Categoriearchief: Katten avonturen

Nijntje en andere beestenboel

Een paar weken geleden zag ik de quilt die ik in nov. 1994 had gemaakt voor Tim onder in de kast liggen, achter een stapel handdoeken, Nijntjes beestenboel.
Ik wilde hem gelijk aan Sophie geven, maar de bies zat op twee plaatsen los en het rood van de achterkant was op sommige plaatsen doorgedrukt naar de voorkant, en er zaten vlekjes op. Repareren en wassen met Vanish en daarna met Neutral wasmiddel, het rood was niet helemaal weg, maar de vlekjes wel.
We gingen maandag weer even kijken hoe Sophie het deed en nam de quilt voor ze mee, ze waren er heel blij mee. Ik heb nog een paar stukjes van deze prentenstof liggen, helaas niet meer met Nijntje er op.
8DBB4430-E6BA-4C88-8814-DAE1EDE80A24
Uiteraard hebben we Sophie lekker vastgehouden, wat een snoepje 🥰
766340FC-602E-4231-89FC-0C172D196C9C
Diezelfde maandag kregen we de nieuwe mediabox next binnen, de oude XL had de laatste tijd kuren gekregen, tijdens het kijken sloot hij af en starte zichzelf op, toch wel lief dat hij dit zelf deed, maar toch. En opeens begon hij ook te brommen, de volume moest omhoog om boven het gebrom uit te komen. De dag erna raakte hij oververhit en kregen we de melding dat de box zich uit ging schakelen vanwege deze opvlieger. Toen hij weer was afgekoeld zette we hem weer aan maar binnen een uur was het kreng weer toe aan een afkoelingsperiode.

Via de helpdesk chat met de robot werd ik vrijdagavond van het kastje naar de muur gestuurd tot de robot doorhad dat een chat met een echt persoon effectiever zou zijn. Binnen een paar minuten was het toen geregeld, ik kreeg de keuze tussen dezelfde box of de opvolger, en uiteraard koos ik voor de veel minder energie slurpende Next box. Hij werkt precies hetzelfde als de XL, dus hoeven we geen nieuwe kunstjes te leren. Zowaar werd het maandag bezorgd door PostNL,
4C463351-C359-43C8-B324-10581DAD6F33
de wonderen zijn de wereld nog niet uit, sinds wanneer werken ze op maandag? Het installeren was inderdaad simpel, en kijk eens wat een verschil in afmeting (en het weegt ook bijna niets)
2AD38544-C1D7-4932-9DD6-FE9935A338EE
Zelfs de afstandsbediening is kleiner
D4E07F1C-8310-41A5-B60C-06ABD8334E9E
Alles werkt hetzelfde maar wel wat sneller, en alle opnames die met de vorige box waren gemaakt kunnen we gewoon nog bekijken, fijn hoor.

Alle opwinding over de box deden de katten niks, zolang ze maar te eten kregen, Jon en Sherlock broederlijk tegen elkaar aan geschurkt
6FFD858F-4F5F-4E15-8814-2E0BD1090E37
Dat wilde Puk ook wel
7B21D8E8-5D19-492B-B23B-BEC71A3B9FF9
En op zijn charmante en helemaal niet opdringerige manier van doen dook hij eerst in het bakje van Sherlock en toen deze wegliep duwde Puk zijn snoetje in het bakje van Jon, die (na het maken van onderstaande foto) zijn kopje omdraaide en mij met een “zeg er eens wat van” blik aankeek.
5E83EA6D-8A6A-41CD-B360-F7F05D2213F4
En toen hij omliep om uit het andere bakje te kunnen eten, drukte Puk zich overenthousiast tegen hem aan om uit hetzelfde bakje te eten. En deze bakjesdans herhaalde zich meerdere malen. Fay doet hier niet aan mee, meestal zit ze achter de keukendeur te wachten tot de mannen klaar zijn.

Tegen de middag zaten de katten te balen, Jon deed zijn beklag, waarom kon het niet alleen ‘s nachts regenen. Ik was het uiteraard met hem eens, dat zou toch zo handig zijn.

Vandaag begint het Belgische quiltweekend, mijn plaats is gelukkig opgevuld en ik heb mijn geld terug, een pak van mijn hart. Om toch een beetje in gedachten erbij te zijn, houd ik mijn eigen quiltweekend, zelfs met een bezoek aan een inpandige quiltwinkel, lang leve mijn stash. Wordt vervolgd.

