Categoriearchief: Tuin

Koukleumen

Het zonnetje scheen op de ramen toen ik de schuifpui opende om Fay binnen te laten, en ik verwachte een warm briesje, maar de wind was koud, brrrr. Fay kroop na het eten ook gelijk bij mij op schoot, wetend dat daar de verwarming altijd aan staat

Jon en Sherlock wilden even later naar buiten, ze hoorden iets verdachts in de tuin, Jon was de dapperste en nam het voortouw, Sherlock kwam pas in beweging toen Jon riep dat het goed volk was. Sherlock loopt weer een beetje te mankepoten, ik voelde niks bijzonders aan zijn pootje, een korstje waar de krabwond van twee weken geleden zat liet los en de huid zag er goed uit. Ik heb hem maar een pijnstiller gegeven en hoop dat het een gevalletje “pootje verzwikken” is.

Toen ik gisteren Sherlock via het keukenraam naar binnen liet sprong een andere zwarte kat op het gras en schoot onder de heg door de tuin uit. Jon zat in de keuken te eten, dus wie o wie was zwarte kat nummer drie? Een vriendje van Sherlock? Ben benieuwd of we hem/haar vaker gaan zien.

Dit brievenbuspakketje viel met een klap op de vloer, ik wist niet dat de lamp die ik bij vriendenloterij had uitgezocht zo groot was, tot ik de doos opende. Wat een verspilling zeg, hier pasten wel zes van deze doosjes in, moet dat nou?

Maar ik ben wel blij met de sensorlamp, van de trap aflopen stapte je in een donker gat, en nu niet meer

Beetje jammer dat er geen lang lichtnetsnoer bij zat, zodat hij niet om de paar dagen opgeladen moet worden; ach, er moet toch iets te ~~ver~~wensen overblijven hè.

Met het haken ben ik soms zo lang aan het zoeken naar welke kleur ik waar tegenaan zal haken, dat het me een strak plan leek om het uit te leggen en op de foto te zetten voor referentie

Maar ja, als ik dan een paar uur later met het stapeltje klaar zit om te gaan haken, begin ik toch weer te twijfelen, en pak maar wat me het beste lijk.

Voor de avond wilde ik de gesnoeide bolacacia takken opgeruimd hebben, want het zou gaan regenen, dus met vest (want ik had het koud), jas en werkhandschoenen aan en oordopjes in ben ik lekker aan de slag gegaan.

En twee uur en drie volle zakken later was het klaar, met een klein half uurtje onderbreking door het bezoek van een alarmcentralemonteur die voor een onderhoudsbeurt langs kwam.

Rechtsonder zie je de bladcompost”kooi”, onder een dunne laag blaadjes bevond zich een dikke laag bladcompost, dus schepte ik alles over in een oude wasmand

Er zaten hele kluwens met wortels van de beukhaag in en grof snoeisel, wat ik er later uit ging zeven

Ik legde een rest bitumen dakbedekking op de grond en daarop een paar plastic zakken, knappe wortels die hier nu nog doorkomen. De bakstenen zorgen dat het gaas rechtop blijft staan. Wat beter zou werken is een metalen frame van een tafeltje zonder tafelblad die ik dan op de kop op de grond zou zetten met het gaas rond de poten. Hmmmm, is een optie, maar dit werkt ook.

Het zag er ook hier weer netjes uit, alles aangeveegd. De dikke takken naast de heg passen niet in de hakselaar, ze liggen me hier niet in de weg en vormen een mooi plekje voor het kleine vee om onder en tussen te overwinteren

Jon is zo blij met het nieuwe dekbed, hij zakt er zo lekker diep in weg en de kleur past ook zo mooi bij zijn vachtje

Sherlock houdt meer van overzicht, vooral kijken of er wat te halen valt tijdens het eten

Van het gingervrouwtje kreeg hij laatst wat lekkers, maar die was nog niet thuis van werk, en van ons kreeg hij niks, balen hoor.

Na de laatste update van Niantic’s Pokemon Go kan ik het niet meer spelen op mijn reserve telefoon, een oude Samsung, ook niet toen ik na een paar dagen het spel opnieuw wilde installeren; best wel balen, want hierop kon ik zo fijn eieren uitlopen. Haha, ik zie nu mensen met hun ogen draaien. 🙄Serieus Shirley?

