, oh en wat eten we vandaag? Ik denk dat de diepvries het antwoord wel weet, en anders ga ik nog even op de fiets weg, dan kan ik onderweg ook nog een lekker frisse neus halen.
Het was vorige week nog een hele klus om het blokkenspel voor Sophie tussen alle bedrijven door af te krijgen, als ik even opsta om Sherlock en Fay binnen te laten, blijft Jon de wacht houden bij de blokjes
Na een snelle hap gaat het duo gelijk op de toren liggen en kan ik nog een steekje zetten
Ter afwisseling snijd en naai ik deel twee van de mystery van Quiltville, dit zijn eenvoudige blokjes
En naaide ik wat meer lapjes vast aan het blokkenspel
We waren de volgende dag een hele middag zoet met de derde kuur van manlief, DH sliep en ik haakte
en bij vertrek op de afdeling kreeg hij een gelukspoppetje voor in de kerstboom, en zagen we het ziekenhuis uitlopend een dubbele regenboog. Het begon net te regenen toen ik de panorama foto maakte en lette niet goed op, dus van de dubbele regenboog is links en rechts slechts een stukje te zien.
De volgende ochtend haalde ik een kerstboom bij de boerderij vlakbij, ik zag hem al staat toen ik op het erf reed en samen met een hulp laadde de boer hem in de auto. Met behulp van een hondje reed ik hem de woonkamer in, en hoppa, daar staat hij dan, zo mooi vol, symmetrisch en recht. Piek er in en niks meer aan doen, heerlijk prikkelarm zolang je er niet aankomt.
Ik had de bakken met kerstspullen al naar beneden gebracht, Jon zorgde dat de kerstballen geen kant op konden, stel je voor dat ze er uit springen.
Die zelfde middag had ik een afspraak bij de dermatoloog, ze ging een rode schilferige plek op mijn arm behandelen met stikstof. Eerst kwam een assistent mijn handen bekijken -ze zijn op twee plekjes na helemaal genezen-, en toen liep ze de behandelkamer uit en kwam de dermatoloog naar binnen. Ze pakte een metalen slagroomspuit en terwijl ze uitlegde dat het zometeen wel koud zou aanvoelen hield ze de tuit dicht op het plekje en hoorde ik het al sissen, en ja, eerst voelde het koud maar een tel later begon het al flink te branden. 😣 Ik moest er later maar vaseline op smeren, en dat was het.
Ze liep weer terug haar kantoortje in en trok de deur dicht. Ik trok mijn jas aan, draaide de deur naar de gang van slot en liep de gang door, het ziekenhuis uit, en lekker op de fiets weer naar huis. Ik bedacht me toen pas dat ik vast op de assistente had moeten wachten om een pleister op het wit uitgeslagen bevroren plekje te laten plakken. Tja, dat kon thuis ook nog. Hier is bij thuiskomst de blaar die er op kwam nog klein, een paar uur later was het maatje duimnagel, en het was een snerpende pijn als er iets tegenaan kwam. De blaar brak een dag later door het stoten open en plakte ik er een brandpleister op, vaseline leek me op dit moment niet geschikt vanwege de lekkende en pijnlijke wond . De pleister helpt goed.
Verder werken aan het blokkenspel zorgde voor de nodige afleiding, hier een filmpje toen ik bijna klaar was
Vrijdag kwamen Tim en Yvonne Sophietje brengen, ze mocht een nachtje blijven slapen, wat een feest. Gelukkig sliep ze de hele nacht door, Evelien stopte haar nichtje in bad en samen zaten we aan het ontbijt, zelf haar stukjes brood met pindakaas met een vorkje opprikken, zo lief. In de woonkamer zag ze Sherlock en zat hard te kraaien, kirren en brabbelen tegen het arme beestje die niet wist hoe snel hij uit de buurt van dat kleine mensje moest komen
Ze schoof op haar bibs naar de andere kant van de boom en toen Sherlock zag dat ze aanstalten nam om ook onder de boom te komen, liep hij snel weer de andere kant op
Na het middagdutje en fruithapje ging ze in de box, en maar kwebbelen tegen de pop die ze liet dansen
Later die middag kwam Yvonne en Tim weer langs, ze kreeg haar Sinterklaascadeautjes van ons; een schattige zacht elfjes pop van Evelien en het blokkenspel van ons. Ze probeerde eerst de blokjes los te trekken wat haar gelukkig niet lukte, en zat even later ermee te spelen “zoals het hoort”
We aten flamkuchen met asperges en nog eentje met Italiaanse groenten en hadden als desert een zalige trifle, gemaakt door Ellie, die het tegen de middag had gebracht samen met Marjan, en zo konden ze eindelijk Sophietje bewonderen. De trifle was heerlijk 🤤 😘
Het was heel stil toen ons prinsesje en haar ouders ‘s avonds weer naar huis waren, Jon en Fay zaten er helemaal doorheen, en Sherlock durfde pas naar binnen te komen toen hij zijn kopje naar binnen stekend geen vreemde stemmen hoorde.
