Categoriearchief: Applique

Het kan vrolijker

Het voelde als een verademing, niet meedoen met de gekte, toen ik in de rij stond bij de kassa op goede vrijdag; met voor, naast en achter mij afgeladen karretjes leek ’t wel Kerstmis op komst. Ik zette bij thuiskomst een pan eieren op, niet om te verven, maar gewoon op te eten bij het brood, en plukte het enige quilterige dat ik ooit voor Pasen had gemaakt van boven en legde het op tafel. Een chocoladehaas van ’t werk, en that’s it! Kaal? Misschien, maar ik hoorde niemand klagen.

op de foto hieronder zie je hem duidelijker (ligt even op de vloer, op 40 cm grote tegels), en zie je ook dat ik nog steeds, na al die jaren, geen tekst in het midden heb gestitched. Van uitstel komt afstel.

Ik bedacht me dat ik nog een andere quilt had met grappige kippen, en ook die kreeg een hangplek in het zicht, gewoon over de quilt heen die er al hing, dat is het donkere deel wat er bovenuit steekt.

Zaterdag gingen we laat in de middag naar mijn ouders, nadat manlief en ik eerst naar een kerkdienst -voorafgaand aan een crematie- waren gegaan van de moeder van een collega van manlief; het was een zeer ontroerende dienst, aangevuld met mooi gezang van een koor. Voordat we van huis weg gingen, was er nog een lichte paniekaanval bij mij, ik moest in het net, liefst zwart, maar geen broek zat meer goed, de ene zakte van mijn heupen nog voordat ik kans kreeg om de rits dicht te doen, en de andere bleef wel in de taille hangen, maar slobberde flink rond de 3 B’s (buik, billen en benen). Nou ja, het moest dan maar, en met mijn jas aan viel het toch niet zo op, maar wat had ik het warm tijdens de dienst, die in een aula van een bejaardenhuis werd gehouden, en niet in een koude kerk.

Bij mijn ouders was het gezellig als vanouds, met zalige Monchoutaart, heerlijke verse kippensoep, en een lekker broodmaal met ijstaart toe, en na afloop kwamen bij de thee de chocolade eitjes tevoorschijn om de laatste gaatjes op te vullen; ik had een telvrije dag, dat sappen jullie wel. De poezenquilt werd van de muur gehaald, zodat ik deze thuis kan op pimpen.

Er zit te weinig kleurverschil in de bladeren, de lucht is te flets, kortom, het is een beetje een saaie quilt, dat vonden mam en ik. Deze quilt heb ik voor mijn moeder gemaakt in april 2006, zag ik aan de label achterop, en dit verklaarde voor mij genoeg. Ik had toen gewoon niet genoeg puf om me met dit detail bezig te houden, met nog 2 chemo’s te gaan, en was al blij dat ik dit voor mijn moeder had kunnen maken; ze had voor mij haar leven een half jaar on hold gezet om voor mij en ons gezin te zorgen.
En toeval wil dus dat de kippenquilt die ik naar beneden haalde om in de hal op te hangen, ( de BOM van Ufo’s) ook van diezelfde periode is. Na elke chemokuur kon ik me op een blokje richten, zodra ik een veer van mijn lippen kon blazen; 🙂 kippen … veren.

Het kattenquiltje is er een van McKenna Ryan, en lijkt groot, maar is het niet hoor, kijk:

deze 2 hieronder komen van dezelfde serie

Meer is beter

Dank jullie voor de complimenten, ik ben er zelf ook happy mee, en droom er zelfs van, hoewel dit ook te maken kan hebben met het feit dat ik vreselijk lang door heb zitten werken gisteravond. Vannacht half 2 zat de eerste blauwe border aan de top vast, mijn middelvingertopje helemaal beurs geprikt, af en toe schiet de naald er zelfs met de achterkant met draad door de huid heen, en komt er bloed aan te pas; en toch stug doorgaan! Ja, de blauwe rand voegt echt iets toe aan deze top; even laten zien hoe ik hem er op zet: ik meet de lengte van de strook op door hem op de vorige sashing te leggen, en laat hem dan doorlopen tot de puntjes van de kopse kanten.
en dan leg ik de strook onder de top, en ga ik spelden. De liniaal zorgt ervoor dat de strook overal even breed is, en zo speld ik de hele rand af. De kartonnetjes die nog in de buitenste rij hexagonen zit, maakt dat de boel niet echt soepel valt. Op beide uiteinden heb ik een stukje blauwe stof gestikt, zodat het daar breder is dan de rest van de strook ,
en dan is het een kwestie van met het handje de hexagonenrand op de blauwe rand vastnaaien, met een onzichtbare applique steek lekker rustiek he, dat koffievlekje? Hoort er allemaal bij! Er zitten meer van dit soort vlekken op de randjes, niet te veel, maar genoeg om de kijkers het gevoel van “joh, dit is wel een oude quilt” te geven.
Maar voordat ik ging naaien, moest ik eerst bijkomen van een klap; een tegenspeelster van Wordfeud maakte in 1 beurt met ‘versnoep’ (haar 1e zet) 688 punten! Meer is beter? Ik doe nu mijn best om de schade een beetje te beperken, winnen kan ik wel vergeten 🙂 dus Henny, haal het gebak nu maar in huis! Dit riep ik al eens eerder, maar toen was haar voorsprong niet zo immens groot.

