Na een korte nacht (gewoon van de opwinding niet snel in slaap kunnen komen) reed ik om half 7 de stad uit, en om half 8 de oprit bij Annelies aka Mupminoes op, keurig volgens afgesproken tijd. Eerst werd ik besnuffeld en begroet door de honden, de grootste hond bleef maar opgewonden aan me ruiken, en net toen ik vroeg: “Wat is dat toch, ruik je de poesjes?”, stak hij zijn neus tussen mijn benen, ik kon mijn lachen niet inhouden, ojee, de dag begon al goed!

Kwart voor 8 schoven we de stad uit, op weg naar het station in Wolfheze, en omdat ik bij deze navigatiesnol (auto van DH) geen station kon intypen, koos ik voor de stationsweg, altijd raak toch? Nou, nee dus, we schoven -naar we dachten- de stationsweg in bij Wolfheze, maar het bleek een station eerder te zijn, en toen ik aan passerende joggers vroeg waar het station van Wolfheze was, kreeg ik het nuchtere antwoord: “In Wolfheze!” Gelukkig wezen ze me de weg naar dat gehuchtje, en zo reden we even later bij een spoorwegovergang, maar waar was het station? En terwijl ik zo ver was dat ik daar wilde omkeren, zag Annelies rechts iets dat op een ticket-automaat leek, en ik keek naar links en zag Aart al staan, hèhè, gelukkig, we waren maar een kwartier te laat.

Klokslag half 10 reden we de parkeerplaats op van het gebouw waar de bee werd gehouden, wow, wat een timing! Ik werd gelijk aan het werk gezet om iedereen van een naamsticker te voorzien, en de lijst af te checken, en toen iedereen zat en voorzien was van koffie, thee en cake (Aart had speciaal voor mij vetarme kruidencake gebakken!), de quilts voor de show hadden opgehangen langs de muren, en iedereen mekaar had begroet,  heette Anne Claudine iedereen van harte welkom,  en kon Lies Bos van start gaan met haar workshop, een scharen etuitje gingen we maken. Hoe krijg je een grote groep dames stil redelijk rustig, en op hun plaats? Aan het werk zetten, en dat lukte aardig, er waren maar een paar die niet meededen, en die werkten aan hun meegebrachte handwerkje.

Dit is dus een werkje waar ik me thuis niet toe kan zetten, maar ik ben wel blij dat ik er nu eentje heb voor mijn zalig knippende schaar, ooit gekocht bij Soetidee.

Om 1 uur schoven we aan langs een heerlijk buffet,

we hadden allemaal onze lekkerste hapjes mee genomen (mijn aandeel was een surimi-garnalen salade met langwerpige toast), en er was zoveel, dat 2 keer opscheppen eigenlijk wel het minste was wat je kon doen,

hoewel mijn 2e bordje wel vol lag, maar met niet al te zware spullen…hoewel de eigen gemaakte pesto kraaide een beetje…

Tijd om het winkeltje van Asesala te bewonderen, wat een prachtige Afrikaanse stoffen had ze liggen, effen, batik-achtig,  en ook bedrukt met mooie prints. Ik heb me wel ingehouden, er moet wat overblijven voor volgende week, de quilttentoonstelling in de Haarlemmermeer.

Nog even lekker buurten, kijken waar iedereen mee bezig is, altijd leuk om te zien wat er hangt, en toen zag ik dit: Je hebt speldenkussentjes en alle soorten en maten, en dan heb je de overtreffende trap, Aart met zijn megaspeldenkussen,  maar wel handig, want hij prikt er zijn blokjes op tijdens het piecen. Tijd voor de bingo, Anne Claudine werd  geassisteerd door haar schat van een zoontje
die zijn werk heel serieus nam. En opeens was het kwart over 3 en een onhoorbaar startschot was blijkbaar afgegaan, want links en rechts werden spullen opgeborgen, quilts van de waslijnen gehaald en mensen gedag gezegd. Gelukkig bleven nog voldoende mensen na om te helpen met de zaal weer op te ruimen, stoelen stapelen, keuken opruimen en zulks. Het was iets voor 4 uur toen we na gedane arbeid vertrokken, 3 kwartier later stond Aart weer op het station, en we waren koud het gehuchtje uit of we reden door een spookachtige mist, prachtig hoor, maar ik waande me in de film The Others, [youtube http://www.youtube.com/watch?v=Vu494-Dr5po]een nagelbijtend spannende film met oa Nicole Kidman, maar gelukkig klaarde de mist regelmatig op, en helemaal toen we een uurtje later bij Annelies d’r huis waren aangekomen; mist? welke mist? Het was daar de hele dag zonnig geweest. Even een kopje koffie gedronken, en toen liet Annelies haar prachtige Winding Ways zien,
oooh, watertandend mooi! Volgens mij ligt Supergoof nu kwijlend voor haar pc, helemaal haar kleuren!  Om 7 uur zat ik alweer thuis aan de koffie, mmmm, en toen kon ik lekker aanschuiven aan tafel, heerlijke broodjes, toemaar! Het was een drukke, volle en vooral lange dag, maar wat een heerlijke manier om het weekend te beginnen!

