Categorie archief: Applique

Bijna de 2e ronde

Vanmiddag was de bee bij mij, op verzoek kwamen mijn Rose of Sharon blokken weer even tevoorschijn, hoewel, even…. het zien doet mijn hartje wel sneller kloppen, en volgens mij had ik blok 4 al voorbereid, stofjes uitgezocht en zelfs al geknipt, mmm.
Photobucket
Miranda zocht (en vond) lapjes van mijn moeder uit voor bij de quilt voor haar dochter,
Photobucket
Julie kreeg van mij een lesje applique,
Photobucket
en wat is dan leuker (en sneller) dan zo’n hartje, waar half blogland bij zit te kwijlen dankzij de blog van Françoise. Ik bewerk de patroondelen op de manier als hieronder

Nog een paar dagen, en dan valt bij de deelnemers van de Quilter’s Celebration Mysterie Quilt de 2e maandopdracht op de mat! Ik ben benieuwd of het maken van de leuke snelle manier van de samengestelde driehoekjes goed is gelukt,

Photobucket
kijk even terug naar mijn blogje over maand 1.
Wat een methode he, en als je goed oplet en het in 1 keer goed doet, gaat het ook zo snel! Bij de volgende opdracht mag het gaspedaal weer ingedrukt worden, iets meer naaiwerk dan de eerste maand, dat was een beetje inkomen, en je moet de deelnemers natuurlijk niet gelijk afschrikken he, daar is nog tijd genoeg voor. Maar het eindresultaat wordt beeldschoon, volhouden!

Nog een paar maanden, en dan is het alweer lente, met de dooi nu gaande voelt het al net echt, maar ja, even geduld. We hebben iets moois in het verschiet: 16 Maart komt Supergoof op uitnodiging van quiltwinkel de Parel naar Groede, dat ligt in Zeeuws Vlaanderen, een kustdorpje vlak bij Breskens, alwaar Rita een mooie ruimte heeft gevonden om alle dames kwijt te kunnen, ‘s morgens én ‘s middags, en er is nog plek. Oeh, zo leuk om te gaan, beetje kletsen, vooraf (en achteraf 😉 ) de winkel van Rita bezoeken, en bekenden zien; ik ben ook zo benieuwd naar haar laatste werkstuk, klik hier. Ik weet als ervaringsdeskundige hoe gezellig zo’n trunkshow van Supergoof is, de tijd vliegt voorbij, en wat zo leuk is, je mag aan haar quilts zitten, aanraken, aaien, ruiken, volgens mij hebben deze quilts al meer handen gevoeld dat het meisje waar Astrid Nijgh over zingt.

Affo

Mijn moeder had de BOM van Guute, “Flower in my hearth” vorig jaar al af, en ook al gesandwiched, maar hij  lag daarna mooi opgevouwen  te wachten op quiltsteken, en dat heb ik afgelopen dagen gedaan.
Photobucket Photobucket
Met de machine doorgequilt -gewoon rond de applicaties en stitcheries-
Photobucket
een geel/groene bies er op gezet, geen ophangsleuf, want Evelien wilt hem voor op schoot  hebben, als het op haar kamer in de winter koud is op haar kamer, als ze zit te leren achter haar bureau. En daar is hij perfect voor, want hij is lekker wollig zacht.
Hij is van mooi formaat, 110×110 cm (op de gok, afgaande van de vloertegels). De kleuren zijn fel, niet zoals op deze foto, die weer van bovenaf over de balustrade van de overloop hangend is genomen,
Photobucket Photobucket

De bies heb ik eerst op de voorkant gestikt, naar achteren omgevouwen, en toen met speciale wonder clips van Clover vastgeklemd, oa hier te koop
wat heel snel ging. Ik had niet genoeg clips voor de hele quilt, en heb dus de rest met speldjes vast gezet, en natuurlijk ging ik daar met het naaien vol op met de naald.
Morgen gaat de quilt met heel vele colorcathers in de was, en dan niet al te
veel centrifugeren, zodat ik hem plat kan laten drogen, spannend!
Photobucket
nee he, ja hoor, we hadden woensdag weer een prettig voor het oog zijnde monteur over de vloer, deze keer voor de airco’s, en helaas kon hij het probleem niet gelijk verhelpen, omdat er onderdelen besteld meten worden, dus zien we heb komende week weer terug. Misschien gelijk met de tuinman, die ik heb gevraagd voor het verwijderen van de bamboe, wat mij 2 weken pijnlijke armen heeft gekost, met het wegzagen van de wortelstokken in het grasveld, wat een takelwerk!

