Categoriearchief: Quiltweekend

Wel opletten

Voor het 10e Belgische quiltweekend, georganiseerd door Katrien ~~moeten~~ mogen we loterijblokjes maken, per 2 stuks krijg je dan één lootje, en het is zoals Berna al zei, helemaal mooi is het met 6 stuks, want dan heb je al een mooie verzameling. Ik dook in mijn blauwe lapjes scrap zak, tekende rond de mal op de achterkant van de stofjes de delen voor 6 blokjes, knippen en dan -jawel, met het handje- kon ik de delen aan elkaar naaien.

Ach, het zijn maar naadjes van een paar centimeter, dus klaar voordat je er erg in hebt, maar dan moet je wel op zitten letten, en niet met een half oog naar het nieuws kijken.

haha, uithalen en even met de juiste zijde vast naaien

en opeens is hij klaar, naadjes met de nagel glad duwen,

en de tweede zit dan nog geen half uur later ook vast
Geen strijkijzer nodig, maar wel een relaxte manier van naaien, waarbij ik alle steken het naaldje wiebel zoals deze vrouw doet, maar dan niet zo snel, en ik duw het naaldje niet in één adem door tot het einde van het naadje
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0fJ1ffxeXnM&w=420&h=315]
het roze dingetje heb ik ook, ik zal eens kijken of ik het ook kan gebruiken om zo het naaldje door te duwen. Zagen jullie hoe ze het afknoopte en daarna afsneed? Ook dat gevalletje heb ik, maar nadat ik mezelf er bijna dodelijk mee in mijn gezicht had verwond, omdat ik vergat dat ik het aan mijn duim had zitten toen ik een irritante haar weg wilde vegen, heb ik hem veilig opgeborgen.

En dan is het tijd voor een boterham, met een hard spinnende Zopje lekker op schoot

Wat ik ga maken van deze drie van Katrien gekregen lapjes

voor de uitdaging van dat weekend vertel ik uiteraard niet, ik ben nog hevig aan het broeden op een idee.

Zaterdaguitje

Zaterdagmorgen reed ik in alle vroegte over de snelweg, ingehaald door een auto die ik al hoorde aankomen nog voordat hij te zien was; een zwarte Honda, verlaagd model met een joekel van een uitlaatpijp haalde me in, de trillingen waren zo hevig dat ik het in mijn stoel voelde. De herrie overstemde het vrolijke gezang van Anouk die ik op had staan, zo hard als zij kon gillen, hier viel niet tegenop te boksen. In de auto zaten 3 jongens met petjes op en bontkragen, de twee aan de raamkant schuin naar voren leunend alsof de auto daardoor nog meer vaart kreeg, en heel serieus kijkend. Misschien dat ze zich moesten concentreren om wat van de radio te horen, met al die herrie van de uitlaat, of hadden ze hoofdpijn, dat ze daarom zo nors keken? Leunden ze zo naar voren omdat de trillingen ook goed voelbaar waren in hun zitting, want dat kan niet goed zijn voor de anale zone, al die trillingen, lijkt mij. Of ze vonden het wel erg lekker, en …. nee, laat ik daar maar niet verder op doorgaan. Ze vielen in ieder geval wel op, en ik hoorde ze nog lang nadat ze uit het gezichtsveld waren verdwenen.

Om 10 uur liepik de zaal van de Peppelhoeve in Putten binnen, waar 47 dames een quiltfeest van 4 dagen hielden; genoeg ruimte voor iedereen in de zaal om aan te werken, rustig slapen op goede bedden (boxspring), met schoon sanitair en per kamer eigen toilet en douche, en dan ook nog lekker eten, wat wilt een quiltmokkel nog meer? Ik trof dan ook een kakelende vrolijke zaal aan, een aantal dames zat in een andere ruimte vanwege hun workshop. Ze zaten al aan de koffie/thee

en zodoende deelde ik bij binnenkomst gelijk de dadelkoeken uit, hier het recept http://24kitchen.nl/shows/rudolphsbakery/recepten/zorlaks-dadeltaart ( ik heb zuiver plantaardige margarine gebruikt) en het viel goed in de smaak, de trommel met 65 stukken koek ging schoon op, hij stond uitgelikt in de keuken halverwege de middag; gelukkig voor Suzanne en Tim had ik de avond tevoren nog zo’n koek gemaakt.

