Categoriearchief: Tutorials

De sampler

De sampler, in 2002 als cursus gevolgd om te leren machinaal patchen, ik maakte toen wel al quilts op de naaimachine, maar wilde eens de kneepjes van een vakvrouw leren, van Fee Bricknell. Ik had voor lekker veilige stoffen gekozen 🙂 Gemixte stof, zoals batik en los geweven soorten door elkaar gebruikt, en als klapper een opstrijkbare tussenvulling gebruikt, dat was toen net iets nieuws. Al deze factoren zorgen voor lastig door te quilten geheel, zie je draadspanning maar eens goed te houden als je van het een naar het andere deel huppelt. Het gebruik van de titanium naald nummer 90 was het eerste wat ik op de naaimachine zette, de coating op de naald vergemakkelijkt het doorglijden, en de siliconenvloeistof op de klos zorgde dat deze ook zo min mogelijk problemen (als afknappen) opleverde.

Het quilten van de sampler begint al vorm te krijgen.

de sterren heb ik ge-echo-quilt naar het midden toe, ik zal aan de buitenkant het echtoquilten voort zetten, foto komt later. Daar was ik jaren geleden al aan begonnen, zag ik, met transparant garen, waarmee ook de blokken allemaal al vastgezet waren (in de ditch) want het mocht vooral niet opvallen, ha, hoe anders denk ik er nu over; transparant garen gaat hem niet worden voor deze quilt.

De driehoeken heb ik gisteren getackeld, op 2 na zijn ze klaar, in een verenmotief. Nooit eerder een veer als deze gemaakt, nou ja, ik heb jaren geleden een klein quiltje met een priegelverenmotief gequilt, maar dat was meer een fantasieveer, een broddellapje, en in een kleur garen als dat van de ondergrond. Hoe anders is het nu,

ik heb lichtgroen garen gepakt, waar een mooie glans op zit, en een hele dunne garen op de spoel, heb een paar keer gekeken naar dit Youtube filmpje, zoals deze hoe Patsy Thompson deze veren maken, en toen ben ik ervoor gegaan. Ook met het begin moet ik niet te veel neuzelen, het lijkt nergens op! (Zie linksonder), hoewel, zo vanaf de foto gezien valt het ook weer niet zo op.

Na het opnieuw bekijken van het filmpje -ik zit haast met mijn neus op het scherm- zie ik waar ik nog beter op moet letten, namelijk het mooi in een punt terug laten komen van de veren, die er eigelijk als dikke of langgerekte druppels uit zien. En de boog rustig laten vloeien,en niet te ver door laten lopen in de punt, zie foto hier rechts boven.

Patsy’s opmerking, dat de veren juist moeten wisselen van vorm en maat om het geheel mooi levendig en geloofwaardig over te laten komen, vind ik wel heel fijn om te horen, past goed in mijn straatje 🙂

Ben je nog een maagd in het machinaal quilten, kijk en luister dan hier. Wil je blaadjes proberen, kijk dan op dit filmpje

Ik kreeg nog een vraag over het gebruik van siliconen (in een flesje) op mijn naaigaren, en waar je het kan kopen. Nou, op de Bernina website zie je bovenaan een smeerunit voor naaigaren, en daaronder het flesje. Het flesje heb ik in gebruik, de smeerunit viel al na een kwartier quilten van de machine af, en na herhaaldelijk opnieuw vastzetten is dit dus een duur grapje geleken voor 2 stukjes ‘vilt’ in een houdertje op een plakondergrond. De bedoeling is dat je een druppeltje siliconenvloeistof op de viltjes druppelt, en dan wordt het draad tussen deze 2 viltjes heen lopend gesmeerd,zodat er minder kans op breuk is.

Wat voor mij het beste werkt, (vooral bij wat oudere uitgedroogde garens die snel breken) is over de klos 3 dunne streepjes siliconenvloeistof smeren (of spuiten met een spuitbus siliconenspray van de Praxis of Gamma), van boven naar beneden. Hierdoor loopt het draad gesmeerd langs alle haken en ogen van de machine, en ook soepeltjes tussen de spanningsplaten door. 1 bus silonspray van de Praxis gaat heel lang mee, en bevat dezelfde vloeistof als het kleinere flesje van Bernina.
Photobucket
Het laat geen vlekken achter op de quilt, ik heb hier als eens een hele quilttop mee ingespoten (ongeveer 1 meter afstand tussen spraybus en quilt, en in de garage, omdat een tegelvloer of linoleumvloer spekglad wordt), het quilten door de vervelende dikke witte opdruk op de stof ging toen veel beter, en je zier van de siliconen niks, geen vlekje, geen gaten, geen centje pijn.

