Categoriearchief: Bee

Kerstbee

Dinsdagavond was de laatste bee van het jaar bij Janny in Heerle, Miranda was niet bekwaam om te gaan (anders zou ik met haar meerijden), maar met DH als chauffeur kon ik er gelukkig wel naar toe; het was als een warm bad, zo gezellig! We hadden allemaal iets kleins gemaakt om cadeau te geven, een mugrug of een ornamentje voor in de boom of zo, dat was de opdracht. Wat was ik blij dat ik de mijne al 3 weken geleden had gemaakt, een lief vogeltje om in de boom te hangen, versiert met kralen en glittergel.

We moesten bij binnenkomst de cadeautjes inleveren, en Janny pakte toen iedereen er was steeds eentje uit de mand, en die ging naar de dame die 2 plaatsen links van de maakster zat. Ik kreeg twee leuke vierkante boomhangertjes en een schattig geurzakje van Franka,

dit kreeg ik

heerlijk naar lavendel ruikend (het zakje dus, ik heb niet aan Franka geroken, wie weet wat ik heb gemist).

: in afwachting op ons cadeautje

: boomhanger wordt als oorbel geshowt

: dit kreeg ik

: beplakt met een servet

: gehaakte ballen

: stijf van het suikerwater

: pot gevuld met cakebeslag en recept, bloem zelf gevilt

: o denneboom

: leuk om te maken

: meer werk dan gedacht

: haakwerk meegenomen

: met glasverf aan de slag gegaan

: deurhangers met een belletje er in

: klein maar dapper

De gluhwijn liet zich goed smaken, net als de chocoladebollen die Lorene had meegenomen, en de avond vloog om, opeens was het tien uur en stond mijn chauffeur weer binnen.Tot volgend jaar! Ik was moe maar voldaan en blij dat ik zat, eenmaal thuis met mijn arm op het kussen rustend, thee naast me en Zopje tegen mijn arm aan liggen en maar spinnen; deze foto is van die ochtend, maar de kat en zijn pose is niet anders

Het was een gezellige avond en de gekregen ornamentjes hangen onder in de boom.

Bee

Dinsdagavond ging ik voor het eerst in tijden weer naar de bee, ik had mijn My Home or Yours stitcherie van stal gehaald, mijn pols moest er maar weer aan geloven; een paar steekjes zetten, hoe belastend kon dat nou toch zijn? En inderdaad viel het reuze mee, tussen het naaien door vaak een rustmoment genomen, en zo hield ik er niets aan over, gelukkig! Hier zie je het blokje de volgende dag, toen ik bij de garage zat, zo fijn om weer productief bezig te zijn!

Het was een kleine groep, Saskia zat naast me te haken aan haar CAL, en Marianne was met de SAS tas bezig die over een jute tas van AH (op de stoel naast Saskia) ging komen, klik hier voor het basispatroon, het patroon is wel eentje met andere handvaten, de tassen die ik via facebook tegenkom hebben (over de jute tas) gehaakte handgrepen .

Lorene liet haar William Morris quilt in wording zien waarvan het patroon uit dit boek komt,

ze moet enkel nog het middenstuk maken!

ze strijkt de stofjes op de ondergrond vast en naait ze dan vast met kruissteekjes, en op deze manier maakt Lorene de ene grote quilt na de andere, geweldig!

mooie he?

En excuses als deze pagina traag laadt, ik krijg het niet voor elkaar om kleine aanklikbare foto’s te krijgen via Flickr, moet ooit weer lukken.

Productieve week

Wat zijn de Olympische spelen toch een geweldig evenement en wat doen de Nederlanders het goed, en in zo’n vrolijke positieve sfeer die via de tv de kamer binnen komt is het onder het genot van ook nog een kopje koffie en stukje appeltaart heel fijn vertoeven.