Herfstklus

Samen aan het ontbijt, in het begin leek het wel balletje-balletje, wisselen van plaats om te proeven of er verschil zit in de inhoud van de schaaltjes. En elke keer als Sherlock achterom keek vielen er brokjes uit zijn bekje, zo’n morsige eter.

En terwijl Jon en Sherlock hierna naar buiten renden voor de frisse neus, sprong Fay op de toren, ze was de hele nacht buiten geweest en wilde rust. Nog even lachen voor de camera

Halverwege de middag zag ik oortjes boven de tv uitkomen, lekker genieten van het zonnetje op zijn lijf

of wilde hij de tuin vanuit een andere hoek bekijken

Toen manlief even later de tv aanzette, wilde hij ook aandacht en ging lekker in beeld zitten

Wat een bizarre Scandinavische film was dit, een moordenaar op een eiland waar een groep volwassenen een voor een op gruwelijke wijze werd vermoord, op een paar na. Deed me denken aan die gek die jaren geleden vakantie vierende scholieren op een Noors eiland had vermoord. Ik zat meer naar mijn haakwerk te kijken dan naar de film, ik kan niet zo goed tegen gillende, schreeuwende paniekerige mensen, mijn haakwerk werkte goed als bliksemafleider. Lekker vrolijk al.

Vanmorgen mocht ik even bij de tandarts in de stoel plaats nemen, een eerder al ontdekte en toen ontlaste gebroken wortel waarop een kroon zit was vanaf vrijdag weer aan het klieren en ik voelde een dikke bobbel bij mijn gehemelte naast desbetreffende wortel. Hij heeft een penicilline kuur voorgeschreven en volgende week gaat hij de kroon met wortel verwijderen, tenminste, als de boel rustig is. En dan is het afwachten tot het is genezen, kijken wat ik ga doen. Een brug of een implantaat. Het is de derde kies vanaf achteren geteld bovenin, dus als ik lach gaan we een zwart gat zien, dus dat wordt op foto’s een glimlach. Moet ik even op oefenen.
Zoiets als dit dus. Wat ging er vooral aan deze foto waar ik behoorlijk verhit sta te lachen?

Dit was anderhalf uur eerder, toen ik gewapend met zaag, snoeischaar en takkenschaar en even later ook een keukentrapje de bolacacia ging kortwieken.

Omdat we een dezer maanden een geheel nieuwe achterpui krijgen, en de mannen met de twee delen met glas vanaf de oprit naar achteren moeten lopen, moet de doorgang vrij zijn. Dus snoeien maar.
Toen ik op de oprit van de buren stond zag ik Jon zitten

Hij hield alles goed in de gaten

De oprit van de buren schoongeveegd en toen de bende op die van ons opruimen.

Ik dumpte een deel van de takken bij de containers, want ik was van plan om ze gelijk door de hakselaar te doen, maar mijn rechter elleboog dacht hier heel anders over, het zeurde een beetje. Dus de rest van de takken liggen nu uit de weg, tenminste, als we buiten geen was meer moeten drogen.

Het verhakselen kan morgen of overmorgen ook nog als het droog is, en tot die tijd kan ik misschien nog een bloemetje haken?

Miranda was onlangs even op bezoek en had een gehaakte poncho (of shirt?) aan, ook met bloemen, door een vriendin van haar gemaakt.

Leuk over een donker shirtje. Een Magic loop met twaalf bloemblaadjes van een heleboel lossen, en deze op hun beurt weer met losse en halve stokjes tot een vierkant gemaakt. Mmm, ook leuk als tafelkleedje

Sinds een paar dagen slapen we nu onder losse eenpersoonsdekbedden ipv een tweepersoons dekbed, ik werd een ~~beetje~~ moe van hele nachten het dekbed terug over me heen trekken als mijn lief zich omdraaide. DH vond het maar niks nadat hij de eerste nacht steeds last had van een van het bed afglijdende dekbed, nu had hij slecht geslapen, en dat kan ook niet de bedoeling zijn.
Dus heb ik zijn dekbed op het voeteneinde en op kniehoogte tussen beide boxspring bedden in met zelfgemaakte bretelhouders aan zijn matras vastgeklemd. (Instopstrook er aan genaaid had ook gekund, maar dit was sneller) Probleem opgelost en we hebben allebei geslapen als een roos 👍

Groene vingers

Maandagmiddag was het gras aan de beurt om aangepakt te worden, maar voordat ik de maaier erbij haalde ging ik eerst aan de slag met de graskantjes knipper, Fay kwam er gezellig bijzitten.

