Maar eerst even de Bridget Millar showen, wat een verschil van avondfoto en dagfoto. 
na het wassen en plat liggend drogen zag hij, of liever gezegd: zij, er heel mooi uit, wat komt het quiltpatroon er prachtig uit! 
Als je goed kijkt, zie je links onderaan een misser, ik was het spoor even bijster met het optekenen, en kwam er tijdens het doorquilten achter, en besloot toen om het zo te laten. De Girls Day Out was vanmorgen eindelijk droog, en ook die hangt mooi tegen de muur, dit wordt voorlopig haar vaste hangplek, niet te hoog, zodat alles goed te bekijken is. 
Voor detailfoto’s klik je hier, en dan kan je op de foto staan en klikken, lekker groot! En wil je de volgende foto zien, klik je weer op de foto, en kan je op next klikken.
Categoriearchief: Affo’s
Ik zie een ster
En wel meer dan een ook, ik heb hem heel even tegen de muur gehangen voor de foto,
en daarna ging hij gelijk in de was met heel veel kleurvangdoekjes, want de achterkantstof is van dezelfde rozenstof als van Eveliens romantische rozenquilt, en die had ook zo afgegeven. Nou, het was geen overbodige luxe, de doekjes kwamen donker roze de machine uit, en de quilt zag er mooi uit, alle blauwe lijntjes weg.
Eerder deze zaterdag had ik de Girls Day Out vanonder de inmiddels droge handdoeken gehaald, en de schrik was groot, de blauwe batiks, die van een jelly roll af waren gekomen, waren flink aan het bloeden geslagen, en ook de rode sashings, die wel van te voren gewassen waren, hadden aan de achterkant hun sporen nagelaten.
Aan de voorkant was ook wel het een en ander zichtbaar,
dus ging de quilt de wasmachine in, met heel veel colourcatchers, en een zakje met Vanish Oxi, op de fijne was, en op hoop van zegen. En terwijl de was draaide had ik dus de sterrenquilt afgemaakt, bies opgezet, ophangsleuf vastgenaaid, en op zoek naar de volgende UFO.
een draak van een quilt, sorry dat ik het zeg, maar het is een quilt gemaakt op een cursus machinaal patchen, járen geleden, bij Fee gevolgd in Etten-Leur. Stoffen had ik in de winkel uitgezocht, groen leek me wel wat, maar jongens wat saai. Zelfs Zopje wilde er niet op liggen, nadat hij vol enthousiasme op tafel was gesprongen bij het zien van een verse quilt. “Naaah, toch maar niet”, zie je hem denken, en hup, weg was hij weer, achter de muizen aan.
Toen de top net klaar was, was ik al begonnen met het doorquilten, en bij gebrek aan inspiratie kwam ik niet verder dan alle blokken vastzetten in de ditch met transparante garen, en bij een ster rondom een beetje echoquilten. Ik was bij een andere quilt ook al aan het meanderen geslagen, maar dat had ik gelijk weer uitgehaald, veel te priegelig, veel te veel werk.
De groene sterren heb ik nu allemaal al doorgequilt, gewoon simpel echoquilten tot een kleine ster over bleef in het midden. Morgen hoop ik meer ideeën te hebben voor de rest, mijn ziel zit niet echt in deze quilt. Ik zal eens kijken in het boek Quilting makes the Quilt, hier te koop.
De GDO is mooi en fris uit de wasmachine gekomen, alles was nog heel en zat er nog aan, en hij ligt nu op de grond onder de trap op te drogen, de vlekken zijn allemaal verdwenen, voor zover ik heb kunnen zien. De doekjes waren allemaal vuil/grauw roze. Morgen gaat hij tegen de muur, eindelijk!
Aléé hop
Even stand van zaken, de Affo’s van dit jaar op een rijtje
Vol verwachting dook ik vanmorgen mijn UFO stapel in, welke riep nu om het hards om afgewerkt te worden? Na een wilde scrapquilt schreeuwde mijn ziel om een rustige traditionele quilt, mijn armen vroegen of het alsjeblieft een niet al te grote quilt kon zijn, en mijn hersenen bedelden om iets uitdagends qua quiltwerk, wat om een beetje rekenwerk of in ieder geval nadenkwerk vroeg. Vooruit, maar niet teveel, want ik wist niet hoe de plotse hormonendip invloed ging hebben op mijn doorzettingsvermogen, nu dat het spiraaltje en de hormoonpleisters weg waren.Herinneren jullie je deze nog?