Nazomeren

Met een lekker zonnetje en een plaatsje uit de wind was het vanmiddag goed toeven in de tuin bij Marlies; we dronken in no-time een pot thee leeg, omdat de kelen gesmeerd moesten worden, wat een heerlijke kletsmiddag was het. Marlies showde haar roze meisjes quiltje in wording die ze van restjes aan het maken is, ze leert zichzelf het patchen met de naaimachine, en het resultaat zag er al zo goed uit!

De blokjes van de border die uitsteken gaat ze nog wel los tornen, want dit is niet handig met het naaien van de zijborders, en zo kon ik ook nog een paar rolmestips geven, waarbij ik het verhaal van Petra ook vertelde, pure quiltershorror, de rillingen liepen ons over de rug, en we gooiden er weer een mok thee tegenaan.

Ik was lekker bezig met het maken van een naaldenmapje, maar helaas kan ik de vorderingen en het resultaat nu niet laten zien, pas na het Belgische quiltweekend, over 3 weken. Vorig jaar moesten we allemaal een speldenkussentje maken, en voor volgend jaar een schaaretuitje? Zou zomaar eens kunnen. Het naaldenmapje maak ik -aan de buitenkant- van flanellen, die ik in een grote tas bewaar, allemaal resten van vorige quilts, en ook nog heel veel stalen, maar na het aaien van deze lapjes begon het alweer te kriebelen. Zal ik toch ook weer een ragtime maken, zo lekker makkelijk en zacht. 🙂 Er zijn voldoende afnemers in dit gezin hiervoor, en anders is het ook wel fijn om in de auto te hebben, voor de lange koude ritten op de achterbank.

Wat ik wel kan laten zien, is waar ik ook nog tussendoor mee bezig ben, namelijk een label voor deze quilt die al een jaar klaar (en in gebruik) is,

maar omdat ik hem eerdaags naar Monique van Quiltshop Leur ga brengen, zodat hij in de plaats van mijn antieke in de etalage kan hangen, wil ik er wel een label op hebben. De gekleurde stofjes zijn repro’s van Judi Rothermel van de Marcus Brothers, ik had een deel bij Leur gekocht, en een pakketje bij Birdblocks, die schoon op ging in de rand van prairypoints, de ‘jaren 30 stofjes’, echt om op te zoenen zo lief zijn ze. Het was even zoeken naar de datum, wanneer deze quilt was gemaakt, maar lang leve weblog, van januari tot april 2011 was dat (goh wat deed ik daar lang over!)

Hier kan je nalezen hoe ik de prairypoints maakte, met foto’s. Dus de datum kan ik nu op de label zetten, met naam van maakster en woonplaats, en that’s it. Een label maak ik van dit lapje met opgedrukt printje,

en de tekst zet ik er met een textielstift op. Of zal ik het toch weer printen, wat ook heel goed werkt; zelf strijk ik de stof op freeserpaper, (knip daarna papier even groot als stof) en plak je met tape over de randen van de stof heen het op het printpapier.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=8mH2R2dVQxc]
Doe je het voor de eerste keer, dan moet je na het printen en strijken even testen of de inkt niet uitwasbaar is; kwestie van in een bakje heet water met (letterlijk) een druppeltje wasmiddel laten weken voor een uurtje.

Cats Meow

De volgende UFO die ik ga afmaken is de Cats Meow, waarvan ik het paneel een jaar geleden bij Merel had gekocht, maar volgens mij is-ie nu helemaal op, want ik zie hem niet meer staan op de website. Wel bij deze Australische winkel .

Voor de achterkant heb ik hele mooie borderstof gebruikt, van Jinny Beyer, die ik al jaren in de kast heb liggen, niet breed genoeg, maar dat is altijd op te lossen met genoeg stof in de lengte over. Zopje vond het wel erg lekker liggen, ontdekte ik vanmorgen, toen ik aan de slag wilde gaan met achterkant groot genoeg maken.

