Na een hoop strijkwerk kon ik vanavond eindelijk de blokken uitleggen, het zijn ze nog niet allemaal; ik denk dat ik nog 1 rij in de lengte er naast ga leggen, gewoon vanwege het symmetrische, zie je wat ik bedoel? 1 tegel (van de vloer) is 40x 40 cm.                        De kleine gekleurde blokjes

heb ik er even niet bij gelegd, met Zipje en Zopje op de loer is dit de goden verzoeken.

Rond dit sterrengedeelte komt nog een sashing en border, in totaal 23 cm rondom. Morgen komen er ventjes om op het dak te werken (nee geen zwarte pieten, die komen ’s nachts), en dan ga ik de hele dag naaien, eerst rijtjes maken en dan van de rijtjes een hele top.

En zodra mijn moeder mijn fibermailkaart heeft ontvangen, kan ik deze ook hier showen; mijn moeder wordt donderdag 80 jaar! Wat een leeftijd he, daar tekenen we toch voor?

maar ik ga het toch proberen: ik heb vandaag 0,0 gewerkt aan quilts! Het eerste uur na opstaan liep ik euforisch te wezen, want ik weeg al 2 kilo minder dan donderdagmorgen, hoe is het mogelijk, zo snel, en zonder honger, allemaal op pure wilskracht.

Met Sinterklaas al in het land, ging het kriebelen bij Evelien, “doen we dit jaar weer aan surprises, en wanneer gaan we lootjes trekken?”, was haar vraag vlak voordat ze naar Amsterdam vertrok, zondagavond. Ze wist een site om het on-line te regelen, lootjes trekken, en vanavond stuurde ze een uitnodiging, gemaakt op de site http://www.lootjestrekken.nl/ Heel handig, want dan kunnen de deelnemers ook hun verlanglijstje inleveren, mocht dit wenselijk zijn, en met het trekken kan je niet jezelf trekken. Evelien heeft het zelfs zo ingevoerd, dat we ook niet dezelfde als vorig jaar kunnen trekken.Slim!

Vanmorgen ging Zipje op schoot zitten, eerst een beetje terughoudend vanwege de geur die ik bij me had; nee, niks vervelends waarvoor ik bij een dokter moet lopen, ik was gewoon te kwistig geweest met een lekker luchtje opspuiten, kan je zo eens hebben. En toen Zipje eindelijk lekker lag, begonnen mijn darmen van hun neus te maken, hevig geknor, en echt niet van de honger hoor, ik had net ontbijt op. Zipje’s kopje schoot omhoog, en hij keek zeer alert naar buiten, waar is dat monster? Hij zag niks, allicht, en vlijde zijn kopje weer op mijn buik en gaf zich al spinnend over aan het genot van relaxen terwijl het vrouwtje over de buik aait, om vervolgens in slaap te vallen. Weer hevig geborrel in mijn buik, Zipje schiet van schoot en loopt als een panter langs de ramen, naar buiten kijkend, balen dat-ie de indringer weer gemist heeft; om toch wat dichter bij de bron te blijven, ploft hij neer op een kussen op de grond, en hij slaapt nog lang en ongestoord.

http://youtu.be/mUCRZzhbHH0

Prachtige advertentie he, en mooie honden ook, zo in slow motion.

Maar wil je de dag toch lekker beginnen, dan is hier een toppertje, over schoonheid gesproken, wow, klik maar hier: http://youtu.be/axpnE8QlxwA

is het geen schatje? Bij hoeveel lezers gaat het scherm nu op groot?

Soms kom je zulke leuke reclames tegen, zoals deze, door mijn ventje aangeraden om eens naar te kijken Parking Ticket

en hopelijk kan ik in mijn volgende blog weer wat quilterigs showen, want met flying geese is het: seen one, seen them all.Maar ooh zodra ik ze kan gaan matchen met de blokken, dan gaat het flitsend worden!

En voor de Rose of Sharon quilt (klik hier voor de foto’s) heb ik ook alle lapjes al klaar liggen, net als Anita, alleen de achtergrondstof komt wat later, die wordt op bestelling geverfd voor me, luxe he?

Het valt niet mee, als muis zijnde, zo hele dagen op de kop hangen,

maar wat ziet het er schattig uit! Ik zag hem naar me kijken, toen ik de volgende serie zwarte blokjes aan het snijden was voor de Artesan star, een klusje dat ik boven op mijn naaikamer doe, op mijn snijtafel, oorspronkelijk een keukenblok van Ikea, maar gepromoveerd tot snijtafel vanwege perfecte hoogte voor mijn lengte.

Zie  je hem hangen aan de (daglicht)lamp?

Net 2 dagen bezig en al 1 kg lichter, nu al, meisjes, ik voel me al zo slank LOL

Het is wel weer even wennen hoor, oppassen met eten, alles wegen, uitrekenen hoeveel punten iets waard is, en dan nadenken of het je waard is om in de mond te stoppen (Hutenkase geen heel bakje maar 4 eetlepels), alles opschrijven (echt alles!) zodat je binnen je budget blijft, maar het betekent niet, dat je niet lekker kunt eten. Vanavond hadden we gebakken sliptongetjes met salade, super lekker!

En meer bewegen. Dat laatste valt niet mee; omdat mijn fitnesscoach onder het mes moet en ze sinds 2 weken voor minstens 2 maanden uit de roulatie is, moet ik mezelf wel erg streng toespreken om 2x per week in m’n uppie een half uur te gaan trainen.

Zo ook gistermiddag, toch maar gegaan, ook al had ik geen zin, hup, zin maken! Iets na 1 uur loop ik de zaal in, een medewerkster zet een bakje met kaartjes voor de Bodypump op de balie, en zegt:. “Begint om kwart voor 2, doe je ook mee?”. Ze legt kort uit wat het inhoudt, beetje hetzelfde als wat ik bij mijn coach moet doen, en ik stem in, maar ga wel eerst mijn schema doen, want een haf uur niks doen, is niks voor mij.

