Categoriearchief: Bee

Stormachtig

De flanellen quilt is prachtig antiekerig uit de droger gekomen, zo mooi, met een hoge aaibaarheidsfactor.

Het quiltpatroon ligt zo mooi diep in de quilt, smullen!

De achterkantstof voor de Artesan quilt is gevonden (allemaal apen), en omdat ik iets tekort kom ga ik er een bronskleurige strook rond zetten (aan de achterkantstof)

en het is ook al goedgekeurd door Zopje, he gelukkig.

Dus deze woensdag staat in het teken van achterkant stof tot een grote lap maken, en dan strijken (en gelijk ook een paar overhemden strijken), en dan in de latten klimmen om te gaan sandwichen, met een tacker. En dan komt het grote diepe navelstaren, hoe door te quilten. haha, nee hoor, ik ga hier geen dagen over nadenken, ik denk dat ik het patroon van de libelles ga maken, zoals in deze quilt bewerkelijk, maar wel mooi. In ieder geval niet op deze manier want hoe mooi het ook is, de stoffen/het patroon leent zich er niet voor. Goh, ik ben toch blij met al mijn blogjes terug op weblog, niet alle foto’s zijn terug, maar dat komt nog wel. Be patient my dear.

Wegens bezigheden elders kwam ik vanmiddag niet toe aan quilterigheden, maar vanavond op de bee in Heerle, ben ik lekker aan de slag gegaan met… iets heel anders.

Een kerstmannetje van vilt, het pakketje gekocht in NYC bij the City Quilter, oh wat een winkel! Toen het tijd was om op te stappen, had ik hem af

Leuk die metalen handen en gezichtje, beetje creepy. Het bijhorende kerstboompje ga ik in de quiltpauzes morgen en overmorgen maken.

Lekker met de storm en regen binnen aan de slag gaan. De poppetjesquilt groeit wel, maar niet alle dames hebben hun blokje ingeleverd, maar goed, in het nieuwe jaar gaan we hem afmaken, Wilma gaat hem in elkaar zetten (het zijn maar 16 blokjes) en ik ga hem doorquilten, jihaaa. Op de bee kwam Lorene naast me zitten, op de foto zie je hoe Miranda aan dames laat zien wat ze van quiltjuf Ilse vandaag heeft geleerd over duimquilten

Lorene is met een border bezig is (van die bloemenquilt, van een paar weken geleden), zo mooi ; Saskia had een grappige deurhanger in haar mandje zitten,

ik dacht eerst dat het een megaspeldenkussen was. Niet dus. En wat te denken van dit tasje?

Heel handig! Staat al heel lang op mijn WIM lijstje, naast al die honderden anderen Wimmetjes. (Wil Ik Maken), een mens moet wat  hebben om te willen.

Buzy Bee

Heej, dat is een leuke naam voor onze mini-bee, ik zal het volgende week in de groep gooien!

Vanmorgen was het al heel vroeg opstaan,

al om 7 uur, want om 9 uur zouden Miranda en Angela komen. Gisteravond was ik druk in de weer geweest om de grote tafel in de woonkamer weer leeg te maken, ik had er al weken aan zitten werken zonder iets weg te halen, alleen maar aan toegevoegd. Ik hoorde Zopje tevreden knorren toen ik eindelijk mezelf bij de lurven had gepakt en bij de tafel stond; hij lag prinsheerlijk op mijn lapjes, met zijn kopje op de lens van de digi, die daar lag na het maken vaneen foto van het poppenblokje.

Hij ging er mooi voor zitten, toen hij de digi op hem gericht zag.

 

 

Toen Angela gistermiddag sms’te met de vraag of de bee toch wel bij mij was, en om 9 uur begon, smst’te ik terug met een: “Tuurlijk”, een beetje met de hoop gedachte dat het dan toch half 10 zou worden eer ze er waren, want ze zijn nooit op tijd. 😉 Beware and behold, kwart over 9 ging de bel, en daar stonden ze, de slapers nog uit hun ogen wrijvend. Nee, nou moet ik niet jokken, ze zagen er fris en uitgeslapen uit,  Julie kwam op een wat ‘normalere tijdstip’, om 10 uur, op de fiets, met vuurrode oren van de koude wind, brrr.


Angela pakte haar quilt uit die ze had laten doorquilten voor €140,- een mooi all-over patroon, en ze was ook zeer te spreken over de snelle service (paar dagen als ik goed heb zitten opletten, ik let wel goed op, maar ze praten zoveel hè), dus voor herhaling vatbaar.