Glad strijken

Nog even profiterend van het mooie en vooral droge weer was ik gisteren buiten aan de slag gegaan met onze bestrating, jaha, die zag je niet aankomen hè. Doet ze effe. De stoep naar onze voordeur is golvend, dit is niet zo gelegd maar zo geworden door de boomwortels die de stenen opdrukken. En de laatste jaren is een van die golfjes een flinke bult geworden waarbij het wachten is op een struikelpartij, en aangezien ik al kan struikelen over een luciferhoutje, was het puur uit eigenbelang dat ik me in werkoutfit hees en aan de slag ging. De rode lijn is er in gefotoshopt om aan te geven dat hier de nare bult is
0EAC21F9-44B0-48C1-94FF-0B324A305629
Een serieuze struikelwaardige bult
B7D3CF54-4066-4808-B3E9-8F67745F1C71
Het was even pielen om de eerste steen er uit te wippen, en toen ging het snel en kon ik lekker afgraven tot ik de boosdoeners tegenkwam en er uit kon zagen. Ik liet de dikke wortel die je er rechts onder als een zwarte vlek ziet lopen zitten, deze lag te laag om de stenen op te drukken.
A38D4198-AE02-481F-AFF9-303AF45E7924
zo te zien aan de groeirichting zijn ze afkomstig van een conifeer die vlak bij het huis staat. Hier het laatste stuk, waar twee delen elkaar kruisten, maar waarvan de een dood materiaal was, het verpulverde gelijk
EEC6B7F0-5106-4C20-9FAA-63FB672B004C
Een uurtje later lagen alle schoongemaakte stenen weer terug, niet perfect in lijn met de rest, maar de bult was weg en daar ging het mij om
16AACF7E-32DF-4362-962D-D11FF648D0DF
Zand er over, goed invegen en na een mals buitje zal ik kijken of er nog meer zand ingeveegd moet worden, en dan is het goed zo. Alhoewel? Die andere twee heuveltjes aan de straatkant komen van de wortels van de Japanse Kers af, en ik vrees als ik ze doorzaag dit veel schade aan de boom zal berokkenen. Ik kan er nu eentje doen en volgend jaar de andere, maar ik kan het ook laten. Ja, gewoon laten dus, oké.

12280BEC-C98A-41CF-A59F-E3B0337FE846
De wortels leg ik later bij de vijver voor de beestjes
4199E3B1-5BE7-4727-8B75-0963B908E6AA
Ik had Jon wel verwacht als toezichthouder, maar hij lag dus lekker te slapen en had het niet eens in de gaten gehad dat ik buiten bezig was.
60FE3709-5058-4727-BB46-FDF70297FDD0
Wat later pakte ik het padje aan bij de poort, de omhoog gedrukte stenen raakten de onderkant van de poort nog net niet, en ik moet hier dus echt altijd uitkijken dat ik mijn voeten goed optil, het is wachten op een valpartij. Het lijkt niet zo erg op deze van de oprit af genomen foto, maar als je kijkt naar de breedte van de voegen, dan zie je wel hoever ze omhoog steken.
50817F54-CF63-445B-A5A7-F83AC7B13541
Na een paar stenen te hebben gewipt kwam ik al dikke wortels tegen, ook hier zaten een paar bij die zo verpulverde, waaronder de wortel die richting het schepje ging, maar de zaag moest er aan te pas komen om de levende wortels los te krijgen. Nu kijk je richting de oprit
1918890A-788A-468E-BFFF-8D2A648BDF17
De dikste wortel is zo’n 5 cm dik, ik denk dat deze van de bolacacia afkomstig is die op de erf grens staat tussen ons en de buren.
1C590758-218A-4FDA-9A6F-C89CA1F3DEA7
Weer even schrapen, egaliseren en stenen schoongemaakt weer terug leggen, ik voel de belasting van deze zware stenen in mijn handen, de stenen van het voorpad waren een stuk kleiner en dus lichter. Het is dus maar goed dat ik er niet teveel stenen heb uitgehaald. Foto weer van de oprit af genomen (dat houdt jullie scherp)
82A0DD5C-014C-4BA7-9526-680954CD097D
Voegen gevuld met zand, aangestampt en klaar, retestrak is het misschien niet,
FE8E17BB-37D3-44D9-8D20-5E5E248D61BD
maar kijk eens naar de gelijkmatige kier onder de poort nu, zo fijn
648FA2E2-9BEE-4526-9A83-42EA08C09E40
En zo mooi op tijd ook, hoewel er uit deze wolken geen druppel bij ons viel
5123ED47-AFF0-4682-85B4-F31091B767EA
De hal lag vol met met knuffeltjes, en volgens manlief had Jon de hele tijd dat ik buiten bezig was lopen joelen en spoken. Hij had dus niet door dat ik de garagedeur en de deur van de bijkeuken naar de garage op een kiertje had laten staan, speciaal voor hem. De andere katten krijgen de zware tussendeur naar de garage niet open getrokken, Jon wel.
Even bijkomen met een kopje koffie, en toen snel nog boodschappen gedaan, want dat was er gisteren bij ingeschoten, en we wilden toch wel een lekkere maaltijd nuttigen deze avond (gebakken aardappelen, sperzieboontjes en een stukje varkenshaas, met jus uiteraard. Zalig.
Maar nou komt het, houd je vast. Weten jullie nog dat ik schreef over mijn scones, dat ik het deeg te plakkerig had gevonden en dacht dat ik er teveel karnemelk bij had gedaan?