Ik moet vanmorgen in mijn slaap mijn wekker hebben uitgedrukt, want ik werd pas om negen uur wakker. Ooooh 🫢 Gelukkig voor de katten was Evelien al eerder op en had ze naar buiten gelaten en de vaatwasser leeggeruimd, hier was ik gisteravond niet meer aan toe gekomen.
De COVID vaccinatie die we vanmiddag kregen leverde me een stijve en pijnlijke bovenarm op, hopelijk blijft het hierbij, zodat ik komende dagen deel drie van de mystery van Quiltville afkrijg, vanmiddag sneed ik al veel onderdelen en helaas allemaal iets te groot, dit merkte ik na het maken van het eerste blokje. Het blokje op de foto is na het bijsnijden en klopt helemaal qua maat 😅
In de beschrijving staan de maten voor de traditionele manier van snijden en naaien, en daarna de maten voor het snijden met speciale rulers. En die laatste maten had ik moeten aanhouden. Volgende keer goed lezen en na het snijden van het eerste blokje even naaien om te zien of de afmetingen kloppen.
En volgens mij hebben we komende week een rustig weekje, misschien woensdagmiddag naar de bee 🤞
Klokslag acht uur begon de herrie achter ons huis, en waar ik al bang voor was sinds het huis achter ons was verkocht en de bewoners vorige week waren vertrokken, gebeurde helaas.
De grote blauwe Ceders (3 stuks naast elkaar in 1995 geplant) moesten er aan geloven. Een man boven in de boom met een kettingzaag en eentje op de oprit in de weer met een joekel van een hakselaar. Op de foto hierboven zijn al vele grote takken uitgehaald, zo zonde. En hij zat dit jaar zo prachtig vol met dennenappels.
Hier vanuit de tuin om 9 uur
manlief: “Je gaat je er niet mee bemoeien hoor!”, toen ik zei dat ik het zo erg vond dat de grote bomen weggehaald werden. De vogels zullen het wel gaan missen 😢
En vijf uur later waren de bomen weg
De hakselaar ging nog door tot eind van de middag, de katten durfden toen nog niet langs de schuifpui naar binnen en buiten, hier rent Jon naar binnen
Fay heeft er nog geen zin in, ze ligt onder de conifeer de voortuin in te kijken, Sherlock ligt boven te slapen, hij was vanmorgen als eerste naar buiten gerend toen het even stil was, en een paar tellen later gingen de machines aan en liet hij zich een paar uur niet zien. Pas toen de mannen zaten te lunchen liet hij zich weer zien, en wilde hij heel graag naar binnen.
Voor de lunch ging ik verder met de Cat Lady quilt, Jon keek even naar de deur of Sherlock er ook aan kwam, vaak wilt hij ook meekijken, vooral als er een snoepje aan vast zit. Ik tekende de letters over op HeatNbond featherlight
En ik had een stukje stof (scrap) gevonden,
Mooi mooi
Nou op de witte border strijken, en het stukje staart ook. Daar waar het staartje over de letter gaat streek ik nog een stukje witte stof zodat het paarse niet door zou schijnen
Het vastnaaien ging op het gemakje, en omdat ik zo een andere snijmat op het bureau moest leggen omdat de snijtafel bezet was, ging de overlocker er af.
ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om Jon wakker te maken omdat ik de snijtafel nodig had.
