Zondagmiddag ging ik op uitnodiging van Marjon met nog veel meer dames mee naar de 3 Engeltjes in Roosendaal,  om ons te laten verwennen met een high tea. 3 Dames hadden eerder al eens een tegenvallende High Tea elders gehad, en kozen voor een lunch; ze gingen niet echt met honger van tafel 🙂 maar de volgende keer kiezen ze ook weer voor High Tea, want het was zo lekker, zo uitgebreid, gewoon schunnig. Dit was het eerste gangetje voor 3 personen en toen kwam er een ragoutje, met zalige vulling, een toen kwam de laatste etagère vol liflafjes.  De lunchende dames kregen een sandwich om u tegen te zeggen, heerlijk weet ik, want er zat een mini versie bij de High Tea.  Na afloop rolden we van tafel, geen avondeten meer voor mij!

Bij mijn vorige blogje vroeg ik of iemand kon raden uit welke film “Scheelt me niks” kwam, en meerdere lezers hadden hem door, dat het uit  Bambi komt, een hele lieve scene die populair is bij iedereen. Ik heb onder de juiste inzendingen een naam getrokken, en Jenni is uit de bus gekomen als gelukkige. Jenni, je mag een kleur opgeven, en dan stuur ik je een mooie batik op.

Kijk eens wat een mooie achtergrondstof ik heb, gekocht bij Janny van ’t Stoffenhoekje in Heerle,

en hij past zo mooi bij de batiks die mam heeft geverfd! Het snijden is zo goed als klaar, morgen ga ik de achtergrondstof slachten, allemaal strookjes zoals de gekleurde op de stof, en dan komt de donkere batik via de post er aan; ons mam had nog een lap gevonden in haar kast, wel een gekochte, maar “dat scheelt me niks” (uit welke Disney film komt deze tekst, wie zegt het en waarom? Onder de juiste antwoorden verloot ik een hele mooie batik van ons mam).

En terwijl ik aan het snijden ben, denk ik aan een ander project, waarvan ik het boek in the Cityquilter in NYC heb gekocht afgelopen zomer: the Rose of Sharon, en ik denk dat veel van de stoffen die onder mijn handen er goed bij zullen passen. En misschien zelfs dezelfde achtergrondstof als hierboven er voor gebruiken? Anita wilt hem ook maken, en dan zouden we er samen aan beginnen en ook op onze blogs showen. We moeten maar eens kijken of 1 blok per maand haalbaar is; wat vind jij ervan, Anita? Zijn er nog meer dames met deze beauty bezig?

Ik moest dinsdag aan deze quilt denken, toen Lorene de hare showde, hiji lijkt er wel op he?

Kijk, zo zaten we aan tafel vanmiddag, met de lunch, dat is toch niet normaal?

En een half uur later kwam dochterlief thuis, en ze paste zich gelijk aan, zo soepel gaat dat.

Ik had een lekkere groentesoepje gemaakt (vers) voor bij de bammetjes, het liet zich goed smaken. En vanavond had ik geen idee wat we moesten eten, op vrijdagavond is het vaak telefonisch koken, na een week van gezond aanschuiven is ongezond op de bank happen ook lekker, maar ik had hier eigenlijk geen zin in.

Ik keek om 5 uur naar een opname van 24kitchen, en zag Rudolph heel flitsend met kip, kerrie, krieltjes, kokosmelk, peultjes en lenteui aan de slag, en in no-time stond het eten op tafel, bij hem.

Klik hier voor het recept Daar had ik ook wel oren naar, sjeesde naar het winkelcentrum, maar zag als eerste de visboer staan.

Veel aansporing had ik niet nodig om met slibtongetjes en kibbelings te vertrekken, geheel niet volgens plan. Die kibbelings roken zo lekker, daar kon ik geen nee tegen zeggen, 1 bakje, vooruit maar; en die slibtongetjes zouden vast lekker smaken bij de kerrie-krieltjes, hoopte ik, dan maar geen kipfilet. Op naar de supermarkt voor de rest, maar welke groenten moest ik nemen; niemand lust peultjes, behalve oudste dochter en ik, maar oudste dochter was niet thuis. Dus koos ik voor snijbonen, die ik thuis nog moest snijden, in de hoop dat dit ook met kerrie goed zou smaken. Mijn ventje houdt niet van kokos, maar ik gokte dat de kerrie zou overheersen, en dat-ie het niet zou merken, want om dat nou ook weg te laten, dan zou er weinig overblijven van het oorspronkelijk recept. Om half 7 zaten we te smikkelen van het eten, wat was dat lekker! Ik denk dat het ook zalig is met veldertjes, en misschien ook met Paksoi.