En ondanks het mooie weer, met lieve ventjes in de tuin die mij werk uit handen namen,

ben ik binnen aan de slag gegaan, eerst sandwichen, gelukkig had ik voldoende tussenvulling 🙂 deze had ik een paar maanden geleden gescoord bij Aztec Rose, waar ze de Engelse Sew Simple tussenvullingen verkopen, op de rol (dus minder kreukels dan in die pakken) en ik heb de super soft wool die heel mooi dun is, maar wel lekker warm om b.v. als lente/zomer quilt op een bed te hebben. Het sandwichen deed ik met behulp van 2 latten,

heel makkelijk als de quilt niet al te groot is, vind ik, en ik heb veiligheidspelden gebruikt, om te laten zien hoe ik dat doe. Geen hoge wiskunde voor nodig hoor, gewoon om de 15 cm eentje zetten, en langs de kanten zet ik ze elke 5 cm.

Snel bovengaren (Rainbows, ook ’n jaar geleden bij Merel gekocht) en even dunne ondergaren erbij gepakt, spoeltjes gevuld, -4 stuks voor de hele quilt-, Topstitch naald nr 90 er in, draadspanning op 2 en even testen op een stukje van de onderkant die er toch af gaat, helemaal geweldig, en gaan met die banaan.

In het midden beginnen, en zo naar de buitenkanten toe werken, 2 uur ’s middags gequilt, en 2 uur ’s avonds, en toen was-ie klaar!
In onderstaand filmpje kan je zien hoe ik het doe, let niet op de herrie op de achtergrond, dat zijn de tuinmannen, en niet mijn naaimachine die zo loeit.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=44ll_aLL_hE]

Op het filmpje valt het op dat ik niet met een quiltwerkblad werk, gewoon de kleine aanschuifbare werkblad, want de grote sleepte ik met de quilt alle kanten op, wat niet fijn werkte. Gelukkig was dit op een quiltweekend, en mocht ik het grote quiltwerkblad uitproberen van iemand die het toch even niet nodig had.

Natuurlijk haalde ik weer iets stoms uit, maar dat zijn weer van die fijne leermomenten, waarbij de digi goed van pas kwam om jullie te laten zien hoe ik dit oploste zonder quiltwerk uit te moeten halen. Ik had wel geluk dat het de stof van de rand van de achterkant was die er toch af moest, want anders had ik toch moeten uithalen, dus knipte ik heel voorzichtig het mee gestikte stof zo dicht mogelijk tegen het stikwerk aan los, zonder in 2 lagen stof te knippen.

En toen was het slechts een kwestie van de overgebleven stof van tussen het stikwerk weg te trekken, wat heel makkelijk ging! Jeuj! 🙂

Doorgequilt met een motief welke ik ook al voor andere quilts heb gebruikt, maar ik vond het er wel mooi bij passen, het lijken net gekrulde staarten, maar je kan er ook regendruppels op een waterplas in zien. Ik laat even de achterkant zien, daarop komt het quiltwerk nu het beste uit op de foto

Woensdag staat in het teken van bies maken en opzetten, volgens mij had ik hier toen de top klaar was al stof voor klaargelegd, maar waar?

Oja, even over de vorige tussenvulling, die van zijde; Inge vroeg hoe en wat en waarom: ik heb hem hier gekocht, even naar beneden scrollen, en hij kwam -ik meen- op 25 euro per meter. Het quilt als een droom zo lekker met de naaimachine, en ik wil best een klein stukje opsturen om uit te proberen hoe het met de hand quilt. Geeft maar een gil (op=op).

Het mes er in

Nee, geen keukenmes, of zulks, maar een rolmes! Kijk, we hebben allemaal wel eens een “doe hier maar een meter van” stof gekocht, gewoon omdat het zo’n vrolijke lap was, en dan geen ander doel voor ogen dan lekker genieten van het mooie. En dan is dit een heel leuk en zo simpel patroon om te maken, zelfs beginners hebben binnen 1 dag een quilttop af. Kijk maar gauw:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=sII20q7IrtQ]
en dan kan je gelijk je quiltervaring opdoen met de machine, want met zo’n druk stofpatroon valt het quiltwerk niet op, als het onregelmatig van steeklengte is, of af en toe uitgeschoten in het bochtenwerk.

