Categoriearchief: Affo’s

Wat een jaar! deel 1

Terwijl manlief vanmiddag in het zonnetje aan het hogedrukspuiten was, en ik de lederen kap van de jacuzzi in de was aan het zetten was, bedacht ik me dat een “wat een jaar” blogje best wel leuk zou zijn, niet bijster origineel, maar wel leuk.

2012 begon met oliebollen en vleeskroketten eten bij mijn ouders,

de huizenbouw ging van start, door Jeanneke in het leven geroepen, de handwerkmand wordt gevuld met huizenstof , gekocht in Brielle samen met mijn moeder
maar helaas ben ik er niet ver mee gekomen, ben gestrand bij een huis of 40 vrees ik,
de poezen kijken me mistroostig aan, maar snappen me wel, het is het een of het ander.

mijn designwall krijgt 3 maanden achtereen een Rose of Sharon block bij, nog iets waar ik vol enthousiasme aan begon, maar niet door pakte, -elke maand 1 blok, hoe moeilijk kan dat nou zijn?- maar wel van plan ben hem serieus echt waar af te maken, want ik heb hem in het echt gezien en het is een beauty! Net als de antieke quilt van Guute, waar ik onder het tv kijken aan werk,

de hexagonnenrand vordert gestaag, met kleine steekjes wordt de sashing er onder geappliqueerd, en voel me een worden met het naaldje en de quilt, ook omdat ik deze soms letterlijk aan mijn vingertopje naai. Hij wordt gekeurd en goed bevonden door de vereniging der huiskatten. De lente komt er aan, en ik krijg zin in bloemen, die op een mooie ondergrond worden vastgezet

ik quilt een kinderquiltje door die we met de beegroep in Heerle hebben gemaakt, en die later wordt verloot (door de organisatie) om de kosten te kunnen dekken, dus wie weet hangt hij ergens in NL in een kinderkamer of op een bedje , ik zou het best wel leuk vinden te weten waar hij terecht is gekomen.

en terwijl de speldenkussens zich spontaan gaan voortplanten, groeien de blokken

pimp ik de quilt van mijn moeder wat op

en vind ik bij Merel behalve heerlijke taart en goed gezelschap ook nog de juiste stof voor mijn huisjes, daar ligt het dus niet aan.

Volgend blogje please…..

8e quilt klaar

Vanavond zette ik de laatste steekjes aan de 8e affo van dit jaar, waarvan er 4 alleen al deze maand, goh, bestaat er zoiets als hyperquilteroidie? Zoja, dan heb ik het, maar ik lijd er niet echt onder, haha, laat maar komen! Voor het avondeten moest de bies er nog op, en ik had hem even op de grond gelegd om te kijken of het nergens trok,

en gelijk kwam Zopje aanlopen,hij is in zijn vorige leven vast een quilter geweest, kan niet anders. Of zouden wij quilters allemaal na onze dood terugkeren als katten, met quilters als baasjes. Ooh, dat zou fijn zijn, hier kan ik me wel in vinden hoor.
Nadat ik tijdens DWDD de ophangsleuf had tegen gezoomd, waarbij ik me hevig in de vinger prikte bij het zien van 2 zoenende mannen, hete stoom en mooie lijven, legde ik hem nog even op de bank voor de foto, voordat hij in de wasmachine ging

Zipje was in zijn vorige leven duidelijk een iets minder fanatieke quilter dan zijn broer,
en ooh wat is-ie er mooi en fris ruikend uit gekomen! De colorcatchers zagen mooi licht-mosgroen, geen uitgelopen kleuren, en de blauwe lijnen van de stift waren ook verdwenen. Op de foto zetten ging niet zo makkelijk, de flitser maakte er een fletse boel van,

en zie hoe mooi zonder flits (ja, ik ben hem mooi gaan vinden naar mate het quiltwerk vorderde).

