Categoriearchief: Affo’s

Find-, hug-, buy- and stash the fabric

Nadat ik de huisjesquilt had afgemaakt, zou ik in principe een andere UFO afmaken, maar ik vond op zoek naar mijn stofjes behorende bij de UFO nóg een patroontje van Amy Bradley, en deze was te schattig om te laten liggen, en al snel waren de eerste blokjes al op stof gestreken, de fabric hugging lady is al genaaid, machinaal met een festonsteek en met stik en trek op de achterkant om samentrekken van de stof te voorkomen.

Ik had het patroon zeker twee jaar geleden gekocht in Quiltshop Leur klik hier voor het patroon, als het geen drie jaar geleden was. Even een vluggertje tussendoor, dacht ik, toen ik op 1 April alle vier de blokjes klaar had

maar er kwamen andere zaken tussendoor, en zo duurde het toch een maand voordat ik hem kon ophangen. Het uitzoeken van een leuke borderstof viel nog niet mee,

je wilt niet dat de border de aandacht steelt van het onderwerp, en zo werd het deze streepjesstof, een week na het starten was hij gesandwicht en kon het leuke quilten beginnen.

Het dollar teken heb ik wel met de machine gequilt met zwart garen, maar Kat-ching niet, want ik moest dan op zo’n klein stukje zoveel aan en afhechten, daar had ik echt geen zin in, de micron pigma pen lijn vond ik voldoende.

Loki zorgde voor het materiaal dat het niet van tafel gleed of rolde, vlak voordat ik deze foto maakte was ik het klosje garen kwijt; ze zat er met haar poepertje boven op!

En toen ik het klosje (Superior Threads, Rainbows nr 842) op de naaimachine zette en het garen inreeg, hield ze het goed in de gaten,

het is een portret hoor, dat kleine zwarte poesje, die zelfs op de naaimachine klom toen ik bezig was

en het draad met haar pootje tegenhield.

Ik heb ze mee naar beneden gelokt door even in de tuin te gaan werken en heb het quiltwerk van de streepjesstof op de bee gedaan, wel zo handig.
Toen al het quiltwerk klaar was, kwam de quilt nogal geplooid en golvend uit mijn tas woensdagochtend, een korte wasbeurt zou dat wel verhelpen, maar toen ik hem uit de wasmachine haalde zag ik dat ik wat was vergeten vast te naaien

Ojee, niet zo handig, maar het viel gelukkig mee om nog op de naaimachine vast te zetten met de festonsteek, omdat de quilt maar klein was en de bochten van het losse stukje gering. Een bies (1,25″) gesneden, ophangsleuf erop gespeld en een label geprint.

Goed bezig! Ook met het vastnaaien van het label zat de controleur erbij, even kijken of het wel een stevig genoeg draadje is, dit was op 4 Mei

en daar hangt hij dan, gezellig en vrolijk te wezen.

In het pakketje zaten labels met tekst Find the fabric, Hug the fabric, Buy the fabric, Stash the fabric, maar ik kon ze nergens vinden en laat het dus zo, dit quiltje heeft geen woorden nodig om het te snappen.

Mijn twee Amy Bradley quiltjes zijn te zien met de tentoonstelling in het Trouwkerkje in Etten Leur (aan het van Bergenplein, vlak bij de winkel) 15 Mei t/m 21 Mei. Of ze hangen in het kerkje, of ze hangen in de winkel, dat is nog een verrassing.

Woonwijk is opgeleverd!

Hij is klaar, de elke dag maar niet heus een huisje 🙂 en ligt nu te drogen in de tussenkamer. Gisteren quiltte ik op de border allemaal dwarse strepen die ongeveer een inch uit elkaar lagen, met een kalkpotloodje markeerde ik met een stipje waar de lijntjes moesten lopen, en zette de quiltlijnen met zwart garen met freemotion, alleen deze keer langs een liniaaltje.