Neem niet een wriemeling klein motief, lekker muziekje aan, schouders los, niet te laag zitten; je mag niet met je armen helemaal omhoog moeten gaan, als je met je ellebogen op oorhoogte zit, is de tafel echt te hoog, of de stoel te laag. Ja, lach maar, maar ik zat niet zo lang geleden bij iemand aan tafel om te quilten, en de tafel was te hoog -mijn ellebogen zaten bijna op schouderhoogte- dus heb ik er 4 tuinstoelkussens bij gehaald, om wat hoger te zitten, maar toen kon ik met mijn voeten niet goed plat; kijk, zoals in dit filmpje zit je goed:
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ac9cs_SoJmA]
de handige SewEzi naaitafel , ik hoor van dames die dankzij deze tafel geen nek- en schouderklachten meer hebben. Kijk, als je nooit achter de naaimachine zit, is zo’n tafel ook geen oplossing voor nek- en schouderklachten, want laten we wel zijn, het is geen geneesmiddel, maar een voorbehoedsmiddel. Alleen zetten ze dat niet zo in de folder, want dat schrikt misschien af. SewEzi, het ultieme voorbehoedsmiddel voor naaisters.
Photobucket

Handigheidjes

Hoe ik de sashings maak aan de huisjes is geen idee van mezelf, maar ik gebruik het wel vaak. Eigenlijk is het een beetje een beginnerslesje, dit is de basis bij machinaal piecen, maar omdat ik heb gemerkt dat veel handquilters toch ook wel langzaamaan het recht-toe recht-aan werk met de machine willen doen, leg ik het hier uit. Hier de fotoshoot, de foto’s zitten per 3 onder elkaar, ze zijn aanklikbaar om wat beter te kunnen zien.

Korte toelichtingen: Spelden en naaien, nou hoor ik veel mensen zeggen: ik speld nooit af! Nee, ik normaal ook niet, maar werk je met 2 verschillende soorten stof, de een losser geweven dan de ander, doe ik het wel als ik lange banen aan elkaar wil zetten, om de eenvoudige reden dat ik niet wil dat ik begin met 2 stroken van 100 cm en op het eind van het op elkaar stikken van de ene strook 3 cm over houd, dat ik nergens op kan stikken. Afspelden kan een hoop gelubber achteraf besparen, tenzij je juist voor een golvende afwerking wil gaan.

Op de foto waarbij staat “snijd regelmatig de boel haaks”: als je achter elkaar veel strookjes snijd van dezelfde lap, dan let je meestal op de snijlijn, want je wilt natuurlijk dat de strookjes de juiste breedte krijgt. En dan kan het gebeuren dat de snijlijn een beetje scheef gaat lopen tov de andere randen, omdat je misschien tijdens het snijden een fractie van een mm afwijkt. Vele fracties van millimeters maken op den duur halve centimeters of meer, en voordat je er erg in hebt, krijg je bijna diamantvormige rode cornerstones, en dat willen we niet. Dus check ik na elke -mwah- 6e snijbeurt even of de boel nog haaks is, en zo niet, dan snijd ik het haaks.

Je ziet staan “pers”, daarmee doel ik niet op de natte lap die je vroeger gebruikte om vouwen lekker strak in de stof te krijgen, maar je legt zonder over de stof te duwen de hete bout op de stof. En met het omduwen van de zwarte stofbaan over de rode, gebruik ik ook geen kracht, ik vouw de stof over en druk hem voorzichtig doch zeer resoluut op zijn plek.

En dan het ‘brede tenen voetje’ die ik op mijn Pfaff heb zitten, ik gebruik hem als ik overzicht op mijn naaiwerk wil hebben, bij applicaties, maar nu ontdekte ik iets, waar ik heel blij van werd, omdat het me werk bespaard. ik wist al dat als de naald bij het rode streepje in het midden de stof in gaat, met de stofrand precies onder de buitenkant van het rechter teentje verdwijnt, je een stofnaad van een KWART INCH maakt. Wat ik niet wist, was dat het rode streepje ernaast aangeeft dat als de naald hier geplaatst stikt met de stofrand onder de teen glijdend, je een HALVE CENTIMETER naadje krijgt. HOERA want al mijn afgedrukte paperpiece patroontjes waar ik mee heb gewerkt bij deze huisjes, werken met een halve centimeter naadtoeslag.

Is dat soppen, of is dat soppen? Vast al bekend bij velen van jullie, maar ik wil graag delen, en houd zulks info niet voor mezelf 😉 Dit werkt natuurlijk alleen als je een naaimachine hebt waarvan je de naaldstand kan verplaatsen.