Om wat te doen te hebben had ik mijn Frederiekje bij me, en schoof aan tafel aan bij Marie-Thérèse en Lies, maar verder dan het beplakken van 6 kartonnetjes ben ik niet gekomen, ik kwam duidelijk niet om te werken, maar om bij te praten met dames die ik al 2 jaar niet had gezien.
Het was een heerlijke dag, met doorlopend show&tell op verzoek (laat eens zien wat je bij je hebt hoefde maar zachtjes in de oortjes gefluisterd te worden), en ik heb weer inspiratie voor 10!

Kijk maar eens mee naar
de hele kleine paarse vingerhoedjes van Bineke,

de ‘Margot’s BOM’ van Joke en haar vlinderquilt, de vlinders zijn op een borduurmachine gemaakt door een vriendin

de zwevende blokken van Margreet (voor haar broer die in het ziekenhuis belande),

de schattige groene vingerhoedjesquilt van Hilde,

de romantische mandjesquilt van Anne,

“Amai, ze komen mijn neusgaten uit, ben d’r zo lang al mee bezig”, zei ze zuchtend, toen ze hem weer in de ring had zitten om verder te gaan met quilten. Ik zeg niks.
De stranddames van Caroline en Marjon, die de onderdelen al klaar hadden om op het weekend de top klaar te krijgen.

de talloze beginnende stadjes die gebouwd werden, met deze van Wilma als workshopvoorbeeld,

hier houdt Ingrid de hare omhoog en op de andere foto is volgens mij die van Mary

en de stripquilts die gefabriceerd werden (net als het stadje een workshop van dit weekend)

het poppenbedje met quiltje van Ineke,

de ‘schilderijtjes’ en de driehoekenquilt van Jelly,

de mooie kleine en wat grotere quilts van Lies

Lies heeft de mini’s niet op foundationpaper manier gemaakt.
De rose/grijze quilt van Marie-Thérèse (met bijpassende sandalen), bijna alle leden (of heel veel) van haar quiltgroep heeft deze quilt gemaakt.

Het schattige uilenquiltje van Anneke, waar nog een stofkeuze in zit van haar vorig jaar overleden DH, viel heel erg in de smaak van vele dames, zo mooi gedaan!

en nog meer moois, ik kreeg haast een overdosering! En kijk eens wat een prachtige tafellamp!

oooh, zet er een paar daglichtlampen in (ik heb gecheckt, er kunnen gewone fittinglampen in), en ik weet er wel een plaatsje voor.

Het strakke plan was dat ik voor het avondeten weer thuis zou zijn, maar opeens was het 5 uur en liep ik scheel van de honger kijkend rond, en had maar aan een half woord genoeg (eet je mee, er is genoeg), dus snel naar huis gewhatsapped dat ik pas om half 9 thuis zou zijn, omdat ik bleef eten, en toen was het aanschuiven, zalige spaghetti met een verse frisse salade en een ijsje toe!

Na het avondeten zette ik nog een pot koffie (moest wel werken voor mijn eten en drinken), en na de koffie ben ik weer aan de 1,5 uur durende rit huiswaarts begonnen, waar ik om 20.25 was en gelijk weer aan tafel kon aanschuiven voor een wit puntje met kipfilet en Andalouse saus, hoezo goede timing.
Of ik alweer honger had? Nou ja, nee, niet echt, maar ik had maar een kleine portie pasta genomen, en veel sla, en voor kip met Andalouse saus heb ik altijd wel plek, zo lekker als dat is. Gevolg is wel dat mijn broeksband nu wel erg strak staat, dat gaat nu een paar dagen (als ik het daarmee red) kassie-an doen met het eten, poeh, valt niet mee hoor, als je alles lust.
Ik ben helemaal gaar, zelfs nu een dag later, want zo’n dag gaat je niet in de koude kleren zitten, je wilt met iedereen wel even praten en luisteren, en kijken, en praten, ik keek volgens mij op het laatst scheel van alle indrukken, en heb de hele zondag nodig gehad om het -de indrukken en de calorietjes- te verwerken, het leven is hard!