Ging lekker.
Beetje jammer van het afvalzakje dat gevuld was met alle veiligheidsspeldjes die ik tijdens het quilten uit de quilt haalde. Zo’n groot zakje is handiger dan een klein doosje, want ik kan zonder te kijken het speldje erin mikken, altijd mijn ogen op het werk houden.

Met een zwaai van opluchting zwiepte ik hem van tafel, hup de prullenbak in. Op zijn kop uiteraard.

Er zijn ergere dingen, maar het houdt de boel zo op. Voordat ik de bies erop naaide heb ik er een rode piping aan toegevoegd, want ik vond het nogal saai.
De piping sneed ik 1″ breed, in de lengte dubbelgestreken en met de vouwrand naar binnen wijzend naaide ik deze eerst tegen de boven en onderrand, en daarna tegen de zijkanten, een kind kan de was doen, maar misschien is het mooier de volgende keer dat ik hem 0,75″ breed snijd, óf er een draad door trek, want het is een beetje een futloos gevalletje.

Voor de bies gebruikte ik dezelfde stof als van de sashings, ik had net genoeg om er 2″ brede stroken van te snijden, dubbelgevouwen er tegenaan gezet moest dat lukken. Meestal neem ik 2,25″, dat kleine beetje meer maakt het machinaal tegenzomen makkelijker, nu zou ik het dus met de hand moeten doen, het zij zo, maar het houd zo op.
Voor het label nam ik het lapje dat als cadeautje van Quilt Online in de goodybag zat met de Helmondse quiltdag,

en deze had ik meegestikt met de bies, zodat ik maar twee randen hoefde vast te naaien met de hand.
Uiteraard was ik de l vergeten in Building, en deze propte ik er niet al te subtiel tussen, verder ging het geloof ik wel goed met me.

Ik ben twee uur bezig geweest met de bies tegenzomen, wat een rotwerk is dat als je met zwarte stof werkt, je ziet echt niks! Toen ik dacht dat ik klaar was, zag ik dat ik de ophangsleuf nog moest vastnaaien.

En toen hij klaar was en ik hem met een zucht van opluchting en verrukking omdraaide en deze rechts-onder hoek zag, had ik een “grrrrr” moment,

Het uiteinde van de piping was met het vastnaaien op de top er tussenuit geschoven. Normaal als ik de bies omdraai en dan ga vastspelden, check ik meestal de hoek aan de voorkant of de vouwlijn van de bies mooi schuin naar de punt loopt, maar nu dus niet, want dan had ik het gelijk gezien, verdorie toch! Heel voorzichtig haalde ik aan de voorkant een paar stiksteekjes van de bies los tot ik de piping er in kon stoppen, en daarna moest ik de boel weer dichtnaaien met de hand, door alle lagen heen stekend.

Hier word een mens niet vrolijk van. (Moeilijk te geloven, maar ik vind het echt heerlijk werk, quilts maken)
Mijn broek zakte daarna bijna af toen ik het stiksel zag van de piping, ik had er op gelet dat ik een smallere naad naaide, maar niet overal goed gelukt dus. Gelukkig hoefde ik maar drie stukken van 10 cm uit te halen, het houd maar niet op..

Maar toen hij echt klaar was en voor de fotoshoot even op mijn naaikamer mocht hangen, was alle leed weer vergeten, net als bij een bevalling.

de gestreepte zwarte border geeft diepte in de top, als het stippeltjeszwart was geweest, had het net zoveel aandacht gevraagd als de huisjes, en nu duwt de border de huisjes naar voren. Net als op een feestje, je hebt een paar muurbloempjes nodig om de sterren op te laten vallen, als we allemaal sterren zijn is het saai.

En toen ging hij na de was (niets afgegeven van kleuren!) in de tussenkamer, Loki checkte even of alles goed lag en toen mocht de deur dicht.
Op naar de volgende UFO.