Sherlock wilde geaaid worden en ging er lekker voor liggen

Wat een kroelkont is het toch

Nog meer kantjes die geknipt moesten worden, en ook de in de borders groeiende grassen en onkruiden moesten er aan geloven, en om mijn rug te sparen pakte ik het knielbankje er bij,

Het krijgt weer vorm

De katten lopen regelmatig langs om te kijken wat ik allemaal aan het sjouwen ben

Hier doen ze net of ze niet geïnteresseerd zijn

Zoveel gras dat tussen alle planten groeit,

en ook de vinca major kent geen grenzen, ik heb heel wat uitgetrokken

Nadat ik het grasveld had schoongeharkt kon ik er met de maaier over, wow, wat een verschil

Ik was bijna drie uur zoet geweest met “ik ga even grasmaaien”, en niet alleen de tuin was er van opgeknapt, ik ook, zo zag ik in de spiegel van de wc

super kapsel, niks meer aan doen ☺️
Tijdens tv kijken plukte ik een beestje uit mijn haar die ik net had platgedrukt, denkend dat het een zaadje of zoiets was, want eerder zag ik al kleine zwarte zaadjes in mijn hand nadat ik ermee door mijn haar was gegaan. Dat krijg je als je je hoofd tussen de planten steekt om ook nog even die ene pol gras eruit te trekken die net buiten handbereik zat. Ik voelde mijn buikspieren wel de volgende morgen 😅

Chillen

Zondagmiddag, de buren hebben een feestje, kinderen spelen en ouders kletsen, muziek staat zacht, zo attent. Dat was de avond ervoor wel anders, ergens achter ons huis was een groot feest gaande, heel groot als je af moest gaan van de volume van de muziek. Het was al aan de gang toen we aan het begin van de avond thuis kwamen van een verjaarsbezoek bij schoondochterlief, ze werd lekker verwend met veel cadeautjes, en we genoten allemaal van Sophietje, zo lief en vrolijk als ze is. Zo schattig wanneer ze op schoot zittend opeens beide armpjes omhoog beweegt als in het liedje “In de maneschijn”, en straalt als het liedje wordt gezongen.

Toen we tegen middernacht naar bed gingen bonkte er nog een harde beat door de wijk, pas rond twee uur/half drie werd het stil. Nou ja, liever harde muziek dan scheurende auto’s en blaffende honden.

Ik had gestofzuigd en gedweild en ging even buiten zitten, het gras moest nog gemaaid worden, maar ik gunde de buurt en mijzelf rust

en ging met een kopje koffie genieten van het late middagzonnetje. Ik had eind vorige week de uitslag van de biopt uit het plekje op mijn arm gekregen, het was geen huidkanker maar een soort wrat, heel bizar. De dermatoloog wilt me over twee maanden terugzien en zal dan het plekje bevriezen, en gaat ook weer naar mijn handen kijken waarvoor ik nu een andere crème heb gekregen. Uit de biopt bleek dat het een eczeem is, naam is me ontschoten, als de crème maar helpt. Ze verwachte van wel.

Jon kwam erbij zitten en ging zich wassen, wel zo kies om met zijn rug naar mij toe te zitten

Fay kwam tevoorschijn vanonder de struiken waar ze blijkbaar had geslapen, ze kneep met haar oogjes om te wennen aan het felle licht, zag me zitten en sprong op tafel, en na een paar aaitjes ging ze erbij liggen, heel lief spinnen en genieten van nog meer aaitjes.