De zaal van bodypump is al vol als ik binnenstap, 50-50 mannen/vrouwen van mijn leeftijd en ouder, goedgetrainde lijven, en de ’trainer’ is een lange slanke vrouw van half de 40, mijn god, wat een figuur; ze draagt een strakke 3-kwart broek met strakke haltertopje waaronder geen vetrolletje te bekennen is, ik wil het liefst weer rechtsomkeer maken, maar zie nog 2 voluptueuze dames staan die een plekje zoeken; gelukkig, ik ben niet de enige. Ik krijg instructies wat ik moet pakken, maar voordat ik wat kan doen, heeft een vrouw alles al voor me klaargezet, gewichten, stang, stepbankje, matje, en alles lekker vooraan, want dan kan de trainer me goed in de gaten houden. Aaarh, ik wil achteraan, verstopt voor iedereen, want ik ga er niks van bakken, dat voel ik aan m’n water.

Maar nog voordat ik kan protesteren, zet de trainer een headset op, en na een vrolijke begroeting gaan we van start, op de muziek.

“Zijn jullie klaar voor een uurtje pijn en zweten?”, roept ze over de speakers, en mijn hersenen slaan op tilt. Een uurtje, als in 60 minuten, ieks!

Maar geen medelij Jet, gewoon “go with the flow”, en ik voel tijdens een uur afzien -waarbij ik het tempo wel kan bijhouden, maar niet alle oefeningen non-stop tot het eind  kan meedoen- mijn spieren van nek tot kuiten stuk voor stuk gloeien, branden, pijn doen, en dan weer gloeien, alles wordt in delen aangepakt in hoog tempo, en we eindigen met rekoefeningen, totaal zinloos van wat ik heb geleerd, maar goed, ik doe maar mee, en val bijna om bij het oprekken van de bovenbeenspieren.

De lunges (zie foto)

lukken me maar half, vanwege mijn hallux falgus (grote teengewricht- vergroeiing), ik kan niet goed op mijn tenen steunen,door de knieën zakkend, zo ver naar achteren gestapt.

“Tot volgende week!”,  klinkt uit de mond van de trainer, en ik strompel de kleedkamer in, buiten adem en kleddernat van het zweet. Jullie willen niet weten hoeveel spierpijn ik nu heb, maar ik ga maandag (of dinsdag) weer, zeker weten; ik wil ook in zo’n strak pakje passen, en zo’n goddelijk lijf hebben, een mens moet wat te dromen hebben. Ja, ik geloof echt in sprookjes.

Gisteravond keek ik voor het slapen gaan even hoeveel hexagonen ik aan de laatste rij nog moest zetten, want voor mijn gevoel was ik er al; nadat ik er afgelopen week elke avond even aan had gezeten; werken tijdens tv luisteren/kijken. Jiiiihaaaa! Ik ben er!!

Vanmiddag heb ik ze even in de keuken op de grond gelegd, wat een joekel!

Ik ga vanavond op de bee nog enkele witte hexjes op de kopse kanten zetten, zodat het een ‘rechte’ rand wordt, en dan….. jaaa, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan; ik ga de rijden op een groene sashing appliqueren. veel werk, maar ik heb er al teveel werk ingestopt om het nu af te raffelen. De zigzagrandjes van de rij hexagonen zijn ook zo leuk, ze zijn een mini versie van de grote zigzagrand waar ze naast komen te liggen, zie je? Aaaah, hoe gelukzalig kan een mens zich voelen!

Om verder te gaan met het volgende project, waarvan ik al een blok heb gemaakt om te laten zien hoe goed het zwarte batik erbij past, opgestuurd door ons mam, geen zelfgeverfde, maar wel zelfgekochte, dus dat telt ook vind ik. O, even wachten, even een scrabble woordje neerleggen,  Margreet en Nanda hebben wat gelegd, eventjes gluren… Een vette 😉 aan Sommeke, die zich nu even flink verslikt in de thee.

Goed, het volgende, helemaal happy.

ik kwam net 1 flying geese blokje tekort om het rechtsonder aan te leggen; even snel het gat opgevuld met 2 sawtoothblokjes, die als afval van de flying geese af zijn gekomen. Eens kijken of ik voldoende ‘afval creëer om het als extra border te kunnen gebruiken. Morgen ga ik hier verder gas geven, eerst snijden.

Gistermorgen stond ik in de startblokken om naar fitness te gaan, toen het gedrag van Zipje me verontruste; hij gaf geen kopjes, kwam wel op schoot, maar hield zich te krampachtig, en toen ik hem aaide wist ik genoeg. Meneer had onder de sparren liggen rollen, denk ik, of lekker tegen een paar boomstammen aan staan scharren, hij zat onder de hars! Zijkanten lijf, hier en daar op zijn buik en poten, en een beetje rond zijn kop. Aaaarh! Wasbenzine was geen optie, te ongezond, dus dat zou uitknippen worden; een karwei om met hulp te doen, en dus was het wachten tot Suzanne thuis kwam.

Op tafel plat in de houtgreep leggend op een handdoek, en Suzanne kon gaan knippen. het zat vooral in de puntjes, maar met zo’n volle vacht zijn dat heel veel puntjes. Zipje gromde continue tweestemmig (luid en vals), en blies dat het een lieve lust was, en zijn oogjes spoten vuur, maar toen het achter de rug was, en hij met plakjes rosbief verwend werd, was alles vergeven en gaf hij kopjes en spinde weer als vanouds.

Niet meer doen hoor Zipje, anders moet de tondeuse er over. Eind goed, al goed.