Afgelopen week ben ik bezig geweest met het doorquilten van de quilt die mijn moeder heeft gemaakt, de Quilt Diva van Amy Bradley ,
mijn moeder heeft het originele patroon verkleind (is nu 90 cm hoog) en gebruikte alleen maar zelf geverfde stoffen, is het niet enig?
de versiersels zoals oorbellen komen er later pas aan. Ze had hem zelf al doorgequilt met een intensieve meander, maar was niet tevreden over het resultaat, ook omdat de applicaties allemaal begonnen te plooien. Nadat ik met stomen de gaatjes van het meanderwerk zoveel mogelijk had weggewerkt (na het wassen trekken de meeste vanzelf weg), ben ik eerst alles in de ditch gaan quilten met transparant garen, ook langs de neus en mond, en daarna ben ik lijntjes gaan trekken met een speldje, het klosje op de buik nam ik als middelpunt
De gebruikte stoffen zijn heel fijn van weving, en daardoor bleven de lijntjes heel goed zichtbaar, te goed, want je ziet precies waar ik naast het lijntje heb gequilt. Ik heb zachtgele Raiman rayongaren gebruikt, deze is heel dun en heeft een mooie glans. Hier ben ik op de helft, het viel niet mee om over de langere einden het liniaaltje goed in bedwang te houden.
De lijnen kreeg ik recht gequilt omdat ik met het voetje langs een liniaal gleed, de liniaal hield ik stevig op de top gedrukt, door de anti-slip laag (van die dunne transparante folie die je op de douchebak kan plakken, kijk bij de bouwmarkt) die ik er onder had geplakt had de liniaal minder neiging om te verschuiven. Geen werk wat je uren achtereen kan doen, dus tijdens de pauzes mocht de quiltdiva hangen.
En nadat ze klaar was zag ik het beoogde resultaat, ze staalt! Op de donkere rand heb ik gewoon rechte lijntjes gequilt, piano bars noemen ze dat, op een halve inch van elkaar, ongeveer.
Je ziet dat ik hier en daar niet op het gekraste ljjntje heb gequilt, de stralen zijn niet allemaal even breed, maar het stoort niet, het maakt het mijns inziens juist wat interessanter. Foto’s van de achterkant komen er nog aan, internet is heel traag en ik sta op punt om de deur uit te gaan voor het quiltweekend in Putten, mijn moeder komt er zo aan met de trein.
Categoriearchief: machinaal doorquilten
Heerle bee
Afgelopen dinsdag kon ik Franka blij maken met haar quilt die ik had doorgequilt op mijn Bernina,
Het was een prachtige quilt waar ze jaren aan had gewerkt, alles met de hand op foundation genaaid, en later alle papiertjes weg gepeuterd, keurig plat gestreken en daar waar de naadjes niet mooi plat wilde blijven liggen had ze met een opvallende kleur garen deze met een paar steken gefixeerd. Tijdens het doorquilten kon ik deze draadjes er zo uithalen, grote klasse! Deze quilt komt op onze tentoonstelling te hangen in Mei, ze zag er zelf geen gat in om hem zelf door te quilten, ook al heeft ze er wel een geweldige machine voor heeft, angst om te verprutsen, heel herkenbaar.
De quilt ging op tafel om te sandwichen
en Loki keek gefascineerd toe
De latten methode is ideaal voor quilts die niet breder zijn dan de tafel waaraan je werkt.
Klik boven in mijn blog op het tabblad Tutorials, daar staan twee filmpjes met uitleg, (hand basting a quilt).
Het was weer heerlijk om op de Bernina te quilten met allemaal verschillende soorten garens, zoals met verlopende King Tut, of zoals hieronder met Raimann metalic verloopgaren in pasteltinten
Raimann rayongaren in verlopende pastelkleuren 
En Superior Threads “Glitter” in goudkleur. 