Niet alle reclames zijn onrealistisch, dacht ik toen ik deze van KPN zag, zeer herkenbaar :-)[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ZTZtEtr8oiU]

Bijna klaar

Het opzetten van de laatste hexagonrand heeft wat meer tijd gekost, gewoon omdat Zipje mijn schoot erg veel heeft geclaimd, en ook omdat ik gistermiddag even de hort op was, om een quiltster in nood helpen met machinaal quilten. Na een paar aanwijzingen en tips ging ze eerst de blokken van haar samplerquilt in de ditch doen, en dan ga ik haar verder op weg helpen met freemotion quilten, waar nodig, want volgens mij heeft deze dame aan een half woord al genoeg. Kijken jullie wel eens op deze website? Heel leerzaam!

Met de foto’s die jullie zien heb ik eindelijk iets voor elkaar gekregen waar ik al even naar zocht, nl dat je er op kan klikken en dan opent de foto zich in een nieuw venster. Je kunt hem dan vergroten als je dit wilt, mits er een loepje met een plusje te zien is als je met de muis op de foto gaat staan. En dan klik je op het kruisje van de tabblad als je de foto weg wilt hebben, en dan zie je gewoon weer mijn blog. Dus niet meer klikken op het terug pijltje of zo, en ook niet op het rode kruisje rechtsboven klikken, want dan is alles weg. Hèhè. Dit miste ik gewoon! Bij blogspot krijg je de foto’s maar een beetje groter te zien, terwijl ik graag dingen heel erg groot wil zien.

Vanmiddag had Zipje het gehad op mijn schoot, te warm of zo, en ging met een diepe zucht op de bank liggen. Zo ziet 6,5 kilo kat er uit.

eerst hiervan een foto gemaakt, en toen mijn antieke neergelegd om de volgende rand op te gaan spelden. Ik had al een rij hexjes aan beide zijden gezet, waarop de andere strook overheen kwam, zodat de zigzagjes op de kopse kanten ook mooi doorlopen (experiment), maar ik had niet echt niet goed opgelet (speelde ondertussen ook nog tegen 5 man Wordfeud), en dus moest ik deze rij hexjes even verzetten.Hoop dat hij er morgen tegen aan zit, hij zit er nu tegenaan geregen met de machine.

Eergisteren vond ik een quilt terug, die ik uit het oog was verloren; hij kon niet weg zijn, maar waar hij dan wel was, wist ik ook niet, tot ik op de dressoir boven op de overloop ruimte moest maken voor de zware doos (voor mijn lief) om neer te zetten. Daar lag een stapel quiltjes, en ik dacht dat het kleine oefenquiltjes waren, maar niet allemaal, deze kwam er van onder

Een van mijn eerste quilts, voor Tim gemaakt toen hij een jaar of 2 was, denk ik. Wat suf dat ik hier geen label voor heb gemaakt toen! Hij is met de machine gepieced, en met de hand gequilt, met rood. Zie je, ze kan het wel! 🙂

Deze quilt is heel vaak in de was geweest, vandaar dat de kleuren wat verschoten zijn, maar het zilvergaren van de regenbui schittert nog mooi. Ik zal hem morgen nog een was- en droogbeurt geven, om de vouwen eruit te halen. De paneeltjes en achterkant komen van de markt, daar staat nog steeds een kraam met allemaal stof voor kinderkamers, ik heb daar ook Nijntje-stof vandaan gehaald, joh, waar zou die quilt liggen?

Ochoch, en dan mijn gevecht met de kilo’s,
vanavond was het bij de DDC “oeps 🙁 2 ons erbij.” Ja, wat zijn 2 onsjes, bijna een pakje boter! Maar ik voelde de bui al aankomen (weet precies waar het aan ligt), en had me in het zweet gefietst vanmiddag, en ook op de fiets naar de DDC in stevig tempo; ik stond te zweten en te snottebellen bij de inschrijftafel, poeh, dan is mijn lekker warme winddichte winterjas opeens wel erg lekker warm! Volgende keer (over 2 weken i.v.m. carnavalsvakantie) maar geen vest aan onder deze jas, of een beetje rustiger fietsen.

Geinige uil

Gisteravond zat ik lekker in de luie stoel de rest van het uiltje af te maken, en Zopje zat geduldig mijn schoot vrij te staren, en toen dat niet lukte ging hij maar even naast me op de bankleuning zitten, zwaar zuchtend.

In het echt zijn de kleuren wel warmer, morgen maak ik een betere foto hiervan. De pupillen heb ik toch met borduurgaren gedaan, stond ook zo in het boek, bij nader inzien.

