Terwijl Fay onkruid wiedt kan ik even een blogje schrijven

De bananenplant en sereh staan sinds het weekend weer buiten, het was zulk lekker weer

Na het grasmaaien ruikt alles zo heerlijk

Frisse kleuren

De vijver wordt aan het zicht onttrokken door de hard groeiende herfstasters en verbena
De wintergroene magnolia staat in bloei met twee bloemen, toen ik de eerste bloem ontdekte was ik opgewonden als een klein kind dat in de rij staat voor de zweefmolen

Bij de tweede bloem was het er niet minder om, jeetje, nog een, maar je moet er wel opletten, want de bloemen blijven maar heel kort mooi,

hooguit twee dagen

Een subtiel zoete geur komt er van af

en dan verwelken ze alweer. Dus als je een paar dagen van huis bent, of om welke reden dan ook niet naar de boom heb gekeken, kan je het zomaar missen.

Toen ik vorige week met vers gebakken scones even langswipte bij Ellie die net was verhuisd, kwamen gemberkoekjes ter sprake; ze hadden een doos koekjes gekocht bij Ikea denkend dat dit gemberkoekjes waren, niet dus, het bleken de wel lekkere maar zo verslavende havermoutkoekjes te zijn, van die flinterdunne crunchy gebakken lucht koekjes, en opeens had ik zin in gemberkoekjes.

Na een paar dagen van wegdrukken en negeren ging ik ze toch maar maken, dat is de enige manier om van dit soort obsessies af te komen, en ik bakte het soort met zachte binnenkant en krokant jasje. Om ze iets pittiger te maken ging er een mespuntje witte peper bij en een half potje kleingesneden gemberbollen, of te wel stem gember. Ik gebruikte dit recept, zo zalig, drie koekjes waren op voordat ze de koektrommel zagen, en de helft van de lading bracht ik gelijk naar Ellie voordat er niks over zou blijven. Ik ga nog een lading maken, maar dan de dunnere krokante variant, even een goed recept zoeken, internet staat er vol mee. Bij de supermarkt kocht ik een groot stuk gember, de helft wil ik versuikeren (eerst klein gesneden stukjes een klein uurtje net onder de water laten sudderen, en na afgieten hetzelfde gewicht van gember aan suiker erbij doen met een paar eetlepels van het afgegoten vocht. Dit zachtjes aan de kook brengen en al roerend laten kristalliseren, uitstorten op bakplaat en uit elkaar halen, en zodra het helemaal is afgekoeld kan je dit drie maanden in afgesloten pot bewaren) De versuikerde gember geeft weer net een scherpere zoete smaak en dit gaat dan ook door het koekjesdeeg, samen met droge gember poeder, geraspte gember, en stem gember.

Laatst stond er gebakken zalm op het menu maar bleek de whiskey cocktail saus van Calvé ranzig te zijn geworden, gelukkig kwam ik hier op tijd achter, maar om naar de winkel te gaan om een nieuw flesje te kopen stak me tegen. “Is zelf maken geen optie?”, vroeg manlief, en toen herinnerde ik me dat dit de laatste keer ook goed beviel, en ik had alles in huis. In het potje deed ik eerst een eetlepel whisky, een eetlepel tomatenketchup, drie eetlepels mayonaise, deksel er op en schudden maar. Na het proeven gingen er vier druppels Worcestershire’s saus in, beetje peper en zout, weer schudden en proeven, niks meer aan doen. Zalig! 

Minder zalig: de geur van zweetvoeten hing naast de tv bij het raam, en de bloemen aan de fluweelplant zijn hier verantwoordelijk voor, maar ze zijn te mooi om er uit te knippen, iets wat mensen doen als de geur door de hele kamer gaat. Gelukkig ruik ik het alleen in deze hoek. 

De tas met restjes van de Harbour Blanket liet ik express in het zicht in de woonkamer staan (men struikelde er net niet over) zodat het niet als andere restjes vergeten zou worden. Ik had bij Tertia gezien dat ze bezig was met het haken van leuke bloemen, en omdat ik tot nu toe alleen maar recht had gehaakt met flauwe bochten wilde ik een heldere uitleg over mooie rondjes haken en hoekjes omgaan en vond er eentje bij jessieathome.com en ging aan de slag. Rond de bloemen wordt een hexagon vorm gehaakt, dit doe ik later. Het eerste bloemetje links is duidelijk te strak gehaakt, het laatste bloemetje is misschien iets te los?

Op momenten als deze mis ik de Herelse bee, want waar je ook een vraag over had, er was altijd wel iemand die het je kon vertellen en laten zien hoe het moest, en je ook wees op wat je verkeerd deed of waar je beter op moest letten. YouTube toont de uitleg, maar met een “Doe ik het zo goed?” vraag kijken alleen de voorbij lopende of naast me liggende katten me aan. Die vinden alles goed, zolang er ook af en toe maar wat te snaaien valt.

Sherlock gaat ‘s morgens graag via het keukenraam naar buiten, en Puk hupte achter hem aan, beetje gedesoriënteerd om zich kijkend.

Sherlock hoorde dat ik brokjes in hun bakjes deed, en kwam weer naar binnen

en voor het eerst kwam Puk ook via het raam naar binnen

Aan het eind van de middag ging ik na het onkruid trekken, struikjes snoeien en uitgebloeide bloemen wegknippen, waarbij Puk me op de voet volgde,

even op de schommelbank zitten, en gelijk nam Jon plaats naast mij

Hij is altijd zo blij als hij als enige de volle aandacht krijgt

Even de voortuin laten zien, een hele droge voortuin waar ik nog steeds zoekende ben met wat ik het beste kan doen met de grote bak waar het gras in groeit. Momenteel houd ik het bij steeds kortknippen zodat de vaste planten nog te zien zijn en hun ding kunnen doen. De brem heeft dit jaar niet gebloeid, gevalletje te laat snoeien doet niet meer bloeien. Dit jaar heb ik er dus niets meer aan gedaan.

Na een ochtend van achter elkaar aan rennen maken de kleintjes zich klaar voor hun middagdutje

Jon liep eind van de middag te zeuren om eten, en toen ik met hem meeliep naar de keuken zag ik het, wat een huishouden, de bakjes zijn leeg, nou ja, bijna leeg maar in de ogen van een kat zit er niks meer in.

De laatste week zijn de kleintjes snel binnen voor de nacht, ik steek mijn hoofd buiten de schuifpui, roep “eten”, loop de keuken in alwaar Jon me ongeduldig staat op te wachten, en rammel expres hard met de metalen voerbakjes terwijl ik er brokjes van grote hoogte in laat vallen. En opeens draaien er vier katten om me heen (gelukkig staan er geen buren aan de deur, die ook wel zin hebben in eten) en hoor ik DH de schuifpui dicht doen, mission accomplished. We kunnen weer met een gerust hart gaan slapen.