Categoriearchief: Perikelen

Bijna klaar

Het naaiwerk voor vandaag is gedaan, de eerste baan vliegende gansjes rond de huizenquilt zit er op, jeuj, maar minder jeuj is dat ik, doordat ik snel de eerste rij gansjes aan de quilt wilde showen, deze niet netjes op de top heb genaaid, zie ik nu

ze sluiten niet overal netjes aan op de rode blokjes; dat wordt morgen uithalen en opnieuw vastnaaien; wie haar hoofd niet gebruikt, moet haar tornmesje maar voelen. Ik heb de gansjes al chainstitchend (in goed ABN) gemaakt volgens Bev’s aanwijzingen, en dat gaat erg vlot, morgen weer een rand af? Wie weet komt hij wel klaar! Klik hier als je de onderstaande slideshow niet ziet

En over klaarkomen gesproken, haha, ik dacht dat het lezen van erotisch getinte lectuur alleen in dit huis geschiede door de jeugd (Game of Thrones),
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=XfAE3hIaPm4]
maar op de trunkshow van Supergoof in Etten-leur hoorde ik dat een toch al op aardige leeftijd zijnde dame geen oog dicht had gedaan, omdat ze het boek niet kon wegleggen. Een grote hit in Amerika en Engeland, hoorde ik ze daar vertellen, en dus zocht ik het thuis op, en riep enthousiast: “Gevonden!”, toen ik het boek op internet had gevonden, waarop mijn zoon, gamend op zijn kamer, gelegen naast mijn naaikamer, vroeg wat ik had gevonden. Fifty Shades of Grey Gelach van zijn kant toen ik de titel noemde, “mam, dat is pure porno, dat boek, dat is geen spannend verhaal, geen detective of zo!”, riep hij me toe. Haaa, dat gaan we dus snel downloaden en lezen, wie weet wat je er van op steekt, toch?

Het zal in ieder geval stiller zijn, deze manier opwinding, dan de vibrator die ik onlangs via de post had ontvangen; “ondanks zijn kracht maakt hij nauwelijks geluid”, stond in de omschrijving van het kleine ding te lezen, en “ideaal voor op reis en in je handtas”. Whaah, waarom zou je zoiets in je handtas meenemen, om in de koffiepauze even helemaal los te komen van alle stress, of als je in een kilometers lange file terecht komt iets om handen te hebben 😉 ? Maar goed, ik was gewoon nieuwsgierig geworden en had het samen met de visoliecapsules en vitamines besteld, en schrok me lam toen ik hem aanzette, want het was alles behalve geruisloos, crisis, je zou er de hele buurt mee wakker kunnen maken; van schrik kreeg ik het kreng niet gelijk uit, mijn hemel wat een opwinding. Eenmaal bijgekomen van het lachen heb ik de vibrator in de verpakking terug gedaan; hoe krijgen ze het verzonnen, maar in één ding hebben ze zeker wel gelijk, het is goed voor je humeur.

Gered

Tijdens de tenenkrommend slechte wedstrijd Nederland-Duitsland, waarbij Duitsland heel goed speelde en het Nederlands team uit los zand leek te zijn geformeerd, waarbij de nepotisme van v Marwijk ten koste is gegaan van het team (maar ik heb er geen verstand van hoor, maar schoonzoon van Bommel lijkt me eerder belegen dan jong, en moet zich met zijn schoonvader maar met klaverjassen bezig houden), tijdens die wedstrijd legde ik de laatste hand aan de Girls Day Out quilt, tenminste, op de borders na dus. Rechter zijde aan de bovenkant wringt nog wat, kwestie van naad onder de donkere sashing van de lingeriezaak uithalen, en even kijken waar dat mis is gegaan. Misschien is het een kwestie van een naadje uitleggen of innemen, mmm, ik ga me hier later over buigen. De top zit tegen een Clover designwall aan, hier en daar heb ik de boel een beetje uit zijn verband er tegenaan geplakt, niet echt gelet op de haakse lijnen.

