Heel veel huishoudens hebben paastakken in huis, in een vaas of pot (of tegen het plafond), en deze zijn dan behangen met balletjes, strikjes, beestjes en zulks. Die mensen hebben geen Zipje en Zopje rondlopen, die het tot hun taak zien om deze takken ze snel mogelijk te ontdoen van hun versieringen, en het liefst gaat de vaas dan ook om. Dus geen paastakken in huis, nee, wij hebben het groots aangepakt en hebben paasverlichting in een boom, buiten! Deze foto is gisteravond genomen, het prille blad van de boom bedekt al een deel van de lichtjes, wat het een feeërieke sfeer geeft, vooral als blad en lichtjes zachtjes bewegen in de wind.

De oplettende lezer weet dat deze verlichting al een paar maanden in het boompje hangt, ik vind het te mooi om weg te halen.

Nog een mooie foto, en ik heb het strakke plan gevat -een paar dagen geleden- om er alleen maar naar te kijken.

Geen snoep meer voor mij, de koekjes wil ik niet horen roepen, en de chipsjes moeten al helemaal hun mond houden! Het eeuwige gevecht is weer begonnen, en mijn doel is om minstens 10 kilo kwijt te raken voor de zomer. Veel fruit, goed aan de kraan hangen, meer bewegen, ah ja, ik weet wel waar het door komt, als de input groter is dan de output, dan gaat het mis. De Weightwatchers coach kan me donderdag weer verwachten, ik heb haar peptalk en de wekelijkse confrontatie met haar weegschaal als stok achter de deur nodig, ook al gaf het invullen van de test op de diabetes-site ook al genoeg motivatie. Als je een serieuze ziekte kan voorkomen door 'simpelweg' af te vallen, dan ben je toch gek om het te laten?

'Simpelweg', ha, laat me niet lachen; de psyche doet rare dingen met de mens, het eten -lees koekjes in de trommel- gaat tegen je praten, en de onrust en bewegingsdrang -vooral richting keuken- nemen toe naarmate de dag vordert, met een bewegingspiek van de kaken rond 4 uur 's middags. Lees hier meer over gezond eten, met lekkere recepten onder het recepten tab-blad. We gaan d'r weer voor!

Dat is ook een gekke eerste Paasdag groet, vruchtbaar, hoezo dat dan? Nou, veel gebeurd/gedaan vandaag. Als eerste, kijk eens naar de foto hier onder, iemand een idee wat dit is??

Vrees niet, als je het niet weet zal je de oplossing verder in dit blogje kunnen lezen, ik zou niet durven om jullie dagen lang nagelbijtend in het onzekere te houden, hoewel ik wel vermoed dat al velen het antwoord al weten.

Afgelopen dagen heb ik zitten quilten achter de naaimachine, wat heb ik me vergist in het werk van de cirkels in cirkels, en tijdens de pauzes moest ik de quilt goed beschermen tegen Z&Z, die vol zand en ongedierten af en toe kwamen kijken of er nog een lekkere hangplek was. ik had voordat ik de draad weer oppakte afgelopen week de quilt helemaal uitgeklopt en onthaard, want zo goed is dat niet voor de naaimachine, al dat vuil; er is een halve plakroller aan op gegaan eer ik tevreden was.

Op deze manier hebben de katten er geen vat op. En regelmatig rondlopen, foto's maken, wat heeft ons landje regen nodig, alleen al om de pollen uit de lucht en het stuifmeel van de straat, auto's en planten te spoelen; het zijn kwade dagen voor de mensen met hooikoorts.

Ik was bijna klaar, de naaimachine gaf al een half uur aan dat-ie dorst had, toe 1 druppeltje maar, maar jullie weten hoe het gaat: nog een klein stukje, kom op, even volhouden en dan mag je uitrusten. Van hoger hand werd er ingegrepen, draad knapte en knapte, ik foeterde en draad knapte nogmaals. En toen de naald ook nog met een harde tik tegen een takkertje sloeg (denk ik), besloot ik toch maar even te stoppen. Naald vervangen, druppeltje olie en even op een proeflapje wat heen en weer naaien om zonder vlekken te maken weer verder te kunnen gaan met quilten. Had ik dus veel eerder moeten doen, zowel naald verwisselen als oliën, het ging weer als een droom zo stil en soepel. Normaal verwissel ik na elke quilt naaien de naald, soms 2 keer. Het is net als met een rolmes, pas als je er een nieuwe in heb gestopt merk je hoe bot de vorige was.