Ik had nog een tentstok -en dat voor iemand die nooit kampeert 🙂 – en kon hem mooi over de balustrade hangen. Hoor de kippen kakelen, diep beledigd dat ze hun uitzicht kwijt zijn. Stil maar kippetjes, vrijdag is-ie weer weg, want dan gaat hij mee naar Nieuwkerke, naar het quiltweekend, en nee, jullie blijven thuis, jullie zijn daar al eens geweest, jaren geleden.

alle 8 goed

Girls Day Out quilt

Maar eerst even de Bridget Millar showen, wat een verschil van avondfoto en dagfoto. na het wassen en plat liggend drogen zag hij, of liever gezegd: zij, er heel mooi uit, wat komt het quiltpatroon er prachtig uit! Als je goed kijkt, zie je links onderaan een misser, ik was het spoor even bijster met het optekenen, en kwam er tijdens het doorquilten achter, en besloot toen om het zo te laten. De Girls Day Out was vanmorgen eindelijk droog, en ook die hangt mooi tegen de muur, dit wordt voorlopig haar vaste hangplek, niet te hoog, zodat alles goed te bekijken is. Voor detailfoto’s klik je hier, en dan kan je op de foto staan en klikken, lekker groot! En wil je de volgende foto zien, klik je weer op de foto, en kan je op next klikken.

Ik zie een ster

En wel meer dan een ook, ik heb hem heel even tegen de muur gehangen voor de foto,
en daarna ging hij gelijk in de was met heel veel kleurvangdoekjes, want de achterkantstof is van dezelfde rozenstof als van Eveliens romantische rozenquilt, en die had ook zo afgegeven. Nou, het was geen overbodige luxe, de doekjes kwamen donker roze de machine uit, en de quilt zag er mooi uit, alle blauwe lijntjes weg.

Eerder deze zaterdag had ik de Girls Day Out vanonder de inmiddels droge handdoeken gehaald, en de schrik was groot, de blauwe batiks, die van een jelly roll af waren gekomen, waren flink aan het bloeden geslagen, en ook de rode sashings, die wel van te voren gewassen waren, hadden aan de achterkant hun sporen nagelaten.

Aan de voorkant was ook wel het een en ander zichtbaar,

dus ging de quilt de wasmachine in, met heel veel colourcatchers, en een zakje met Vanish Oxi, op de fijne was, en op hoop van zegen. En terwijl de was draaide had ik dus de sterrenquilt afgemaakt, bies opgezet, ophangsleuf vastgenaaid, en op zoek naar de volgende UFO.

een draak van een quilt, sorry dat ik het zeg, maar het is een quilt gemaakt op een cursus machinaal patchen, járen geleden, bij Fee gevolgd in Etten-Leur. Stoffen had ik in de winkel uitgezocht, groen leek me wel wat, maar jongens wat saai. Zelfs Zopje wilde er niet op liggen, nadat hij vol enthousiasme op tafel was gesprongen bij het zien van een verse quilt. “Naaah, toch maar niet”, zie je hem denken, en hup, weg was hij weer, achter de muizen aan.

Toen de top net klaar was, was ik al begonnen met het doorquilten, en bij gebrek aan inspiratie kwam ik niet verder dan alle blokken vastzetten in de ditch met transparante garen, en bij een ster rondom een beetje echoquilten. Ik was bij een andere quilt ook al aan het meanderen geslagen, maar dat had ik gelijk weer uitgehaald, veel te priegelig, veel te veel werk.
De groene sterren heb ik nu allemaal al doorgequilt, gewoon simpel echoquilten tot een kleine ster over bleef in het midden. Morgen hoop ik meer ideeën te hebben voor de rest, mijn ziel zit niet echt in deze quilt. Ik zal eens kijken in het boek Quilting makes the Quilt, hier te koop.

De GDO is mooi en fris uit de wasmachine gekomen, alles was nog heel en zat er nog aan, en hij ligt nu op de grond onder de trap op te drogen, de vlekken zijn allemaal verdwenen, voor zover ik heb kunnen zien. De doekjes waren allemaal vuil/grauw roze. Morgen gaat hij tegen de muur, eindelijk!

Aléé hop

Even stand van zaken, de Affo’s van dit jaar op een rijtje

Vol verwachting dook ik vanmorgen mijn UFO stapel in, welke riep nu om het hards om afgewerkt te worden? Na een wilde scrapquilt schreeuwde mijn ziel om een rustige traditionele quilt, mijn armen vroegen of het alsjeblieft een niet al te grote quilt kon zijn, en mijn hersenen bedelden om iets uitdagends qua quiltwerk, wat om een beetje rekenwerk of in ieder geval nadenkwerk vroeg. Vooruit, maar niet teveel, want ik wist niet hoe de plotse hormonendip invloed ging hebben op mijn doorzettingsvermogen, nu dat het spiraaltje en de hormoonpleisters weg waren.Herinneren jullie je deze nog?