Ik zag in de supermarkt op de pakken met zelfrijzend bakmeel staan “nieuw nogwat”, nou ja, er stond natuurlijk geen nogwat op, maar dat er 500 gram in zat bleek dus het nieuwe te zijn. Hoezo? En toen herinnerde ik me dat Koopmans een tijd geleden flink van het padje af was en het hun een lumineus idee leek om geen 500 maar 400 gram in dezelfde verpakkingen te stoppen. Vast tijdens een brainstorm sessie gedaan na het nuttigen van geestverruimende middelen. Geniaal! Niet dus. Thuisgekomen viste ik het pak uit de papier container en ja hoor, het was een 400 grams verpakking.
E12FD670-77D1-4E2E-A1EE-9596D54FF522
Ach ja, het houdt een mens scherp hè, veranderingen.
Etenstijd, twee lieve bedelkontjes staan rechts van me, de andere twee aan de andere kant van me liepen net weg toen ik er een foto van wilde maken.
16138F57-ADB8-40FD-9653-07B9532BC233

Smullen

Donderdag maakte ik gelijk na de lunch scones, ik ging die middag naar Ellie en er gaat niets boven verse scones bij de thee. Het deeg was iets natter dan normaal, beetje meer bloem er op en door (voorzichtig, want scones deeg mag je niet kneden) en toen was het uitsteken van de rondjes wel te doen. En ook al zagen ze er niet perfect uit, 050D90B9-B3F5-474C-A43E-A9ABC9B8A9BC
ze roken en smaakten zalig, en heerlijk luchtig zoals we ze gewend zijn 👌 Ik gebruik het recept van een way-back-when quiltvriendin Joan, die vrijdag bij Koffietijd te zien was, waar ze niet alleen liet zien hoe je scones maakt, maar ook haar andere bakery producten promote. Hier op het kanaal van Coffeelicious zie je in een kort filmpje nogmaals hoe je ze maakt, maar dan zonder het onrustige geklets van presentatrice en mede kok, het leek wel of ze hun pilletjes waren vergeten in te nemen, zo druk, poeh je zou ze ‘s morgens maar op de koffie krijgen, na afloop ben je toch keikapot.
We hebben er heerlijk van gesmikkeld, ik liet de scones en clotted cream bij Ellie toen ik naar huis ging, want ik ken mezelf.