Dinsdagavond was er weer bee in Heerle, en ook deze keer was er veel te zien en te kletsen. Voor de quiltjes voor Tibet hadden dames blokken bij zich, de ene groep maakt poppetjes, en de andere groep maakt ballen, leuk, zonder dat het afgesproken was, maken we een jongens- en een meisjes quilt! Lorene (een Amerikaanse) trakteerde heel toepasselijk uit een pompoen, lekkere chocolaatjes. Weer een affo om te bewonderen, ook van Lorene, en hij was zo vrolijk en fleurig, echt kwijlen! Lorene heeft een eigen manier van appliqueren, ze doet het met kruissteekjes, en dat geeft een speels effect, en je moet echt goed kijken eer het opvalt dat het geen festonsteek is. Toen ze -met de hand- ging quilten, heeft ze rond de bloemen gequilt, en bij de rode stof rondom heeft ze de tekeningen van het stofverf gevolgd, slim he?    Ik heb lekker aan de hexagonen gewerkt, er zit weer eentje vast aan de rij, zal ik mezelf een schop onder de kont geven, zodat deze laatste rij deze week nog af komt?

Wat zijn hupkes, ik wist het ook niet, toen ik van Zeeuws Vlaanderen af in Roosendaal belandde en met een baby in de buik en eentje in de kinderwagen bij de bakker stond, waar met jubelletters op een bord “de Hupkes zijn er weer!”, geschreven stond. “Doe mij maar van die hupkes, wat ze ook moge zijn.”, zei ik dapper tegen de bakker, en ik kreeg gelijk een hele zak van 10 stuks, en ik was verkocht!

Op de foto zie je ze in de zak, kleine witte broodjes, en die spikketjes zijn anijszaadjes. Je hebt ze ook zonder iets er in, of met kaneel (super lekker ook), en met rozijntjes, en de kinderen zijn er gek op. Wij eten ze met een likje boter en een schepje suiker, maar ik heb ze ook al eens zo met zak en al naar de achterbank gegooid, en toen we thuis waren, waren de 3 buikjes vol en de hupkes op, en gelukkig hadden ze onderweg de lege zak naar voren gegooid.

Hupke komt van heilige Hubertus, (misschien ook wel zijn roepnaam vroeger) , op 3 november is het zijn feestdag, en dan zegent meneer de pastoor de kleine witte broodjes bij (niet) alle warme bakkers in West Brabant. Hupkes zijn niet alleen lekker, ze beschermen je ook tegen hondsdolheid. Nu weten jullie gelijk waarom deze akelige ziekte niet meer voorkomt in Brabant, da kumt allemaol vawege de hupkes. Waarom tegen hondsdolheid,? Nou, vanwege het feit dat St Hubertus de patroonheilige voor de jacht is. En volgens traditie hoor je ze eigenlijk droog te eten, na de mis, en dan pas mocht je wat anders eten; ze gaven ze ook aan de huisdieren, maar daar beginnen wij niet aan, veuls te lekker!

Tegenwoordig kan je ze al een paar dagen voor 3 november kopen, en bij de meeste bakkers zijn ze de 4e schoon op, vandaar dat ik vanmiddag nog een paar zakken heb gekocht, voor in de diepvries; zodat onze Amsterdamse spruit als ze thuis komt ook kan meegenieten. Onze Tilburgse spruit heeft als het goed is een bakkertje om de hoek die ze verkoopt.

Nou wilde ik ook nog vertellen over de avonturen van Zipje, en over de bee, maar dan wordt deze blog weer zo lang, dus dat komt de volgende keer wel.

Nou nee, dat doe ik wel gelijk, want zo lang is’t ook weer niet geworden. Kom je zo terug?

