Dinsdagavond ben ik eindelijk weer eens naar de bee gegaan, de zaak was 4 weken gesloten vanwege een polsbreuk van Janny, en in haar winkel is ook de bee, dus dat feest ging niet door. Maar gelukkig voor Janny was haar bot alleen maar keurig gebroken en niet verschoven of zo, waardoor ze na drie weken gips en een week oefenen alweer zo ver is dat ze er bijna alles mee kan doen, het uitwringen van vaatdoekjes en op de hand steunen met push-ups moet heel voorzichtig gebeuren of beter nog even uitgesteld worden.
Het was niet superdruk, de griep laat ook in Brabant zijn sporen na, maar het was er niet minder gezellig om. Franka was voor haar kleindochtertje druk bezig met het breien van poppenkleren, wat iedereen erg aansprak, dat kleine spul.
diep in ons allen zit gelukkig nog steeds een poppenmoeder.
Nelly was klaar met haar Tiny Town quilts, ze heeft er simultaan twee gemaakt, en de quilt die ze mee had genomen gaat een loper voor op tafel worden. In de gauwigheid had ze vlak voor vertrek naar de bee er met blauwe stift quiltlijnen op getekend,
beetje te gehaast, want hier en daar leek het of de kleinkinderen van Franka uit hun dak waren gegaan met hun viltstiften.
Gelukkig kan ze het er uit wassen, ze gaat het met de hand doorquilten.
Jeanne was bezig met UFO’s af te werken, haar DJ hing al te pronken in hun trapgat, en nu had ze een borduurwerk van Lanarte gevonden die al bijna klaar is, kwijlen!
is het niet geweldig met dat gouddraadje rondom?
Er werden ook nog Stonefieldblokjes gemaakt, en een sjaal,
en wat deed ik…. ik heb wel 12 blaadjes geknipt voor de Rose of Sharon, en heb het geweten vannacht.
Maar dat hoort er allemaal bij, vandaag een rustdag op de oefeningen na, en dan morgen weer wat actiever de spieren plagen.
Janny sloot de avond af met de vraag van wie dit speldenkussentje was,
en ik herkende het gelijk als de mijne, ik gebruikte hem bij de Love Entwined quilt, het groene DMC garen van de stengels zat er nog op. De DH van Janny had hem gevonden met het schoonmaken van de parkeerplaats, het lag aan de kant onder plantenrommel, en ja, ik snapte het gelijk. Tijdens een autorit was mijn mand omgerold op de achterbank (ik kan soms te sportief rijden), en toen was de inhoud er uit gevallen, en ws met het openen van de deur was dat speldenkussentje uit de auto gerold. De super scherpe dunne spelden, mijn heerlijke favoriete borduurnaaldjes en de fijne appliquénaalden kan ik wel weggooien, allemaal verroest 🙁 alleen het dmc garen ziet er nog perfect uit, hoe is het mogelijk! Ik ga hem een voorzichtig sopje geven, misschien losmaken, kijken of het nog functioneel is.
Categoriearchief: Bee
Kerstbee
Dinsdagavond was de laatste bee van het jaar bij Janny in Heerle, Miranda was niet bekwaam om te gaan (anders zou ik met haar meerijden), maar met DH als chauffeur kon ik er gelukkig wel naar toe; het was als een warm bad, zo gezellig! We hadden allemaal iets kleins gemaakt om cadeau te geven, een mugrug of een ornamentje voor in de boom of zo, dat was de opdracht. Wat was ik blij dat ik de mijne al 3 weken geleden had gemaakt, een lief vogeltje om in de boom te hangen, versiert met kralen en glittergel.
We moesten bij binnenkomst de cadeautjes inleveren, en Janny pakte toen iedereen er was steeds eentje uit de mand, en die ging naar de dame die 2 plaatsen links van de maakster zat. Ik kreeg twee leuke vierkante boomhangertjes en een schattig geurzakje van Franka,
dit kreeg ik
heerlijk naar lavendel ruikend (het zakje dus, ik heb niet aan Franka geroken, wie weet wat ik heb gemist).
-
- in afwachting op ons cadeautje
-
- boomhanger wordt als oorbel geshowt
-
- dit kreeg ik
-
- beplakt met een servet
-
- gehaakte ballen
-
- stijf van het suikerwater
-
- pot gevuld met cakebeslag en recept, bloem zelf gevilt
-
- o denneboom
-
- leuk om te maken
-
- meer werk dan gedacht
-
- haakwerk meegenomen
-
- met glasverf aan de slag gegaan
-
- deurhangers met een belletje er in
-
- klein maar dapper
De gluhwijn liet zich goed smaken, net als de chocoladebollen die Lorene had meegenomen, en de avond vloog om, opeens was het tien uur en stond mijn chauffeur weer binnen.Tot volgend jaar! Ik was moe maar voldaan en blij dat ik zat, eenmaal thuis met mijn arm op het kussen rustend, thee naast me en Zopje tegen mijn arm aan liggen en maar spinnen; deze foto is van die ochtend, maar de kat en zijn pose is niet anders
Het was een gezellige avond en de gekregen ornamentjes hangen onder in de boom.