Zien jullie hoe strategisch ik het schoteltje met amandelstaaf heb neergezet, zo achter het servies, uit het zicht voor mij? Julie en ik zaten aan de ontbijtkoek, Julie omdat ze niet van zoetigheid houdt (bofkont) en ik vanwege de DDC (geen enge ziekte, DDC staat voor dikke dames club, oftewel de weightwatchers).

Angela was bezig met haar Phebe rand uit te tekenen, nadat ze eerst nog wat geborduurd had.

Julie was aan het worstelen met een Camelot blok, een hele lastige om mooi plat te krijgen, maar hij is wel prachtig van stofgebruik. Ik zie dat Dorry hem ook als bee-BOM blok heeft

Miranda prikte lustig op los in haar kalender BOM van Dorry, dat is toch zo’n enig patroon (is denk ik niet meer te koop, zag hem niet op haar site staan), vooral de maand met die meisjesbeentjes vind ik om te smullen.

Dit is een foto van Marloes d’r blok,

en een foto is van Anne O van alle blokken tot een top gemaakt, ik heb hem geloof ik nooit af gezien.

Om 12 uur gingen de meisjes huiswaarts, ik zag scheel van de honger, nou ja, bijna dan, en na het bammetje

en een zalig fruithapje (een halve maar, want ik word hier erg winderig van :p ) ben ik verder gegaan waarmee ik tijdens de bee ook bezig was, namelijk met de Artesan Star, zo in de pauzes van Desperate Housewives.

Hij is nog niet helemaal af,

hier showt Suzanne hem, op haar tenen staand met haar armen helemaal wijd, en nu zie ik gelijk waar ik de krukken had gelaten, die ik eergisteren al weg had willen brengen, ware het niet dat ik ze kwijt was. Valt ook helemaal niet op hè, zo pal naast de deur.

Morgen ga ik verder met de buitenste strokenrand, en die zet ik dan vast met een prachtige bijpassende donkere stof, die ook als iets bredere rand aan de buitenkant komt.  En toen ik klaar was met het eerste stapeltje stroken (wat je naast de quilt op de grond ziet liggen), en aan het eten klaarmaken wilde beginnen, zag ik Zopje in totale extase op de bank liggen,

ooh, is hij niet om op te vreten zo lief?

Met de kerstverlichting nu ook om onze watergodin ziet de tuin er steeds kersteriger uit.

Spooky he? Is een LED-kabel van 10 meter, bij de Marskramer gekocht vanmiddag, zo tussen het naaien van een paar blokken en een paar stroken door, toen ik me opeens herinnerde dat we geen vaatwasmiddel meer hadden.  Ppfff, ja hoor, ook ik word moe van mezelf.

Nog even volhouden, want er was nog 1 heel leuk ding om te vertellen, en dan ben ik klaar (kan ik er wat aan doen dat er zoveel uren in mijn dagen zit?) met deze blog.

Vanavond was weer de controle van de DDC, en ik was ondanks het lekker snoepen op pakjesmiddag, en het uit eten gaan op zaterdagavond avond 1,2 kilo afgevallen! Geweldig, ik zat de rest van de bijeenkomst te stralen en te grijnzen. De coach zei wel dat we nog even een week moeten wachten met heel hard juichen, want, zo zei ze, “God straft onmiddellijk, de Weightwatchers een week later.”

Ik ben nu in totaal al 5,1 kilo kwijt, dat is dus een hele kledingmaat al, en dat in de moeilijkste  maand van het jaar.

Twee vooruit, een achteruit

Ik was heerlijk aan het naaien geweest, had eerder al 2 banen af die ik aan de Artesian quilt wilde naaien, tot ik zag dat ik bij eentje de flying geese de verkeerde kant op had laten vliegen, dus uithalen maar. En vanavond op de bee heb ik ze lekker weer tot een rij gestikt, en toen het tijd was om in te pakken en naar huis te gaan, had ik de rijtjes aan de top, ik ben nu op de helft.

Hij hangt een beetje scheef en vervormd, ik had hem gewoon hatseflats tegen de designwall aan geplakt, normaal ga ik op een krukje staan zodat ik er goed bij kan, maar daar had ik nu even zin in; heen en weer lopen om het krukje te halen en dan weer terug te zetten, het is laat en ik moet eigenlijk slapen, maar ik wilde nog even snel een blogje schrijven.