Ik haak, lees en speel wat af, haal af en toe een frisse neus buiten, en sinds kort ben ik op kleine schaal ook aan het gewichtheffen,

Met de opzwepende stem van de commentator en het gejuich van het publiek bij het halen van de eindstreep waan ik me haast zelf kampioen, hahahaha, weer een ronde klaar, weer 3x 10 gelift, weer de katten tig keer binnen en buiten gelaten, koffie gezet, wasjes gedraaid, gevouwen en gestreken, weer of geen weer, in huis schijnt altijd de zon en juicht het publiek me toe! Loki en Thor vonden het gejuich teveel herrie aan hun oortjes en zochten de stilte op in de donkere garage waar ze zich in mijn opa’s oude rookstoel nestelden,

Thor gebruikt Loki’s buikje als hoofdkussen, en gelijk heeft-ie.
Ook op de bee dinsdagavond was het een vrolijke boel,

er werd wat afgekletst en gelachen,

en op het allerlaatst kwam een vriendin van Janny er bij zitten die gesproken instructies (breien of haken, dat is me even ontgaan) via haar ipad aan het volgen was en gelijkertijd dus aan het meebreien/haken was. Het leek eerst of er iemand een mop ging vertellen, het werd ook muisstil, maar het was de stem op de iPad die vertelde dat we nu aan de volgende toer moesten beginnen. 🙂 De techniek staat voor niets; waar je voorheen aan de buurvrouw moest vragen hoe die steek ook alweer ging, type je het nu als zoekterm in en word je op je wenken bediend. En snap je het niet gelijk, dan kan je tot in den treuren het filmpje opnieuw afspelen, met steeds dezelfde geduldige uitleg.

Jongste dochter gebruikt het ook om te leren haken, ook al komt ze gelukkig ook af en toe bij mij aankloppen; haar haakwerk ziet er trouwens keurig uit (foto links onder), ze haakt met acryl en volgens mij vult dat de steken mooier en soepeler op dan mijn wol/acryl, het voelt ook veel zachter aan. Vanmiddag heb ik voor haar nog wat bollen gehaald, ze was bijna door haar bruine bol heen, en vroeg of ik nog wat andere lichte kleurtjes mee wilde nemen. Omdat ik niet meer wist welke ze al had en welke niet, had ik van elke kleur eentje meegenomen en kwam met een grote tas vol thuis; ze grinnikte toen ze het zag: “Je verwacht nogal wat van mij, haha, maar nu kan ik wel eventjes vooruit”.

Mijn randje per week haken is ook klaar, morgen komt het volgend patroontje (week 8) alweer hier, gezellig! Je kan het ook via de Facebook-groep volgen, dan moet je je wel even hier (klik op de foto hieronder)

Morgen ga ik eerst wat appliqueren, ik kan het huisje van My Home or Yours

op de ondergrond vastnaaien (en de deur niet vergeten, zie ik nu), en dan hierop en ernaast nog wat steekjes borduren, en dan is het op naar de voorlaatste. Ik zal ze allebei op stof tekenen, misschien wat applicaties klaarmaken, en dan terug in het zakje, want dit is toch wel leuk om ook op het Dotten quiltweekend te doen. Over 2 weken is het zover, we (mijn moeder en ik) hebben er zin in! Dit jaar gaan we voor het eerst op hotel in Oisterwijk, klik maar op de foto hieronder,

lekker chique met tv op de kamer, gratis Wifi, iedereen een eigen badkamer, en dan ontbijt, lunch en diner in buffetstijl, ooh wat een luxe, en dat voor maar iets van 40 euro meer dan vorige keer! Ook voor het Dottenteam (Dorry en Dorien) is het eindelijk ook bijkomen, geen geregel met alle natjes-en-droogjes-inkopen doen, slaapzalen klaarmaken en verdelen, tafels en stoelen sjouwen in de werkzalen, eten klaarmaken, tafels dekken en afwassen; ze kunnen zich volledig richten op het winkeltje en het geven van een evt. workshop, heerlijk! Gemak dient de mens!

Dikke bult

Dat komt er nou van, als je een blessure niet de tijd geeft om te genezen, nu zit ik met de gebakken peren, terwijl ik stoofperen veel lekkerder vind, die slurp je gewoon naar binnen zonder kauwen, en met gebakken peren moet je toch echt de kiezen op elkaar zetten.

