Op zoek naar een specifiek patroon in een bepaald tijdschrift kwamen alle tijdschriften op tafel, ik wist niet dat ik er zoveel had, en ook zoveel verschillende! Ze pasten amper op de grote tafel,
Engels, Amerikaans, Spaans, Duits, Frans, Australisch en Nederlands, van naaldkunst tot artquilts, en alles wat er tussen zit. Maar wat ik zocht zat er niet bij, dus riep ik de hulp in van mijn broer die zijn weg op internet nog beter weet, en ze zijn op ebay te koop, dus hoop ik -met het doorsturen van de link) dat ik een Belgische quiltster hiermee heb geholpen (een beelid van haar is tijdens het maken van deze sampler verhuisd, en heeft het patroon meegenomen, zonder haar adres door te geven, dus nu zitten dames zonder patroon en kunnen ze hun quilts niet afmaken!). Tenzij iemand van jullie de Engelse Patchwork& Quilting hebben van jan. t/m juli 2005?
Het gaat om een quilt van Gwenfai Rees Griffiths’ country sampler quilt (Jan- Jun 2005 issues of British Patchwork & Quilting.) Tijdens deze zoektocht op tafel, ontdekte ik een paneel waar ik naar had lopen zoeken de afgelopen week, hij zat in een Homespun
ja, dan kan je lang zoeken, als het op zo’n onlogische plaats is opgeborgen. Hoewel, onlogisch? Hij ligt op de pagina waar hetzelfde paneel verwerkt is tot een quilt, en dan op een manier die ik wel heel erg leuk vind, als zwevende blokken! Ik heb wat met zwevende blokken 🙂
En terwijl de katten voor pampus lagen op de bank, want met zoveel onweer, storm en regen gaan ze echt niet naar buiten
(Zipje rekte zich even uit toen zijn rust verstoord werd door de flits) 
zat ik te naaien aan de label voor dit kraamcadeautje
De tekst heb ik even weg gegumd voor de foto. Deze schattige wandelwagen zag ik voor het eerst op de weblog van Sommeke, toen ze daar de kaart liet zien die mijn moeder had gemaakt voor haar aanstaande omaschap. Tuurlijk heb ik het weer in spiegelbeeld gemaakt, maar dat maakt niet uit welke kant de kap op staat. (en nu moet ik denken aan het verhaal dat mijn moeder vertelde, toen mijn zus was geboren. Patty kon zo hard huilen, dat mijn moeder de wandelwagen op de veranda zette, met de opening van de kap richting de paddock, de dichtstbijzijnde buren woonden te ver weg om er hoofdpijn van te krijgen 🙂
En nu snel het nest in duiken, morgenochtend ga ik met mijn moeder naar de QTT in Veldhoven, en we hebben er zin in! Wie weet zie ik jullie daar ook, en nu zal ik mijn best doen om a) namen te onthouden, en b) foto’s te maken van de meet& greets 🙂
Categoriearchief: Baby quilts
Groen sneeuw zien
Dinsdagmorgen keek ik vanuit mijn zetel naar buiten, en zag iets dwarrelen door de lucht, eerst dacht ik aan sneeuw, maar al gauw zag ik dat het hiervoor wel erg lokaal was. Het kwam duidelijk van uit een boom, en ik zag een tak met daarop een vogel, en af en toe dwarrelde er wat lichts naar beneden. Om het beter te kunnen bekijken schoot ik de slaapkamer van Tim op en opende voorzichtig het raam, met de digi in de aanslag.
Het was een specht die flink in een tak aan het hakken was, op zoek naar eten denk ik, want de tak was te dun om er een nest in te bouwen. En al die houtsnippers dwarrelden dus omlaag. 
De foto’s zijn wonderbaarlijk goed gelukt, het is van zo’n 25 meter afstand genomen, en het focussen tussen al die takken door is lastig.
De babyquilt is klaar, op de label na, maar hiervoor wil ik even het kaartje afwachten, want misschien kan ik een afbeelding van het geboortekaartje gebruiken, wat altijd wel leuk is. 
Ik had niet genoeg stof om ook een groene bies te maken, dus heb ik van de achterkantstofrestjes een bies gemaakt, alle kleuren van die stof zitten ook in de voorkant, dus het stoort niet. Het doorquilten heb ik simpel gehouden, hartjes en krulletjes, het is gevoerd met katoenen tussenvulling, wat is dat een ellende met machinaal quilten, als je luchtige wol gewend ben. Het lijkt taaier, en ik was blij dat ik op de ouderwetse manier had gesandwiched, dus niet met lijmspray maar met spelden, en dan op de lattenmanier waar Sommeke over blogde, op Youtube kan je de uitleg in werking zien: deel 1 en deel 2 . Voor mij werkt dit het handigst bij een quilt die niet breder is dan onze tafel lang is, en dan ben ik heel blij met mijn bureaustoel met wieltjes, want je moet dan heen en weer gaan om te rijgen of spelden.
Ik durfde voor een babyquilt geen wollen vulling te gebruiken, welke vulling gebruiken jullie het liefst?
Het zal je maar gezegd worden…
De antieke top is klaar, zondagavond naaide ik het laatste naadje dicht, en met een zucht van opluchting legde ik hem naast me, wat een megaklus was dat. In juli 2009 wat het plan om er aan te beginnen, lees maar. En 3 dagen later begon ik aan het middendeel, die weer 2 dagen daarna klaar was 🙂 . En bijna 3 jaar later ligt hij op de keukenvloer, mooi te wezen.
Zipje kon hem wel waarderen,
terwijl Zopje zijn pootje oog ergens anders op had laten vallen, goede smaak!
De achterkantstof is helaas niet genoeg, ik kom minstens 1 meter te kort 🙁
De babyquilt afmaken is het volgende op mijn agenda, de top is af, en dankzij het kleurgevoel van mijn lief heeft het nu een groene rand ipv de roze die ik in gedachte had.
En dan, het zal je maar gezegd worden…..
Het is zaterdagavond en Tim heeft weer een ‘kaart’ avondje georganiseerd met zijn oude vrienden. De koelkast is goed bevoorraad,
de sokken van Suzanne zijn van onder de kussens weg gehaald, de antiek quilt met al haar benodigdheden ligt veilig op een site table in een verre hoek van de kamer. De aflevering van ‘The Closer’ is net klaar als ik de gestommel hoor bij de voordeur, wat een timing, en terwijl Tim zijn eerste gast ontvangt met een pilsje, duik ik de keuken in voor nog een kopje koffie, en wil de trap op gaan, als ik bij de voordeur iets wits zie bewegen, Zopje wilt er in (hij heeft een wit plekje bij zijn borst).
Ik doe de deur open met kusgeluidjes maken, gevolgd door een “Kom maar, poes,” als ik in de duisternis bij de deur een knul zie staan, die zijn fiets net tegen de paal heeft neergezet en bezig is hem op slot te zetten. Hij lacht, als ik tegen hem zeg: “Dat zal je niet vaak horen als je aan de deur staat: kom maar poes.”, en loopt snel (verlegen?) de woonkamer in, en ik vervolg mijn weg naar mijn naaikamer; Evelien heeft de grootste lol nadat ze mijn opmerking aan zo’n stoere knul heeft gehoord, “mama toch”.