De bee vanmiddag was gezellig, ik heb wat aan de border van de antieke quilt gewerkt, maar het schoot niet echt op, veel teveel gekletst weer.

Gisteravond zorgde Tim voor het vlees uit de pan halen, baksel met water losmaken en in een kommetje doen en naar de tafel brengen in de woonkamer, terwijl ik met de frietjes er achteraan kwam. Ik had de afzuigkap op de timer gezet, na iets van 10 minuten slaat hij dan uit, zodat de walm van afkoelende frituurolie niet in de hele keuken staat. Tijdens het eten moest er tot twee maal aan toe iets uit de keuken gehaald worden door de mannen, en elke keer kwam de reactie: "het stinkt wel in de keuken zeg", maar het registreerde niet helemaal bij mij; ik dacht, "wat zeuren jullie, het stinkt altijd wel na het frites en vlees bakken". Toen we na een half uur van tafel gingen en we de keuken in liepen, zag en rook ik het ook, de koekenpan was bedekt met een zwarte laag, en voelde nog warm, gelukkig slaat de kookplaat ook uit bij oververhitting, maar mijn vorige inductie kookplaat (Etna) sloeg veel sneller af bij aanbranden dan deze van Miele, die het tot verkolen laat aankomen, balen zeg. Tim schrok zich rot, vooral toen ik in eerste instantie zei dat de pan naar de filistijnen was, maar gelukkig had ik het verkeerd gezien. Hopelijk overkomt hem dit nooit meer, en gelukkig is er geen brand van gekomen.

Zij zag zig zag

Eindelijk ben ik vanavond toegekomen aan het vastnaaien van de zigzag blokjes, tot rijen hoor, nog niet aan de quilt, ik bedoel, ik ben wel snel, maar niet zo snel! Wat je op de foto ziet is alles wat ik heb gedaan, niet veel, maar ik wilde niet met lege handen aankomen bij jullie.

ze worden mooi, en omdat ik de naden van de ene stapel naar binnen en van de andere stapel naar buiten had gestreken, pasten de naadjes op elkaar liggend als lepeltjes in elkaar. Hoor ik daar nou een “Huh?” Fotomoment:

ik ben mijn slideshow-aanmaak knop kwijt bij Photobucket, dus dan maar zo. Is dit ook duidelijk? Misschien is het wel een blijvertje. En nou is Dorien dus al met de laatste rand bezig, zegt ze in een reactie, al opscheppen. Wel leuk, ze noemt haar quilt het zusje van de mijne, omdat ze ook Aunt Grace achtige stoffen heeft gebruikt. Echt leuk om te zien.

En verder heb ik vandaag de lensquilt plat gestreken, na eerst een paar uur bezig te zijn geweest met die pokkepapiertjes in de pokkerandblokken te hebben losgepeuterd. Kan weer helemaal opnieuw beginnen met stofzuigen, wat een pokkezooi. Ik heb ook al 1 naadje met de hand moeten dichtnaaien, losgekomen door ongecontroleerd rukwerk, ai. Mannen kunnen dat beter, meer geoefend. Maar goed, ik heb al een naam voor ‘het kreng’, nl ‘Luctor et Emergo’. Denk ik. Want ja, ‘ik worstel en kom boven’ is wel wat hier gebeurde, maar de naam ‘het venijn zit hem in de staart’, maar dan in het Latijn: ‘In cauda venenum’ is ook niet verkeerd, want toepasselijk. Ik zie mijn oudste dochter met grote ogen mijn weblog nu lezen, denkend: “hoe weet mama dat nou?” Van Wikepedia, mijn kind.

(dezelfde foto als gisteren)

Mijn lief keek en zag dat het zo goed was, er hoeft verder niks meer rondom, zoals je bij ‘het origineel’ wel ziet. Onderstaande foto van de bee laat ook zo’n rand-versie zien. Die heeft hij dus ook bekeken, maar zei: “Nee, zonder die rand is mooier”, en ik vind het al lang goed, des te sneller ben ik er van af! Ik ga hem morgen dus sandwichen (had ik vandaag willen doen, maar er kwam een jacuzzi schoonmaak tussen die me m’n arm bijna kostte), en misschien kan ik hem dan ook gelijk -in de ditch met transparant garen- doorquilten, en dan met het afbiezen sla ik de bies helemaal naar achteren om, zodat je er niks van ziet.

En ter afsluiting nog een leuk filmpje: Miet gaf het op de Yahoo-quiltlijst al door,en Esther Aliu liet hem ook al zien op haar weblog, internet is een leerzame bron van informatie, heerlijk! Check die groene nagels eens uit! Je kan wel beter het geluid uitlaten vanwege enorme lawaai op achtergrond, en aangezien de uitleg in ’t Spaans is, mis je niks. tenzij je Spaans verstaat.

En een Give away bij Simone van Atelier Soed Idee doe je mee? Haha, Sinterklaas, here I come.