Gistermiddag was het even paniek bij de familie mees, die in het huisje bij de pindakaaspot woont, en waar het al een gekwetter van jewelste is als pa en ma met de bammetjes op tafel komen, maar nu was het alarmfase rood, want ze zagen een ongenode gast, die ze liever kwijt dan rijk zijn .

op de rechter foto zie je de mezen met duikvluchten in actie, eentje scheert net over zijn achterkant heen, en is door de schaduw amper te zien, maar achter de blaadjes rechts boven zie je een andere duidelijk in de aanval. Dapper! En hieronder de slideshow, waar je ook op kan klikken als je hem niet kan zien (tenminste, ik denk dat je nu er op kan klikken, wacht, hier kan je ook klikken)

Geen bee vandaag, iedereen heeft het even te druk met privé zaken, ik ga lekker verder, snijden en naaien, beetje strijken en was vouwen, laatste cadeautjes halen voor Suzanne (zondag jarig, al 16!), en dan cupcakes bakken, 3 punten per cupcake, en ze zijn mammie! (recept volgt nog)

Quilt er iemand in Volendam?

Waar er 1 is zijn er vast meer, maar de ene die ik ontdekte zaterdag, was genoeg om mijn afkickverschijnselen te onderdrukken. Hoe ik zo in Volendam terecht kwam gisteren? Jahaaa, dat had ik niet van te voren verteld, en niet zonder reden. We hadden een uitje van mijn lief z’n werk naar Hoorn, waar ik in Hoorn uitstappend al klaar stond met het adres van Liselotje op mijn iPhone, maar helaas liepen we in 1 streep naar de haven, waar een mannenkoor ons stond op te wachten,

en waar we na het eten van een paar zalige hollandse nieuwe aan boord mochten stappen, en niet zomaar op een boot, nee, een piratenschip! Geregeld bij dit bedrijf

Met hoge masten, zeilen en muziek, waaghalzen die net zo snel naar beneden geroepen werden als dat ze naar boven waren geklommen

rechts is het sikje van de matroos. Het weer was perfect, ik zat met factor 50 op mijn gezichten de schaduw, en nog ben ik verbrand! Even dacht ik een moordschip te zien, killing kids meende ik te lezen, even later leek het failing kids, maar gelukkig voor de kindjes bleek het om sailing kids te gaan.

met de hele middag een Italiaanse entertainer Angelo Indaco op accordeon en later op keyboard (zeer de moeite waard, humoristisch en veelzijdig)

na de rondleiding door Volendam (op de Japans manier Volendam zien in 1 uur), omdat we halverwege vast kwamen te zitten op een zandbank oid, en we zo’n uur te laat aankwamen op de kade, alwaar deze heren ons op stonden te wachten:

links Jos van de organisatie Fijnevent die al jaren voor het bedrijf uitstapjes tot in de puntjes verzorgt, naast hem staat een bekende Volendammer, de zanger van BZN

(Wie? zei dochterlief bij thuiskomst), Nick en Simon waren natuurlijk veel interessanter geweest voor haar. Bij het op de pier stappen schudden we de heren de hand, en prompt zei ik meneer Smit tegen meneer Keijser, (zeg maar Jan), die er wel om kon lachen. Zijn neef, meneer Smit (toch, of is het Veerman?), stond naast hem, hij zou de rondleiding geven, en Jan liep lekker mee. In draf schoten we overal langs en door, indrukwekkend, pittoresk en uitermate toeristisch.
Na de tour kwamen we terug aan boord en mochten we ons verkleden beneden in onze slaapkamers; best ingewikkeld, zo’n Volendams kostuum aantrekken, broeken en topjes die achterste voren aan zaten haha.

Na het avondeten kwam deze vriendelijke man weer, wat een stem!

en zo vrolijk, hij zong dit liedje, en zoals jullie snappen is dit niet door mij opgenomen 😉
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=nR3tYDSXr2k]
er werd gedanst en gehost, de polonaise kon niet uitblijven, toemaar.

Helemaal gesloopt rolden we na middernacht in bed, om 9 uur fris en fruitig aan het ontbijt te zitten, terwijl de boot al onderweg was naar Amsterdam. Het weer was totaal omgeslagen, kil en nat, wat hadden we het zaterdag toch maar getroffen zeg!

In Amsterdam deden we de koffers in de bus en het scheepvaartmuseum aan, om daarna al lunchend met dezelfde bus als waar ook onze koffers in zaten naar huis te rijden, wat een dag.

Ben ik wat vergeten?

Oh ja, de quilt in Volendam, pfff, nou, terwijl de mannen zich allemaal stonden te vergapen aan bouwwerken en gestutte gevels

zag ik iets door een geparkeerde autoruit heen naar me zwaaien
hij lag er zo te zien aan de verschoten kleuren al heel lang, awh.

