Het mandje vol moois naast Louella Fig was leuk om te borduren, 
het ging wel erg traag vanwege de plak handjes,
pfff wat was het warm.
Om 10 uur was het tuinwerk al gedaan en tegen het middaguur tikte de thermometer al tegen de 30 graden aan om er na een paar uur met nog eens 5 graden overheen te gaan. Elke dag. 18 Dagen lang. Veeg mij maar op.
En toch heb ik ook nog twee jurken en twee rokken gemaakt, en ook nog een middagje gespeeld met de nieuwe oude Singer, kijken wat de mogelijkheden zijn
Maar het was me te warm om de steken echt goed uit te proberen voor het mooiste resultaat, dus dat komt later wel. Hij naait in ieder geval heel goed, ook de kettingsteek ging prima, tot het draadje van het haakje af schoot en hij ging lussen. Dit steekje maakt hij aan de onderkant van het werk, leuk hè? Wordt gebruikt ipv rijgen, je kan met een simpel rukje aan het draadje alles zo weer uithalen. Er zat maar één spoeltje bij, dus daar moet ik nog achteraan, en dan wil ik deze machine beneden gebruiken voor patchwork voor een nieuwe quilt.
Nou hoor ik de lezers die niks geven om naaiwerk denken, “tuinwerk?” Ja, geen zwaar spitwerk hoor, potten water geven, uitgebloeide bloemen wegknippen en een beetje snoeien, zoals oa de klimhortensia, die met lange scheuten alle kanten op ging. Gewoon omdat het leuk is heb ik van drie takken een heleboel stekken gemaakt, ze pasten niet allemaal in de bloembak,
dus heb ik ook nog een bloempot gevuld.
Ze staan nu op schaduwrijke plekken en hebben wel een jaar of twee nodig om een beetje plant te worden; de varens zijn jonkies die ik een paar weken geleden uit het grasveld heb gestoken, ze doen het geweldig en kunnen over een maandje of twee uitgeplant worden in de tuin van dochterlief, of misschien in de (nieuwe) zijtuin van zoonlief en zijn lief, ze gaan eind van dit jaar samenwonen op iets meer dan een uurtje rijden bij ons vandaan, tussen zijn werk en dat van haar in. Oh misschien kunnen enkele hortensiastekken t.z.t. ook in de zijtuin komen om de zijgevel te vullen
De rozen die ik vorige week kreeg van manlief op onze 30 jarige trouwdag staan er nu -op een paar na- nog net zo mooi bij
dat is boffen met afgelopen hitte; gelukkig is het sinds gisteren twintig graden koeler geworden en ben ik weer wat opgeschoten met het borduurwerk, de pompoen is ook klaar,
Ben er bijna! Op naar de laatste twee delen, eerst het “schoolbord” doen
en dan Calendula Pattendrip borduren. ?
Categoriearchief: The Mystery of the Salem Quilt Guild
Donder, bliksem en Torpedobroodjes
Wat was het warm gisteren en geen zuchtje wind, het water stond bij het miste of geringste al onder mijn borsten (geen foto van), zelfs borduren was niet te doen. Hier zie je het weinige wat ik er aan heb gedaan, ik was de knoopjes vergeten te zetten op de jurk van Hermoine, ik gebruikte hiervoor een garen van Madeira.
Elegant jurkje zo
Toen ik tegen de middag de kamer inliep hoorde ik Jon kletsen en moest even goed kijken waar hij zat
Hij valt niet op he, maar hij zit er toch echt, via de groene krabpaal is hij er op/in gekomen.
We waren net klaar met eten: zalige Torpedobroodjes van ons Rudolf, ik had de vulling en bbq saus al in alle vroegte klaargemaakt
Dit was voor voor 5 porties. Hier kan je het recept vinden, echt een aanrader. Wel een tip voor wie niet van erg zuur houdt: halveer de opgegeven hoeveelheid balsamico azijn in de saus. De vulling met saus ging op de iets uitgeholde afbakbroodjes, en een kwartier later was het smullen geblazen.
Ik denk dat ik op wat koelere dagen nog een keer zo’n pan vol ga maken, om het dan als eenpersoons porties in te vriezen.
Dus we waren net klaar met eten toen de lucht donkerder werd, in de verte hoorden we al gerommel. Ik stak mijn hoofd buiten het raam en kon de regen al ruiken, en oooh het voelde een stuk koeler aan. Snel naar boven om alle ramen tegen elkaar open te zetten, en een kwartier later kon ik weer naar boven rennen, ditmaal om ze op een kier te zetten en de ramen aan de regen kant helemaal dicht. Er vielen enorme klappen en de flitsen volgden elkaar in hoog tempo op. Ik vond het wel grappig te zien dat het ook op mijn weerapp bliksemde
Jon rende als een dolle in en uit, ondanks de regen, op het laatst dook hij onder de veranda onder de bank, en daar bleef hij zitten tot de grootste onweersklappen voorbij waren. En ondanks de aanhoudende regen bleef hij in en uit lopen, puitnat maar zo gelukkig. Snel al kletsend bevestiging zoeken dat ik er nog ben, de voerbakjes checken en dan snel weer naar buiten, de regen in. Toen hij vlak voor middernacht naar binnen rende, vloog hij bijna uit de bocht, want al rennend je vacht uitschudden is vragen om problemen op een gladde tegelvloer. Het is net een hondje.