Voor de vorm heb ik de tot driehoekjes omgevouwen vierkantjes (denk maar even na) op de rand gelegd, zo gaat het worden, uiteindelijk. Ook hierbij zal ik vast twijfelen aan mijn verstandelijk vermogen, "waar zat ik met mijn hoofd toen ik dit plan vatte?"

Klik anders maar op deze link van Quiltingabout.com voor meer uitleg over de Prairypoints, klik op next om te zien hoe je ze op de quilttop stikt.

Suzanne stond gisteren in de keuken naar buiten te kijken, en wees me op een wesp, die op een bolletje (maatje stuiter) ging zitten. "Hij kruipt steeds in het bolletje", zei ze, maar ik zag hem alleen maar even op het bolletje zitten, en toen vloog-ie weg. Vanmiddag keek ik, en het bolletje was een slag groter, maatje pingpongbal, en nu zag ik de wesp er ook in kruipen, en even later zag ik hem aan het randje zitten, om deze groter te bouwen. Dus zo begint een wespennest dus, nooit gezien.

Man des huizes is heel dapper op een ladder gaan staan, met een potje over het balletje en toen een kaart tussen plank en balletje, en hebben we er een deksel opgedraaid. Het potje had ik net tevoren leeg gemaakt, hier zaten de chloortabletten in voor de jacuzzi, en de wesp ging flink tekeer. Aah zielig he, maar goed, beter nu een paar wespen ombrengen, dan over een week of zo een heel volk.

Pas toen ik zeker was dat-ie dood was, durfde ik het wespennestje in een ander bakje te doen, voor de foto, want het chloorpotje was niet transparant. In elke kraamkamer (raat?) zat al een eitje.

Ik ben helemaal gaar, ik heb vandaag bijna 4 uur zitten quilten en zit nu ruim over de helft met de Pin Wheels quilt, wat een bewerkelijk patroon; maar goed, het ziet er wel mooi uit, de Pin Wheels springen er mooi uit, daar waar ik al klaar ben. En ook niet onbelangrijk: de quilt voelt daar waar hij wel al doorgequilt is lekker soepel, het is geen plank aan het worden; hier was ik even bang voor, omdat het een zo intensief en dicht patroon is. links onder zie je een stukje waar ik nog niet ben geweest, morgen hoop ik een heel eind -zoniet helemaal- klaar te komen met deze quilt. De driehoekjes liggen al klaar om er een Prairy Point rand rond te maken, langs 3 kanten, want het lijkt me niet fijn om in bed te liggen met de quilt tot aan je kin, met puntjes die uitsteken.

Vanmiddag heb ik -om de schouders los te maken- lekker in de tuin gewerkt en voelde me heel erg gezegend dat ik dit allemaal kan doen! Onkruid wieden en 2 Budleya's en een klimroos verplant, en helemaal vergeten hier foto's van te maken. De Budleya's stonden naast het huis, tegen de bamboe aan, en kwamen afgelopen jaar al in de verdrukking; de klimroos stond tegen de heg aan, met de bedoeling dat hij tegen een boom op zou klimmen, maar de plantsoenendienst hadden de klimroos vorig jaar met het toppen van de heg ook huppetee getopt, en de boom waartegen hij zou moeten klimmen is vorige maand gerooid, dus verplanten nu het nog kan.

De tuin is zo droog, de sproeiers hebben afgelopen dagen overuren gemaakt ('s avonds), en nu schijnt het in Rotterdam flink te hebben gehoosd vandaag, helaas vielen er hier slechts een paar druppels. We zaten toen net buiten te eten, er was flink wat vlees en vis op de bbq gelegd die onder de parasol stond, toen er wat druppels vielen. Met lijmklemmen heb ik grote paraplu's aan de tuinstoelen bevestigd, terwijl de andere 2 stoelen droog stonden, en zo zaten we allemaal droog. Ook hiervan helaas geen foto's, we hadden het even te druk met eten.