Volgens mij willen er twee naar binnen

F6ABDA68-7A3C-489F-B29B-7D7E3B4074B9
Jaja, ik kom er aan
FE3F03D8-F33F-4D33-AC01-7E7B8355CE34
En dan is het raam open en wat denk je? Geen haast, Puk blokkeert de ingang. “Ruik ik daar iets lekkers?” Uiteindelijk duwde Jon Puk opzij en sprong naar binnen, al dat getreuzel, daar had hij geen zin in. Eten, daar was het hem om te doen, en daarna via de voordeur weer naar buiten. Toen ik even later nog snel het gras maaide voordat ik naar Ellie ging (want het zou die avond gaan regenen) kwamen de katten kijken en renden achter het bewegende verlengsnoer aan, denkend dat het een slang was zeker.
40FFA3B3-9978-4033-AE87-18B837ADBEC1
Puk begint eraan te wennen aan dat ik hem af en toe oppak, hij verzet zich er niet tegen, en gebruikt geen nagels, maar dat hij zijn staart tussen zijn achterpoten door tegen zijn buik drukt zegt genoeg. Ik kan hem nu tegen mijn borst aandrukkend vasthouden, een zoen op zijn kopje geven, even aaien over zijn wangetjes en onder zijn kin, en als ik hem dan rustig op de grond zet blijf ik hem vasthouden en aaien tot hij ontspant, en als ik hem dán loslaat, heeft hij niet meer de neiging om buiten handbereik te komen. In het begin dat ik hem oppakte was hij heel bang als mijn hoofd zo dichtbij kwam, ik ben ook best wel een beetje eng 🤣 of zou het door mijn bril komen?

Puk is een echte binnenkat, hij wilt een paar keer per dag heel even naar buiten voor een sanitaire stop en om een frisse neus te halen, maar ligt de rest van de dag het liefst op de poef bij het raam, of als hij denkt dat er wat te halen valt op de poef tussen manlief en mij. Als hij in beweging komt maakt hij heel vaak een kirrend geluid, een echte kletsmajoor.

Fay ligt het liefst de hele dag buiten op het bankje of op de stoel er naast, met Sherlock in de buurt om haar gezelschap te houden, en pas als het donker begint te worden behaagt het madam om binnen te komen. Buiten kan ik ze niet aaien, maar eenmaal binnen kan ze er geen genoeg van krijgen als ze op mijn schoot ligt.
Jon heeft weer het kussen op de grond in de hoek naast de bank herontdekt als fijne slaapplek, en af en toe mijn schoot als die vrij is, lekker warm en zo gezellig. Hij kan plotseling de kolder in zijn kop krijgen en als een halve zool achter speeltjes aanrennen, gekke bokkensprongen makend. Om even later met een bek vol knuffel heel luid te gaan joelen alsof hij een vette prooi heeft gevangen en deze wilt laten zien. Jon kon het gisteravond weer niet laten Fay op te jagen, maar geen gegil of geblaas, dus misschien valt het nog wel mee en wilt hij alleen zijn positie laten weten, nu Puk groter wordt.

Sherlock stond gistermiddag puitnat voor de schuifpui, manlief liet hem binnen en een spoor van natte voetstapjes trok door de woonkamer naar de keuken, Puk scharde lekker tegen Sherlock aan tijdens het lopen en eten, en voelde even later toen hij naast me op de poef plaats nam ook nat. Sherlock wilde ondanks de miezerregen weer naar buiten en ging gelijk naast Fay liggen op het bankje, eerst kopjes geven en aandacht vragen, en even later gingen ze mekaar wassen, zo lief.

Vlak voor het slapen gaan was Puk bij Fay op de toren gesprongen om haar te wassen, en na een tijdje waren ze mekaars kopjes aan het likken, kwamen in de knoop met wie waar kon likken, en Puk legde zijn pootje op haar kopje, zo van “En nou even stil liggen”, zodat hij haar oren en zo goed kon wassen. Nou, dat zinde Fay niet, ze wurmde zich los, ging rechtop zitten en keek hem fel aan. Hij begreep de hint en sprong op de grote poef met een “dan niet” zucht, om vandaar uit naar buiten te kijken, regendruppels op de ramen volgen, een verdwaalde slak die omhoog kruipt en een vreemde buurtkat die kijkt of er nog egelvoer ligt om op te peuzelen. Puk is lang niet zo territoriaal als Zipje en Zopje waren, die zouden de arme kat door het raam heen zijn aangevallen.

