Alles goed

Toen we naar de longarts gingen voor de uitslag na de CT-scan van maandag zaten we allebei met een knoop in de maag, manlief uiteraard meer dan ik, en wat duurt het dan lang eer je aan de beurt bent.
De longarts liet ons binnen en keek hierbij heel moeilijk. Hij zag er eerlijk gezegd beroerd uit, en toen ik dit hardop constateerde en vroeg of het wel goed ging met hem, gaf hij gelijk toe dat hij zich belabberd voelde, hij haastte zich te zeggen dat het geen COVID was maar iets vrij onschuldigs. Even was ik bang dat hij zou gaan huilen, de ellende droop uit zijn ogen. Plicht roept, zei hij, maar hij was blij dat hij vanaf morgen een paar dagen vrij was. Gelijk hierna kwam hij ter zake en haalde hij de foto met uitslag naar voren en zei dat het beeld onveranderd was sinds de vorige keer, hij was tevreden en de volgende CT-scan ging nu naar elke drie maanden, dus hebben we weer rust tot die tijd.

Fay was door het dolle heen en moest haar energie even kwijt en deed dit door te springen, graven en draaien op hun buitenkattenbak. Jakkes. Hier zie je de laatste seconden. Maar wonder boven wonder was ze helemaal schoon en rook nergens naar toen ze een kwartier later bij mij op schoot sprong. Ik wil ook zo’n vuil afstotende vacht huid hebben

Nu de kleintjes ook buiten zijn en daar met Sherlock kunnen spelen, zou je denken dat ze hem binnen iets meer met rust zouden laten, maar nee, dat valt tegen, vind Sherlock. Soms maakt hij een dubbele pirouette bij de deur om zijn bewonderaar af te schudden, dit lukt hem nooit maar hij blijft het proberen.

Puk nam daarna plaats op de bank, met zijn staart recht omhoog in een mooie krul.
F6266284-4E12-4A6B-BC0D-D7A2E99BD279 Gisteravond was het al tien uur en Jon was de enige die al een tijdje binnen was en naast me stond te kletsen, hij had honger en of ik met hem naar de keuken wilde gaan. Hij begon ook kopjes te geven tegen mijn benen, in mijn kuit te happen en met zijn pootje probeerde hij mijn hand naar hem toe te trekken. Ik stond op, liep naar de schuifpui en riep de andere drie: “Komen jullie, lekker eten.”, en hierna maakte ik een paar harde piepgeluiden. In de keuken rammelde ik extra hard met de metalen bakjes en liet de droge brokjes van grote hoogte in de bakjes vallen, en een voor een kwamen de katten binnen en stonden naast mijn voeten hoopvol omhoog te kijken. Ik kreeg kopjes, ook van Puk, en Fay miauwde heel schattig met een hoog stemmetje. Awh.

15 gedachten over “Alles goed

  1. Yvonne aka sommeke

    Wat een goed nieuws had de longarts, over Perry dan toch, niet over zichzelf. Geniet van de 3 maanden rust.
    Gekke Fay!

  2. Renske

    Dat is goed nieuws. Nu drie maanden rust. Heerlijk, kan je man bijkomen en jij natuurlijk ook.
    De katten zijn goed op elkaar ingespeeld met ieder zijn eigen rol.

  3. Truus

    Gefeliciteerd met de goede uitslag! Wat zullen jullie lekker slapen nu de spanning voor even weg is.
    Gekke katten — wat kunnen ze rare bokkesprongen maken he.
    Slaap lekker voor straks…😴😴
    groetjes, Truus uit Drenthe

  4. Jacqueline

    Goed nieuws, gefeli.
    Voorlopig nog helaas om de zoveel tijd die spanning, maar eind goed al goed.
    Zaterdag een familiefeestje, gezellig bij elkaar .
    Die katten, zo leuk om te lezen, haha.

  5. Essie

    Genoten van de katjes!
    Kan niet wachten op de volgende update.

    Fijn dat jullie goed nieuws hebben gekregen.

    Kusjes voor de katjes 😘

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.