Hekserij
Het borduurwerk heeft niet stilgelegen, Hermoine Hermunculus is klaar
De Lazy Daisy steek heb ik met twee verschillende garens gemaakt, eerst stipjes van gouddraad, 
Zo ziet het op de achterkant er uit
en daarna de blaadjes met koperrood door de stipjes geregen, het is vrij subtiel,
De ketting met medallion was leuk om te doen
en toen was ze klaar,
op naar de volgende heks, de roodharige Louella Fig
En ondertussen zucht en kreunt de tuin, de brandende zon is te heftig. De courgette begon al plat te liggen toen ik een laken over de droogmolen spande, het scheelt iets
Om de ochtend-/begin van de middag zon van het keukenraam af te houden plaatste ik de parasol er voor, Jon was er wel blij mee, zo blijven de resterende brokjes fris.
Keep it cool ?❄️⛄️??
Sloom motion
Zo mooi zoals de Sedum nu bloeit in de voortuin, echt een zonaanbidder
het is echt genieten en Jon genoot met mij mee, vooral van het bloeiende kattenkruid, hij bleef er van eten.
Het is wel even zoeken waar hij staat, zo achter de lavendel, dat hoge gras en uitgebloeide wild bloempjes, gelukkig doen de knalroze knipneusjes het nu goed, anders zag het er te erg uit. Na de fotoshoot even weer wassen, uiteraard op de krant waar ik met een woordenzoeker bezig was
Toen hij merkte dat ik nog wat kon wegstrepen ging hij er beter voor liggen en eiste zo alle aandacht op
Met al die hitte kwam er niet veel uit mijn handen, gelukkig lukte het me wel om goed te koken ondanks de afwezigheid van een werkende afzuigkap, (vandaag komt de monteur hem dan eindelijk plaatsen)
nav een recept van AH maakte ik een verrukkelijke plaattaart van roomboterbladerdeeg en gegrilde Italiaanse groenten; ik had niet het diepvriesproduct van AH genomen maar maakte het zelf van courgette, aubergine, paprika, ui, champignons. Na het grillen in stukjes bij elkaar gedaan en toen gekruid met zout, peper, knoflook, Chili vlokken, kaneel en tijm, gewoon een beetje op het gevoel. Dit was niet volgens recept, maar ik vond dat het meer umpf kon gebruiken. Op de bodem van de ingeprikte bladerdeeg plakken had ik bij gebrek aan rode pesto gewoon pasta saus gesmeerd en de witte stukjes zijn brokkeltjes fetakaas, hoe meer hoe beter
Hij kwam helemaal op met ons tweetjes, voor herhaling vatbaar, alleen een kleiner snufje kaneel gebruiken. Het zwarte is in het echt donkerbruin van de pasta saus en de donkere schil van de aubergine
Pas van het weekend kon ik me ertoe zetten om weer een paar steekjes te borduren, ik heb het handje, mandje en de spelden op het kussentje gedaan
En in het kader “wat eten we vandaag?” maakte ik snijbonen en aardappelpuree net even anders met dit recept van Hello Fresh, we hebben gesmuld! Let wel, de opgegeven hoeveelheden zijn altijd zeer royaal, ze hebben ouderwetse dokwerkers in gedachten of studenten die net hebben geblowd; ik heb dus voor de puree 250 gr zoete aardappel en 125 gr kruimige aardappel genomen, en we hadden beiden een mooie portie. Ik halveerde de hoeveelheid voor Spaanse peper ook al, maar dit bleek een pittige jongen te zijn dus viste ik er aan tafel nogmaals de helft uit.
Bij gebrek aan een foto van dat zalige gerecht laat ik Jon’s teken van “ik mis je” zien; als ik de deur uit ben sleept hij miauwend zijn knuffeltjes de hal in
Loki kijkt verstoord op als ik de badkamer inloop om mijn handen te wassen, ziet dat ik niet gekomen ben om haar snoepjes te geven, en zakt weer weg in een lome slaap.
Maar mevrouw toch
Zondagavond klapte de hoofdzekering door net toen ik klaar was met koken, groep drie bleek de boosdoener en eenmaal deze uitgezet te hebben kon het leven weer enigszins zijn gang gaan, we zouden het wel redden tot de volgende dag in afwachting op een monteur.