Manlief was al naar bed gegaan, en ik zat nog even lekker van de thee te genieten en te scrabbelen, toen Zipje met bol gegeten buikje vanuit de garage de kamer in kwam lopen en al kletsend bij mij op schoot plofde. Hij draait eerst even en gaat dan bijna rechtop tegen je borst aan leunen, om daarna al kroelend en spinnend een beetje in te zakken, en op dat moment kan ik weer spelen met mijn mobieltje. Al spelend aaide ik het mannetje, en zijn kopje voelde nattig aan, en  ik moest opeens aan de garage van mijn vader denken; een geur van petroleum of smeerolie steeg omhoog, en ik rook aan mijn vingers. Tot die tijd waren mijn ogen op mijn mobieltje gericht, want ik had een mooi woord in het verschiet liggen en hoopte dat mijn tegenspeelster niet mijn plekje in zou pikken op het bord, want dan moest ik weer een ander woord verzinnen.

Maar toen ik die lucht rook en het nattige voelde, lagen de prioriteiten even elders, Zipje was vast ergens tegenaan gelopen, of had een kopje gegeven tegen een vettige motorblok of zo, zijn halve kop zat onder, en als hij dit binnen zou krijgen, zou hij goed ziek kunnen worden.

Ik dacht aan de olierampen op zee, en dat de besmeurde dieren met dreft schoongemaakt werden, en even later stonden Zipje en ik ook in de keuken, hij op het aanrecht op een handdoek, en ik er naast (wel zo handig)  met in de wasbak een teiltje met een flinke scheut dreft in een beetje warm water. met een washandje sopte ik zijn kopje in, en hij liet het redelijk toe, en dus dacht ik -heel naïef- dat hij het afspoelen onder de kraan ook net zo rustig zou ondergaan, net als bij de kapper, maar dat had ik gedroomd. De handdoek lag in no-time in het teiltje, en ik zat onder de sop, met een spartelende Zipje tegen het aanrecht aan drukkend;  hij kalmeerde toen de kraan wat zachter ging, en toen kon ik het sop afspoelen met behulp van een handdoek die ik steeds nat maakte en zo over zijn bol boende tot hij niet meer rook naar een automonteur.

Hij niet, maar ik wel :p

Toen ik hem op de grond zette gaf hij me eerst een kopje, en liep toen naar de kamer, om in mijn stoel te gaan slapen; ik ben maar naast mijn ventje gaan liggen, die zo te horen de kettingzaag erbij had gepakt om de bomen om te zagen.

Maandag marktdag, en omdat het zulk lekker weer was, was het ook een drukke markt, met vrolijke bezoekers, kraamlieden die luidkeels hun producten aan de man probeerden te brengen, en het een zag er nog lekkerder/ mooier uit dan het ander. Als iemand op mij had zitten letten, dan had-ie zich rot gelachen; ik liep stuiterend langs de lekkere kramen, zoals de stroopwafelkraam, ooh wat rook dat lekker, bleef even treuzelen, en liep toen mezelf streng toesprekend door.

Ik liep langs het Vietnamese kraam, oooh, die gebakken bananen en die ballen, bijna had ik mijn portemonnee al getrokken, maar bedacht me en liep door. Het kraam van de visboer stond te meuren, lekkere Hollandse nieuwe en zalige verse zalmmoten verdwenen in een tasje voor moi.  Het kraampje met potjes vol lekkere jams en vruchten en ingemaakte liflafjes, waar ze ook flensjes voor je bakken die je dan aan een bistrotafel kan opeten, ik draalde, liep wat te gluren van zal ik het doen of zal ik het niet doen, en liep toen weer door. Even sterk zijn.

Bij de groentekraam, waar een koopvrouw op de toppen van haar longen schreeuwde: ” De laatste raapsteeltjes 3 bosjes, voor slechts 1 euro vijftig!”, bleef ik hangen. Raapsteeltjes, huh, het was dat ze hierbij wees op de raapsteeltjes, anders had ik niet geweten waar ze het over had.  Ik besloot de gok te wagen, maar was nog niet aan de beurt, en gezien het voordringen van zeer brutale assertieve dames, kon dat nog wel even duren. Eindelijk was ik aan de beurt; de verkoopster legde me uit hoe ik de raapsteeltjes moest klaarmaken, “gewoon vanaf hier afsnijden (en ze wees tot halverwege de steeltjes), goed wassen, en door de aardappeltjes stampen, het kan niet simpeler”, zei ze. Met fietstassen vol lekkers van deze kraam,  fietste ik huiswaarts.