Dottenweekend deel 3

Na de show& Tell van zaterdagavond en een korte nacht van alle opwinding werden we zondagochtend lekker vroeg gewekt door gillende dames op de gang, de stemming zat er al vroeg in, en in de zaal werden nog voor het ontbijt de eerste steekjes al gezet voor het laatste bloembakje

Na heerlijke warme broodjes en een stevige mok thee was ik er weer klaar voor. Mijn moeder had al haar stitchery blokje Paris af, een BOM (Block of the Month) die gratis te downloaden is bij Pretty P & Mama B Designs

en hield het voor gezien, vanaf nu gewoon kijken en genieten. Wat zo leuk is aan zulke dagen, dat je werk in uitvoering ziet, spontane show&tells,

een hoera van Dorry voor een quilt (Ursula’s Mosaik) die helemaal klaar is, de kipjes van Little Red Barns quilt van Elly werden geaaid, de vlinders van Marjo geteld, de Dresden Plates van Gerda (li) of Regina (re) bewonderd, en de sterren en mandjes van Ingrid bekwijld; als je wilde, hoefde je je geen moment te vervelen. Nou doen quilters dat denk ik toch al niet gauw, als we stil zitten is de accu gewoon leeg, of het hoofd te vol van alle indrukken, en dat merkte ik wel, dat dames hun stoel niet meer uit konden komen om door de zaal te lopen om een quiltje te komen bewonderen, ze hadden gewoon geen puf meer.

Tegen de middag nam ik de stand van zaken op wat betreft de beugeltasjesmaaksters, heel wat dames hadden de uitleg gevolgd, en gingen het tasje thuis maken, zodat ze nu lekker met hun meegebracht quiltwerk konden spelen, een handjevol hadden wel hun stinkende best gedaan, kijk maar:

Slecht als ik ben in namen wil ik wel een poging wagen hoor, met de klok mee linksboven beginnend: Annie, Elly, Anneke (?gokje vanwege de A op het tasje), Maaike met sjaal, daarnaast in het zwart Regina (met dank aan de naambadge die niet af ging), Mieke (die haar email checkte, en die ook een A op haar tasje had gezet, omdat ze eigenlijk Annemieke heet) , Wilma aka ‘de moeder van Ester’ (ik was haar naam regelmatig kwijt), en Ester, de jongste quiltster van alle aanwezigen (denk ik). Lia had hem ook gemaakt, hoe kan ik je gemist hebben?Oh wacht, volgens mij was je er zondag niet bij. Ik zal later nog wat bloggers toevoegen, ik ben zo slecht in namen/gezichten en gezichtloze bloggen waarvan de naam ook niet overeen komt met de naam van de blogster zelf.

Er werd langzaamaan opgeruimd en auto’s geladen, toen de tafels in de eetzaal almaar voller kwamen met lekkers, Maaike was zo lief een foto van mijn moeder en mij te maken, we zijn nog druk bezig uit te leggen waar ze doorheen moet kijken en op moet drukken, haha en check die kleine oogjes van ons eens, we zitten er door

Dorry en Anja en Ingrid waren heerlijk aan het bakken, snijden, voorproeven (moet ook gebeuren, hoe zwaar deze taak ook is) en schalen schikken, en Jose rende heen en weer, maar of dit ook een doel had….. bij Jose is dit niet altijd even duidelijk. 😉 maar het zag er wel grappig uit.