Bee
Dinsdagavond ging ik voor het eerst in tijden weer naar de bee, ik had mijn My Home or Yours stitcherie van stal gehaald, mijn pols moest er maar weer aan geloven; een paar steekjes zetten, hoe belastend kon dat nou toch zijn? En inderdaad viel het reuze mee, tussen het naaien door vaak een rustmoment genomen, en zo hield ik er niets aan over, gelukkig! Hier zie je het blokje de volgende dag, toen ik bij de garage zat, zo fijn om weer productief bezig te zijn!
Het was een kleine groep, Saskia zat naast me te haken aan haar CAL, en Marianne was met de SAS tas bezig die over een jute tas van AH (op de stoel naast Saskia) ging komen, klik hier voor het basispatroon, het patroon is wel eentje met andere handvaten, de tassen die ik via facebook tegenkom hebben (over de jute tas) gehaakte handgrepen .
Lorene liet haar William Morris quilt in wording zien waarvan het patroon uit dit boek komt,
ze moet enkel nog het middenstuk maken!
ze strijkt de stofjes op de ondergrond vast en naait ze dan vast met kruissteekjes, en op deze manier maakt Lorene de ene grote quilt na de andere, geweldig!
mooie he?
En excuses als deze pagina traag laadt, ik krijg het niet voor elkaar om kleine aanklikbare foto’s te krijgen via Flickr, moet ooit weer lukken.
Productieve week
Wat zijn de Olympische spelen toch een geweldig evenement en wat doen de Nederlanders het goed, en in zo’n vrolijke positieve sfeer die via de tv de kamer binnen komt is het onder het genot van ook nog een kopje koffie en stukje appeltaart heel fijn vertoeven.
Ik haak, lees en speel wat af, haal af en toe een frisse neus buiten, en sinds kort ben ik op kleine schaal ook aan het gewichtheffen,
Met de opzwepende stem van de commentator en het gejuich van het publiek bij het halen van de eindstreep waan ik me haast zelf kampioen, hahahaha, weer een ronde klaar, weer 3x 10 gelift, weer de katten tig keer binnen en buiten gelaten, koffie gezet, wasjes gedraaid, gevouwen en gestreken, weer of geen weer, in huis schijnt altijd de zon en juicht het publiek me toe! Loki en Thor vonden het gejuich teveel herrie aan hun oortjes en zochten de stilte op in de donkere garage waar ze zich in mijn opa’s oude rookstoel nestelden,
Thor gebruikt Loki’s buikje als hoofdkussen, en gelijk heeft-ie.
Ook op de bee dinsdagavond was het een vrolijke boel,
er werd wat afgekletst en gelachen,
en op het allerlaatst kwam een vriendin van Janny er bij zitten die gesproken instructies (breien of haken, dat is me even ontgaan) via haar ipad aan het volgen was en gelijkertijd dus aan het meebreien/haken was. Het leek eerst of er iemand een mop ging vertellen, het werd ook muisstil, maar het was de stem op de iPad die vertelde dat we nu aan de volgende toer moesten beginnen. 🙂 De techniek staat voor niets; waar je voorheen aan de buurvrouw moest vragen hoe die steek ook alweer ging, type je het nu als zoekterm in en word je op je wenken bediend. En snap je het niet gelijk, dan kan je tot in den treuren het filmpje opnieuw afspelen, met steeds dezelfde geduldige uitleg.
Jongste dochter gebruikt het ook om te leren haken, ook al komt ze gelukkig ook af en toe bij mij aankloppen; haar haakwerk ziet er trouwens keurig uit (foto links onder), ze haakt met acryl en volgens mij vult dat de steken mooier en soepeler op dan mijn wol/acryl, het voelt ook veel zachter aan. Vanmiddag heb ik voor haar nog wat bollen gehaald, ze was bijna door haar bruine bol heen, en vroeg of ik nog wat andere lichte kleurtjes mee wilde nemen. Omdat ik niet meer wist welke ze al had en welke niet, had ik van elke kleur eentje meegenomen en kwam met een grote tas vol thuis; ze grinnikte toen ze het zag: “Je verwacht nogal wat van mij, haha, maar nu kan ik wel eventjes vooruit”.
