Shhh, niet zo hard, denk aan de kinderen! Als ze er lucht van krijgen dat ik vrijdag op de Open Europese Quiltkampioenschappen ben in Veldhoven, dan halen ze ik weet niet wat in hun hoofd. Maar als ik nu heel stil de deur uit ga rond 9 uur, dan heb ik kans dat ze net uit bed zijn als ik thuis kom.

Ik heb al de meest enthousiaste verhalen gehoord over deze tentoonstelling in Veldhoven, dus met volle accu, geldige pinpas en goede schoenen aan hoop ik er morgen net zo hard van te gaan genieten. Mijn moeder (die gelukkig weer lekker scherp ziet met beide ogen, al gaat het focussen nog niet helemaal naar wens) trok lucht langs achteren, toen ze me er vanavond over de telefoon over vertelde. Ze was met haar beegroep de Diamond Patchers gegaan, een buslading vol. Op de weblog van Maya zie je mijn moeder staan, ze praat met iemand net buiten beeld, op de foto linksonder. Ik heb de foto even geleend:

De zwarte kat komt al snel pootjes tekort, ik heb beneden de derde Dresden Plate al bijna klaar, uuh, het zou een vakantiewerkje worden, een zomervakantie werkje. Nou ja, we zien wel als het zo ver is.

Enne, hebben jullie al gezien dat ik wel erg met de tijd mee aan het gaan ben? Kijk maar rechts, boven de wereldkaart, ik heb nu ook een twitter account. Geen idee of ik er veel mee ga doen, maar ik wil me er wel even in verdiepen. Aangestoken door Hilde van Yourganize, die -vrolijk als ze altijd is- mailde dat ze volop zou lopen tweeten tijdens de OEC-dagen in Veldhoven. Ze organiseert de workshops in Veldhoven, dus ze heeft haar handjes en hersentjes er wel vol aan.

Voor de zomervakantie zocht ik een project om met de hand te kunnen doen, ook een naaimachinemens moet af en toe de handjes laten wapperen. Nou had ik een applicatiewerk opgezet, de nieuwste BOM van Ester Aliu, maar het gaat niet gaan zoals ik het wil, de stof is te glibberig en rafelt te snel om het met de hand te doen. Ook ben ik niet tevreden over de kleur van de hartjes (te overheerdsend), deze zitten er enkel op vast gespeld, dus ligt het in een mandje tot ik opeens het juiste kleurtje vind.

Ik had nog een Jelly Roll liggen van romantische stofjes, en besloot zo vlak voordat ik naar de bee ging vanmiddag, dat deze zich uitstekend zou lenen voor een Dresden Plate. Hele lieve stofjes van Lecien, de serie heet le Petit Jardin.

Op de bee -die heel gezellig was- heb ik niets anders gedaan dan op stof tekenen van de stiklijnen, thuisgekomen ben ik gaan knippen, en voordat CSI klaar was, had ik mijn eerste Dresden Plate klaar. De 'bloem' is 10 inch in doorsnede; ik haal 12 delen uit 1 strook, en er zijn 37 stroken, en aangezien er 12 delen in 1 Dresden Plate zitten, kan ik er 37' bloemen' van maken, als ik dit zou willen. Dit gaat een 2-persoons quilt worden (denk ik), met een mooie schulprand, oooh, ik zie het al voor me.

Hieronder de D.P.quilt die ik voor Suzanne heb gemaakt in 2005; tijdens de vakantie in Duitsland heb ik de blokken gemaakt en bij thuiskomst met de machine verder afgemaakt. Deze blokken zijn wel iets groter, de 'bloemen' zijn 1 inch groter, op witte blokken van 14 inch. Op deze foto ligt de quilt op een 2 pers.bed, dus iets kleinere blokken, 1 rij langer en 2 rijen breder? 6x 5= 30 blokken. 2 blokken per dag (met 't handje), moet kunnen.

Evelien (die vrijdag sms-de dat ze voor al haar tentamens is geslaagd!) kwam zondag thuis met cadeautjes voor mijn ventje waar ik ook heel erg mee in mijn nopjes was: Dexter serie waarin John Lithgow een hoofdrol in speelt, als de Trinity-killer een geweldige rol van deze man die ook de hoofdrol speelt in Third rock from the sun, een alien die als prettig gestoorde professor les geeft. Met zo'n karakter op het netvlies is het knap om daarna een seriemoordenaar te spelen, ook al komt de gekke professor af en toe om het hoekje kijken. Ik heb in 1½ dag tijd alle afleveringen bekeken, 4 dvd's, en ik weet nu al dat ik er van ga dromen.

Hier een grappige korte How to… film met de voice-over van Michael C. Hall (Dexter), kijk vooral door tot het einde!

Loop ik de trap af vanmiddag, zie ik dat de kippen belaagd worden, oooh,je moet ook overal op letten zeg. Het is een van mijn favoriete quilts, deze kippenquilt van Maggie Walker. Vanavond heb ik de top van a Tale of Two Kitties afgemaakt, (als je op de link klikt, kan je het patroon downloaden, de stof moet je dan nog wel kopen) het was even uitkienen met de punten in het midden, maar ik ben tevreden. Nog even achterkantstof uitzoeken, ik heb nog wel wat liggen, en dan kan hij gesandwiched worden, maar niet morgen.

Want morgen is mijn ventje jarig, 52 jaar wordt hij dan!  Morgen moet er gewerkt worden, en naar school gegaan, dus de cadeautjes krijgt hij pas als de kinderen uit school thuis zijn. Alleen zo jammer dat Evelien er niet bij is, ze viert met haar huisgenoten Koninginnendag in Amsterdam, en dat begint al de avond tevoren. Maar gelukkig komt ze zondag thuis, ik vraag me alleen af of de pinwheels quilt maandag dan nog hier op haar bed ligt, of in haar huis in Amsterdam.

De prairy points zitten allemaal vast op de pinwheel quilt, en vanavond heb ik ze al aan 1 zijde naar buiten geslagen, en de achterkantstof naar binnen omgeslagen vast gestikt. Ik had tevoren de tussenvulling en achterkantstof gelijk met de top gesneden, en met het opstikken van de prairy points heb ik een iets bredere naad genomen dan een kwart inch: voetje breed van de gewone naaivoet. Het ziet er mooi uit, de hoeken is een beetje pielwerk, de naadjes in de punten heb ik een beetje schuin af moeten knippen om de bulk aan stof te verminderen. Om deze reden heb ik ook de vulling op de naad ook weg geknipt, een geduldwerkje, want je moet oppassen dat je niet in de stof knipt. Leuke achterkantstof ook, die had ik al jaaaaren in de kast liggen.

Hieronder nogmaals de foto's, maar dan als slideshow met tekst

Vanmiddag was de bee bij Julie, die afgelopen zondag jarig was geweest, en ze werd gruwelijk verwend met bloemen, witte lapjes, 'n fles Engelse slasaus, en een gezonde natuurthee-pakket. We hebben er een gezellige kletsmiddag van gemaakt, waarbij alleen de handjes van Miranda en Julie wapperden, Angela en ik trainden onze kaakspieren, wat ook moet gebeuren.