En omdat het toch ook met huizenbouw te maken had, mocht ik blijven, bij de groep, anders hadden ze me vast verkocht, om omgeruild voor een bosje paling, wie weet, want met zo’n smile vang ik vast veel.

Nu nog kiezen

Met frisse moed hing ik de designwall (DW) weer in de woonkamer op, sinds de verjaardag van DH lag hij keurig opgerold elders, en gelukkig ontdekte ik gisteren op zoek naar een lapje wáár elders, want ik had geen idee! De grote beeldige poezenblokken werden uitgesneden, en volgens voorbeeld op de DW geplakt. Het mes ging in het poezenprintje, wat me wel aan het hart ging, want je moet gewoon 2 rechte banen uitsnijden, en hieruit snijd je weer de blokken, “no fussycutting!”, hoor ik Merel nog zeggen, nou ja, een beetje?

En zo zaten de niet helemaal maar toch wel een beetje gefussycutte blokjes op hun plek bij de poezenblokjes op de DW, het zag er al zo mooi uit, dat ik heel even overwoog om de rest gewoon wit te laten 🙂
naaah, toch maar niet doen hè
Daarna ging ik aan de slag, van plan om de stroken te snijden voor het opvullen van de gaten, en daar bleef ik de rest van de middag even hangen; ’t is niet makkelijk, denk je dat je de juiste stofjes in de juiste hoeveelheid in huis hebt, blijk je er dus naast te zitten. En aangezien deze dame niet van plan was om naar de dealer te gaan om lapjes te scoren, werden er meerdere lapjes uit de kasten gehaald om het uit te broeden. Helemaal gek van rood meende ik dat steenrood een goede keus was, als basis, maar na 2 uur tegen die wel erg knallende banen aan te hebben gekeken, kwam ik op mijn 2e keus, lime groen, en ja, ik denk wel dat dit hem gaat worden. Wat denk je?

het oogt frisser, lente-achtig fris, vond DH toen hij naar de DW keek.
En nou moet ik morgen mijn hersens alleen nog te breken over deze keuze:
of
Links was mijn 1e ingeving, het rood is als lijm, zit tussen de blokjes in over de hele quilt. Of zal ik helemaal voor lichte kleuren gaan? Het is aan de andere kant wel fijn als een toch een beetje pit in zit. Pffff. Dat is weer het nadeel van teveel nadenken, je gaat twijfelen. Het spoor bijster? (nu al?), ik zal Yvonne vragen of ze de quilt van haar nog even omhoog wilt houden, zodat je kan zien hoe de verdeling van de blokjes ‘moet’ worden. Niets moet natuurlijk, maar het is zoals Yvonne zei, ook wel eens lekker om niet teveel na te hoeven denken (nou, dan kennen ze mij nog niet). De stof komt bij Birdblocks vandaan, too cute.

Kan gebeuren

Moederdag, ontbijt op bed, lekkere luchtjes, smeerseltje en dvd’s als cadeautjes, schitterend weer en de kinderen die de afwas doen, wat wilt een mens nog meer? Ik had het teiltje met de vaat al gevuld met een sopje, en stond buiten foto’s te maken,

toen ik opeens gemopper vanuit de keuken hoorde,

dat het water wel ‘fokking’ heet was, over klauwen verbranden en over de vraag hoe mama dat toch doet.

Ik moest wel lachen, we zijn verwend met een vaatwasser, en owee als-ie kapot is.

Zopje zat op de watersteen en liet zich uitdagen door een brutale ekster, en hij zat zo van zijn neus te maken, dat het niet veel had gescheeld of het was exit ekster geweest. 🙂 Foto is door het raam gemaakt.

’s Middags gingen we naar mijn ouders om mijn moeder te verwennen met een plantenhanger en een kratje vol met bloeiende plantjes, zodat ze zelf de vogel kon opvullen; het cadeau was een schot in de roos, hier word je toch ook vrolijk van.