Het was te lekker voor woorden, ik heb 2x mijn bordje gevuld, eerst met een scone, en 2 sandwiches, en daarna cake en koek en… pffff dat puntje chocoladecake rechts in beeld was zo lekker maar ook zo machtig, die moest ik in etappes naar binnen werken, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik verder alles al op had, de brownie, gemarmerde cake, Engelse vruchtencake (met tutti frutti van de moeder van Ester), en de 2 boterkoeken, een met gember en een zonder (van mijn moeder)

ik kon geen pap meer zeggen bij het afscheid, de doos met tissues in mijn hand houdend voor het geval het nodig was liep ik iedereen even af om te schudden (de handen), of te zoenen, of te omhelzen, beetje afhankelijk van wat men wilde, met mij kon je zondag alle kanten op. Iets na vier uur reden we weg, eerst richting Den Bosch, zat niet op te letten en nam een afslag te vroeg, maar al gauw zaten we op de goede weg, en 50 minuten later stond de auto stil voor de garagedeur van ons huis, wat wel handig is als je daar woont. Mijn vader was er al, en samen met zoon hebben ze de bagage van mijn moeder gelijk overgeladen in de auto van mijn vader, en na het eten reden ze gelijk door naar huis, mam was zo moe, en wilde maar 1 ding, naar huis en op tijd naar bed.

Hadden we nou niks gekocht bij het winkeltje van Dorry? Oh jawel 🙂 Mijn moeder stapte bij binnenkomst al gelijk op de daglichtlamp met loep af die ze kocht (het is bij deze dus bewezen,
het is genetisch bepaald, ik kan er dus niks aan doen) en hij bleek heel fijn in gebruik te zijn, vonden ook andere dames. Hij heeft een stevige brede voet en kan als tafellamp gebruikt worden, maar ook als stalamp naast de stoel, het zit allemaal in de verpakking.

En ik heb dit gescoord, het lapje is van de loterij

is de doos met garen (100% katoen) niet super, ik vind de afbeelding ook zo knap gedaan, deze is dus niet bij Aurifill zo te bestellen he, het is een eigen keuze van Dorry geweest, en ze heeft ook zelf een naam aan gegeven. Het boek spreekt vor zich, aangestoken door de enthousiasme en mooie foto’s van Jane’s werk.

Bloggers die op het Dottenweekend waren:
Merian
Anita
Mieke
Maaike
Sabine
Ingrid
Ester
Lia

Heb je ook een blog en ben je er ook bij geweest, laat een reactie achter, dan voeg ik jouw blog ook toe! En alle door mij gemaakte foto’s zijn te bekijken in een slideshow (zie hieronder) op youtube gezet, zo kan je het scherm lekker groot zetten, dan komen de quilts bijna levensgroot de kamer binnen, zonder dat je je suf klikt!

Klik hiervoor op het vierkantje met de 4 hoekjes rechts onder in het YouTube schermpje (dus niet op deze voorbeeldjes)

naast het woordje YouTube deze dus (maar dan in het schermpje hieronder) en wil je weer terug naar gewoon scherm, dan druk je helemaal links boven op het toetsenbord op de esc knop.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fNHnY1Mo1DU]

Het Dottenweekend deel 2

Een eerste nacht slapen op zo’n weekend is altijd wat wennen, andere bed, andere geluiden en ander licht in de slaapkamer, en zo waren we er voor een zaterdagochtend heel vroeg uit de veren, en zaten we nog voor het ontbijt al te handwerken. Had ik al verteld dat ik mijn naaimachine thuis had gelaten? Bij deze dan. Ik wist gewoon dat ik te gejaagd te werk zou gaan, als ik zowel machinaal als ook met de hand iets wilde doen, beter maar 1 ding goed doen, dan 2 dingen half, en misschien kreeg ik dan nog wel het lintborduurwerk af.

Nou, dat dacht ik dus niet. Met dank aan Anita voor de foto hierboven waar ik zelf op sta.