Jon stopte met zich te wassen en kroop wat dichterbij, en zo zaten ze tot ze meesjes zagen fladderen bij het voerhuis en even later Sherlock zagen rondrennen achter een ontsnapte kikker. Hij verdween met een plons in de vijver, de kikker, en Fay en Jon kwamen er bij om Sherlock te troosten. Even later renden ze achter elkaar aan door de tuin en door het huis, zo leuk om te zien hoe lief ze samen kunnen spelen.

Tijd om het eten in de oven te zetten, gelukkig hielp Evelien met snijden, wat een hoeveelheid (een deel voor de diepvries), er zat ook zout, peper, knoflook en olijfolie door deze groenten, 35 minuten op 180°C, halverwege de tijd even omscheppen. Daarna op het bord met gebrokkelde geitenkaas er over en parelcouscous er bij, smullen maar.

Er wordt flink afgehaakt in huize Jacobs, Evelien is bijna klaar met haar deken

en ik kon maandag weer enkele hexabloemen in de glazen vaas stoppen

Rond de witte rand komt weer een andere kleur, en zo komen ze uiteindelijk tegen elkaar aan, al hakend zet je ze zo vast. Nooit eerder gedaan, maar we zullen het gaan beleven. Het patroon komt van Jessie at home

Lekker

Door de warmte van afgelopen weken zijn de druiven nu heerlijk zoet, de wespen en vlinders hebben ze ook al ontdekt. Ik pluk elke dag hooguit twee trosjes met beleid, geen zin in een wespensteek.

Er zitten wel veel pitjes in en het velletje is bij de helft van de druifjes een beetje taai, maar dat zijn allemaal gezonde vezels.

De katten hebben liever iets hartigs, een vette muis ontsnapte uit de klauwen en verstopte zich onder de Euonymus, een knappe kat die hem nu kan pakken
Jon probeerde het van de andere kant, maar helaas

Even later sloften ze naar binnen om dan maar gewoon kattenbrokjes te eten, je moet wat hè .

Tegen de middag waren we in het ziekenhuis, manlief moest voor de ct scan en mri scan, gelukkig kon het gelijk achter elkaar ipv de geplande tijden met bijna twee uur er tussen, fijn dat het personeel zo meedenkt. Maandagmiddag krijgen we de uitslag, spannend.

Toen ik halverwege de middag de bananenplant in de volle grond zette, (half dode Rhibes er uitgehaald net als veel varens die tegen de stoep aan groeiden)

liet Evelien Sherlock buiten, hij was met een muis naar binnen gekomen en zat er mee te spelen. Evelien dacht eerst dat hij met een knuffeltje zat te spelen en vond dat het echt goed op een muis leek, tot het begon te lopen. Gelukkig nam Sherlock het beestje in zijn bek mee naar buiten voordat het bijna onder de bank verdween. Poeh. Ik zag Fay en Sherlock op het gras bij de muis zitten en ging even kijken, en wat bleek: de muis was een rat! Wel was het heel erg versuft en hopelijk geen lang leven meer beschoren.

Op de plek waar ik de bananenplant zette stond jaren geleden een oh-dennenboom, en tijdens het graven kwam ik grote stukken wortel en stam tegen, heel veel vermolmd hout met insecten. Ik heb er weer veel van ondergegraven, maar de grootste stukken legde ik bij de takkenhoop naast de vijver. Fay zat om zich heen te kijken, de rat was in geen velden of wegen meer te bekennen, als het dood is ruiken we over een tijdje wel waar het ligt, dacht ik nog🤢

Strike a pose

Wat een schatje

Jon was de hele tijd boven geweest en rook buiten dat hij heel wat had gemist tijdens zijn dutje, volgde zijn neus, vond de rat en maakte met een paar beten een einde aan het lijden van het ratje.

De deken die Evelien haakt zie je groeien, leuk hoor

Ze was beneden gekomen en zag dat ze haar haaknaald was vergeten en had er een uit mijn etui gepakt; alle soft grip handgrepen van dit merk plakten als een malle

Balen, ik heb op advies spiritus geprobeerd om ze schoon te maken, maar dat helpt niet. Misschien aceton? De haaknaalden zijn denk ik een jaar of tien oud.