Zij: Bineke , Henny, Margreeth, Margeeth, Hermie en Jacqueline waren er oa ook bij.

Het zat gisteren niet mee op weblog; ik kon er niet inkomen, en jullie kregen ook geen update van mijn vlak voor middernacht geplaatste blog, balen! maar het weblogteam verzekerde me dat dit kwam doordat er zoveel achter de schermen gewerkt wordt, dat het systeem gewoon onstabiel is. Nou ja, waar gehakt wordt, vallen spaanders.

Ik heb in mijn rechter kolom (voor iPad lezers helemaal onderaan mijn blog, nadat je eerst op home heb geklikt) een knop gezet waar je op mijn facebookpagina kunt komen, ben je nog geen vriendjes met mij, en wil je dit wel graag, dan stuur je me maar een verzoekje, het leven is zo simpel! En op deze manier kan je dan ook reageren, indien je wel wilt maar niet kunt.  ‘k Heb ook gelijk mijn profielfoto geüpdatet, de vorige was alweer een jaar of 2 oud, en er zijn wat rimpeltjes bij gekomen, lachrimpels wel te verstaan!

Gisteren wilde ik dit blok showen, woensdagavond afgemaakt (het is nu helemaal gemeanderd, voor het geval iemand roept: “maar Shirley, deze heb je al laten zien!”

mooi geworden, hij hangt nu strak te wezen onder het eerste blok, met ernaast al 10 huisjes, aiaks, ik loop achter!

Wat een bonte kermis! Vooral die viooltjes stof van het rechter huisje viel me een beetje tegen, teveel kleurverschil, maar goed, zulke huizen zijn er ook.  Er zijn beneden wel alweer 3 huisjes een heel eind klaar, er moet enkel nog ingevoegd worden, gordijnen ophangen, en zodra de visite van de housewarmingparty de deur uit is, mag het op de foto; lastige bewoners zijn het wel van deze straat.

Ik heb vanmiddag bij Janny hele mooie rode stof gescoord, dus kan ik eindelijk de sashing gaan maken en toevoegen. Dat doe ik op de snelle manier, ik snij een strook van de rode stof: 3 cm breed en 110 lang (stofbreedte) en daar stik ik de donkere sashingstof van 9 cm breed en 110 lang tegenaan. En dan ga ik de naad strijken -van het rode stofje af denk ik-, en vervolgens ga ik met snijliniaal en rolmes aan de slag, om er strookjes van 3 cm breed vanaf te snijden, zodat een strookje zowel de rode stof als de donkere stof heeft. Dat ga ik eerst doen, het eten is al in huis (giros vlees om samen met sla, tomaat en komkommer in een wrap te stoppen, wel eerst bakken natuurlijk)

De teller voor de bee in Zuthem staat nu op 20, met een quiltende meneer erbij (ik laat het aan deze meneer over om te zeggen dat hij ook komt, maar hier alvast een preview  😉 , en je kunt je nog altijd opgeven voor deze bee, waar Lies Bos een workshopje gaat geven in de morgen, wij allemaal onze leven in andermanse handen leggen door van een ieders meegebracht potluckje een hapje te proeven, waar ook gezelligheid en kwijlen voorop staan, met een lapjesruil en Joost mag weten wat nog meer. Ik neem dus voor de vorm een handwerkje mee, ik voel het al aan mijn water dat het gewoon een gezellige oeh en aah dag gaat worden.

“Het lukt niet om het bestandje te openen”, hoorde ik van iemand. Misschien dat het nu wel lukt? Bee Laag Zuthem

Om op 28 januari naar Laag Zunthem te komen? Waar? Nou, vlak bij Zwolle (heb het zelf ook moeten opzoeken)

Anne Claudine heeft voor die dag een bee georganiseerd, en tot nu toe heeft ze maar 14 aanmeldingen. In eerste instantie was deze bee georganiseerd voor de leden van onze quiltlijst, maar helaas komt deze datum niet veel mensen goed uit, jammer jammer. Vandaar dus mijn oproep, en vooral: zegt het voort!! Tegen een geringe betaling zit je de hele dag -van 10 tot 16.00 – in een grote ruimte, onder de pannen, en kan je ook nog ’s morgens meedoen met een workshop, gegeven door Lies Bos. Alleen al daarvoor zou je toch komen?! Ik heb deze quiltster al vele malen ontmoet, en haar werk bewonderd, geweldig wat een kennis heeft ze in huis, en ze kan het ook zo prettig over brengen.