Zaterdagochtend gaf Dorien een workshop beugeltasje maken, en daar deden veel dames aan mee, ze kregen een pakketje met alle benodigdheden, de uitleg, en toen ging iedereen aan de slag; de zussen Mieke en Maaike (net zo grappig klinkend als Zipje en Zopje) tegenover me werkten gaven gas alsof het aangenomen werk was, ze kregen het zondagochtend af én hadden ook nog tijd om even aan hun meegenomen quiltwerkjes te werken. Helaas moest Dorien zaterdag de handdoek in de ring gooien, ze voelde zich eerder al niet zo lekker en ging halverwege de middag huiswaarts, awh, zo zonde!

Zaterdagmiddag was ik even naar de winkel om melk te halen, en toen ik terug kwam, zei mijn moeder dat ik de hoofdprijs had gewonnen van de loterij, en ik met een “huh” , want dat had ik helemaal niet verwacht; we hadden vrijdagavond allemaal een lootje gekregen voor de loterij op zondag. (Ze riepen toen ik weg was nummer 40 af, en dat had ik en dat wist mijn moeder.) Toen mijn moeder op mijn stoel wees naar de grote kom met restjes chocolade mouse, zag ik dat de prijs was dat ik mocht uitlikken. Zalig!

Ik heb het bij een paar likken gelaten, want allemachtig wat is pure chocolade mouse machtig!

Sophie van Patchwork Atelier liep -net als vele dames- een rondje langs de tafels om te zien waar men aan werkte, hoorde de hulpkreet: “hoe moet dat nou, een koloniaal knoopje?” en sprong gelijk in, geen geheimen voor haar op dit gebied met een textielopleiding in Brugge. Ze zag de rozen in mijn bloembakje, en bood me aan om -als ik daar behoefte aan had- een ander bloempje te leren maken.

Ik baal nu als een stekker dat ik er niet meer aan heb gedacht, druk-druk-druk. Maar met het vullen der bakjes werden mijn bloempjes wel wat netter, maar bij gebrek aan voorbeelden te veel van hetzelfde, en eenmaal thuis gekomen ga ik mijn boeken weer ter hand nemen om de boel verder op te frissen. Ik wil dit bloempje maken, gezien bij de Show& Tell, van en dame misschien die bij het groepje van Sophie zat, een leerling van haar? Oh nee, ik krijg net een berichtje van Anita dat deze kerst-engeltjesquilt van Gerda is, van de Quiltlodge. Dit roosje maken gaat me vast wel lukken, zeker als ik de juiste naald gebruik.

Zaterdagavondavond aten we ~~Oosters/Arabisch~~, Indiase keuken, zelfs de gewone salade had een behoorlijk pittige bite! Dorry’s lust om de boel lekker heet op te spicen had haar in de kont gebeten, gesneden Spaanse peper was tegen een wondje aan haar vinger gekomen en lokte een haast allergische reactie uit, dik en hevig pijnlijk brandend pakte ze elk beproefd en onbeproefd middel aan om de boel te blussen,

van stromend water tot melk, op de show&tell zat ze ook nog met haar hand in een kommetje melk, arme ziel!

De show& tell was geweldig, we zaten in een grote kring, en de quilts liepen langs onze neus, perfect uitzicht en gezellig! Als afsluiter dan deze show& Tell liet Annie een quilt zien die bij lange na nog niet klaar was, hij bestond uit grote delen die op de grond uitgelegd werden, gelukkig was alles genummerd en kreeg ze hulp met uitleggen. Toen alle grote delen eindelijk goed lagen -kwartiertje werk- kwam ze met een bak aan met kleine delen, en José riep iets in de trent van: “Gaat ze nou toch ook niet al die losse stukjes neerleggen he, dan zijn we morgen nog niet klaar!”.

🙂

Hieronder een (YouTube) 16 minuten durende slideshow van afgelopen dagen, met in het begin al veel lintborduurwerkvorderingen. Ik heb het voor de verandering op deze manier gedaan met de foto’s, omdat via de fotoalbum slideshow de vorige keren bij veel van de lezers de flashplayer crashten. En morgen zal ik verder vertellen over het weekend.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=fNHnY1Mo1DU]

Het Dottenweekend

Vanmorgen ging de telefoon, ‘k nam de telefoon op “met Shirley”, ik hoorde even niks, (lag niet aan mijn gehoor) en toen zei een mannenstem heel kortaf: “Verkeerd verbonden”, en hing hij op, vast met een rood hoofd, denkend “Shit, heb ik toch het nummer van de sekslijn te pakken!” , want zo klink ik na een weekendje kletsen, lachen en te weinig slaap, mijn stem is zo zwoel en een beetje rauw, dat ik zo aan de slag zou kunnen gaan bij de telefoonlijn ‘hete meisjes van Betty’, of iets dergelijks.