Van een pakketje stof gemaakt, maar ik bleek te weinig stof te hebben om hem zo groot te willen maken als ik in gedachten had, ontdekte ik toen ik al bijna klaar was, en toen had ik er een donkerdere stof bij genomen, wat goed is uitgepakt, vind ik. Met een rode piping rondom (zie foto onderaan dit blogje), de eerste keer dat ik zoiets in een quilt stopte, en ook dat beviel wel, ook al vielen de puntjes van de sterren nu weg, nou ja, ik wist dat ze er wel zaten, en dat was al goed genoeg.
Uitdagend quiltpatroon, ik wist er wel eentje, de Baptist Fan.
In dit filmpje kan je het maken in actie zien, ook al doet ze het hier op een longarm machine, met de gewone naaimachine lukt het ook wel. Jammer dat ik het filmpje niet op mijn blog kan zetten, die functie is uitgeschakeld door de maakster van het filmpje. Als ik me laat inspireren door een filmpje, dan bekijk ik het eerst een paar keer, en nadat ik aan de slag ben gegaan, bekijk ik het weer, want pas tijdens het zelf doen, komen de vragen.
De kwart cirkels moesten eerst op de quilttop getekend worden, maar hoe? Eerst zat ik te pielen met borden, met passer en papier, maar ik kon me niet voorstellen dat dit hem ging worden op deze manier, tot ik me herinnerde dat ik ooit in een vlaag van verstandsverbijstering een setje ronde mallen had aangeschaft, en eureka, die werkten goed!
Zodra ik dit patroon binnenkort weer ga gebruiken, maak ik wel meer foto’s van hoe ik het aanpak op de quilt.
Het er op tekenen ging met de mallen steeds vlotter naar mate de quilt gevuld werd met blauwe lijnen, en na een half uurtje zat het er op, en het zag er nu al goed uit :-).
Het quiltengaren, dat een tikje donkerder was dan de bruine stof, brak bij elke scheet die ik liet, alleen bij het lossen van de bovenspanning ging het goed, maar dan zag de achterkant er weer niet uit. Van naalden wisselen maar, en toen ik een topstitchnaald wilde pakken, bleek het doosje leeg!
Nou moest ik toch de stad in, nou ja, even een frisse neus halen kon geen kwaad, en een kwartier later liep ik naaimachinewinkel Wilbrink binnen, waar ik eindelijk ongezien mijn inlegkruisje van tussen mijn billen kon peuteren, door mijn lange broek heen uiteraard. De altijd vriendelijke eigenaresse van de zaak kwam vanachter de winkel aangelopen en trok een grote la open, toen ik vroeg of ze ook topstichnaalden had. Wow, alle soorten machinenaalden lagen daar, van de gewone naald in alle maten, quiltnaald, borduurnaald, titanium naald, en nog veel meer, en gelukkig ook topstitch, en gewapend met (bijna) van alles wat schoof ik thuisgekomen gelijk weer achter de naaimachine.
Het draad bleef afbreken, mijn geduld werd wel erg op de proef gesteld vandaag, en ik inspecteerde het klosje garen, want daar kon het natuurlijk ook aan liggen. Het was Aurifill van een goede kwaliteit, zag er mooi uit, glad en stevig, maar toch besloot ik om er met het flesje siliconen 3 streepjes olie over het klosje te halen, zodat het garen gesmeerd tussen de spanningsplaten glijd, waardoor de kans op breuk misschien kleiner is. Oooh, wat een genot, het draad is sinds dat moment niet 1x meer geknapt!
Wat te doen met al die aan en afhechtingen op de quilt, je kan het draad gewoon afknippen, wat ik meestal doe bij gebruikersquilts, maar nu besloot ik het een keer netjes weg te werken, zie het bewijs hieronder.
De oplettende kijker ziet meteen dat ik af en toe naast het blauwe lijntje heb gestikt, maar dat geeft niks, want zodra de lijnen weg zijn gewassen, valt het niet meer op. Vrijheid blijheid, het hoeft niet perfect te zijn, als het maar adf
En daar ligt de quilt dan, mooi te wezen, de overtollige randen afgesneden, wachtend op de bies die nog gaat komen, maar waarvan ik zelf ook nog niet weet welke kleur het gaat worden. Rood? Blauw? Of bruin? Hmm, daar gaan we niet te lang over twijfelen, er liggen nog meer quilts te wachten.