En toen, dom dom dom, trok ik de papieren versteviging (theezakjespapier) van de achterkant weg. Nu gingen de randen lekker golven, geniaal. Doe dit pas als de borders er op zitten. Volgens mij heb ik bij de vorige Amy Bradley quilts na het opstrijken van de applicaties de top eerst gesandwicht, en toen met de festonsteek alles vastgenaaid. Ik vond dat wel handig. Maar het onhandige was wel de dikke laag stof/tussenvulling/achterkantstof die ik bij elke bocht door het gat van de machine moest manoeuvreren
Hier zie je wat ik bedoel met het gegolf terwijl de zijborders er op zitten en geperst moeten worden, maar kijk ook even naar de schone zool van het strijkboutje 👍
Nadat ik de bovenste en onderste border er op had genaaid kon de mouw en het puntje van de staart er op worden gestreken
En kon ik het vastnaaien, de rand van de mouw was lastig te zien
En waar ik hier stop moet de plooi aangegeven worden
Deze lijnen had ik vergeten er op te tekenen voor het vaststrijken, en omdat ik niet wilde afhechten om de top op de lichtbak over de tekening te leggen moest ik even wat improviseren. Ik gebruikte het papiertje van de heatNbond wat ik eerder van de achterkant had losgetrokken
en een deel uitgeknipt zodat ik de lijntjes kon tekenen
met frictionpen
Papiertje weg en weer verder
Nou ja en toen was het naaiwerk klaar
Morgen ga ik wel verder, het rechtsnijden van de zijkant komt wel na het doorquilten, oeh zo leuk
Jon was blij dat dit deel klaar was, het is altijd weer spannend of het goed gaat
Jon voelde zich een beetje zielig, hij had in de spiegel gezien dat zijn oortje tijdens een klauwenwisseling een beetje gehavend uit de strijd was gekomen
En terwijl hij zich in de badkamer opwarmde, zette ik met de machine nog wat steekjes op de cat lady quilt
Sherlock kwam er weer gezellig bij, even checken of er snoepjes waren en na het in ontvangst nemen van minutenlang gekriebel en geaai bij zijn kopje liep hij spinnend naar het plekje onder het raam, maar belangrijker: vlak naast de verwarming, genieten.
De polka dot poes is er van opgeknapt, ik ben een keer extra langs de festonsteek rij gegaan met een rechte steek om het contrast wat groter te maken. Het katten vrouwtje kijkt tevreden toe.
Lekker relaxed stelletje op de lime green sofa
Vandaag ga ik nog de zwarte kat met bol wol en de kussens doen en dan kan ik aan de onderste border beginnen, elke dag een uurtje of twee, heerlijk met de radio aan. Helemaal lekker als de regen op de ramen tikt.
Sherlock lag lekker te slapen terwijl ik bezig was
Met Friction pen tekende ik de lijnen waar ogen en neus kwamen, en met een zwarte stofstift tekende ik de lijnen waar ik later moest naaien
Het was een gepiel en gepeuter om de delen allemaal netjes op, onder en naast elkaar op de witte stof gestreken te krijgen, gelukkig hielp Jon me
Ik vond het moeilijk om kleuren te kiezen, ik vind de bril te donker maar misschien valt het later wel mee.
De arm van de dame komt er later aan, eerst moet dit vastgenaaid worden, en dan komt de onderste border er op, en dan de arm, een staartje en de letters. Tegen de onderkant van de witte stof spelde ik theezakjespapier, dit voorkomt het trekken van de stof, en ik merkte tijdens het naaien dat het ook zorgt dat de stof gladder is, makkelijker glijdt tijdens het maken van de bochtjes
Op de beschrijving staat dat Amy garen gebruikte dat een tint donkerder was dan de stof waarop genaaid moest worden, maar ik doe alles met zwart, gewoon omdat de tekening ook cartoonesk is. De zwarte stippen op de ogen heb ik met een textiel gel pen gedaan (niet de micron pen)
Hier zijn de krulspelden ook gestikt met de festonsteek, een gepriegel maar wat maakt het een verschil. De onderkant van het linker kraag deel mag ik pas naaien als de border er op zit zodat de arm er ondergeschoven en ook vastgenaaid kan worden.
Om te voorkomen dat Jon eraan gaat peuteren omdat hij het beter meent te weten, heb ik het met speldjes vastgemaakt aan het andere quiltje.
Hmmm, nu ik de foto bekijk, vind ik de blauwe bol wol op het zwarte katje niet kloppen, het valt amper op. Het zit nog niet vastgenaaid, maar wel vast gestreken. Om het los te maken moet je gewoon dit deel met de strijkbout verwarmen om de lijm zacht te maken, en dan gelijk met een speld tussen de lagen heen en weer gaan. Dus niet gaan peuteren en trekken terwijl de delen nog of alweer koud zijn, want dan trek je het kapot.