Een half uur later stond ik granaatappel te slachten, wat een zooi, maar ozo lekker door de Hutenkase, jammie!

Om de raapsteeltjes echt goed klaar te maken, keek ik nog even op smulweb en vond dit recept,   en ik moet zeggen, het was echt heerlijk! Alleen hield ik teveel groenten over voor de -te kleine- pan, we zijn maar met 3 man, en ik vond de hoeveelheid lente-ui ook te overheersend, ook al gaf ik dit niet toe aan tafel 😉 Een half bosje was al voldoende geweest, en 2 bosjes raapstelen, met 6 vuistgrote aardappelen, en ik doe er de volgende keer meer ham bij, maar voor de rest was het recept heel goed 😉

Voor de lente-ui moest ik om 6 uur nog even snelsnel naar de winkel, want helaas had ik deze niet in huis, en ik liep langs de bakker. Achter het raam van de inmiddels gesloten winkel stond de bakker schoon te maken, en we mimiekten een groet, en toen zag ik het bordje “De Hupkes zijn er weer!”, en ik trok een “Oooh”, gezicht, hierbij een dikke lip trekkend naar de bakker, tikkend op mijn horloge en wijzend naar zijn gesloten pui maakte ik hem duidelijk dat ik het jammer vond dat hij gesloten was, en vroeg of hij ze morgen ook nog had. Hij schoof het raam open, en zei dat hij nog wel een zakje had liggen voor me, als ik ze wilde hebben. Grote grijns, met 1 zakje zou ik al heel blij zijn, en even later huppelde ik met mijn hupkes naar huis, alwaar dochterlief de hupkes met even grote grijns begroette.

De raapsteeltjes aan tafel werden door manlief met minder enthousiasme begroet, “Wat moet dit voorstellen?”, LOL, maar er werd dapper doorgegeten, de meerderheid aan tafel vond het voor herhaling vatbaar, na enkele aanpassingen.

De hupskes werden bij de koffie gegeten, tijdens het bekijken van Dexter, welke ik net had gedownload van Megavideo, ooh hij is zo leuk!

Iemand vroeg me hoe ik dat deed; nou, je gaat naar deze site, en zoekt dan de aflevering op die je wilt hebben in de diaframe een beetje halverwege de pagina, ik heb de laatste aflevering al aangeklikt, zie boven het diaframe, en klik nu op search links. Je komt op een andere pagina,

en je kiest bij voorkeur een link van Megavideo, omdat hier de minste bagger bij zit in de vorm van pop-ups of nog erger. Ik klikte op de bovenste link en kreeg toen dit te zien

Klik niet op het groene downloadvlak, maar ga naar de link die in het lichtblauwe vlak staat, met donkerblauwe letters. Megavideo opent zich nu  in een nieuw tabblad, en klik je op het rode pijltje in het midden.

Wil je opslaan op je pc, druk je hierna even op pauze (links onder beeld), en dan ga je met de muis naar rechts, en dan komt het downloadknopje in beeld, hier staat de muis er op en is het rood geworden.

bovenin zie je ook uploaden staan, maar daar begin ik niet aan, mij te gecompliceerd. Het kan zijn dat je bij megavideo alleen kan downloaden als je een abonnement hebt, nou mensen, voor een tientje heb je er eentje, en voor 2 tientjes heb je er eentje voor het leven, en dan kan je onbeperkt series kijken. Wij hebber er dus eentje, omdat je na 2 series kijken een uur moest wachten alvorens je verder kon kijken, en daar hadden we geen geduld voor.

Afhankelijk van internetsnelheid duurt het een paar minuten tot 10 minuten, en dan staat het op je pc. Bij mij staat het onder “downloads”,

en dan is het een kwestie van usb stick in de pc stoppen en deze download naar je stick kopiëren. Of op een disk branden, maar onze tv kan usb sticks ook afspelen..