Hoe vertel je over een quiltweekend in 1 blogje, dat is niet te doen haast, en toch wil ik een poging wagen, bare with me (heb geduld). Bijna klokslag zes uur in de avond stonden ons mam (je woont in Brabant of niet) en ik met alle bagage netjes in de rij aangesloten voor de deur van de Suikerberg in Loon op Zand, en liepen in colonne naar binnen. Het is net als met een uitverkoop als de deuren open gaan, je zoekt eerst het mooiste plekje van de hele zaal uit waar je de rest van het weekend blijft zitten tijdens het werken, en dan pas kijk je waar je slaapkamer is, de namen stonden allemaal op de deur. Dat sommige kamers 2 deuren hadden (een waar je via de zaal in kon gaan, en een via de gang er achter) maakte het wat verwarrend, en helemaal toen op de zaalkantdeur onze namen stonden, en aan de gangkant andere dames-namen genoteerd stonden. Is lastig, 4 dames in 2 bedden, je moet er van houden uiteraard, maar de oplossing was nabij, 2 deuren verder op was hetzelfde gebeurd. De nachten zijn al heet genoeg met al die opvliegers, dus ik was blij met deze oplossing, en de andere dames denk ik ook.

De opwinding van het weerzien van al die bekende quiltvriendinnen, blogvriendinnen, kennissen, vage kennissen en wildvreemden brachten mij zo van m’n apperopos af, dat ik pas in de gaten had dat ik geen foto’s van de pot-luck had gemaakt, toen de tafels afgeruimd waren en we zuchtend van genot aan de koffie en thee zaten. Er waren wraps, quiches, groente- en fruitsalades, pastaschotels, nog meer groentetaarten (ooh die witloftaart was super, ik houd me aanbevolen voor het recept!), broodjes, soepen, vleesgerechtjes, kaasplank met exotische kaassoorten, en och, ik ben vast heel veel vergeten. De toetjes waren ook van de partij, chocolademousse, iets appel-kaneel-hangoperigs (zalig), de lange vingertaart van mijn moeder uiteraard, helemaal onderaan dit blogje staat het recept

niks aan te doen, het eten was zalig, de foto’s zullen vast wel op andere blogs te zien zijn. Na het uitbuiken kwamen de werkjes uit de tassen, en werd er van alles geshowd, je kwam ogen en oren tekort!

Het verhaal krijgt nog een staartje (of twee), ik ga eerst snel naar de bee.

Irish Coffee taart
1) 3 pakken lange vingers
2) 2 theelepels oploskoffie
3) 10 eetlepels advocaat
4) halve liter slagroom
5) 4 eetlepels Irish Coffee concentraat
6) 2 zakjes vanille suiker
7) 2 eetlepels suiker
8) 4 eetlepels water
9) chocoladevlokken
A) meng 2, 5,en 8 bijeen
b) de helft van 1 over de bodem verspreiden (springvorm 26 cm doorsnee) helft van A over B besprenkelen
C) 4, 6 en 7 stijfkloppen
D) 3 door C mengen
B en D herhalen
Chocoladevlokken er over heen strooien4 uur laten opstijven.Tip: maak extra en gebruik ipv springbodem de plastik bakjes van de lange vinger verpakkingen om de taart te maken. Vries nu de bakjes in. Wil je taart bij de koffie, haal een bakje met taart half uur voor serveren uit de diepvries, snijd deze in bevroren toestand aan, snijd hierbij de verpakking mee! Taartstukken eruit halen en op schoteltjes doen, verpakking aflikken en weggooien