Sophie en meer

Heel moeilijk om nu niet elk blogje te vullen met foto’s van Sophie, jeetje wat is dat leuk zeg, oma zijn. Maandagavond gingen we op bezoek, Sophie lag lekker te slapen in de armen van haar moeder, en ik mocht ze van haar overnemen. Ik gaf ze eerst aan manlief, genieten.
BF856231-F5B9-4B3F-9BC9-7C05E1B431D5
Stella keek vanaf haar mandje naar de kleine, ze gedroeg zich sinds de komst van Sophie veel aanhaliger om ook aan haar trekken te komen, ze zag natuurlijk dat de nieuwkomer meer aandacht kreeg, ook van haar baasjes. Luna lag op een stoel onder de eettafel te slapen, ze heeft het niet zo op visite.
E5F14C06-7C61-4164-B78D-D388A7831566
Na een tijdje kon ik mijn kleindochtertje ook goed bewonderen, wat is ze licht en klein, wat een dotje. Ze begon wakker te worden, en aan haar snoetje te zien (mondje tuitend) kwam er een dikke plas aan en even later begon ze een lekkere poep broek te produceren. Ze droeg de kleinste maat pampers (de wasbare luiers waren nog een maatje te groot voor deze 2,5 kilo wegend hummeltje) , de poepbroek was niet te ruiken en zo te zien had ze er ook geen last van, dus kon de verschoning wel even wachten (foei, normaal krijgt ze uiteraard gelijk een schone luier)
20E32A41-23EF-4EE8-87B1-D0C30897B0E1
Suzanne kwam even later ook met haar vriend binnen, ze kreeg Sophietje in haar armen en was net als wij op slag zwaar verliefd op haar nichtje.
E5D950AD-844E-4DFD-B401-2404921753DF
Sophie gaf geen kik maar leek vlak voordat we naar huis gingen met gebaartjes duidelijk te maken dat ze honger had. En of ze dan gelijk ook een schone broek kon krijgen.
A33E2B42-1D46-4E5D-A15B-B56A284C52CE
We gingen naar huis en zagen bij thuiskomst alweer updates over Sophie, heerlijk.

Afgelopen dagen was ik aan het naaien geslagen en heb een schattig lang nachtjaponnetje gemaakt en een dubbellaags broekje en shirtje. Jon hielp met het doorvoeren onder de naaimachine van het rompertje met lange mouwen, patroon van deze website, een tip van Marie-Thérèse 😘
5613DE66-50D8-4EC1-8FB8-01727DCC9A48
Hij was mijn derde ~~hand~~ staart
4ED15604-DD93-4B4C-8407-96E37B514806
Het was echt heel lang geleden dat ik aan zulk klein spul had gewerkt, heel leuk, maar wat minder leuk was, waren de drukknoopjes.

”Heel handig en makkelijk”, had de verkoopster gezegd, wel had ik er een andere tang voor nodig, want mijn oude werkte alleen met de metalen drukkertjes. Omdat dit niet de laatste kleertjes zullen zijn die ik ga maken, besloot ik over te gaan tot de aankoop.
6A5BA65B-6CAD-4334-8AE8-6F051D954B86
En om niet onbeslagen ten ijs te komen, had ik als opfrisser op YouTube een tutorial bekeken, de hulp stukjes waren net even anders dan die van mijn oude tang, deze drukkertjes konden zelfs door de bies heen gezet worden, door 5 lagen tricot, zo zag ik.
DE468962-940F-4650-8E6D-BC2B4273DA93
Maar de drukkertjes door drie lagen tricot vastgezet lieten in zijn geheel los tijdens het openen met een proeflapje, dus duwde ik het nog harder dicht op het rompertje, en nog kwamen er twee los, en eentje brak waardoor ik met grof geweld (tangetje) deze moest verwijderen, de stof een beetje beschadigend. Grrr. Ik kon gelukkig het sluit deel een stukje korter knippen, opnieuw afbiezen en nogmaals proberen, maar ook deze keer deden de drukkertjes niet waarvoor ze aangeschaft waren. Dan maar geen drukkertjes, de volgende keer gebruik ik wel weer de metalen drukkertjes. Ik knipte het romperflapje af en maakte er een shirtje van, ook leuk toch.
98512188-3F83-4C62-A776-7AFA8CC5282B
Bij het jurkje probeerde ik het niet eens met de drukkertjes, maar maakte ik er een klittenband sluiting van
E0825097-6ACE-4E5F-9F8B-E4689D283D38
Sherlock hielp me bij dit jurkje, eerst lag hij rustig achter de naaimachine maar opeens stak hij zijn pootje door het gat
AC5651A3-EA60-4515-ACF8-13D59F04FCE2
Hij nam zijn taak heel serieus
49400B5A-A0CA-4F3B-95BA-F67C1D819500
Het jurkje komt van deze website Na een tip van Kathy uit Pittsburgh om hier te kijken bij de vele links voor gratis babypatronen, thanks Kathy 😘 Dit nachtjurkje is extra lang en heeft elastiek onderaan, zodat het niet kan opkruipen en makkelijk is met de luier verschonen. De tijd zal het leren of het echt handig is.
0F76765D-C6CF-4200-9F45-44B2F07D2F35
Het kraagje viel niet zo mooi als bij het voorbeeld, ik denk dat ze een bredere strook heeft gebruikt dan de maat die in het patroon is opgegeven. Ik heb het er afgehaald en vervangen door een oud roze biesje. Helemaal happy.