Van een pakketje stof gemaakt, maar ik bleek te weinig stof te hebben om hem zo groot te willen maken als ik in gedachten had, ontdekte ik toen ik al bijna klaar was, en toen had ik er een donkerdere stof bij genomen, wat goed is uitgepakt, vind ik. Met een rode piping rondom (zie foto onderaan dit blogje), de eerste keer dat ik zoiets in een quilt stopte, en ook dat beviel wel, ook al vielen de puntjes van de sterren nu weg, nou ja, ik wist dat ze er wel zaten, en dat was al goed genoeg.

Uitdagend quiltpatroon, ik wist er wel eentje, de Baptist Fan.
Photobucket
In dit filmpje kan je het maken in actie zien, ook al doet ze het hier op een longarm machine, met de gewone naaimachine lukt het ook wel. Jammer dat ik het filmpje niet op mijn blog kan zetten, die functie is uitgeschakeld door de maakster van het filmpje. Als ik me laat inspireren door een filmpje, dan bekijk ik het eerst een paar keer, en nadat ik aan de slag ben gegaan, bekijk ik het weer, want pas tijdens het zelf doen, komen de vragen.

De kwart cirkels moesten eerst op de quilttop getekend worden, maar hoe? Eerst zat ik te pielen met borden, met passer en papier, maar ik kon me niet voorstellen dat dit hem ging worden op deze manier, tot ik me herinnerde dat ik ooit in een vlaag van verstandsverbijstering een setje ronde mallen had aangeschaft, en eureka, die werkten goed!
Zodra ik dit patroon binnenkort weer ga gebruiken, maak ik wel meer foto’s van hoe ik het aanpak op de quilt.

Het er op tekenen ging met de mallen steeds vlotter naar mate de quilt gevuld werd met blauwe lijnen, en na een half uurtje zat het er op, en het zag er nu al goed uit :-).

Het quiltengaren, dat een tikje donkerder was dan de bruine stof, brak bij elke scheet die ik liet, alleen bij het lossen van de bovenspanning ging het goed, maar dan zag de achterkant er weer niet uit. Van naalden wisselen maar, en toen ik een topstitchnaald wilde pakken, bleek het doosje leeg!

Nou moest ik toch de stad in, nou ja, even een frisse neus halen kon geen kwaad, en een kwartier later liep ik naaimachinewinkel Wilbrink binnen, waar ik eindelijk ongezien mijn inlegkruisje van tussen mijn billen kon peuteren, door mijn lange broek heen uiteraard. De altijd vriendelijke eigenaresse van de zaak kwam vanachter de winkel aangelopen en trok een grote la open, toen ik vroeg of ze ook topstichnaalden had. Wow, alle soorten machinenaalden lagen daar, van de gewone naald in alle maten, quiltnaald, borduurnaald, titanium naald, en nog veel meer, en gelukkig ook topstitch, en gewapend met (bijna) van alles wat schoof ik thuisgekomen gelijk weer achter de naaimachine.

Het draad bleef afbreken, mijn geduld werd wel erg op de proef gesteld vandaag, en ik inspecteerde het klosje garen, want daar kon het natuurlijk ook aan liggen. Het was Aurifill van een goede kwaliteit, zag er mooi uit, glad en stevig, maar toch besloot ik om er met het flesje siliconen 3 streepjes olie over het klosje te halen, zodat het garen gesmeerd tussen de spanningsplaten glijd, waardoor de kans op breuk misschien kleiner is. Oooh, wat een genot, het draad is sinds dat moment niet 1x meer geknapt!

Wat te doen met al die aan en afhechtingen op de quilt, je kan het draad gewoon afknippen, wat ik meestal doe bij gebruikersquilts, maar nu besloot ik het een keer netjes weg te werken, zie het bewijs hieronder.

De oplettende kijker ziet meteen dat ik af en toe naast het blauwe lijntje heb gestikt, maar dat geeft niks, want zodra de lijnen weg zijn gewassen, valt het niet meer op. Vrijheid blijheid, het hoeft niet perfect te zijn, als het maar adf

En daar ligt de quilt dan, mooi te wezen, de overtollige randen afgesneden, wachtend op de bies die nog gaat komen, maar waarvan ik zelf ook nog niet weet welke kleur het gaat worden. Rood? Blauw? Of bruin? Hmm, daar gaan we niet te lang over twijfelen, er liggen nog meer quilts te wachten.