Niet schrikken
Maar ik heb weer een quilt klaar, nee, toe, niet huilen, ik kan er toch ook niks aan doen? Terwijl de Girls Day Out gisteravond -op de verkiezingsavond- onder de natte lappen verdween, moest ik toch iets doen, anders ga ik eten, en dat willen we toch ook niet? En om nou de hele avond de net binnen gekomen lapjes van Mascha te aaien, dat is ook wat, maar ze zijn wel enig! En het kleine hartje wat er als presentje bijzit, krijgt een mooi plaatsje op de GDO.
Dus heb ik snel de latten van stal gehaald, klemmen er bij gezocht, de punaises lagen op hun vaste plek, rol met katoenen vulling erbij, en binnen een half uur zat de quilt er op, nog niet vastgezet;
ik heb zo zitten mopperen op de veiligheidsspelden, hoe kwamen ze nou zo bot, ze waren nog maar een paar keer gebruikt? Maar goed, even doorsteken en doorbijten, en de punaises konden er uit gewipt worden, en Zopje rook de verse quilt al nog voordat ik klaar was.
Goedgekeurd? Vast wel, en nadat beiden waren opgerold ging het licht uit, om de volgende ochtend er weer fris en fruitig voor te gaan zitten. Maar niet voordat ik iets weg had laten halen, want wat er in gaat, moet er ook weer een keer uit, tenminste, in dit geval. Nee, geen enge en mislukte SM perikelen, daar kan je mij niet blij mee maken, dat hadden jullie vast wel al begrepen uit het tepelklemmen stukje uit mijn vorige blog.
Ik lag om 9 uur al bij de huisarts in mijn blote kont met mijn benen opgetrokken op de onderzoekstafel, terwijl het spiraaltje er uit gehaald werd, en ik ondertussen de oren van de mans hoofd afkletste; hoezo zenuwachtig? Ik had een hele rampenscenario bedacht wat er mis kon gaan, en was verbaasd toen ik een gek gevoel voelde (alsof je een snotje lospeutert en hierbij een paar neusharen mee los trekt). Volgens mijn huisarts zou ik er ook verder niks van merken, hooguit een opvlieger of zo, zei hij, wijzend op mijn rode hoofd. “Dat is geen opvlieger, dat is van alle opwinding”, zei ik, en hij wist even niet waar hij moest kijken. Opgelucht over deze vlotte bevalling liep ik (aangekleed) weer naar buiten. Bij thuiskomst had ik buikkrampen, maar niet aanstellen en gewoon aan de quilt werken, en een uur later constateerde ik een nat kruis, en niet vanwege het soppen achter de naaimachine omdat het quilten zo lekker ging, maar gewoon vanwege bloed, jakkie bah.
Het quilten ging dus voor geen meter, ik heb meer verdorie’s en nee hè’s geroepen, dan afgelopen weken. ’t Kreng deed niet zomaar een paar steken zo nu en dan overslaan, nee, hele stukken continue overslaan, ongeacht wat ik uit mijn trukendoos haalde, zoals daar zijn: draad anders aanvoeren, draad opnieuw inrijgen, nieuwe naald, ander soort naald, ander garen, spoel opnieuw laden, weer een andere naald, tot ik er achter kwam dat het aan de achterkantstof lag. Deze voelde te stevig aan, zoals net gekochte stof aanvoelt, of zoals de stof van de H&W aanvoelt, maar deze stof had ik dus wel gewassen; het was wel puur katoen, dit stond op de rand en bleek ook uit een brandtest. Het was me al eerder opgevallen, maar ik dacht niet dat het een probleem zou zijn, ja dus. Enig alternatief wat ik kon bedenken was doorstikken met boven-ondertransport, in rechte lijnen van begin tot eind van de quilt, en zo een rasterwerk creëren door midden over de gekleurde banen te stikken; een hoop gezwoeg, maar 3 uur later was het leed al geleden, en kon ik na het avondeten aan de bies beginnen. Deze haalde ik uit een restant,
lekker bonte stof, opzetten ging vlot, even op Evelien’s kamer poseren voor de foto, say cheese:
en om half 9 met 6 colour catchers, -waarvan eentje als een zakje gevuld met oxi-poeder (kant en klaar gekocht)- in de wasmachine, waar hij mooi schoon uitkwam, en momenteel doet de droger de rest. Morgen laat ik wel een foto van het quiltwerk zien, niks bijzonders, het kunnen niet allemaal hoogstandjes zijn.
