Het regende begin van de middag een beetje toen ik de katten naar buiten liet, Loki schoot er als eerste uit en Jon rende er achteraan, maar bleef halverwege het terras stil staan toen hij de regendruppels voelde. Loki was onder het afdakje gedoken, maar Jon rende maar heen en weer door de hele tuin, alsof hij een droog plekje zocht. Arya voelde al nattigheid in de deuropening en deinsde terug toen ze allemaal druppeltjes water naar binnen zag vallen, ze bekeek ze aandachtig, snuffelde er aan en ging toen op het kussen bij het raam liggen, ze bedankte voor de eer. Na een half uurtje stond een puitnatte Jon voor de dichte schuifpui te blèrten, hij wilde duidelijk naar binnen; Loki -die al die tijd rustig onder het afdakje op het witte tafeltje had gezeten en zijn acties vast geamuseerd had bekeken- kwam ook naar binnen. Helemaal afgepeigerd ging hij op de bovenste kussen van de klimtoren liggen en was knock out voor een paar uur, wat een rust.

Toen Jon weer naar buiten wilde liet hij dit duidelijk weten, eerst door een beetje te miauwen en aan de deur te krabben,

er kwam niet de gewenste reactie, dus ging zijn keeltje wat verder open en ging hij er bij staan

komt ze al?

en toen ik niet gelijk vaart maakte, begon hij met zijn voorpoten driftig te krabben tegen het raam,

Omdat het fris was wilde ik de schuifpui achter zijn kontje weer dicht doen, maar hij draaide zich razendsnel om en stak daar letterlijk en figuurlijk zijn pootje voor. Hij probeerde de kier van de deuropening groter te maken, en ik schoof de deur ietsje verder open, en toen rende hij vrolijk huppelend de tuin in. De schuifpui ging een paar tellen later toch dicht, Jon kwam gelijk aanrennen toen hij dit hoorde, ik deed de schuifpui weer open en hij schoot naar binnen, het was veel te nat aan het worden nu het harder regende. Hij liep achter me aan naar boven om op de vensterbank te gaan slapen, na eerst Loki begroet te hebben. 

En toen had ook ik weer rust.

Opeens leek het gisteren weer winter, ha, het ís nog steeds winter, ook al willen we het niet. ’s Morgens was het nog droog en met een waterig zonnetje ging ik buiten aan de slag, ik snoeide de Buddleja en trok hier en daar wat onkruid weg,

en kreeg kopjes van Jon die het geweldig vond dat ik ook buiten kwam spelen.

Tijdens het opruimen van het snoeihout voelde ik al de eerste druppels en de wind voelde waterkoud aan, en ik vond het mooi geweest voor deze morgen. Arya liep gelijk met mij mee naar binnen, net als Loki en Zopje, maar Jon -de boef- jaagde liever achter de regendruppels aan. Regen werd natte sneeuw,

en Loki vond het toch wel tijd dat Jon naar binnen kwam,

we zagen hem onder het afdakje duiken en toen ik hem riep, kwam hij gelijk aanrennen en schoot naar binnen.

Hij kreeg van Loki in het voorbijgaan een tik op z’n billen en toen dommelden de katten allemaal weer in,

blij binnen te zijn terwijl het buiten nat en koud was.

Van de eerste dag dat de jonkies naar buiten gingen heb ik wat filmpjes gemaakt, helaas is de kwaliteit niet zo scherp als dat van de foto’s, maar toch leuk om te zien vind ik. Even naar buiten gaan om beter te kunnen zien waar ze naar toe renden was wel een dingetje, de schuifpui maakte zo’n akelig piepend geluid dat Arya het bijna in haar broekje deed. Aaah, zielig

En zo kon ik dus ook filmen hoe ze bij elk eng geluidje snel weer de veiligheid van de kamer opzochten.

Hier laat Loki aan de jonkies zien waar de leuke speelhoekjes zijn

en ze houdt ze goed in de gaten, zo lief! Op foto hieronder zie je dat Jon (links) al even groot is als Loki (rechts), alleen heeft Loki een boller buikje en een wit vlekje op haar borst.
Ik heb dezelfde dag nog de rand van de schuifpui waar het gepiep vandaan kwam met siliconenspray bewerkt, hij glijdt nu haast geruisloos open en dicht, dit had ik veel eerder moeten doen dus.

Vrijdagmiddag was het lekker weer, nou ja, niet te koud en droog en dan is het snel goed in ons kikkerlandje; ik zette de schuifpui een stukje open om Loki naar buiten te laten, en liet hem toen open staan zodat Jon en Arya achter haar aan ook naar buiten konden lopen, en weer naar binnen als ze wilden.