Voor alles gebruikte ik dezelfde naald, Topstitch nr 90, bovenspanning wisselde van 0,5 tot 2,5
en als ik niet zat te quilten ging de quilt veilig boven op de machine, geen kat die het in zijn hoofd haalt om daar op te gaan liggen
In het doorquilten zaten heel wat uren werk, maar ook een beetje uithaalwerk. Nee, geen quiltsteken, maar ik had per ongeluk een stukje achterkantstof van de rand (dus het teveel van achterkantstof dat er later af gesneden wordt) vastgequilt. Dus heb ik eerst rondom het quiltwerk de vastgenaaide stof los geknipt (vandaar dat er een hap was uit de rand achterkantstof).
en toen heel voorzichtig langs 1 kant van het stiksel de stof kort afgeknipt,
en toen ik kon ik voorzichtig de stof los trekken en afknippen. Na een half uurtje pielen was er niks meer van te zien, gelukkig. Het was gelukkig hele dunne achterkantstof, dus zat er geen ruimte in de quiltsteken. Wel heb ik Franka gewaarschuwd dat deze stof (een nieuwe dekbedhoes van Action) niet geschikt is voor een gebruikersquilt of voor door te laten quilten op de longarm machine, hij slaat er geheid gaten in met de hoge snelheid en de dikkere machinenaald. En zitten er na het doorquilten geen gaten in, dan komen ze er wel in als de quilt een paar keer in de wasmachine is geweest, het quiltgaren snijdt het dunne draad van de dekbedhoes gewoon kapot. In een wandquilt als deze zal het niet zo’n vaart lopen, zulke quilts hebben amper te lijden.
En terwijl ik zondag zat te quilten hing DH de lampen op die we net hadden gekocht,
de langwerpige boven de eettafel heeft led verlichting en is in hoogte makkelijk te verstellen, die moesten we met z’n tweeën ophangen, dus ging alles van de tafel af en even in de hal om geen stof te vangen.
De lamp boven de salontafel heeft een niet al te fel halogeenlampje, het is een hele lichte gevaarte met veel bling bling 🙂 en geeft een aparte schijnsel op het plafond als hij aan staat.
Van de doos maakte ik een speelhuis voor Loki, die er sindsdien regelmatig in te vinden is.
Handig om te weten
Sinds ik les krijg in longarmquilting bij Quiltshop Leur (ik ga niet voor mezelf werken maar in dienst van Leur), verslind ik tips van professionele longarmquilters over de hele wereld, en onderstaande tip las ik op facebookpagina van Kelly Cline (hier haar blog) en is zo waar en scheelt zoveel frustratie later! Ook voor handpatchers!
Hier komt hij, zet je schrap 🙂
Als de quilttop klaar is, en de buitenste rand bestaat uit samengestelde blokken, zet dan de hele buitennaad rondom vast met stiksel, dit kan met de naaimachine of met de hand; doe dit wel binnen een kwart inch afstand van de buitenrand zodat dit stikwerk later onder de bies komt en je het niet meer hoeft uit te halen. Als je het met de hand doet, zet je gewoon twee steekjes daar waar de lapjes elkaar raken onder rechte lijn (dus met de nagel de naad even strak doortrekken), en dan naai je door naar het volgende naadje, weer dubbele steek, enz enz.
Hiermee zet je het naaiwerk van de eindnaadjes vast, je kan dit ook doen nadat je de top heb gestreken om eerst de naadjes mooi te laten vallen, zo weet je zeker dat ze in de door jouw gekozen richting blijven liggen tijdens het sandwichen.
Komen die featherweights die mooi staan te wezen toch nog van pas 🙂
Nu kan je de top jaar na jaar oppakken om te showen zonder dat het stikwerk loslaat, en ook als er doorgequilt gaat worden; het zijn niet alleen de naadjes die onder spanning komen te staan tijdens het opspannen van de quilt op de longarm 🙂
Zo, en nou ga ik op zoek naar affe tops (of heel veel blokken waar ik snel een top kan maken) waarop ik kan oefenen, je zou zeggen dat ik toch wel wat had liggen? Hmmm, dit valt vies tegen, of is het een kwestie van beter zoeken? 🙂
Amsterdam heeft het!
Onze oudste dochter woont al jaren tot haar grote tevredenheid in Amsterdam, en helemaal nu ze afgelopen week is verhuisd naar een andere appartement, iets van 40 deuren naar rechts, (ze woonde er pas vanaf juni, bloedje heet was het toen wij haar hielpen met de verhuizing)
helemaal opgeknapt, nieuwe kozijnen met dubbel glas, nieuwe HR ketel, nieuwe keuken en sanitair, kortom, helemaal happy was ze toen ze deze kans kreeg. Ze gaat er met nog twee meisjes in wonen (anders is het niet te betalen), haar beste vriendin en een goede bekende die er wel bij past, en in overleg heeft Evelien de kamer met balkon genomen.