Stitch a little, talk a lot

Twee weken geleden pakte ik het patroon van Amy Bradley ‘Stitch a little, talk a lot’ voor de zoveelste keer van de snijtafel, maar deze keer was ik echt van plan om hem te maken. Ik had het afgelopen zomer voor mijn verjaardag gekregen van mijn zoon, hij had hem gekocht bij Quiltshop Leur, ze hebben er nog veel meer :-).
Het uitzoeken van de lapjes was een hele kluif, ik geloof dat ik alle bakken en kastjes heb doorgespit voor net dat ene bloemetje, dat speciale grijze en ik wist dat ik nog een stukje zilver had, maar wáár?
De volgende middag wilde ik er verder mee gaan, Zopje op de lapjes te slapen, hij heeft er een neus voor en gaat altijd op verse stapeltjes stof liggen, de boef.

Eerst moesten alle patroondelen op plakvlies overgetrokken worden, toen kon ik ze op de achterkant op stof strijken en uitknippen, Loki komt kijken wat ik aan het doen ben en springt er pardoes bovenop.

Daarna kon het leuke werk beginnen; als een puzzel alles op z’n plek leggen,
hier liggen de onderdelen los op het papier, het ziet er al nu al leuk uit!

Loki zocht naar restjes papier, ik had gelukkig de belangrijke patroondeeltjes elders verstopt.
De onderdelen streek ik eerst op hun plaats op een teflon bakvel (gekocht bij een bakwinkel), deze zat vastgespeld op het patroondeel dat op een stijkplankje lag, zodat het niet kon verschuiven. In de quiltwinkel kan je ook teflonvellen kopen voor dit doel, klik hier ze zijn niet goedkoop maar je doet er je leven lang mee.
Toen ik met dame nummer drie bezig was,

had ik de andere twee dames even tegen het behang geplakt zodat Loki er niet mee aan de haal kon gaan, ze lieten de volgende dag gelukkig makkelijk los.
Eenmaal alles klaar kon ik het op de ondergrond strijken,

ik gebruikte hiervoor een printloze witte (quilt)katoen, want ik wist dat je na het doorquilten weinig zou zien van een evt. printje.

De lijntjes op handen, tafelkleed en kleding tekende ik met een Friction pen, het verdwijnt na verhitting, maar omdat ik er overheen ging naaien zou het geen ramp zijn als het niet zou verdwijnen.

Voordat ik kon gaan vast naaien heb ik op de achterkant Stik en Trek papier gespeld, dit om samentrekken van stof te voorkomen,

Op de Pfaff 2030 zit een hele mooie festonsteek, ik gebruikte overal bruine (2360) Aurifill behalve voor de zwarte stoffen, deze heb ik met zwarte Gütermann gedaan, gewoon omdat ik geen zwarte Aurifill had.

Wat een klus zeg, heel veel draaien en keren, met een top die stijf is van het papier en de vast gestreken onderdelen. Halverwege was ik opeens het bonbondoosje en de bruine snoeppapiertjes kwijt, gelukkig waren ze nog niet ingepikt door Loki, die alles goed in de gaten hield wat op de tafel gebeurde. Het Stik en Trek papier trok/ritste ik zo los na afloop, het is te stug om te laten zitten, het is even een werkje waarbij je moet opletten, je wilt namelijk niet het naaiwerk lostrekken.
Borders zaten er zo op, wat een verschil maakte dat zeg!

Leuke achterkantje gevonden, past qua kleur niet echt erbij, vond de dame met blauwe jurk ook, maar de maat was perfect

Sandwichen heb ik gedaan met kopspeldjes omdat ik te lui was om op zoek te gaan naar mijn veiligheidsspelden, ze bleken gewoon beneden op tafel te liggen, ontdekte ik, toen ik mijn Bernina van tafel haalde om boven neer te zetten voor het quiltwerk. Opruimen na gebruik is niet mijn sterkste kant momenteel, maar het maakt een mens wel inventief. Bij zo’n kleine quilt kan het ook best met speldjes, de kans dat je er in grijpt is klein.

Nadat ik hem in de ditch van de border en op alle lijntjes rond en op de applicaties had doorgestikt, hield Loki de quilt warm voor me, ik moest even nadenken hoe ik de rest ging doorquilten, en met welke kleur, het grijze of wit.

oh je gaat verder?

