Categoriearchief: Affo’s

Niet schrikken

Maar ik heb weer een quilt klaar, nee, toe, niet huilen, ik kan er toch ook niks aan doen? Terwijl de Girls Day Out gisteravond -op de verkiezingsavond- onder de natte lappen verdween, moest ik toch iets doen, anders ga ik eten, en dat willen we toch ook niet? En om nou de hele avond de net binnen gekomen lapjes van Mascha te aaien, dat is ook wat, maar ze zijn wel enig! En het kleine hartje wat er als presentje bijzit, krijgt een mooi plaatsje op de GDO.

Dus heb ik snel de latten van stal gehaald, klemmen er bij gezocht, de punaises lagen op hun vaste plek, rol met katoenen vulling erbij, en binnen een half uur zat de quilt er op, nog niet vastgezet;

ik heb zo zitten mopperen op de veiligheidsspelden, hoe kwamen ze nou zo bot, ze waren nog maar een paar keer gebruikt? Maar goed, even doorsteken en doorbijten, en de punaises konden er uit gewipt worden, en Zopje rook de verse quilt al nog voordat ik klaar was.

Goedgekeurd? Vast wel, en nadat beiden waren opgerold ging het licht uit, om de volgende ochtend er weer fris en fruitig voor te gaan zitten. Maar niet voordat ik iets weg had laten halen, want wat er in gaat, moet er ook weer een keer uit, tenminste, in dit geval. Nee, geen enge en mislukte SM perikelen, daar kan je mij niet blij mee maken, dat hadden jullie vast wel al begrepen uit het tepelklemmen stukje uit mijn vorige blog.

Ik lag om 9 uur al bij de huisarts in mijn blote kont met mijn benen opgetrokken op de onderzoekstafel, terwijl het spiraaltje er uit gehaald werd, en ik ondertussen de oren van de mans hoofd afkletste; hoezo zenuwachtig? Ik had een hele rampenscenario bedacht wat er mis kon gaan, en was verbaasd toen ik een gek gevoel voelde (alsof je een snotje lospeutert en hierbij een paar neusharen mee los trekt). Volgens mijn huisarts zou ik er ook verder niks van merken, hooguit een opvlieger of zo, zei hij, wijzend op mijn rode hoofd. “Dat is geen opvlieger, dat is van alle opwinding”, zei ik, en hij wist even niet waar hij moest kijken. Opgelucht over deze vlotte bevalling liep ik (aangekleed) weer naar buiten. Bij thuiskomst had ik buikkrampen, maar niet aanstellen en gewoon aan de quilt werken, en een uur later constateerde ik een nat kruis, en niet vanwege het soppen achter de naaimachine omdat het quilten zo lekker ging, maar gewoon vanwege bloed, jakkie bah.

Het quilten ging dus voor geen meter, ik heb meer verdorie’s en nee hè’s geroepen, dan afgelopen weken. ’t Kreng deed niet zomaar een paar steken zo nu en dan overslaan, nee, hele stukken continue overslaan, ongeacht wat ik uit mijn trukendoos haalde, zoals daar zijn: draad anders aanvoeren, draad opnieuw inrijgen, nieuwe naald, ander soort naald, ander garen, spoel opnieuw laden, weer een andere naald, tot ik er achter kwam dat het aan de achterkantstof lag. Deze voelde te stevig aan, zoals net gekochte stof aanvoelt, of zoals de stof van de H&W aanvoelt, maar deze stof had ik dus wel gewassen; het was wel puur katoen, dit stond op de rand en bleek ook uit een brandtest. Het was me al eerder opgevallen, maar ik dacht niet dat het een probleem zou zijn, ja dus. Enig alternatief wat ik kon bedenken was doorstikken met boven-ondertransport, in rechte lijnen van begin tot eind van de quilt, en zo een rasterwerk creëren door midden over de gekleurde banen te stikken; een hoop gezwoeg, maar 3 uur later was het leed al geleden, en kon ik na het avondeten aan de bies beginnen. Deze haalde ik uit een restant,

lekker bonte stof, opzetten ging vlot, even op Evelien’s kamer poseren voor de foto, say cheese:

en om half 9 met 6 colour catchers, -waarvan eentje als een zakje gevuld met oxi-poeder (kant en klaar gekocht)- in de wasmachine, waar hij mooi schoon uitkwam, en momenteel doet de droger de rest. Morgen laat ik wel een foto van het quiltwerk zien, niks bijzonders, het kunnen niet allemaal hoogstandjes zijn.