We waren gisteren Zipje kwijt, de hele dag, avond en nacht niet gezien, en Zopje waren we gisteravond/nacht ook kwijt, (m'n ventje is er speciaal 's nachts nog voor buiten geweest, meestal komen ze als ze hem horen) maar vanmorgen lagen ze allebei te slapen op de tuinstoelen, gelukkig. Zipje rook naar een vreemd schuurtje, en Zopje had er weer een uitgescheurde piercing bij, deze keer in zijn linker oor, en op precies dezelfde plek als bij zijn rechter oor. Zopje kennende heeft hij het er om laten doen, hij is immers zo pietje precies op zijn vachtje, geen haartje ligt er scheef, en dus zat die asymmetrie hem vast ook dwars.

Op het gras lagen nog restjes vogel, vooral heel veel veren, en Zopje vond het heerlijk om er nog even aan te ruiken, bahbah, en dan later mij kopjes geven tegen mijn kin en neus zeker, dacht het niet.

Opeens is het zomer, de Viburmum bloeit en geurt zalig, je ruikt het 's avonds zelfs achterin de tuin, terwijl hij aan de straatkant staat. Volgend jaar is de struik al zo groot dat hij de hele perk zal vullen, met daar omheen de witte spirea

Leuk om te zien dat de leibomen die het meest in de schaduw staan nog niet in blad zit. De blauwe regen doet ook z'n best, volgend jaar zal het helemaal een pracht zicht zijn, en het ruikt ook zo lekker.

En zo vlak voor het eten gaat de tafeltennistafel open, en is het genieten, ik ben het gelukkig ook niet verleerd, maar geef het batje graag over aan Suzanne, zodat Tim meer tegengas krijgt.

En morgen, morgen ga ik hieraan verder werken, want anders komt het niet klaar, de kaboutertjes vertikken het Oja, de oogoperatie bij mijn moeder is goed gegaan, ze moet alleen van de drank afblijven, ze ziet een beetje dubbel en heeft hoofdpijn. Lezen gaat wel al goed dankzij leesbrilletje, maar ze baalt als een stekker dat ze de komende 2 weken niet mag fietsen, nou ja zeg. Daar hadden ze het de vorige keer niet over gehad, en toen fietste ze al vanaf de dag na de operatie.

Dat was de kleur zijde die Evelien had uitgekozen, en ik mocht toen aan de slag, het omhulsel bekleden wat daarna in een beugel gelijmd moest worden, en wat uiteindelijk een beeldig resultaat gaf.

Het bouwpakket had ik bij Merel (Birdblocks) gekocht, -ze schreef er over op haar blog– is het geen schatje? het was wel even een gepiel met de stof, vooral omdat het met zijde best oppassen is wat vlekken maken betreft, een bont katoentje -of zelfs bont tafelzeil- was makkelijker geweest. Dochterlief is er heel blij mee, en op haar kamer heeft ze nog wel een losse ketting die er aan kan, zodat ze hem als schoudertasje kan gebruiken.

Gisteravond waren we tgv haar verjaardag nog uit eten gegaan, bij Yami Yami, een sushi restaurant in Roosendaal. Voor mijn broer en ouders de eerste keer, dus het was best spannend, maar volgens mij hebben we allemaal heerlijk gesmikkeld, en was er voor elk wat wils.

Vandaag was een dag van uitbollen, lekker lezen (ik ben op 1/3e van het boek van Ayla, en het is leuk, ik vermoed dat-ie nog leuker wordt) en makkelijk doen met eten.

Morgen ga ik naar mijn ouders, mijn moeder moet 's middags aan haar andere oog geopereerd worden; ik ga met d'r mee naar het ziekenhuis (Oostburg) en in het uur dat ze onder zeil is, heb ik de tijd om even 'de stad' te bekijken, waar ik een paar jaar heb gewoond en gewerkt in hetzelfde ziekenhuis, dat nu als polikliniek dienst doet.