Loki vond het machtig dat ze eindelijk mee naar buiten mochten met haar, ze hield de kleintjes goed in de gaten als een echt moedertje, terwijl ze de tuin aarzelend inliepen. Jon had de eerste minuten een hele dikke staart en de haren op zijn rug stonden ook kaarsrecht omhoog, net een punkertje. Hij schoot bij het minste of geringste geluidje terug de kamer in, terwijl Arya veel dapperder was en al snuffelend het gras betrad, richting zijtuintje waar de verhoogde groentebak stond en wat snuffelde aan de blaadjes van de knoflook.

Loki was in de pergola geklommen om meer overzicht te hebben,

Arya probeerde het ook maar bleef hangen bij de tweede sport en bungelde wat heen en weer als een onhandige turnster voordat ze los liet.
Loki liet daarna de kleintjes zien hoe ze bomen moesten klimmen, Jon sprong van tussen de plantjes (links in beeld) om haar gelijk na te doen

en het duurde niet lang eer Arya het ook door had, mekkerend de boom in achter een vogeltje aan die gelukkig snel weg was

Jon probeerde het ook gelijk

en was op het laatst zo gek als een deur, sprintjes trekken en overal op en onder duiken.
Ik keek toe als een trotse moeder, was een beetje bezorgd als ze richting de voortuin renden of onder de schutting door richting achterburen keken. Ik ging het terras schoonmaken om me nuttig te maken en ze niet teveel op de lip te zitten, was zien de tegels er uit! Maar het onkruid kwam makkelijk los, gelijk het graskantje geknipt, ziet er al beter uit zo. 

af en toe kwamen de katten kijken wat ik deed en vlogen dan weer alle kanten op.

Loki genoot met volle teugen, tikkertje spelen met Jon, zelfs Zopje speelde mee, achter elkaar aan jagend langs de planten en over het grasveld, en toen ik na een kleine twee uur naar binnen ging, kreeg ik ze alle vier achter me aan, bekaf van alle indrukken. Jon kwam lekker kroelerig bij me zitten toen ik ging borduren, maar nam bezit van mijn borduurwerk, waardoor het niet zo opschoot.

Vanmorgen liet ik ze weer buiten spelen,

het was fris en na een kwartiertje wilde ik naar binnen gaan toen ik Jon in de aanval zag gaan; Loki zat bij de vijver en Jon wilde haar bespringen. Uiteraard belande hij midden in de vijver, paniek, hij liep over de keien en planten en zo hield hij zijn rug wel droog maar de rest was kleddernat. Hij dook onder de veranda en ik kon hem toen oppakken, binnen heb ik hem afgedroogd en de rest kon hij zelf doen.

Een uur later liep hij gillend en joelend door het huis, hij wilde naar buiten, en met Loki in zijn kielzog schoot hij langs me heen toen ik de schuifpui opende. Arya bleef binnen, ze lag lekker te slapen en had genoeg beweging gehad voor deze morgen. Twee uur later schoot hij achter Loki aan naar weer binnen toen Suzanne de deur voor haar open deed, gelukkig. Ik wil ze in ieder geval ’s nachts binnen houden, voor zolang het kan, want wie weer wat voor een herrie hij maakt als hij de katers uit de buurt leert kennen. Zopje zal wel blij zijn met versterking bij het verdedigen van zijn territorium, vorig jaar vormde hij een sterk team met Zipje. Ik ben blij dat de  jonkies goed zijn geïntegreerd en worden geaccepteerd door Loki en Zopje, het is altijd maar afwachten en hopen op het beste.

Jon en Loki spelen vaak samen, het is duidelijk dat Jon als brutaal snotaapje Loki probeert uit te dagen en Loki heeft dat wel in de gaten en lacht er een beetje om, maar doet net alsof ze het niet pikt, een soort kat en muis spelletje. Vorige week zette ik een verse doos op de grond die gelijk door Loki werd geclaimd,

een knappe kat die haar hier uit zou krijgen,

De doos verdween de volgende dag in de garage, maar als het aan de katten lag was de huiskamer gewoon bezaaid met lege dozen, of volle, dat vinden ze ook niet erg. 
Er lag een binddraadje op de grond die uit mijn zak was gevallen, Zopje observeerde aandachtig hoe Loki (re) en Jon hiermee speelden,

het verdween met een zwiep onder de bank en Jon wurmde zich er onder om het weer te pakken. 

Zopje ging er toen vlakbij liggen om maar niets te missen.

Hij wilt wel meespelen, maar hij is dan als een olifant in een porseleinkast en jaagt de anderen de stuipen op het lijf met zijn woeste bewegingen, hij kent zijn eigen krachten niet. Arya had meer oog voor een blaadje dat boven tegen het raam geplakt zat, mekkerend en smakkend keek ze hoe ze hoe het bewoog.

Nog een paar weken moeten ze binnen blijven; als het tijd wordt dat ik lekker buiten in de tuin kan werken en de schuifpui een stukje open kan blijven staan, dan mogen ze mee naar buiten, ik ben heel benieuwd hoe het ze zal vergaan. Genoeg blad om mee te spelen, en muizen bij de vleet, Loki had er van de week alweer eentje gevangen voor me.