Het origineel was met spiralen doorgequilt, maar ik wilde net even wat anders, en zo kwam ik op een beetje Mc.Tavish-achtige toestand, (klik hier voor een uitleg van Leah Day) en voor de border hetzelfde maar iets groter motief. En heel af en toe ging ik met het witte garen over de rode border,

balen, maar snel opgelost door het foutje aan te stippen met rode pigmapen.

Het is dat je er nu schuin tegenaan kijkt dat het lijkt of ik wat ben vergeten te kleuren, recht ervoor staan kijkend zie je er niks meer van. Niet vergeten om dit even te fixeren met de strijkbout (het kleine Clover strijkijzertje is hier prima voor, daarmee kan je heel precies het puntje aanraken).
Even eten, de quilt leg ik op de machine, Loki ligt op de strijkmat en een restje vulling

En opeens is hij een dag later af, 🙂

de ophangsleuf zat in een mum van tijd vast, het stokje had ik nog liggen; deze is wel een beetje krom en te lang, maar voor de foto kan het wel.

ipv een label heb ik de tekst (mijn naam, woonplaats, naam van de ontwerpster en datum) er gewoon achterop geschreven met een zwarte Micron pigmapen, een label kan altijd nog.

Oei, ik zie nu dat ik de poezenoogjes ben vergeten,

dit doe ik morgen wel even met een DMC draadje, een paar steekjes felgroen met in ’t midden een streepje zwart.

“De bies had netter gekund”, ik hoor het ze fluisteren……..

maar jullie weten het hè: beter af dan perfect ?

Er is een quilt geboren, nu de naam nog.

29 September zette ik het mes in dit pakket ter voorbereiding van het quiltweekend, in de hoop dat ik de top in 3 dagen af zou krijgen, wat me dus niet lukte.

Na het quiltweekend gebruikte ik de dinsdagavond bee om verder te naaien aan mijn top, de rest van de dagen waren gevuld met klussen in zoon’s appartement. Afgelopen zaterdag maakte ik een dagje vrij voor mijzelf en toen zat de top zo in elkaar, heerlijk!

Ik besloot om er nu vaart achter te zetten, afgelopen maandag heb ik hem gesandwicht (op latten rollen) en met hulp van Loki

ben ik hem gaan doorquilten. Wat een schatje, Loki, alleen schoot het niet echt op

Gelukkig vond ze het aangeboden fleese-nestje naast de quilt ook acceptabel

en zo ging het lekker

Het potje met doopsuikertjes van Katrien raakte snel op

het mandje door Denise gemaakt (kerstornament cadeautje) was heel fijn als draadjesvanger, en de magneetjes op mijn lamp hielden tornmesje en rode draaddoorsnijder (eigelijk bedoeld om takkertjes door te snijden, maar ik “knip” er mijn quiltdraad mee door) goed vast. Om de paar uur “zeepte” ik mijn handpalmen in met Lickety Grip, (dat witte potje met rode tekst) wat voor hele stroeve handen gaf en daardoor hele goede grip op de quilt, ik ben geen handschoenenmens, heb in het verleden een vingertopje van handschoen vastgenaaid en was er helemaal klaar mee. Verder ben ik heel blij dat het blikje met veiligheidsspelden een magnetische bodem heeft en vast zit aan de tafelrand, anders bleef ik rapen.
Tussendoor moest mijn werk even geïnspecteerd worden door Zipje, dat snappen jullie wel

de achterkant was ook een plaatje

Toen ik klaar was met alle lichte banen ben ik de gekleurde banen gaan doorquilten,

beter te zien op de achterkant

ik kon niet kiezen tussen twee manieren en heb beiden gebruikt.

Dit zijn de garens die ik heb gebruikt, SoFine voor bovendraad

op de voorgrond een dunne voor de spoel, ideaal in combinatie met die gekleurde (naam onbekend) polyestergaren. De bovenspanning stond zelfs op 5, dat is voor mijn doen best hoog, maar meestal werk ik met dikkere garens en dan staat-ie op 2, of soms nog lager.