En nu vragen jullie je misschien af hoe het staat met de GDO onder de klamme lappen. Nou, wat kan ik zeggen, ze is nog nat, en er is iets uitgelopen, gaan bloeden, ja, ook zij, het lot der vrouwen. De rozen bleken dus nog met de oorspronkelijke garens geborduurd, (dacht dat ik alles had uitgehaald toen, jaren geleden) maar ze zien er -vind ik- prachtig uit, als echte rozen; hoop niet dat het eenmaal opgedroogd opvalt dat de kleurstof ook een beetje buiten de lijntjes is gegaan. Maar wat wel zonde is, en waar ik even niet weet of ik dit zo moet laten, is het gele beertje, daarvan is de stof ook gaan bloeden, aiaiai. Zie voor jezelf
morgen of overmorgen weten we meer, dan is de quilt droog en kan ik altijd nog actie ondernemen.
Hmmm, welke quilttop heb ik nog liggen?Ik kan er zo 3 opnoemen….minstens!
Klamme handjes
Vanmorgen moest ik Zopje van de quilt afjagen, ik had hem op tafel gelegd om er aan te beginnen, toen ik me bedacht dat ik mijn koffie was vergeten te pakken, en toen ik terug kwam wilde hij zich net lekker settelen. Gelukkig kon hij zich ook vinden in het alternatief dat ik hem bood, het plaatsje op de bank, ook op een quilt, en kon ik de bies verder tegen naaien
’s avonds begon het te regenen en kwam Zipje pas binnen, puitnat zeeg hij neer op mijn stoel, en terwijl hij zich begon te wassen, lag zijn broer geduldig op de loer, klaar om aan te vallen op het moment dat Zipje zou gaan eten.
Els vroeg wat dat voor clipjes waren die ik gebruikte, en bij het Google-en (op Clover klemmetjes) om door te kunnen geven waar ze deze kon kopen, kwam ik op een heel ander soort klemmetje terecht, de tepelklem, maar ze heten ook Clover klemmetjes. Au, ik moet er toch niet aan denken hoor; de website heet niet voor niets Niet-lief
Ojee, je zou toch maar in alle onschuld Clover klemmetjes op je verlanglijstje zetten, en dan krijg je deze, dan kijk je toch wel gek op denk ik; hier in huis zou er gebulderd worden van het lachen, dikke knipogen over en weer, vast wel. Onderstaand filmpje kan je met gerust hart bekijken terwijl anderen door de kamer lopen, een dame legt uit en laat zien hoe de clips werken, die ik gebruik om de bies vast te zetten, leerzaam!
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=0zqtj6xG4Sg]
De Girls Day Out was tegen de eind van de middag klaar, de label heb ik een eind van de hoek af vast gezet (foto volgt nog), omdat hij de hoek te stug maakte (dikkere stof), dit zag ik pas nadat de bies er al helemaal tegengezoomd op zat; hij duwde de hoek gewoon naar buiten toe.
en hier hangt de quilt
even kijken hoe hij staat, nog niet als een plankje zoals ik ze graag heb, maar wel een plaatje. Na het showen heb ik hem gelijk op de grond gelegd, en bedekt met natte handdoeken mag hij blijven liggen tot hij droog is,
en ik bedacht me toen, dat ik een stap heb overgeslagen, namelijk het wegwerken/verwijderen van de losse draadjes. Ik hoop dat ik vannacht goed kan slapen, want sinds de quilt onder de natte lappen ligt, ben ik ongerust; zal er niets doorbloeden van borduurgaren of stof? ‘k Heb al een paar keer gekeken, maar voor zover ik het bij avondlicht kan zien, niets geks nog ontdekt, poeh, spannend hoor. Misschien dat ik hem aldus nog moet wassen, met colourcatchers en op delicate wasprogramma, de stitcherylapjes zijn ook door zoveel handen gegaan, de afgelopen jaren, zoveel kwijl dat daar op zit, dat willen we niet weten.
Hoe doen jullie dat met stitcheries/borduurwerk? Wel of niet zelf wassen?