En nu vragen jullie je misschien af hoe het staat met de GDO onder de klamme lappen. Nou, wat kan ik zeggen, ze is nog nat, en er is iets uitgelopen, gaan bloeden, ja, ook zij, het lot der vrouwen. De rozen bleken dus nog met de oorspronkelijke garens geborduurd, (dacht dat ik alles had uitgehaald toen, jaren geleden) maar ze zien er -vind ik- prachtig uit, als echte rozen; hoop niet dat het eenmaal opgedroogd opvalt dat de kleurstof ook een beetje buiten de lijntjes is gegaan. Maar wat wel zonde is, en waar ik even niet weet of ik dit zo moet laten, is het gele beertje, daarvan is de stof ook gaan bloeden, aiaiai. Zie voor jezelf

morgen of overmorgen weten we meer, dan is de quilt droog en kan ik altijd nog actie ondernemen.

Hmmm, welke quilttop heb ik nog liggen?Ik kan er zo 3 opnoemen….minstens!

Klamme handjes

Vanmorgen moest ik Zopje van de quilt afjagen, ik had hem op tafel gelegd om er aan te beginnen, toen ik me bedacht dat ik mijn koffie was vergeten te pakken, en toen ik terug kwam wilde hij zich net lekker settelen. Gelukkig kon hij zich ook vinden in het alternatief dat ik hem bood, het plaatsje op de bank, ook op een quilt, en kon ik de bies verder tegen naaien

’s avonds begon het te regenen en kwam Zipje pas binnen, puitnat zeeg hij neer op mijn stoel, en terwijl hij zich begon te wassen, lag zijn broer geduldig op de loer, klaar om aan te vallen op het moment dat Zipje zou gaan eten.

Els vroeg wat dat voor clipjes waren die ik gebruikte, en bij het Google-en (op Clover klemmetjes) om door te kunnen geven waar ze deze kon kopen, kwam ik op een heel ander soort klemmetje terecht, de tepelklem, maar ze heten ook Clover klemmetjes. Au, ik moet er toch niet aan denken hoor; de website heet niet voor niets Niet-lief

Ojee, je zou toch maar in alle onschuld Clover klemmetjes op je verlanglijstje zetten, en dan krijg je deze, dan kijk je toch wel gek op denk ik; hier in huis zou er gebulderd worden van het lachen, dikke knipogen over en weer, vast wel. Onderstaand filmpje kan je met gerust hart bekijken terwijl anderen door de kamer lopen, een dame legt uit en laat zien hoe de clips werken, die ik gebruik om de bies vast te zetten, leerzaam!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=0zqtj6xG4Sg]
De Girls Day Out was tegen de eind van de middag klaar, de label heb ik een eind van de hoek af vast gezet (foto volgt nog), omdat hij de hoek te stug maakte (dikkere stof), dit zag ik pas nadat de bies er al helemaal tegengezoomd op zat; hij duwde de hoek gewoon naar buiten toe.

en hier hangt de quilt

even kijken hoe hij staat, nog niet als een plankje zoals ik ze graag heb, maar wel een plaatje. Na het showen heb ik hem gelijk op de grond gelegd, en bedekt met natte handdoeken mag hij blijven liggen tot hij droog is,

en ik bedacht me toen, dat ik een stap heb overgeslagen, namelijk het wegwerken/verwijderen van de losse draadjes. Ik hoop dat ik vannacht goed kan slapen, want sinds de quilt onder de natte lappen ligt, ben ik ongerust; zal er niets doorbloeden van borduurgaren of stof? ‘k Heb al een paar keer gekeken, maar voor zover ik het bij avondlicht kan zien, niets geks nog ontdekt, poeh, spannend hoor. Misschien dat ik hem aldus nog moet wassen, met colourcatchers en op delicate wasprogramma, de stitcherylapjes zijn ook door zoveel handen gegaan, de afgelopen jaren, zoveel kwijl dat daar op zit, dat willen we niet weten.

Hoe doen jullie dat met stitcheries/borduurwerk? Wel of niet zelf wassen?