Zondag bracht ik haar de kledingkast uit haar oude kamer bij ons thuis, arme Zipje kreeg kleding op zich geworpen toen ik haar kast aan het leegruimen was, ik had niet in de gaten dat hij op bed lag te slapen; hij gaf een verontwaardigd miauwtje: “zeg uh, kijk je wel een beetje uit?”, en sliep toen weer verder, gelukkig mag het bed blijven staan. Haar oude kamer ziet er nu als een slagveld uit, dit moet ik nog opruimen, maar ik had even andere prioriteiten.
De kast paste precies in mijn auto, en zo reed ik zondagmorgen in alle vroegte naar de hoofdstad. Samen brachten we alles naar boven, het paste precies in de lift, de planken hadden echt geen 10 cm langer mogen zijn. Ik sloopte een latje van het onderstel van de kast af bij het optillen, en dus moesten we eerst naar de bouwmarkt om houtlijm te halen, en terwijl de lijm moest drogen konden wij even lekker een boterham eten, en bij het uittrekken van de schoenen zagen we dat we dezelfde sokken aan hadden. 🙂
“Val ik effe door de mand”, zei Evelien grinnikend, bij haar laatste logeerpartij bij ons had ze deze uit mijn kast gehaald, moet kunnen, zolang ze maar van mijn bh’s afblijft. Bammekes op, en aan de slag, en na een uurtje stond de kast helemaal in elkaar, wat een teamwork!
Ik had de Santa quilt ook meegenomen, en hing hem aan een hangertje tegen de zijkant van haar kast op, lichtjes aan en genieten maar; ze was er blij mee, gelukkig, en ik hoop dat hij een mooi plaatsje in de hal of kamer krijgt.
Mijn vingers jeuken om aan een nieuwe quilt te beginnen, maar eerst eentje afmaken, en dat ik vanavond gelukt! “Amsterdam heeft ’t!” hangt voorlopig aan de kastdeurknoppen in mijn naaikamer, het is de “Cat or Dollyquiltje” van Birdblocks.
De huizen heb ik met donkergrijs Aurifill genaaid, heerlijk garen, en met de walkingfoot, want het moesten allemaal kaarsrechte lijnen worden, de fiets (uit het blote hoofd gedaan, want ik had het patroon met de tekening niet meer) heb ik met zwarte metallic van Madeirea nr 484 gedaan
aan de achterkant is goed te zien dat het frame tussen stuur en zadel gejat is, op deze fiets zal je niet ver komen vrees ik; volgens mij is hij net uit de gracht gevist. Wat ook goed te zien is aan de achterkant, is het bovendraad wat naar achteren door getrokken wordt door het spoelgaren; de (boven)draadspanning heb ik bewust zo los gezet, om te voorkomen dat het ondergaren naar boven zou piepen en te zien zou zijn.
de bloempotjes heb ik met Glitter gedaan, de katten met gewone Gutermann zwart, en voor de lucht heb ik lichtblauwe Aurifill gepakt
Wat een leuke quilt was dit om aan te werken, Zipje, Zopje, Loki en Thor zijn ook van de partij op deze quilt, en leuk dat ze het vinden!
Oh, nou mag ik van mezelf aan iets vers beginnen, en wat dat gaat worden weet ik zelf niet eens, want mijn plannen veranderen met de dag, zoveel ideeën, inspiratie en stofjes, al helemaal na de uitbreiding van mijn batik-verzameling voor de Rose of Sharon quilt. Oh, zie ze sprankelen, daar wordt een mens blij van, zulke vrolijke kleuren en glimmertjes.