 

Op de bee was het een gezellige boel, iedereen was druk bezig, iemand had amandelstaaf meegenomen, en er stonden schaaltjes met kruidnoten en chocolaatjes op tafel, oei ik groei. Nee hoor, ik heb er niks van genomen, ik had genoeg afleiding aan mijn blokken naaien. En wat te denken van de poppen, er waren nog meer klaar, en hier hangen ze, er zijn er al meer af, maar die zijn nog thuis bij de deelnemers die er vanavond niet waren. Er moeten in totaal 16 poppetjes komen, 4 hoog en 4 breed.

boven de blokken van de andere groep.Mijn poppetjes hebben nog geen gezichtje, ik dacht dat ik er vanavond wel aan toe zou komen, maar nee, ik was mijn garen en zulks vergeten, dus zijn ze weer mee terug naar huis gekomen.

Het patroon van de poppenquilt komt van het boek: Making quilts for children, door Elaine Hammond.

 

Op de bee zat een dame met een kiwiplant thuis, die heel veel vruchten had geleverd, en ze had een grote tas vol, en we mochten allemaal een zakje vullen. Ik heb bij thuiskomst lekker gesmuld van deze zoete mini-kiwi’s, echt lekker!

Eèèèèèèèèèn Actie!

Vrijdagavond kwart voor 12 en ik heb een siggie af, huh, Shirley, een siggie? Ja, eentje maar en we gaan hier geen gewoonte van maken ;-), en een uur later stond ik in mijn nachthemd in mijn lingerielade -met bhtjes van maten 70-aa tot 95-C, want je weet maar nooit of je de meisjes weer gaat groeien of weer gaan krimpen- te spitten, op zoek naar mijn mooie naambadges. Ik heb er 2, maar vinden, ho maar. Ik had er maar eentje nodig voor de Fonkelbee, de ochtend er op ( afgelopen zaterdag).

Helaas niets gevonden, mijn hoop ging nog uit naar een blikje op mijn naaikkamer, maar ook niks, en toen heb ik een simpel wit kaartje met mijn naam er op in een insteekhoesje gestoken, dan maar geen eerste prijs; die heb ik toch al, een huis vol gezondheid, liefde en elke dag te eten, plus iedereen ook nog een fijne hobby, wat wil je nog meer? Nou, een foto maken van mijn one and only siggie voordat ik hem afleverde was fijn geweest, nu moeten we het doen met mooie herinneringen en een wazige -want van een flinke afstand genomen- foto.

Om 7 uur ging de wekker, en om kwart over 8 reed ik met een auto vol zwarte sleurhutjes, een digi met lege kaart en volle accu en 2 tassen met quilterigheden met de zon in het gezicht naar Helmond, alwaar ik heerlijk op tijd aankwam, ik kon nog voor de deur parkeren!  Deze jaarlijkse bee wordt voor de 3e keer georganiseerd door Sabine. Een beetje onwennig liep ik met volle armen het gebouw binnen, op het geluid af, en keek rond, voor iemand die best wel extrovert overkomt, voelde ik me op dat moment erg klein, ik zag eerst niet een bekende. 🙁 maar dat veranderde al gauw, en mijn armen en kaken werden lam van tassen vast houden, zoenen en kletsen.

 

Snel mijn jas opgehangen, mijn tassen in een hoek gezet, koffie aan de bar gehaald en weer kletsen, want zie: daar stond Yvonne met haar gehaakte sjaal, waar ik potjandorie geen foto van heb gemaakt, maar wel heel even heb bewonderd.  Dat ‘heel even’ lag niet aan het feit dat het niet om aan te zien was -het was echt wel mooi-, maar omdat de deuren van de grote zaal open gingen en we hup-hup koffie op moesten drinken, want bij de deur moesten we nog de siggie afgeven, een vlop in ontvangst nemen en ‘eetgeld’ betalen. Dit alles gaat al lastig met tassen in en rond je armen, laat staan met een kopje koffie op een schoteltje. Toen we naar binnen schoven, konden we gelijk de siggies die al op het bord zaten geprikt bewonderen, ooh wat een werk hadden velen er van gemaakt. Ik dacht me te hebben uitgesloofd met een machinale applicatie, uuuh, nee dus.

Sabine (of haar beegroep) maakt hier een quiltje van, en die showt ze volgend jaar weer. Kijk maar, deze is van vorig jaar:

Lekker aan tafel geschoven bij bekende en onbekende dames, die nu ook een beetje tot bekenden horen, beetje, want ik ben heel slecht met namen onthouden. Yvonne aka Sommeke en Marianne van Ikorni Quilts Voor de vorm kwam het handwerktasje op tafel, -ik had hexagonen bij me voor de antieke quilt, nog 5 stuks moeten er aan- hoewel er ook dames zaten te werken waren alsof het aangenomen werk was LOL.