De aanhouder wint

De Cat’s Meow quilt doorquilten ging als een droom zo vlot, en toen kwam het rondom afsnijden, en toen kwam de bies. Ik wilde eerst de rode gebruiken die ik er af had gehaald, maar hier zaten zoveel draadjes in, en hij was zo vervormd door het wassen, drogen en uithalen, dat ik de gok niet durfde te nemen. Dus op zoek naar een geschikte stof voor de bies, en ik kwam uit op deze vrolijke stof die ik 2 weken geleden bij Merel had gekocht

heeft het zo moeten zijn? Net als met de gestreepte achterkantstof staat deze stof heel goed bij de top, en ook al heb ik het niet in de quilt gebruikt, alle kleuren komen er wel in terug. Met het in de wasmachine steken kreeg ik wel even bibbers, als dat maar goed gaat,

Zopje durfde niet te kijken, en ik haalde opgelucht adem toen hij er helemaal goed uit kwam, poeh, gelukkig is het helemaal goed gegaan. Op de foto ligt hij nog nat te wezen; ‘hangquilts’ laat ik op lage toeren centrifugeren, en dan op de grond drogen, en dan hangen ze als een plankje zo recht; beddenquilts gaan na het wassen in de droger, die mogen wollig opgeklopt worden.
Zo, nu kan ik eindelijk met volle overgave beginnen aan het sandwichen en doorquilten van de Girls Day Out. 🙂

Oja, de wasmachine is dus weer in orde, de monteur had er 10 minuten voor nodig, de pomp zat verstopt met 2 colorcatchers, 1 euro, en een haarspeld met een dot pluizen er aan.
volgende keer maar doekjes tellen, net als bij een operatie, dat er evenveel uit komen dat dat er in gaan.

Tjop-tjop

Weblog geeft weer e-mail-updates bij nieuw geplaatste blogjes, hoera! Het loopt misschien nog niet helemaal soepel, maar het loopt tenminste weer. Je krijgt die berichtjes, als je rechts op de pagina op Subscribe to … (boven het weerkaartje) heb geklikt, en dan moet je wat invullen, en dan krijg je een bevestigingen email waar je ook even op een link moet klikken, en klaar ben je.

Idioot vroeg wakker geworden voor de zaterdagmorgen, even mijn mobieltje gecheckt; nee, geen sms’je van oudste spruit die dit weekend met studiegenoten Keulen aan het verkennen is, en vervolgens mezelf weer in slaap gesust met de gedachte dat ze het vast heel erg naar haar zin heeft, geen nieuws is goed nieuws. Toen ik weer wakker werd, rook ik vers gebakken brood, en toen deze dampend op het rooster lag, zag ik door het keukenraam Zopje aan komen lopen met zijn ontbijt stevig tussen zijn tanden. Muizen in overvloed in het natuurgebied achter ons huis, de buren zijn maar wat blij met Z&Z, geen tegen de kamerramen springende muizen meer, en de schuifpui kan met mooi weer ook gewoon open blijven,zonder dat je bang moet zijn voor ongenode gasten.

Na het ontbijt ga ik als de wiedeweerga verder met het opnaaien van de ophangsleuf, en nog voor het eerste kopje koffie gezet wordt, is hij klaar. De foto waar hij op de grond ligt, is vrijdagmiddag genomen, vlak voordat ik de biezen ging stikken. Het lijkt wel of de poppetjes zeggen: ” Give me a hug!”

Dan is het draadjes weg werken, vooral de voorkantgaren die op de achterkant is gaan knopen, wat wel eens gebeurt, en om deze draadjes weg te werken kan je natuurlijk een naald gebruiken, maar dat werkt lastig als je maar korte eindjes hebt, en dan komt dit handige mini-haaknaaldje met terugslagklep van pas. Ik heb er al eerder over verteld, maar herhaling is de kracht van onderwijs

voor de laptoppers waarop geen slideshows op te zien zijn, zijn hier de foto’s

Heel goed te zien is dat op de achterkant (de groene stof met vogeltjes) het bovengaren als stipjes uitploept, en vooral daar waar er bochten gemaakt worden, ploepen ze nog verder uit. Dit trekt meestal wel bij na het wassen, niet dat het allemaal weg trekt, maar wel grotendeels. Bij mijn ploept er ook wel eens wat uit, en toch houd mijn familie nog van me.

’s Middags ben ik verder gegaan met de DPtjes, maar ik loop nog niet over van de enthousiasme, ik vind dat er teveel contrast zit in licht en donker bij deze ‘blaadjes’, maar dat kan ook komen, omdat er nog geen hartjes in zitten (moet nog de juiste stof vinden) en doordat de foto in de avond is genomen komt het wat flets over. Het is een hele andere quilt dan die van Suzanne, die met lichte Aunt Grace stoffen is gemaakt, met witte ondergrond en veel geel.