Klamme lappen
Elke dag heb ik een half uur tot een uurtje gequilt (andere bezigheden hielden mij zoet, en na gedane arbeid trakteerde ik mezelf op met lapjes spelen na het avondeten), het was een uitdaging om het juiste motiefje te bedenken, en van de gezinsleden die af en toe kwamen kijken mocht ik het gezicht absoluut niet doorquilten. Nou ja zeg, alsof ik dat zou durven. Wel heb ik de schattige scheve oogjes even met zwart gedaan, anders krijgt Santa na een tijdje hangen een opgedroogd theezakjesgezicht.
De jas kreeg een streepje en baard en snor werden bekruld
En rond de letters heb ik echo quilten gedaan, wat ziet dat er dan opeens anders uit!
Ik was lekker bezig toen opeens out of the blue het draad knapte! Niks geks gedaan, hij bleef niet haken of zo, tenminste niet aan een braampje of zo, maar ik merkte bij het opnieuw inrijgen dat het draad -voor zover je van draad kan spreken bij dit plastieken spul- wel heel zwaar van de klos af trok, alsof hij opeens verlatingsangst had. Bij nadere inspectie bleek het draad achter een eerdere wikkeling te zitten, alsof tijdens het oprollen iemand een hele harde snok aan het draad had gegeven waardoor het insnoerde en naar binnen getrokken werd. Ik wikkelde het draad af tot het weer soepel aftrok, en dacht het opgelost te hebben en ging weer vrolijk quilten. Na een minuutje gas geven knapte het draad wederom, en weer zat het vast, en weer wikkelde ik het draad af tot voorbij de beknelling, en toen zette ik het klosje op de houder en bleef draad aftrekken tot het weer op de rem ging staan. Op deze foto zie je hem klem hangen
En zo heb ik iets van een meter draad afgewikkeld, met om de 20 cm zoiets een beknelling. De klos was nog niet helemaal leeg, ik zal het daarom later wel opnieuw oprollen, zodat ik het nog kan gebruiken. Gelukkig had ik nog een vol klosje en kon ik lekker verder quilten. Nou niet denken: “Zie je wel, het is plastic, dus rotzooi.”, want ik gebruik dit garen al heel lang, het is mijn 6e klos of zo, en ik heb dit nog niet eerder meegemaakt. Ik vertel het omdat de naaimachine of de mens achter de naaimachine niet altijd de veroorzaker van knappend draad hoeft te zijn, het kan ook een fabrieksfout zijn.
En nu ligt Santa onder de klamme lappen te wachten op een biesje, eerst moet hij plat worden, want de randen golfden teveel naar mijn zin
en ligt het aan de foto of is het rode aan het doorbloeden daar bij de muts? Ik wacht met een bescheiden gil geven tot het is opgedroogd, en is het dan echt een opvallende/storende uitloop van roodheid dan gooi ik het gewoon in de was op 30 graden met gewoon wasmiddel, een schepje Vanish in de trommel en een gewoon wasprogramma. De natte handdoek heb ik wel gelijk van de quilt afgehaald die al mooi plat is, en hij kan zo onder de trap blijven liggen tot hij droog is.
Wisten jullie dat je bij vermoeden dat lapjes gaan bloeden je nooit een wolwasprogramma mag gebruiken, omdat je dan juist vlekken van losse kleurstoffen kan krijgen? Wist ik ook niet, ‘k hoorde het laatst. De verklaring is dat bij een wolwasprogramma de quilt te lang stil en nat in de trommel ligt en maar lafjes heen en weer wordt gewiegd tijdens het wassen, en ook het centrifugeren gebeurt dan op een wil-wel-maar-kanmag-niet toerental, waardoor de losse kleurstoffen uit de lapjes niet weggespoeld kunnen worden. Gelukkig kunnen alle vullingen die voor machinewas geschikt zijn een temperatuur van 40 en een toerental van 1000 makkelijk aan.
Morgen neem ik een dagje vrij, eens kijken waar ik me mee ga bezigen, afgezien van de strijk en de was, want dat is niet echt een hoogtepunt van genot, misschien dat ik aan de Love Entwined verder ga, want de 15e komt deel 6 alweer online! Of ik ga verder aan het tiende blokje van My Home or Yours van Lynette Anderson, een BOM bij Dorry ; binnenkort (als het de leveranciers behaagd te leveren) ontvangen de deelnemers de laatste zending met stoffen voor de tussenblokjes en rand.
Ze zijn zo leuk om te maken!