Oké, genoeg baby praat
2E8D3BD5-E2F5-4914-8A18-82919BF71303
Nee Jon, een oma krijgt nooit genoeg van baby praat, maar oké, zullen we het even hebben over waarom jij de laatste twee weken zo achter Fay aan jaagt? En door jouw gedrag steek je ook Sherlock en Puk aan om achter haar aan te rennen, verdorie. Het arme poesje krijgt geen rust meer als je ze ziet, en dat rennen, trappen op en af, dat is toch niet normaal. Is dit omdat het herfst is? Ja, wel goed voor de lijn, volgens mij ben je afgevallen. Iets wat ik niet kan zeggen van Puk, het zou me niets verbazen als hij groter wordt dan Jon
77D0D429-283F-4F09-A10F-60E207975352
Gistermorgen kwamen de katten natgeregend binnen, maar Puk was niet alleen nat maar ook modderig tot aan zijn knieën , hij had er een hele kluif aan om zich weer toonbaar te maken.
E25BA1AB-BE35-455A-8E42-1A4E1E96B6E2
En daarna kreeg Sherlock een uitgebreide wasbeurt van Puk, iets wat hij de laatste tijd vaak doet, of Sherlock het wilt of niet; Sherlock heeft er nooit zo verzorgd bijgelopen als nu.

Fay heeft moeite met het feit dat de schuifpui helemaal dicht blijft nu de temperaturen onder de 18°C zijn gekomen. Met de plank en het kattenflapje vond ze heel fijn, maar hierdoor wordt het ons te koud binnen, en zolang de temperatuur in de woonkamer niet onder de 18°C komt, blijft de verwarming uit. Maar leg dit maar eens uit aan Fay.
Foto is van een paar maanden geleden
3DD25431-4097-45AD-A0E2-D46E4869A4A8
Ook Puk wilde dat de schuifpui open bleef, hij stak na het naar buiten lopen zijn pootje tegen de pui toen ik het dicht wilde schuiven, zo van “tot hier en niet verder”, en probeerde het sluiten tegen te houden.

Nu moeten ze leren om bij de schuifpui of het raam te blijven staan om mijn aandacht te krijgen om binnen gelaten te worden, Puk loopt regelmatig langs en komt binnen als ik de deur open, maar Fay kijkt alleen maar wantrouwend naar de deur, en komt pas binnen als ik (vooruit dan maar) de kattenflapplank voor een minuut of tien in het gat van de schuifpui zet. Zodra ze binnen is gaat de schuifpui weer gelijk helemaal dicht. Jon heeft het driftige poetsen tegen het raam al een paar keer voorgedaan, Puk en Fay keken wel toe maar hebben de link nog niet gelegd, en ondertussen kan ik weer ramen lappen, want ze zitten tot een halve meter hoogte onder de modderpoten.

Gillend gek

Puk hield mijn lief in de gaten die lag te slapen, hij was gefascineerd door de (ademhalings)bewegingen onder de deken, zo schattig, hij bleef minutenlang zo liggen, met zijn pootjes op zijn baasje steunend.
04076767-358D-418D-BE23-5579AF8840AD
En over steun geschreven: ik heb me gisteren afgemeld voor het Belgisch quiltweekend dat over twee weken van start gaat, ik wil mijn lief niet alleen thuis laten. Er is dus een plaatsje vrij gekomen in het mooie hotel met fijne bedden en overheerlijke maaltijden van koude en warme buffetten, aan de Belgische kust, en wil je mijn eenpersoonskamer overnemen, neem dan contact op met mij of met Katrien Pattyn

Gistermiddag kon ik een bestelling ophalen bij BabyPark hier in Roosendaal, en omdat ik ook even wilde kijken hoe die slaapzakken met uitritsbare mouwtjes eruit zagen, liep ik voorbij de klantenservice door de winkel in. Het is half 5 en er lopen nog een handje vol volwassenen rond én een stuk of vijf kleine kinderen die de winkel zo te horen als speeltuin beschouwen.