Gisteren was het quiltwerk klaar, wat een relief!

Het grote welkebiesneemik vraagstuk kwam er aan, appeltjes stof in groen, rode tomatenstof

of groene effen batik

of dezelfde zwarte als in de quilt

na brainstormen met Yvonne via messenger kwam ik er uit, zwart staat mooi sjiek, strak en modern, het maakt het af! Ik had niet genoeg zwart voor een volledige bies, en dus wilde ik eigenlijk een smal zwart streepje naast een bredere lichte baan, op de manier hier te zien -deze pagina zag ik later pas-, helaas, ik volgde een andere uitleg hier

1″ zwart tegen 2″ wit naaien, naden open strijken en dan de bies dubbelgevouwen strijken) en kwam uit op hele andere uitkomst

Na een eerste teleurstelling ben ik er toch wel blij mee, is weer eens wat anders.
De bies naaide ik er op met de grote klos Metler die ik ook voor het doorquilten had gebruikt, en om het draad goed te laten aflopen op mijn Pfaff naaimachine waar ik niet zo’n super kloshouder heb als op de Bernina, gebruikte ik mijn lamp

multifunctioneel!
Ook nu moest de quilt gekeurd worden door Zipje

En zo is 30 dagen na het aansnijden van de jelly roll een quilt geboren, nu de naam nog.

Mesmerized is klaar!

De top zat relatief snel in elkaar, het getreuzel in het afmaken kwam omdat ik er niet uit was hoe ik hem zou gaan doorquilten. Baptist fan leek me mooi, maar dit was te belastend voor mijn pols, toen besloot ik voor andere ronde vormen te gaan. De van Loopy Clams zag ik een jaar geleden denk ik op youtube

leuke snelle manier om een hele top door te quilten, maar ik wilde niet te veel friemel krullen er in hebben, een ander filmpje liet het ontwerp zien van Irena Bloom, mooi!

maar wel vrij dicht gequilt.
Ik had wollen tussenvulling en wilde de quilt iets luchtiger doorquilten, dus werden de oesters -zoals ik ze noem- veel groter, ongeveer 20 cm,
en omdat het werkgat van de longarmframe steeds kleiner wordt naar mate de quilt verder is doorgequilt/opgerold, heb ik de oesters allemaal dezelfde kant op laten lopen.
Het was een heerlijk proces, je ziet een vlakke lap groeien en steeds mooier worden.
Thuis heb ik er de bies met de naaimachine opgenaaid onder toeziend oog van Loki
die maar al te graag tijdens dit proces er met haar neus bovenop wilde zijn, en vooral bovenop de quilt.
hoewel ze de speciaal voor haar opgefrommelde quilt achter mijn naaimachine ook wel wist te waarderen, hoe rommeliger de hoop is, hoe fijner ze het vindt liggen.
En terwijl ik dit schrijf ligt de quilt op bed na te drogen, gewassen op 30 graden met 4 colorcatchers en gecentrifugeerd op 800 toeren kwam hij mooi uit de wasmachine en de colorcatchers hadden slechts een tikje grijs opgepikt. Wat een opluchting!
Hij is kort in de droger geweest om daarna plat liggend bij te kunnen komen op ons bed.
Nu opgemeten zie ik dat hij 10 cm is gekrompen, dat is bijna 5% krimp, maar gelukkig past hij nog wel op het bed van de ontvangers 🙂 . Die krimp komt echt door de vulling, als er synthetische tussen had gezeten, dan zou hij er na de was precies hetzelfde uitzien als voor de was. Maar goed, ik vind het mooi en degene voor wie ik het maakte koos ook voor wollen tussenvulling. Ik vind dat de quilt er nu als een echte quilt uitziet 🙂

Nog even het label erop naaien, en dan kan hij de deur uit. Het patroon is hier te koop, na betaling te downloaden.