Begin december moest ik mezelf toch zonodig bewijzen door zwaar hak- en spit tuinwerk eigenhandig te lijf te gaan; achteraf had ik wel pijn in de pols/onderarm, wat ik wegwuifde als zijnde spierpijn. Toen kwam de Celtic Solstice mysterie waarmee ik echt niet achterop wilde lopen, en ik alle tandjes bijzette om deze quilt ook echt af te hebben een week na de laatste onthulling van de mysterie. Moet kunnen, toch? Dit vond de fysio niet, na een echo bleek niet mijn spier (wat huisarts dacht) maar mijn polsgewricht vet overbelast te zijn, twee weken in een brace om deze goed te fixeren, en dan weer fysio, en hopelijk ben ik er dan van af.

Slapen gaat nu eindelijk weer goed, maar voor de rest verveel ik me te pletter, en van het kijken op internet (en facebook) word ik niet rustiger, integendeel, al die inspiratie! Maar ik heb wel een beetje kunnen naaien, dat mocht, met mate, oei, wiens maat? Blokje per dag moet kunnen denk ik, Loki geniet zo van mijn activiteiten aan tafel, hoe meer lapjes, hoe liever.

Hier heb ik een nieuw proefblokje (oranje met stippen) gemaakt van de versneden pinwheel maar nu met recht van draad aan de buitenkant, wel zo fijn, want bij de eerder gemaakte blauw/rode waren de diagonale naailijnen wel recht van draad, maar de rest niet, het blok leek wel van tricot!

de blauw/rode maakte ik op deze snelle manier, van de Missouriquiltcompagny.
en voor de niet rekkende manier moet je hier klikken (en dan krijg je een pdf-bestandje).

Naar de bee gaan moest ook kunnen, even er uit zijn is wel heel fijn. Janny had nieuwe lampen opgehangen; de TL bakken waren er uit en de leuke lampen van Ikea met echte daglichtlampen er in, wat een zee van licht bij binnenkomst,

en met een traktatie van Jeanne die 65 is geworden werd de eerste bee van het jaar feestelijk ingehuldigd.
Het was erg gezellig en zoveel om te zien, naast mij zat Franka weer prachtig te borduren, daarnaast zat een voor mij nieuwe beelid met een schitterend appliquatiewerk (van stofjes van de stalenmappen van Leur)

en helemaal weg was ik van deze appliquatiequilt van Bunny Hill waar Nelly mee bezig was, ik stond erbij te kwijlen niet normaal!

Nelly werkt met de originele stoffen, en haar appliqué steekjes zijn niet te zien, zo netjes (goede docent gehad: Ilse de Beer 🙂 ) zo mooi! Ria was haar scrapquilt aan het doorquilten, niet met steekjes, maar met kraaltjes, zo zag ik pas bij nadere inspectie

Els was de vitrages aan het vermaken (ik dacht eerst dat ze een trouwjurk aan het maken was)

Bianca zat naast de hakende Lorene, ze had net een sashing uitgezocht voor hele oude blokken

en zo kwam er een eind aan de bee en mocht Janny de auto eerst even een metertje achteruit rijden die door de visite van DD haast tegen de deur aan was geparkeerd; Lorene kon er wel uit met haar tasje, maar ik kreeg het niet voor elkaar met de naaimachine en twee grote tassen.

Ik heb wel één heel scrapverwerkingsblokje afgekregen; met de naaimachine dragen moet ik uitkijken dat ik nu mijn linkerarm ook niet ga overbelasten, dus volgende keer zal ‘k maar iets anders meenemen, misschien dat een stitchery dan weer gaat (naaldjes vasthouden is nu nog niet zo’n strak plan).

Workout

Gistermorgen kwam de stratenmaker om de onder de stoep lopende wortelstokken van de vorig jaar gesnoeide en met round-up en zulks bestreden bamboe te verwijderen, en om daarna de bestrating er weer netjes bij te leggen. Ik stond klaar om mijn handschoenen aan te doen om aan te pakken, maar toen sprak de goede man: “U hoeft niet te helpen, dit is echt werk voor mannen, mevrouw, hier komt veel kracht bij kijken.” Oeh, die kon ik in mijn zak steken, ook al wist ik wel al dat ik geen man was. Ik bleef er wel bij staan, en zag dat hij deze nog levende wortelstok tevoorschijn toverde die aan de oppervlakte lag,

en ik heb er op toegezien dat hij ook alles eruit haalde, wat resulteerde in dat hij ~~me boos weg stuurde want geen zin in een betweterige vrouw~~ bijna alle tegels waar ik nog niet met mijn handen aan had gezeten eruit moest lichten. Maar deze man is wel wat gewend, onvermoeibaar klaarde hij de klus in anderhalf uur, het ligt er nu weer strak bij, alsof er niks is gebeurd! Het resultaat van het werk van de stratenmaker was voor mij de aanleiding om zelf ook nog even de handen uit de mouw te steken en hard aan de slag te gaan.