We hadden nog tijd voordat de show&tell van start ging, dus maakte mijn digi en ik een rondje zaal, heerlijk,

oude bekenden zien, en begroet te worden door dames die mijn blog lezen; zij weten veel van mij, maar ik (haast) niks van hun. Ik laat hier de foto’s in collages zien, helaas lukken slide-shows momenteel  niet in weblogland. Sabine heette ons welkom, en de show& tell kon beginnen, zo luxe, op een verhoogd podium en met gebruik van microfoon, zodat zelfs de meest verlegen dames te verstaan waren! Mijn eerste 3 foto’s mislukten jammerlijk, ik stond er te ver van af, omdat ik niet wilde opvallen.

Dus toch maar de stoute schoenen aangetrokken en vooraan links van het podium gaan staan, en toen ging het prima.

Willen jullie de foto’s goed bekijken, ga dan naar dit album. alwaar je kunt kiezen voor een slideshow, of niet.

Wil je foto’s opladen, omdat je er zelf op staat, ga dan naar dit album. En was je erbij, dan mag je deze foto’s uiteraard op je eigen blog zetten, hiervoor hoef je geen toestemming te vragen. En sta je op een foto, maar wil je die absoluut niet op internet hebben staan, reageer dan via mijn weblog, en dan haal ik hem er gelijk af. tegen een beetje betaling (1 FQ) fotoshop ik rimpels en vetrollen weg, zo ben ik.

Ziet Marion (in blauwe shirt) er niet fantastisch uit?! Ze is al zoveel afgevallen, zo knap!

Ik showde uiteraard ook, ahum, maar daar heb ik (nog) geen foto’s van,

 

Na de show&tell hadden we een 3 kwartier om te shoppen, te buurten, in discussie te gaan, uitleg te vragen en mensen zoals zij en zij lastig vallen met flitslichtjes,

en toen was het tijd voor de soep met broodjes

Tomatensoep met balletjes was van Yvonne, ik koos de heerlijke champignonsoep, en uiteraard verbrande ik mijn tong met de eerste hap. Het eten was binnen, en we gingen de zaal weer in, de workshops werden elders gehouden, en zo was het opeens een beetje rustiger bij de winkeltjes, tijd om rond te neuzen en nog een beetje shoppen?

Nou, een beetje dan, want ik was al zalig geslaagd met extra dikke wollen tussenvulling en Titanium naalden voor mezelf, en een geweldig cadeau voor mijn moeder die de 17e november jarig wordt. Bij Patch& Stitch (bovenste 2 van de 4 foto’s) had ik nog veel meer willen scoren, want wat een mooie rekjes! Maar niet getreurd, het kan altijd nog, want ze kunnen ook per post bezorgd worden, als platte bouwpakketjes.  In de hal stond Clara met een tafel vol Visco lappen, gewone katoentjes en quiltstof, tijdschriften en boeken, allemaal uit eigen kast; met een beetje pijn in haar hart is ze aan het opruimen, en ik viel gelijk voor enkele Vlisco stoffen. In de grote zaal stonden de officiële quiltwinkels, de Quiltsteek, Serendipity,en de Quiltpuzzel

 

Onderstaand quiltje hing hoog, maar bleef mijn oog trekken; het was jaren geleden als Blok van de Maand (BOM) op de website van Sulki gezet, en volgens mij staat het er nog steeds.

Even kijken…. Jaaah, klik maar hier en ga dan naar 2004! En ipv naar 2004 te klikken moet je even kijken naar wat de BOM van nu is, rechts zie je een stitcherie kerstquilt, oooh die is enig!


Af en toe kwamen er ‘vreemdelingen’ binnen, nieuwsgierig gemaakt door wat ze door het raam van het complex zagen gebeuren, en een enkele vreemde verliet zwaar besmet de zaal, LOL. Tijdens de bingo had ik het een beetje te druk om (veel) foto’s te maken, de bingo’s vlogen om de oren, er waren een paar valse bingo’s op straffe van haast evenzo vals gezang afgestraft werd.