Het licht op de wc deed het niet, dus legde ik hier een zaklampje neer, veiliger dan kaarsen. De lamp boven de keukentafel zat ook op deze groep, net als de waterkoker en afzuigkap, maar de lampjes boven het aanrecht deden het nog wel, net als de koelkast en diepvries, dus viel het wel mee vonden wij.
Tot we even naar het nieuws wilden kijken. Wel Netflix en net 5, maar verder niks, geen internet op de tv, jemig. Zwaar balen, want als we ergens sacherijnig van worden is het wel van onverklaarbare of niet te bevatten tv storingen. Via de mediabox menu’s scrollend kijken of je hier wat wijzer van wordt, niet dus, beheerst worden de afstandsbedieningen op tafel gelegd, morgen zien we wel verder.
Het alarm voor de nacht inschakelen ging ook al niet, wat nou weer? Ook hier bleek de stroom vanaf te zijn en werkte het schakelkastje nu op de accu, nou ja, werken, we konden hem niet inschakelen. Dus ook hiervoor moest de volgende dag een monteur gebeld worden.
Met frisse tegenzin worstelde ik de volgende morgen met kabels door de kamer om te kijken waar het probleem in zat. Door Ziggo word je door meerdere menu’s geleid om het probleem te ontdekken en op te lossen, en als het je niet lukt om op te lossen maar je weet wel waar het aan hapert, dan kan je een monteur inschakelen.
Klinkt makkelijker dan het is, want een afspraak maken gaat alleen via telefonisch contact, en ook hier moet je eerst door een complete menukaart worstelen voordat je een mens aan de lijn krijgt. Die je weer door allerlei hoepels laat springen, maar zover kwam ik niet deze maandagmorgen. Ik kreeg via een bandje te horen dat de wachttijd om een mens aan de lijn te krijgen behoorlijk lang was, minstens 8 minuten, en de stem suggereerde me om via de website van Ziggo eerst te kijken of ik niet zelf het probleem kon oplossen, of om het op een later tijdstip nogmaals te proberen. Nou, daar had ik dus helemaal geen zin in. Ik zapte nogmaals met de afstandsbediening van de tv langs de kanalen, hopend op een wonder, maar ik zag overal dezelfde storingsmelding 2020.
Ik nam weer een kopje koffie, mijn derde ondertussen en het moest nog 10 uur worden, en besloot dan eerst maar de elektricien te bellen om een afspraak te maken, want die kortsluiting moest ook opgelost worden. De monteur zou de volgende ochtend al om 8 uur kunnen komen, of dat uitkwam, en de meneer aan de telefoon vroeg mij of ik alles wat stroom gebruikte op die ene groep ook uit had gezet en dan een voor een aan te zetten om zo de veroorzaker te ontdekken. Toen ik dat bevestigende en zei dat we het echt niet wisten waar het zat, zei hij dat de monteur er vast wel achter zou komen, en we hingen op.
Maar hád ik wel overal de stroom af gehaald? Verrek, nee, de afzuigkap had ik wel uit staan, maar die stekker zat er nog in. Ik trok deze er uit en zette de bewuste groep weer aan, zette me schrap voor die nare tik, maar er gebeurde niks.
Of wel, opeens hoorde ik het nieuws op de tv, NPO1 stond aan en gaf beeld alsof er niks was gebeurd. Snel zapte ik meerdere zenders af, geen vuiltje aan de lucht, ik haalde opgelucht adem, geen monteur nodig hiervoor. Hoopvol keek ik op het kastje van het alarm, maar neen, deze gaf dezelfde melding als tevoren, de “doe het maar lekker zelf” melding.
Alarmcentrale gebeld, afspraak gemaakt, monteur zou ons huis als tweede bezoeken de volgende ochtend. Met een “Is goed”, hing ik op, maar ik kneep hem wel, want wat nou als hij kwam terwijl de elektricien nog bezig was?
Na een gebroken korte nacht -want Arya Loki wilde er midden in de nacht uit, en twee uur later stond ze bij het slaapkamerraam te blèren dat ze weer binnen wilde- opende ik om 8 uur de deur voor de elektricien, het is niet zo dat hij er niet eerder in mocht, hij belde gewoon stipt 8 uur aan. Na doormeten en de halve afzuigkap open te hebben gemaakt wist hij me te vertellen dat de kortsluiting in het apparaat zelf zat en niet in stopcontact, stekker of aansluiting. Wel had hij druipvet ontdekt in het bodemplaatje van de motor, huh? Het was een heldergele olie, rook nergens naar, en de rest van de luchtafvoer was helemaal schoon en droog. Grote vraagtekens, maar oké, we konden er niks mee anders dan het van onze vingers af te vegen. Voor ons hoefde reparatie niet, het ding was net een half jaar oud, er zou vast nog garantie op zitten en ik hoopte dat ik dan tegen bijbetaling een iets betere kon kopen.