Ik ben bijna twee uur bezig geweest met hakken (met de schep), trekken, draaien, graven, en weer hakken, en uiteindelijk heb ik ALLE bamboe-wortels in het perkje aan de zijkant van het huis er uit gekregen; twee containerladingen vol aan duimdikke wortelstokken met de nodige zijvertakkingen. ‘k Heb een regenbuitje en zelfs even een hagelbui over me heen gehad, dat koelde lekker af! Ik stond tot kniehoogte in een kuil van een vierkante meter breed op het laatst, maar ik heb de bitch klein gekregen; het voelde als een work-out van mijn ‘vroegere’ personal trainer Terry, bij wie ik ook altijd tot het gaatje moest gaan, niet aanstellen maar door gaan tot je klaar bent met de taak, en deze keer met zelfs het snot uit mijn neus lopend. Nooit eerder voelde ik me zo verbonden met mijn vader als gisteren; als ik vroeger thuis kwam van school en hij in de groentetuin in de koud aan het werk was, hing er ook meestal wel een druppel aan zijn neus; nou, het was wel meer dan een druppel bij mij, en lang leve de lange mouwen van mijn vest waaraan ik geregeld mijn neus kon afvegen, want mensen wat kriebelt zo’n druipende neus toch.

Modder zat tot in mijn bh, maar stoppen ho maar. Gelukkig was hier de bamboe helemaal dood, hij had net als bij de plant aan de voorkant van het huis dezelfde moordende behandeling ondergaan. Ik had door het gevecht met de schep vs wortelstokken een indrukwekkend vurig hoofd opgelopen, en zag er zo verwilderd uit dat de buren spontaan in de lach schoten toen ze door de heg vroegen hoe het ging, en ik even uit mijn kuil klom.

mijn haren zaten toen wel erg leuk, maar om dit kapsel net zo te krijgen lukt me niet zonder modder en zweet, moet ik toch maar eens naar de kapper met deze foto: “Zo wil ik het hebben, lukt dat?”
Al dat harde werken zorgde ook voor de nodige verbranding van calorieën, wat geen kwaad kon, aangezien de inhoud van deze la niet geheel ongemerkt aan mijn maag voorbij is gegaan, ojee. In het kader van zo snel mogelijk opeten, dan is de pijn het kortste is de la al een eind leeg, gelukkig! (en nee, ik heb het niet aangeschaft)

De middagbee heb ik niet meer gered, maar gelukkig is er ’s avonds ook nog bee, ik trok het nog net, een naaldje prikken, maar het tempo lag heel laag, het was meer voor de gezelligheid dat ik er was.

Het laatste deel is ook al binnen gekomen, samen met de nodige stofjes, een rommelig (te blended naar mijn zin) geheel, maar daar maak ik wel wat moois van naar mijn zin

zoveel mensen zoveel smaken.
Er werd op de bee door de andere dames hard doorgewerkt onder het genot van cake met pepernoten, door Marianne (werkend aan een felgroen quiltje met oa sterren) gebakken vanwege haar 64e verjaardag de dag eerder, zalig! Een tweede plak werd ook door niemand afgeslagen, en dat zegt genoeg 🙂

en zoals jullie zien waren de breiers bijna in de meerderheid

Over de spierpijn van vandaag zal ik het maar niet hebben, laat ik het zo zeggen: meer dan een beetje internetten en tv kijken komt er niet uit mijn handen, een brood snijden vanmorgen was al teveel gevraagd 🙂 maar ik heb er wel een heel voldaan gevoel aan over gehouden, aan de work-out van gisteren. En dan heb ik het nog niet over de werkzaamheden van vrijdag en zondag gehad, mooi voor een volgend blogje.