Er komen nog meer bloggers, zoals oa.: Henny; Hermie; Margreet; Margeeth; Jacqueline;  dus leuk om in het echt eens te zien, en er is een potluck; iedereen neemt een kleine hoeveelheid aan lekkers mee voor de lunch, voor iedereen om een beetje van te proeven. Vele beetjes vullen een maag, en geloof me, er is altijd meer dan genoeg om een kantine vol bouwvakkers te voeden! Mag ook wel, want volgens mij doet meer dan de helft van de aanwezigen ook mee aan de huizenbouw In dat kader wordt er ook een lapjesruil georganiseerd,zodat er lekker veel variatie in je quilt komt.

Klik met rechts en openen in een nieuw venster op: Laag Zunthem bee  voor meer info, het e-mail adres van Anne Claudine staat daar ook in.

Ik kom dus ook, ‘k heb er wel 2 uur rijden voor over,  deze bee’s zijn altijd zo leuk!  Misschien dat ik al 2 man in de auto heb, er passen dan nog 2 magere of 1 stevige dame bij, dus heb je een (gratis) lift nodig, en zit je tussen Roosendaal en Laag Zunthum, geef dan maar een gil. En anders rijden we met 2 auto’s, ook een optie. Ik neem de digi mee, (naast een handquiltwerkje, alleen daarom al zou je komen, om mij met de hand te kunnen zien werken, een unicum!) en ga ook lekker veel foto’s maken.

Wie komt er ook?? Oooh gezellig!

En als het moet, passen er veel meer mensen in 1 auto, beetje warm en lastig met rijden, maar het past [youtube http://www.youtube.com/watch?v=96vkzu5Ivc0]

En anders nemen we toch de trein?[youtube http://www.youtube.com/watch?v=eDHi73cWr_M]

Vanmorgen was er een bee bij Miranda, maar hij was wel erg mini deze keer, enkel ondergetekende schoof aan tafel bij Mir, maar dat mocht de pret niet drukken.

Miranda en ik zijn soms (vaak?) verbaal ongeleide projectielen, springen van de hak op de tak, beginnen met vertellen over het een, en hebben meerdere bypasses eer we terug bij verhaal 1 zijn, en het leuke is dat we mekaar goed kunnen volgen. Grappig, maar het was niet voor niks dat de hond halverwege de ochtend terug de gang in wilde, hij had geen rust aan zijn hoofd. Ik dacht helemaal goed op pad te zijn, met het kerstboompje in het mandje om dit te gaan maken bij Miranda, maar bij aankomst bleek dat ik de verpakking van het kerstmannetje bij me had, en dat schiet natuurlijk niet op; stom genoeg had ik ook niks anders bij me, op een mandje vol naaigerei na. Even improviseren, ik mocht bij Miranda in haar stofjes rommelen, en even later zat ik beneden met een handvol restjes, om een huisje te maken voor op een miniquiltje.

Nee, niet die van de rage, ook al ligt het patroon er bij, ik had het even nodig voor het idee, aangezien ik het met het handje ging doen. Niks lijntjes tekenen, maar gewoon stukjes afknippen, naaien en zien waar het schip strandt.

Niks doen is niks voor mij. Wat vinden jullie van het kippetje achter het raam, Miranda kwam er mee aanzetten, enig!

Voor zo uit de losse pols ziet het er goed uit, ik heb vervolgens het huisje op de even tevoren gemaakte ondergrond geappliqueerd, en thuis na de lunch snel afgemaakt, want er moest ook nog machinaal gequilt worden.

Even wat gebladerd in 2 prachtige boeken voor inspiratie,

mijn oog viel natuurlijk op huisjes, maar niets voor de Artesan quilt.

Ik besloot toch de Libelles te maken, op elke vierkant komt er eentje, en tussendoor allemaal vrolijke lusjes en krulletjes.

Bovenop heb ik de dunne Aurifill garen gedaan, onderop gewoon zwarte guterrman polyester wat je op de grote klos kan kopen om kleren te naaien, een gewone Schmets universal 80 naald er in, en gaan. Wollen tussenvulling quilt machinaal als een droom, werkelijk, ik wil niets anders meer (ik heb nog wel zijde, maar niet geprobeerd).

De eerste rij is klaar, ik ben aan de rand begonnen, beetje tegen mijn principe in, maar ik dacht:`Als het niet mooi is, of veel te bewerkelijk, dan doe ik enkel de rand met libelles, en dan vul ik de rest wel op met iets anders. Maar ik vind het wel mooi, ja, het is wel veel werk, maar het is zulk leuk werk, omdat er niks mis gaat, dat ik het wel waard vind. Met een half uurtje had ik deze rand gedaan, inclusief het opzetten, valt toch wel mee.

Morgen ga ik er lekker mee verder, we moeten zo de auto in en naar Hilversum, opgetut en al, geen idee naar welke show we gaan kijken, ik laat me graag verrassen, en kijk nu al uit naar het volgende blogje, waar ik kan vertellen over de opsmuk, de show en het eten.