Mijn randje per week haken is ook klaar, morgen komt het volgend patroontje (week 8) alweer hier, gezellig! Je kan het ook via de Facebook-groep volgen, dan moet je je wel even hier (klik op de foto hieronder)
Morgen ga ik eerst wat appliqueren, ik kan het huisje van My Home or Yours
op de ondergrond vastnaaien (en de deur niet vergeten, zie ik nu), en dan hierop en ernaast nog wat steekjes borduren, en dan is het op naar de voorlaatste. Ik zal ze allebei op stof tekenen, misschien wat applicaties klaarmaken, en dan terug in het zakje, want dit is toch wel leuk om ook op het Dotten quiltweekend te doen. Over 2 weken is het zover, we (mijn moeder en ik) hebben er zin in! Dit jaar gaan we voor het eerst op hotel in Oisterwijk, klik maar op de foto hieronder,
lekker chique met tv op de kamer, gratis Wifi, iedereen een eigen badkamer, en dan ontbijt, lunch en diner in buffetstijl, ooh wat een luxe, en dat voor maar iets van 40 euro meer dan vorige keer! Ook voor het Dottenteam (Dorry en Dorien) is het eindelijk ook bijkomen, geen geregel met alle natjes-en-droogjes-inkopen doen, slaapzalen klaarmaken en verdelen, tafels en stoelen sjouwen in de werkzalen, eten klaarmaken, tafels dekken en afwassen; ze kunnen zich volledig richten op het winkeltje en het geven van een evt. workshop, heerlijk! Gemak dient de mens!
Dikke bult
Dat komt er nou van, als je een blessure niet de tijd geeft om te genezen, nu zit ik met de gebakken peren, terwijl ik stoofperen veel lekkerder vind, die slurp je gewoon naar binnen zonder kauwen, en met gebakken peren moet je toch echt de kiezen op elkaar zetten.
Begin december moest ik mezelf toch zonodig bewijzen door zwaar hak- en spit tuinwerk eigenhandig te lijf te gaan; achteraf had ik wel pijn in de pols/onderarm, wat ik wegwuifde als zijnde spierpijn. Toen kwam de Celtic Solstice mysterie waarmee ik echt niet achterop wilde lopen, en ik alle tandjes bijzette om deze quilt ook echt af te hebben een week na de laatste onthulling van de mysterie. Moet kunnen, toch? Dit vond de fysio niet, na een echo bleek niet mijn spier (wat huisarts dacht) maar mijn polsgewricht vet overbelast te zijn, twee weken in een brace om deze goed te fixeren, en dan weer fysio, en hopelijk ben ik er dan van af.
Slapen gaat nu eindelijk weer goed, maar voor de rest verveel ik me te pletter, en van het kijken op internet (en facebook) word ik niet rustiger, integendeel, al die inspiratie! Maar ik heb wel een beetje kunnen naaien, dat mocht, met mate, oei, wiens maat? Blokje per dag moet kunnen denk ik, Loki geniet zo van mijn activiteiten aan tafel, hoe meer lapjes, hoe liever.
Hier heb ik een nieuw proefblokje (oranje met stippen) gemaakt van de versneden pinwheel maar nu met recht van draad aan de buitenkant, wel zo fijn, want bij de eerder gemaakte blauw/rode waren de diagonale naailijnen wel recht van draad, maar de rest niet, het blok leek wel van tricot!
de blauw/rode maakte ik op deze snelle manier, van de Missouriquiltcompagny.
en voor de niet rekkende manier moet je hier klikken (en dan krijg je een pdf-bestandje).
Naar de bee gaan moest ook kunnen, even er uit zijn is wel heel fijn. Janny had nieuwe lampen opgehangen; de TL bakken waren er uit en de leuke lampen van Ikea met echte daglichtlampen er in, wat een zee van licht bij binnenkomst,
en met een traktatie van Jeanne die 65 is geworden werd de eerste bee van het jaar feestelijk ingehuldigd.
Het was erg gezellig en zoveel om te zien, naast mij zat Franka weer prachtig te borduren, daarnaast zat een voor mij nieuwe beelid met een schitterend appliquatiewerk (van stofjes van de stalenmappen van Leur)
en helemaal weg was ik van deze appliquatiequilt van Bunny Hill waar Nelly mee bezig was, ik stond erbij te kwijlen niet normaal!
Nelly werkt met de originele stoffen, en haar appliqué steekjes zijn niet te zien, zo netjes (goede docent gehad: Ilse de Beer 🙂 ) zo mooi! Ria was haar scrapquilt aan het doorquilten, niet met steekjes, maar met kraaltjes, zo zag ik pas bij nadere inspectie
Els was de vitrages aan het vermaken (ik dacht eerst dat ze een trouwjurk aan het maken was)
Bianca zat naast de hakende Lorene, ze had net een sashing uitgezocht voor hele oude blokken
en zo kwam er een eind aan de bee en mocht Janny de auto eerst even een metertje achteruit rijden die door de visite van DD haast tegen de deur aan was geparkeerd; Lorene kon er wel uit met haar tasje, maar ik kreeg het niet voor elkaar met de naaimachine en twee grote tassen.
Ik heb wel één heel scrapverwerkingsblokje afgekregen; met de naaimachine dragen moet ik uitkijken dat ik nu mijn linkerarm ook niet ga overbelasten, dus volgende keer zal ‘k maar iets anders meenemen, misschien dat een stitchery dan weer gaat (naaldjes vasthouden is nu nog niet zo’n strak plan).
