Zaterdagmiddag gingen we op verjaarsvisite bij Tim en Yvonne en pikten onderweg Evelien op bij het station. Lekker om er even uit te zijn, andere omgeving, andere katten, andere tuin en uiteraard lieve mensen om mee te kletsen. De zelf gebakken taarten en lekkere hapjes lieten zich smaken en de middag vloog om; de rit naar huis verliep rustig, DH zat met zijn ogen dicht na te denken, het effect van de chemo’s en bestralingen zijn voelbaar en afmattend. Het zal nog wel een paar maanden duren eer de accu weer is opgeladen.

Er viel de afgelopen week behoorlijk wat regen en de tuin lijkt ontploft, er is geen stukje grond meer te zien tussen de planten en de katten genieten van hun oerwoud.

Zondagochtend viel het kleurverschil van het jonge blad van de Viburnum op tegen het oude waar ik in april niet had gesnoeid, daar aan de bovenkant. De plant was goed herstelt van de snoei.

Ik zag dat de Magnolia rechts van deze hoge struik in de verdrukking stond, en besloot hem wat meer ruimte te gaan geven. Deze keer pakte ik er de hoge trap bij, en naast de gewone takkenschaar ook een handzaag. Ik had voor de zekerheid bij kenners gecheckt of het niet te laat in het seizoen was voor een rigoureuze snoei, het kan nog tot half juni. De taken werden verdeeld, eerst was het aan Sherlock om op het gereedschap te letten

Het snoeien en zagen van polsdikke takken deed ik in etappes, de lucht zag er dreigend uit en er was regen voorspeld, dus na een uurtje snoeien even alles opruimen en een kopje koffie drinken, waarbij Fay de taak van schootverwarming op zich had genomen.

Na deze pauze kon ik met een frisse blik bekijken waar ik nog meer af kon snoeien. Jon ziet mogelijkheden voor de ladder

Terwijl ik nog wat takken wegknip bij het raam, lopen Fay en Sherlock even langs

 Even opruimen en de volgende dag weer bekijken wat ik kan weghalen. Tussen de snoeipauzes door keek ik naar de opname van de eerste dag van de Chelsey Flower Show, en zag naast allemaal mooie tuinen en planten ook allemaal bekenden van tv, ben even haar naam kwijt, maar zag wel gelijk het jasje van een pineapple quiltpatroon, gemaakt uit kleine strookjes stof

Klaar voor de Chelsey chop in de tuin, de phlox heb ik wel al voor de helft terug gesnoeid zodat uit de gesnoeide takken nieuwe takken komen die een maand later dan de niet gesnoeide takken gaan bloeien.
Gisteren ging ik weer door met de Viburnum die nog niet naar mijn zin is. De bovenkant is te rommelig, elke keer als ik een uitstekend takje afsnoei steekt een andere opeens uit. De zijkant is uit zijn evenwicht, hij helt te ver over naar het pad. Even dapper zijn en die hele tak er af halen, halverwege beginnen, de handzaag steekt er al in

Dat viel niet mee, en toen ik “van onderen” riep kon Jon net op tijd wegspringen. Sherlock komt kijken waar de drukte om was en waarom Jon daar opeens loopt

Toen het was opgeruimd kwam hij weer aanlopen, of ik dat nooit meer wilde doen, hem zo laten schrikken

Er zit wat meer balans in de struik, maar het ziet er niet uit, zo gehavend.
Ik loop even de andere kant op om een foto van daar af te maken, en Jon sloft weer achter me aan. Niet alleen de top ziet er vreselijk uit, hoor ik hem verzuchten 😕

Dus hup op de ladder en in de struik reikend snoeien en zagen.

Manlief komt bezorgt vragen of ik wel op tijd stop voordat er niks meer staat, mmmm, nog een takje hier af, en een takje daar, en dan houd ik het voor gezien. Er moet ook genoeg blijven staan om bloemen te geven deze winter en voorjaar, hoewel alles wat nu aan nieuws komt ook bloemknoppen zou moeten gaan maken. We zullen het zien. En volgend jaar kan ik hem dan van boven flink inkorten, metertje er af of zo.

We gaan lekker eten en ‘s avonds nadat mijn net geschreven blog opeens was verdwenen toen ik hem wilde publiceren, keken we verder naar een Scandinavische detective, the Investigation, de in een duikboot vermoorde en daarna vermiste journaliste, de zoektocht naar haar lichaam en de frustratie waarmee alles gepaard ging; een waargebeurd verhaal van een paar jaar geleden.

Wat ons opvalt in Scandinavische series is hun communicatieve vaardigheden, of juist hun non communicatieve vaardigheden, waarom woorden gebruiken als schouders ophalen, een droeve, blije, vragende of berouwvolle blik ook kan. Geeft veel stiltes, al die afwachtende blikken, komt er nog wat meer aan van gebaartjes of blikken, of kunnen we naar de volgende scène. We leefden mee (nou ja, vooral ik) en riep “Vraag het dan!” Of “Zeg iets, bied je excuses aan, leg het dan uit man!” Maar het zijn wel goede acteurs, je voelt wel de wanhoop, verdriet en frustratie van toen. Goede serie dus.
Fay lag gistermiddag lekker van het avondzonnetje te genieten

Ze was zondagavond niet binnen gekomen en was gisterenochtend heel blij dat ze binnen verder kon slapen, en gisteravond was ze er als de kippen bij toen Jon en Sherlock kwamen informeren of het eten al geserveerd kon worden. Jon controleerde of de deuren naar de garage al open waren en toen ik naar de keuken liep stak Sherlock zijn kopje nog even naar buiten om te kijken waar Puk bleef. Gelukkig kwam hij er aan rennen toen het gerammel met het voer in de bakjes gaande was.

Nu kijkend naar de Viburnum (ja echt hè, ze blijft er maar over doorgaan) denk ik dat er toch nog iets af mag van de top 🤣 zoals hij nu is kan hij nog goed functioneren als zonwering  bij het zijraam.

De ingekorte tak is een vraagteken, als ik hem laat staan zullen de uitlopers aan de bovenkant weer een bolling geven, maar die kan ik dan wel steeds goed kort houden. Of ik zag hem vandaag nog heel diep weg.

Saved by the rain, ik laat het dus maar even zo, wegzagen kan altijd nog.

Gisteravond heb ik nog met mestkorrels gestrooid in de plantenperkjes en vooral ook rond deze Viburnum en het daarna heel goed water gegeven, want hij moet nu heel hard gaan werken. In de Magnolia grandiflora zit voor de tweede keer sinds we hem hebben een bloemknop

Deze room witte bloemen worden groot en ruiken heerlijk, ik heb ze in Norwich in Engeland gezien en daar waren de bloemen zo groot als ontbijtborden. Onze boom is nog niet zo groot, en ik heb geluk dat ik de naar links overhangende tak niet heb afgeknipt wat ik wel van plan was, want daar zit die bloem dus in.

Jon ziet salamanders zwemmen, we hebben er veel dit jaar. Hij zette zijn pootje er op, en toen hij zijn nagels uitslaand de salamander vastgreep om van dichterbij te kunnen bekijken floepte het beestje van tussen de nagels weer het water in. Hij keek heel beteuterd en ging zich snel wassen om zijn teleurstelling te verbergen.