Donderdag heb ik een nieuwe foto boven mijn blog geplaatst, de foto van een geeuwende Zopje er uit (hij was gespiegeld en zo leken het Zipje en Zopje), en Arya met haar mooie oogjes ervoor in de plaats.
We hebben het erg getroffen met deze dame die in het begin heel erg schuw en soms haast wild was, ik had de tweede dag al een tetanusinjectie te pakken vanwege flinke krab- en bijtwonden op mijn handen.
Maar ze weet nu dat ze ons kan vertrouwen, tenzij je ze oppakt om te knuffelen, als ze kon praten zou ze “La me los!” roepen, na een half minuutje vind ze het genoeg en wurmt ze zich los. Ik vind het wel goed zo, want dat betekent ook dat als ze buiten mag lopen ze niet door Jan en alleman opgepakt kan worden.
Maar het is wel een gezellige kroelerige schootkat
en ze neemt het er dan goed van
ze vindt het heerlijk als er over haar buikje wordt geaaid
waarbij ze vol overgave spint.
Zou dit lekker liggen? Ze hield het een uurtje vol, dus zal vast wel.
Categoriearchief: kattenkwaad
Krantje lezen
Op je gemak een krant lezen zit er niet in als Jon erbij komt zitten, hij verslindt de krant en trekt hem van tafel als hij de kans krijgt.
Loki kreeg door de keuken lopend een “aai” van hem, ze kunnen het goed vinden tijdens het spelen, zolang Jon maar weet wanneer hij moet ophouden, hij moet nog veel leren.
Eating is social
Zopje groeide bijna dicht van al het kittenvoer wat hij naar binnen slobberde in onbewaakte momenten, dus kreeg hij zijn eigen eten in de garage, maar het speciale bejaardenvoer van Hills vinden de kleintjes op hun beurt zo lekker dat de deur dicht moet. Als hij klaar is trekt hij altijd iets over zijn voer, tot we hem uit de garage laten en het veiliger afdek. Dit speeltje op zijn bakje vond ik er wel heel lief uitzien, schattig toch?
Vooral Arya kreeg een bol buikje van al dat lekkers, oké het kan ook aan het kittenvoer hebben gelegen wat ze kregen tot eind november. Toen het laatste pak leeg was ben ik overgestapt op de “sterilized” van Hills, en vul de bakjes nu alleen nog maar 2 keer per dag met een halve portie de man kat.
“Eating is social, but when you diet, you diet alone”, verzucht Zopje, maar dat geldt niet voor de andere drie katten.
Exit
Dh en ik hadden de avond tevoren al afgesproken dat we zondag de boom zouden aftuigen, en ik moest lachen toen ik zondagmorgen de kamer in liep en de kerstquilt op half 7 zag hangen, wij waren niet de enige die er helemaal mee klaar waren.
De ballen inpakken ging vlot, af en toe gooide ik een stukje inpakpapier naar de katten om mee te spelen, zodat ze niet in de bak met ballen zouden springen, maar met het verwijderen van de kerstverlichting moest ik vaker Jon uit het snoer halen dan me lief was en was de maat vol; ik lokte ze de gang in met een propje papier (onweerstaanbaar vinden ze dat geritsel) en deed toen snel de deur achter hun kontjes dicht. Het oprollen van het lichtsnoer ging toen heel vlot op maat van het continue geroffel van pootjes tegen de deur, de deur bleef dicht zodat we met de schuifpui wagenwijd open de boom naar buiten konden slepen en de tegelvloer schoongemaakt kon worden. Er waren slechts twee ballen kapot gevallen deze kerstperiode, en nog wel door toedoen van mensen, ik had graag foto’s gemaakt van omgevallen boom, katten in de top van de boom, kerstverlichting door de hele kamer getrokken, maar helaas voor het amusementsgehalte hebben ze kleintjes zich voorbeeldig gedragen.
Jon kwam als eerste de kamer in en keek zijn ogen uit
Arya liep heel behoedzaam richting de schuifpui, keek om zich heen op zoek naar de boom
en keek daarna samen met Jon de bezigheden helemaal af,
Loki zat als eerste op de klimpaal bij het raam en is er nu heel vaak op te vinden.
Brutale apen
De pubers mogen dus overal in huis komen, en dat doen ze dan ook met volle overgave; de boodschappentas is nog niet leeg of Jon springt er in om te kijken of er wat van zijn gading bij zit, Arya is wat banger uitgevallen en bekijkt het van een afstandje. Ze is ook onhandiger in het springen, vaak haalt ze het net niet en klauwt dan haar weg verder omhoog. Jon is daarentegen niet gehinderd door angst, hij springt eerst en ziet dan wel of het lukt, grijnzend kijkt hij op, betrapt!
Jon wilt alles graag weten, zo ook hoeveel ruccola sla Suzanne uit het zakje gemengde sla haalt
(aan haar handen draagt ze silverplints vanwege hyper flexibele duimgewrichten, vergoed door verzekering mits je via huisarts verwijzing naar orthopedie aanvraagt. De meeste mensen denken dat ze mooie handsieraden aan heeft, missie geslaagd, want die leren- en siliconen braces waren zeer ontmoedigend)
Na het eten liet Tim een filmpje zien, en daar ging meneer toch even goed voor liggen, hij kon het zo heel goed volgen.
Tijdens het eten zitten de katten trouwens allemaal in de woonkamer, in het begin probeerde Jon het wel om erbij te komen, maar dan werd hij resoluut van tafel getjoept, en omdat hij toch niks kreeg was het voor hem de moeite niet waard. Als ik sta te snijden proberen ze nog wel eens via mijn broekspijpen omhoog te klimmen, maar zodra de kookplaat aangaat is de interesse weg, gelukkig.
Gisteren haalde ik het kratje met geopende pakken van levensmiddelen uit het kastje en zette het op tafel om de pasta te zoeken, en toen ik het kratje terug wilde zetten, zag ik twee paar oogjes me ondeugend aankijken,
Even laten zien waarom ik er een kratje heb staat: eerst zag het er zo uit en zocht ik me rot naar spullen, moest hierbij haast plat op mijn buik liggen
alle open verpakkingen in het kratje
en met het kratje in het kastje ziet het er altijd opgeruimd uit en kan er niks achteraan omvallen en inhoud verliezen
We hoeven geen tv aan te zetten voor sport of amusement met deze twee mormels,
ze halen halsbrekende toeren uit. Zo houd ik mijn hart al vast voor de kerstboom, hoe gaat die door de eerste dag/nacht heen komen, houden we nog ballen over, gaan ze gelijk voor de piek, of zijn ze er bang van? Na het weekend zullen we het weten. En nee, ze mogen nog niet naar buiten, nog lange niet; eerst moet het vuurwerkgeweld helemaal achter ons liggen.