Woensdagmiddag hebben we ons kleindochtertje Sophie mogen bewonderen, wat is ze mooi, en zo klein

Bijkomend van alle activiteiten lag ze in een bedje met onderwarmte lekker te slapen, af en toe werd ze wakker en lag dan wat te kokhalzen, ze had last van slijm vanwege de keizersnede; bij babies die door het geboorte kanaal komen worden de longetjes en het maagje leeg gedrukt zodat ze deze daarna schoon met volle teugen kunnen vullen. Nu moest Sophie deze schoonmaak op eigen krachten doen, en dat viel niet mee. Om haar dus niet nog meer te vermoeien hebben we haar lekker in haar bedje laten liggen, want dat gesjouw van de een naar de ander zou haar ook weer energie kosten, en het zou toch fijn zijn als ze nog voor het weekend met haar moeder mee naar huis zou kunnen. Aaien is ook heel fijn 🥰 Een verpleegkundige komt binnen en opeens schiet Sophie wakker, ze hoort een bekende stem.

Op de operatiekamer had een verpleegkundige heel veel foto’s gemaakt met Tim’s toestel, en deze zit manlief hier te bekijken

Donderdagmiddag mocht ze naar huis, helaas kan dit niet liggend in een bedje, en ze liet horen dat ze het er niet mee eens was, maar gelukkig werd ze snel rustig. En konden de babysitters haar bewonderen

Ja dat blauwe maskertje is vast van het huilen en misschien een beetje kou, maar gelukkig was de kraamhulp er voor hulp, advies en steun.

En toen ze zagen dat het goed volk was, namen ze hun posities in

Toen ze de volgende dag in de box lag checkte Luna of alles goed ging

Trotse vader, het flesje is bijna groter dan Sophie, zo merkte mijn vriendin Ellie op toen ik haar de foto liet zien. Haha, ja bijna wel

En eindelijk kon ze het speelquiltje zien wat ik heb gemaakt, hier houd Tim hem op, eerst op z’n kop maar dat mocht de pret niet drukken

Ze wilden een quiltje hebben waar veel op te zien was, en lekker bont was gelukkig geen probleem.

Jon heeft als opperquiltkat geholpen met de lay-out, “als je nou eens deze daar legt”

“En dan die daar,”

“En wat was je met deze van plan, zo laten of er helemaal uit gooien?”, hierbij doelend op de hondjes op het hoekje. Hij neigde naar het laatste, hij heeft het niet zo op honden.

Even checken tijdens het webben, waarbij ik steeds drie rijen als kettingen tegen elkaar naai

Mmm vogeltjes, enne, het mag nog wel wat groter worden, ik pas er net op

Hier hing hij tot ik de puf had om hem door te quilten, het was zo warm

Jon was diep beledigd dat ik hem niet had geroepen voor deze foto, gequilt en klaar voor de bies,

en hij kwam gelijk assisteren met het vastspelden

Zorgen dat de quilt plat blijft liggen is een serieuze taak, en een gevaarlijke

Maar hij deed het als een pro, alleen wilde hij er niet vanaf gaan toen ik de bies wilde vastnaaien met de machine

Dick Bruna prentjes had ik nog liggen, maar Nijntje ontbrak, dus tekende ik deze van een postzegel over op stof, maakte de contouren in een stiksteekjes met zwarte DMC garen

en kleurde daarna het geel in met een Faber-Castell textielstift. Vraag me niet waarom ik niet eerst inkleurde, dit met heet persen goed fixeerde, en het daarna pas borduurde, ik weet het niet. Het borduurwerk is niet plat geworden tijdens het persen, omdat ik het op zijn kop op het strijkmatje hield, zodat het garen in het kussen werd geduwd.

Past mooi bij de rest