Als eerste wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties op het heugelijke nieuws dat in januari een kleinzoontje op komst is, ook namens Yvonne, Tim en Sophie uiteraard. We zijn allemaal toe aan een positieve gebeurtenis, net als onze katten

Alleen gaat het bij hun om iets heel anders. De schilders zijn maandag gestart met hun werk aan het hele huis (buitenkant), en dat gaat gepaard met vreemde mannen, harde stemmen, vreemde geuren en een hoop zooi overal. Zelfs hun slaapplaats voor de nacht (garage) ligt kop over klote doordat de mannen hun gereedschap aan het eind van de dag daar leggen.

De schilders regelen is iets wat ik dus zonder ruggespraak van manlief heb moeten doen, inclusief de prijs, wat op zich niet zo lastig was; hij noemde vrijdagmiddag een prijs, ik zei dat ik dit wel erg veel vond, hij zei dat het een grote klus was, en ik zei dat het dan goed was. Perry zou hier veel meer vanaf hebben proberen te halen.
Deze schilder was hier eind ‘23 toen de nieuw geplaatste schuifpui gedaan moest worden, en had beloofd de rest vorig jaar te doen, maar vanwege slecht weer en drukte kwam het er niet van. En ik had geen zin om andere schilders te zoeken en weer af te wachten wanneer ze konden komen. Dit nu regelen was voor mij een enorme horde, het voelde goed toen de knoop heel snel was doorgehakt en dat ze ook zo snel konden beginnen, over een kleine week zijn ze klaar. 

Jon maakt eigenlijk geen punt van al dat volk rond het huis en in de tuin, hoewel hij vanmorgen wat schrikkerig reageerde, maar Jon kennende liep hij de schilders vast teveel voor de voeten en werd hij weggejaagd.  Sherlock en Fay laten zich alleen ‘s morgens vroeg en eind van de middag zien; Sherlock durft dan wel weer binnen te komen voor een snelle hap, heel erg op zijn hoede, gedreven door honger, maar Fay blijft op een afstand van de schuifpui staan en laat dan een heel zielig miauwtje horen, 🥹 Dus kregen ze gisteravond buiten eten, net als vanmorgen vroeg (7.15), en ik heb Fay helemaal niet meer gezien tot de schilders al een uur weg waren, maar naar binnen komen, ho maar. Sherlock zag ik vanmorgen heel even toen hij naast Jon lopend mee naar binnen kwam, maar geschrokken van alle geluiden in de keuken door de openstaande ramen schoot hij weer snel naar buiten, heel eng allemaal.

Tot overmaat van ramp was de hele dag bij de achterburen iemand in de tuin achter ons huis de plantsoenendienst bezig, helemaal blij met de bladblazer die al de hele ochtend een jeng-jeng-jeng herrie maakte. Wat is er mis met de bezem of een bladhark?

De voordeur staat nu in de tweede laklaag, en helemaal wagenwijd open. Ze hebben hun wagens tot voor het pad van ons huis geparkeerd zodat deze het zicht en de toegang vanaf de straat blokkeren.

Een leerling schilder -ik gok dat hij nog geen twintig is- is sinds gisteren van buiten af bezig met de hoekramen van de keuken, alles schoonmaken en schuren, en vanmorgen kreeg hij uitvoerig les van de -ik gok- vijftien jaar oudere schilder die hem met elke klus sinds kort op sleeptouw neemt. De jongere man was gisteren hard tegen zijn telefoon aan het praten net toen ik thee zette voor mijzelf, en ik dacht dat hij tegen mij praatte en ik verstond er niks van (Slavische taal) en vroeg steeds “wat zeg je?”. “Nee, nee, ik met ander persoon praten met telefoon”, zei hij verlegen lachend, wijzend op zijn telefoon die rechtop tegen het raamkozijn stond. Hij had een oortje in, dus ik hoorde de andere persoon niet met wie hij sprak, dus ja, verwarrend. Later hoorde ik dat hij Nederlands leert op school bij de inburgeringscursus.

Ze praten heel hard, misschien door gehoorschade van de schuurmachines, maar het klinkt voor mijn gevoel alsof ze continu meningsverschillen hebben en ze mekaar willen overtuigen door stemverheffing, ook als ze bellen.
De hele dag ervaar ik heel veel prikkels, net nu ik de psycholoog vrijdag (voordat de schilder kwam voor offerte) had verteld dat ik het zonder therapie wilde proberen omdat het juist beter ging. Ik vond het gistermiddag dan ook helemaal niet erg dat ze een paar uur eerder weggingen, omdat de baas tijdens hun lunch een telefoontje kreeg voor een spoedklus.

Om half drie had ik het rijk voor mij alleen en was het stil, nou ja, tot ik de grasmaaier aanzette. Dikke wolken boven onze wijk en gras dat na alle regen lekker aan de groei was gegaan schreeuwden om snelle actie.

Eerst enkele filtersigarettenpeuken van het gras geraapt -hij gaat er beter op letten, sprak de schilder een beetje beschaamd toen ik het vanmorgen zei- en na het maaien kon ik de graskanten aanpakken. Jon wilde me wel helpen 😻

Echt zo fijn, hier knapte niet alleen de tuin maar ook ik van op.
De schilders zitten sinds gisteren bij het achterste terras, opperschilder en leerling droegen de tuintafel daar naartoe, nadat ik dat had gesuggereerd. Het scheelt veel in geluid, en ook de geur van sigaretten waait nu niet naar binnen. Ze weten dat roken slecht is, maar toch kon ik me eergisteren niet inhouden ze dit te vertellen toen ik ze een asbak bracht. Evelien moest lachen toen ik weer naar binnen kwam, “ je kon het niet laten he”. Nee, zeker als je zo jong bent valt de schade nog te beperken.
Op de foto zie je rechts van het pad een grote pot op zijn kant liggen, hier zit vers water in voor de egels, maar vooral de katten maken er dankbaar gebruik van.