Ik heb het op de naaimachine gedaan, nadat ik eerst een uur deed over nog geen halve DP vastnaaien met de hand. “Ooh nee Shirley, dat gaat hem niet worden”, sprak zij met de nodige zelfkennis, en toen mocht de Pfaff weer aan de slag, met de festonsteek.

morgen even gas geven, en dan mijn kast in duiken, op zoek naar passende sashingstof, iets met ~~bloederige~~ bloemerige borders, mmm, volgens mij heb ik vorig jaar zoiets gescoord bij Dorry.

Vrijdag de 13e

“Binnen blijven en niet op trapjes staan”, staat op mijn agenda voor vandaag, dus helaas, geen ramen lappen, hoe dramatisch ze er ook uit zien met de David Hamilton look, nu de zon er zo heerlijk op staat te schijnen. Echt balen, dat van niet mogen lappen, dan maar wat anders doen, de was is al gevouwen en de stofzuiger is ook na een 10 minuten klaar met zijn werk, en dan mag ik spelen van mezelf, jeuj!

Tale of two kitties hing even voor de foto, want hij zit nu in de was,is hij niet geweldig? Ik vind het quiltwerk zo mooi uitkomen onder de spotjes (en zonder flits genomen), en hier komt hij later ook te hangen.

Gisteren had ik de bies al op de voorkant vast gestikt, en vanmiddag heb ik hem naar achteren omgevouwen, de rand valt een klein stukje over de stiklijn vastgespeld, zodat ik hem via de voorkant kan vast naaien, precies naast de bies.

Ik heb het deze keer met transparant garen gedaan, zowel in de spoel als op de top, en bij het opwinden op het spoeltje moet je dit heel langzaam doen, zodat het garen niet uitgerekt op de spoel komt te zitten. Waarom niet? Nou, omdat het kan gebeuren dat je daarna het garen er met geen mogelijkheid meer af kan winden tijdens het stikken. Dat willen we niet hebben, en gelukkig past het spoeltje op de Bernina, waar wel een snelheidsregelaartje op zit. Ik heb een label gemaakt van een restje mini-paneeltjes die bij het stoffenpakketje zat, en heb er geen foto van gemaakt, dus die volgt nog.

De bies zit er onzichtbaar op, geweldig, op de achterkant zie je de stiklijn wel, maar dat scheelt me niks, die kant leunt tegen de muur aan, uit het zicht. Met het vast stikken van de bies heb ik de label ook in de hoek aan 2 kanten vast gestikt,

de rest gaat met het handje, een klein uurtje werk.

Met angst en beven leg ik hem op de vloer, het uur der waarheid is aangebroken; liggen de randen plat, of lijken ze op de haute couture mouwen van onze Majesteit, elegant klokkend? Helemaal plat, lekker haaks en ooh er trekt niks! Het is goed dat er op dat moment geen postbode aanbelt, want ik zou hem spontaan plat op zijn mond zoenen! Evelien komt ook kijken, prijst mijn kundigheid en creativiteit, ik wijs haar op de 2 wegvallende punten midden boven en midden zijkant, daar waar ik net even te enthousiast de randen had afgesneden. je moet ook geen mes hanteren als je nog niet helemaal senang bent! Diepe zucht, lesje geleerd, maar of het lesje gaat beklijven, ik betwijfel het! (In mijn volgende blog zal ik uit de doeken doen hoe ik biezen opnaai, en hoe anderen het doen)

De ophangsleuf vastzetten nadat je hem eerst in de naad van boven heb mee gestikt met de bies, ik heb een handige tip, maar misschien doet half quiltend Nederland het al zo. Voor de andere helft laat ik het toch zien, de ene helft gaat maar even wat voor zichzelf doen:

Balen dat je niks ziet van deze slideshow? Lees dit blogje, misschien kan het helpen.

Tot de quilt kan hangen, hangen deze 2 quilts nog even in de spotlights, mooi met de schaduw van het wasgoed 🙂 op het gras, net echt.

De Kitty quilt is maar licht gecentrifugeerd, zodat ik hem plat liggend onder de trap

kan laten opdrogen voor een lekker strak resultaat, want op de manier hier onder …… beviel het toch niet helemaal.