Ene monteur ging weg, andere monteur kwam. En uiteraard was op dat moment de accu van het alarmsysteem weer lekker opgeladen en heette het Haas. Alles deed het weer naar behoren. Gelukkig was in het geheugen wel af te lezen wanneer alles fout en weer goed was gegaan. Nu hij er toch was kreeg het systeem een service beurt en ook deze monteur was een half uur later weer weg. Hehe. Eerst een bakje koffie doen, ik was er aan toe.
Nu ik toch lekker actief was, was dook ik gelijk de stad in om -zo was het plan- een goede afzuigkap te kopen. Maar toen de verkoper hoorde dat de half jaar oude kap het had begeven, werd er eerst telefonisch contact opgezocht met de fabrikant, want ja, garantie he. Zo makkelijk kwam ik dus niet van het luidruchtige rammelende kreng af.
De verkoper gaf alle gegevens van mij en de afzuigkap door aan een vrouw aan de andere kant van de lijn, en hij vertelde me wat ze ging doen. De monteur van de fabrikant zou komen kijken of het echt kapot was, en dan ging hij gewoon gelijk een nieuwe afzuigkap plaatsen, hetzelfde model als er al in zat. Damn.
Om een afspraak te maken werd de aan de mouw afgepoetste telefoon aan mij overhandigd, ik was te overdonderd om te vragen of hij het met een reinigingsmiddel even wilde overdoen, en hield de telefoon angstvallig van mijn gezicht vandaan, maar wel zo dat ik de vrouw kon verstaan.
Ze grinnikte nog na vanwege mijn e-mail adres, “sipjesopje, wat een leuke naam, u bent vast een poetser, sippen en soppen“. Kijk, die vrouw had me al helemaal door. Alsof de verkoper het haar niet duidelijk genoeg had uitgelegd, wilde ze van mij weten wat het probleem was met de afzuigkap. Oh ik had hier toch zo geen zin in. Maar goed, heb je een uurtje.
Toen ik over het vettige op de bodem van het inwendige van de motor had, hoorde ik haar een versnelling hoger gaan. “Oh maar dan doet u het niet goed mevrouw, ik zal het u even uitleggen”, zei ze met een triomfantelijke toon in haar stem. “U zet eerst de afzuigkap aan en dan gaat u de aardappeltjes schillen, en tegen de tijd dat u begint te koken is de motor van de afzuigkap lekker warm geworden. U sluit de pannen niet helemaal af, maar de deksels liggen op een kier, en ook als u bakt doet u het met de deksel op een kier. En de afzuigkap op standje één zetten, u wilt alleen luchtjes opzuigen en geen stoom of vet. En als u klaar bent met koken laat u de afzuigkap nog minstens tien minuten nazuigen en poets u met een sopje alles lekker schoon, ook de filters. “
Krijg nou hangtieten, ik doe het dus al ruim dertig jaar verkeerd! De afzuigkap gaat bij ons pas aan als er een pan onder staat te koken en gelijk weer uit als we hebben opgeschept. En met deksel op de pan bakken? Daar gaan de krokante korstjes. En deze vrouw heeft vast een andere afzuigkap, want bij standje één gebeurt er niks van afzuiging, standje twee krijgt het de stoom tot halverwege omhoog getrokken, en bij standje drie zie je het bij de achterwand de filters in trekken, maar dan klikt het alsof er een helikopter naast je landt. En wat is dat nou voor onzin dat er geen stoom aangezogen mag worden?
Wijselijk ging ik er niet tegenin, dit had toch geen zin en zou onder het kopje ‘nodeloos lijden’ vallen. De monteur zou komen en hij zou een nieuwe afzuigkap installeren; op mijn vraag of dit wel rendabel was gezien reiskosten, prijs nieuw apparaat en prijs wat het kreng had gekost of ik dan niet beter gewoon het geld kon krijgen en in de winkel een nieuwe kon kopen, kon ze alleen maar lachen: “nee, zo gaat dat nou eenmaal met apparaten waar nog garantie op zit mevrouw”. Ze kon opeens niet meer in de agenda komen om een afspraak te maken, ze zou het me in een e-mail laten weten, en toen hingen we op.
De baas van de zaak had ondertussen ook meegekregen wat er gaande was, mocht ik over een paar dagen nog geen afspraak hebben, dan kon ik hem bellen, en dan zou hij wel wat anders regelen.
Het is maar goed dat ik niet veel van dit soort dagen heb, ik was bij thuiskomst echt toe aan een bakje koffie, he lekker, daar knapt een mens van op. Dat en chocolade ?
Of een beetje borduren, dat is gezonder