Jon loopt als enige in beeld, normaal zouden de andere twee ook komen om mee te kijken wat er gaande was  

Ik was met het knippen van de graskanten en onkruid trekken heel waakzaam dat ik niet weer het hangende waterschaaltje van de vogels omkiepte en op mijn hoofd kreeg zoals vorige week. Ik maak het schaaltje elke dag schoon maar wilde vooraf even wat onkruid wegtrekken bij het kattenbeeldje, en kreeg toen een lading vies kledderig water (met wat voer, wat poep en wat algengroei of zo- een verzopen slak?) op mijn hoofd toen ik achteruitlopend omhoog kwam. Bah bah bah. Snel gewassen.
Het kattenkruid doet het goed, ik heb het iets van drie weken geleden toen het was uitgebloeid kortgeknipt en nu is het alweer een mooie bos met nieuwe bloemen (rechts van het beeldje bij de grasrand), oh en rechts half achter de drinkbak voor de egels/katten staat er nog eentje.

En na gedane arbeid is het goed rusten, nagenietend van het resultaat, en ging ik na het avondeten binnen verder met Trade Winds. De laatste update was op 18 juli, toen ik aan het derde blok moest beginnen, de manatee.

Dat was een leuk blok om aan te werken; nadat alles was vastgenaaid kon het spelen met steekjes beginnen, de rondjes op de ondergrond van Trellis stitch lukken me steeds beter. Als eerste de stengel in een Palestrina knot (klik hier voor uitleg) en toen de blaadjes, een stiksteekje met een draadje hier doorheen geweven

En dan deze groene wokkels, gemaakt met een Drizzle stitch (klik hier voor uitleg) en rond de groene rondjes bij elke drie wokkels moest ik een enkele rij van de trellis stitch doen in verloopgaren, dit geeft wel een heel mooi levendig effect

Ah zo leuk, en het hield me wel even zoet. Toen was de manatee aan de beurt

Op de rug zitten allemaal pokken die met een speciale perle garen met kleurverloop gedaan moesten worden, en aangezien ik dat niet in huis had, heb ik het zelf geverfd met Inktense op witte perle garen. Ik had het iets donkerder willen hebben, maar zo zag het er na drogen en voor de zekerheid weer uitspoelen en drogen uit

En eenmaal geborduurd ben ik wel tevreden met het eindresultaat. Het beestje kreeg nog heel veel haren en was toen klaar. De oranje visjes worden blijkbaar later opgepimpt met steekjes.

20 juli, op naar het volgende blokje, de octopus met een zeester

Veel knipwerk, en heel veel zuignapjes die ik met de raised cup stitch (klik hier voor uitleg) maakte.
Hij kreeg een hoedje van een open knoopsgaten-vuller-steek (voor mijn gevoel te slordig gemaakt, uithalen kan altijd nog). De ogen waren een gepiel om ze gelijk te knippen en daarna ook nog netjes opgenaaid te krijgen. Ik wil liever niet met lijm werken om te voorkomen dat dit door de viltlaag te zien zal zijn, maar soms denk ik dat dit het leven wel makkelijker zou maken.

Ze kregen een kleine highlight met wit garen, dit stond niet in het boek maar ik vind het wel mooier, en toen moest ik eerst dit lapje tegen het vorige lapje naaien voordat ik een takje kon borduren met verloopgaren in de Pekinese stitch (Klik hier voor uitleg), ik vind het leren van al deze steken toch zo leuk 🙂 Sue Spargo verwijst naar haar eigen stekenboek, maar omdat ik deze niet heb zoek ik het op bij YouTube. De ene dame die denk ik speciaal voor Sue de steken uitlegt is een totaalpakket waarbij zijzelf geheel gestyled goed in beeld komt met een verhaal voordat ze uitleg geeft, en de andere dame legt de focus geheel op haar lapje stof gaan en op de uitleg van de steek. Heb je de tijd ga je naar dame 1, houd je van no nonsens ga je naar dame 2. Ik heb bij “klik hier voor uitleg” beide kanalen gebruikt.

Waar het takje precies in de naad stopte, gingen de blaadjes er overheen, met een simpel stiksteekje rond de blaadjes, een paar Franse knoopjes op elk blaadje en op elk groen rondje een cirkel van knoopsgatensteekjes. Klik

Tot slot de zeester, de “tentakels” heb ik gedaan met couching, de rest met stiksteekjes en Franse knoopjes.

En klaar!
Op naar de volgende, later meer hierover.

Nog even de vijg laten zien die ik eind juni uit de tuin heb gegraven en in een pot heb gezet, hij heeft het erg naar zijn zin en ziet er zo gezond uit! Er zit zelfs alweer een nieuwe vrucht aan ☺️

Vier uur: De schilders zijn aan het opruimen, de voordeur en garagedeur zijn helemaal klaar (en netjes geworden 👌) hun werkdag zit er op, eindelijk rust 🤯 (geen idee wat de betekenis is van deze emoticon, maar zo voelt het in mijn hoofd door alle geluiden en bewegingen rond het huis, mijn hoofd loopt over en ik voel me licht paniekerig als iets van me wordt gevraagd, want dan moet ik nadenken) even met de ogen dicht zitten in de tuin, wie weet. Of ga ik nog wat graskantjes knippen, ook een optie. 
Tot de volgende 🤗