Maandag heb ik de ganzen dag 🙂 in de tuin gewerkt,

we hebben bamboe in de voortuin staan,

waarvan 1/3e kapotgevroren is, 1/3e opkomt op plaatsen in het grasveld waar je je nek over gaat breken als je niks doet, en 1/3e dat maar een beetje heen en weer staat te wuiven, zelfs in bijna horizontale toestand na een sneeuwbui. Nou is de kans klein dat het komende tijd gaat sneeuwen, maar goed, ik vind dat ik achteraf gezien toch een foute keuze heb gemaakt om op die plaats de bamboe nigra te planten. Maandag heb ik dus de stoute handschoenen aantrokken, en ben aan het zagen, kappen en snoeien geslagen,

het toefje bamboe op de hoek is van een mini-soort (foutje van de leverancier), en ik weet nog niet of hij mag blijven staan of niet, ik had er geen puf meer voor, toen de monsters van 3 meter hoog er uit waren; helaas lukte het me niet om de wortels er uit te krijgen, maar slechts een klein deel, en dat kostte me al haast kapotte gereedschap en overbelasting van spieren. Dit lijkt me een mooie klus voor ingehuurde tuinmannen, toch? Of bestaat hier een gemeen, doch wel milieuvriendelijk, middeltje voor? Na afloop kon ik lekker bijkomen met een kopje thee een spelletje Patience, hoewel, lekker?

What’s wrong in this picture? Ook de dvd-box van George Gently werd aangevallen tijdens het uitblazen, ooh zo leuk, ik had er slechts 1 van de 5 gezien.

En dan is het dinsdag, en heb ik alle takken op de dikste na naar de vuilstort gebracht, de auto was sneller leeg dan gevuld. Maar daar weer wegrijden was niet zo simpel, boven op het terrein van de stortplaats stond een auto met draaiende motor te wachten, waarop hij stond te wachten was me onduidelijk, want hij stond midden in het pad de boel te blokkeren, zijn auto leek leeg, en toen ik uitstapte en hem vriendelijk vroeg of hij een meter of 2 door kon rijden en ook een beetje opzij, keek hij me boos aan.

“Hij mot daor weze!”, spoot de passagier naast hem mij vinnig aankijkend toe, ze hing over zijn schoot bijna uit het raampje, wijzend naar de container aan de zijkant, waarvoor nog 2 auto’s stonden te wachten. Maar voor zijn auto was nog ruim plek voor een auto, dus even doorrijden was toch niet teveel gevraagd. “En ik wil gewoon naar de uitgang rijden, daaro.”, zei ik terug in een poging ook lekker plat Roosendaals te praten, en wees naar de uitgang, maar als reactie schoof hij zijn raampje dicht, en bleef stil staan.

De bestuurder achter me die ook half uit zijn auto hing om zich er mee te bemoeien, keek boos zijn kant uit , vatte met luide stem het gedrag en karakter van de onwillige man bondig samen: “Eikel”, wat ik wel erg beschaafd uitgedrukt vond en in gedachte met nog wat sappigere termen aanvulde, en reed toen rond een paar glasbakken heen, naar de uitgang. En dat deed ik dus ook maar, ook al was dit niet echt voor auto’s, denk ik, gezien de boze blik van een medewerker die net om het hoekje van de glasbak aan kwam lopen, en van schrik een onnodig zijhupje maakte om mij te ontwijken; zo dicht reed ik niet langs hem heen.

Het was nog droog toen ik thuis kwam, en heb toen snel een paar van de mooie -als bezemstelen zo dik- rechte stokken rond de klimrozen gestoken, zodat rozen en clematis in ieder geval verticaal geleid kunnen worden. Ik moet het nog wel beter vastbinden van boven, maar ik kon zo snel mijn binddraad nergens vinden. Zodra het droog is, zijn de graskanten aan de beurt, die moeten ook weer hoognodig afgestoken worden.

De vaatwassermonteur is vanmiddag langs geweest, en weer onverrichter zaken vertrokken, nadat hij een dik uur aan het sleutelen was met de machine er uit en later er weer in te zetten, waarbij hij geen pottenkijkers kon gebruiken, wist hij me op subtiele manier te vertellen; hij gaf wel een gil als hij klaar was. Gil! De ventilatormotor is kapot, en toevoerslang en stekkers doorgebrand, en bij eentje is het snoer zelfs flink weg gesmolten. En dit alles vanwege een lekkage dankzij een afdicht ventiel dat zijn werk niet meer goed had gedaan, “het rubbertje is een beetje vergaan, kan gebeuren.”, zei hij schouder ophalend. Jemig, toch niet met een 4 jaar oude Miele? Gelukkig valt dit onder de garantie, de onderdelen zijn besteld en hopelijk is begin volgende week alles weer pico bello in orde. Diepe zucht.