Terwijl ik naar de allerschattigste kleren sta te kijken loopt een stel van begin dertig langs en hoor ik de man zeggen: “Nog een reden om niet aan kinderen te beginnen,” en ze kijken fronsend naar een jochie van een jaar of acht die hard roepend achter zijn iets jongere zusje aanrent die op de toppen van haar longen gilt. Halverwege de grote trap midden in de zaak staan een meisje van een jaar of zes te gillen en roepen, en even later lopen er twee kinderen gillend de trap af.

Ik loop pad in, pad uit op zoek naar de slaapzakken, me ondertussen verbazen over de hoeveelheid spullen voor de baby, holy shit, en ik dacht vroeger dat Prenatal al veel keuze had.

En al die tijd gillende, roepende en rennende kinderen in de buurt, waar zijn de ouders? Twee kinderen komen joelend achter elkaar aan recht op mij af rennen, ik kijk de voorste, echt een straatschoffie in spe, streng aan. Hij lijkt niet onder de indruk, maar neemt toch een ander gangpad, zijn zusje duikt weg bij in de rij van de knuffels.

Winkelpersoneel loopt gewoon rond en lijkt het heel normaal te vinden en laat de kinderen hun gang gaan, zou dit zijn omdat ze klanten kwijtraken als ze de kinderen tot de orde roepen? Zulke ouders zijn er echt, de “waar bemoei jij je mee, dat zijn mijn kinderen, het is niet aan jou om er iets van te zeggen”, en opeens zie ik de moeder. Het kleine meisje trekt klagend aan haar lange jurk waar een beetje bolle buik haar zwangerschap verraad, maar ze wordt met een handgebaar weggestuurd naar haar grote zus, ik schat ze op een jaar of elf, die verveelt tussen de wandelwagens staat te kijken op haar telefoon, en zuchtend haar zusje een andere kant op duwt, “ga maar daar spelen”.

De zeer ontevreden kijkende zwangere vrouw met een grauw gelaatskleur passend bij haar gewaad ratelt de hele tijd in haar moederstaal tegen een zo mogelijk nog bitter kijkende oudere vrouw met diepe verticale groeven over haar hele gezicht, vermoedelijk haar moeder waar zo te zien alle levenslust uit is verdwenen (ik wil niet denken aan de achtergrond van onderdrukte vrouwen van andere culturen met middeleeuwse opvattingen -waar FVD-er Baudet naar terug wilt gaan- die ook in Nederland wonend hier niet aan kunnen ontkomen zonder verstoten te worden of achtervolgd, of vermoord), ze lopen sloffend op muiltjes naar de volgende groep kinderwagens, een stukje verderop, en negeren het geren en geroep van de kinderen.

Onvoorstelbaar.
Kinderen moeten in een winkel aan de hand, of in ieder geval vlak naast je lopen en rustig zijn. Ik hoorde iemand een keer in een soortgelijk geval vergoelijkend zeggen dat kinderen gewoon kind moesten kunnen zijn. Ja zeker, maar niet in een winkel, en dat heeft met opvoeding te maken, en niet alleen van het kind maar ook van de ouder.
Ik houd mijn hart vast voor de toekomst, wanneer deze kinderen de wijde wereld in gaan. De jongens gaan vast wedstrijden houden met hun (of gehuurde) auto’s wie het snelst een route door de stad kan rijden, waarbij rode stoplichten uiteraard worden genegeerd. Dit is al een paar jaar gaande in onze stad en het lijkt sinds de lockdown achter de rug is weer steeds erger te worden.
Ik kwam er op de terugweg eentje tegen, mij rechts inhalend om lekker door het rood te knallen, de auto die door het groen ging kon gelukkig op tijd stoppen. Een andere stadsgenoot haalde door dit gedrag het nieuws nadat hij een jonge vrouw en haar twee kinderen had vermoord met zijn auto. Hij overleefde de klap, laten we hopen dat zijn vriendengroep plots het licht hebben gezien en zich als verantwoordelijke volwassenen gaan gedragen zonder voorplantingsdrang. Maar ik heb er weinig fiducie in.