Bianca had stinkend haar best gedaan op een fleurige naambadge, zie ze eens stralen! En zie je Yvonne op de midelste foto grijnzen, voor de foto doet ze alsof ze hard bezig is, met d’r mondje ja ;-). Ah, ik plaag je maar, je hebt best wel hard gewerkt.De volgende prijsuitreiking was voor de 10 mooiste siggies,

en ter afsluiting werd de dame met de mooiste badge ook in het zonnetje gezet met een prijs; ze bleef in de prijzen vallen, koud van het podium af  vanwege de mooiste siggies. En bij het naar buiten gaan, kregen we allemaal nog een tas vol moois, het kon niet op!

Het was genieten!

Met de zon wederom volle bak in het gezicht reed ik moe maar helemaal happy huiswaarts, om 2 uur later aan de enorm uitgebreide, overladen en zalige Brabantse koffietafel bij schoonzus aan te schuiven, want weer een feestje; zwager (van mans kant) was 65 jaar geworden, hoera! De restanten van de koffietafel werd bij het na middernacht naar huis gaan verdeeld onder de gasten, en bij thuiskomst kon ik het gelijk opvoeren aan de visite van Tim, met 7 man sterk was alles in no-time op. Zijn gasten verlieten pas rond 4 uur het pand, ik heb er niks van gemerkt, ze waren rustig en de kamer zag er vanmorgen keurig uit.

 

Hier nog meer bloggers die in Helmond aanwezig waren:

http://yvonne-madeliefje.blogspot.com/

Marianne van 365 dagen, ik ben je blog kwijt.

En er waren vast nog meer bloggende quilters, maar wie?

Getsie, bah, hoera

We aten vandaag spruiten, op de manier klaar gemaakt zoals achterop de verpakking stond: fruit 1 ui en 1 teen knoflook, bak rauwe ham mee, mik er dan de beetgaar voorgekookte spruitjes en 2 in stukjes gesneden Grannys (appels) bij, bak dit nog samen, zout, peper, selderieblaadjes, en citroensap naar smaak, eet samen met rijst of past. In het kader “wie niet waagt blijft maagd” heb ik het klaargemaakt en geserveerd, en er werd met lange tanden gegeten, dochterlief kokhalsde zelfs bij het laatste spruitje, oei. Ik denk dat ik dit niet meer moet doen, zelf vond ik het namelijk ook maar zozo. Misschien als ik er kookroom door had gedaan, of Boursin? Daarmee maak je zelfs stoeptegels lekker! En toch ziet het er wel lekker uit, zo op de foto. Terwijl gefruite ui en knoflook met dille (of tijm, ik haal ze altijd door elkaar, tot ik ze ruik) en room over de spruitjes wel super lekker is. Never change a winning recipe!

Tijdens het koken streek ik de borders voor de bowtie nog even glad, en na het getsie-eten legde ik ze op de grond langs de top, om te zien of ze lang genoeg waren, want dan kon ik ze op de bee vanavond aanzetten. Nou, over de lengte hoefde ik me geen zorgen te maken, maar wel over de blokbreedte. Bah, ik kom 0,24 inch tekort per blokje! Ik dacht dus, dat de bowtie-blokjes uit 4 inch stukjes bestond, maar helaas pindakaas, we maken er 4,25 inch van, voor het gemak. Damn.tegels lekker.


Meten is weten roep ik altijd, van huis uit meegekregen, toen mijn moeder me vroeg of Perry wel in bed paste, toen ik zei dat hij me ten huwelijk had gevraagd. Ik antwoordde dat hij niet zo idioot lang was, 1.84, maar dat bedoelde ze niet, zei ze glimlachend. Foei.

Ik moet even moed verzamelen, maar dan ga ik alle naadjes 1/8e inch krapper maken, zodat het wel gaat passen. Een mooi (saai) klusje voor op het quiltweekend, aanstaande vrijdag.
Nou, en dan nog het hoera gedeelte: vanavond op de bee in Heerle zat ik te bladeren in een leuk Frans quiltblad
en Els showde een bijna affe quilt van Saskia
en toen mijmerde ik, dat ik er niks van snapte dat ik geen affo’s had om te showen op het quiltweekend, op die quiltklok na; niks voor mij, ik heb meestal 2 of 3 affe quilts bij me, maar toen bedacht ik me, bij het zien van pinwheel blokken, dat ik toch zo eentje had gemaakt, met prairypointrand en al? Maar waar o waar kon hij zijn? Dus thuis gekomen vloog ik gelijk naar boven, nergens op de bedden te vinden, en in het loopje aaide ik de antieke die over de balustrade hangt, en wat piepte daar vanonder uit aan de zijkant? Hoera! Gevonden!