Nee, geef mij dan maar deze ‘antieke’ quilt,
Photobucket
die ik nu ga afquilten, morgen eens kijken waar ik de achterkantstof ook al weer heb gelaten, ik weet niet eens meer welke dat is! En dan de tussenvulling erbij pakken die ik bij Birdblocks had gekocht, een zijden vullen, oei wat sjiek! Merel had vorig jaar een quilt bij voor de show&tell , en hij zat al die tijd (2 dagen) helemaal strak opgevouwen in een tas, maar toen ze hem open hield, zat er niet 1 vouw of kreukel in! “Dat is de kracht van zijde dus”, zei Merel, en het voelde zo zacht en licht aan, (de quilt, ja, Merel ook, maar daar kick ik niet op) en dat wil ik ook wel eens proberen, dacht ik toen, en helemaal nadat ze vertelde dat het quilten op de machine ging als een droom.

 

Volgende…..

Terwijl de huizenquilt in de woonkamer op de grond ligt uit te rusten, (ik denk dat ik er enkel een witte bies om zet en hem tegen de muur ga hangen) en de alarminstallatie monteur er met zijn lompe schoenen met extra profiel dwars overheen loopt (“o, sorry, ik dacht dat het een kleedje was”), zet ik een plaat op (nostalgie)

en pak ik een vorig project op, dat nog in afwachting was van sashing en border. Drie uur later, want tussendoor heb ik ook nog de monteur geassisteerd, is de klus geklaard, monteur de deur uit, en kan de quilttop van Girls Day Out (ontwerp van van Libby Richardson), op de foto, wat niet meevalt, het vervormd omdat ik er te dicht op sta.
Photobucket
Hij lijkt wel als een tonnetje met die bolling aan de zijkanten, en zo is hij in het echt echt niet, no way! Afmeting, zie tegels, die zijn -allemaal in koor, want ik heb het al vaker geschreven-: 40x 40 cm! Ik leg hem in de hal op de grond en huppel (want hij is zo mooi tralala) naar boven, terwijl de dames van a Gardeners Journal quilt genieten van het uitzicht
Photobucket Photobucket
ah, zo veel beter, van bovenaf over de balustrade naar beneden hangend met gevaar voor eigen leven, maar voor een mooie shot heb ik veel over,
Photobucket Photobucket
euj, Suzanne, laat dat eens 🙂 (photobombing, daar is Zopje ook heel goed in)
Photobucket
En terwijl de stoom nog steeds van de rode lapjes af komt, ligt de volgende quilt alweer op tafel om doorgequilt te worden; dit is geen quilt van mij, maar van mijn moeder; het was jaren geleden een BOM van Guute, a Flower in my Heart en helemaal gemaakt van zelfgeverfde stoffen, ze had hem vorig jaar klaar, en ligt sindsdien geduldig te wachten op quiltsteekjes
Photobucket Photobucket
oh de achterkant is toch haast te mooi om achterop te zitten? Ik quilt hem eerst langs alle applicaties en borduurtjes door, gewoon er vlak naast met de vrije hand stikken in meerkleurig licht grijs, en dan zie ik wel wat hij verder nog kan gebruiken. De schulprand is al gedaan, en ook dit blok, het ziet er nu al erg mooi uit.
Photobucket Photobucket
Mijn doel? Morgenavond is hij helemaal doorgequilt, zodat ik hem vrijdag mee kan nemen voor de jaarlijkse show&tell in Antwerpen, van het Calicohouse. Weet niet of dit gaat lukken, het doorquilten afkrijgen, maar hij gaat wel mee, hij is zeker op tijd klaar voor het Belgisch quiltweekend eind September, zodat mijn moeder hem aan Guute kan laten zien.

Dames, het was me weer een waar genoegen (en ik heb het netjes gehouden), wat niet gezegd kan worden van deze zomer, volgens Toos&Henk duurde hij maar heel even, klik maar hier maar ach, ik klaag niet, het is lekker quiltweer

‘k zag 3 beren

Vandaag was het de beurt aan de berenwinkel, na weer een geurige nacht ‘Under a fig tree’ te hebben doorgebracht. Ik verklaar me maar eerst nader, voordat jullie denken dat de warmte naar mijn hoofd is gestegen.

Voor moederdag had ik zo’n heerlijk geurend fles met stokjes gekregen van Rituals, de olie in het flesje ruikt naar vijgen en Copabai, althans, dat staat op het flesje, waar 230 ml in zit, of moet ik zeggen: zat. Nu zit er amper 20 ml in. Het flesje stond op mijn nachtkastje, dat tussen bed en raam staat, en ooh jullie voelen hem al komen hè, met dit warme weer heb ik de ramen en tuindeuren tegen elkaar open gezet, en zaterdag is het flink gaan waaien, en daardoor is het gordijn voor het raam flink gaan wapperen, en dat heeft denk ik het flesje omver gestoten. Het viel me eerder al op dat het zo lekker rook op de overloop, maar ja, ik dacht gewoon dat het door de wind kwam, dat de lekkere geur zo goed te ruiken was, en daar had ik gelijk in, alleen wist ik die middag nog niet hoe gelijk. Met het in bed willen stappen viel me de zware lucht op, en toen zag ik het flesje op de grond liggen, bij het hoofdeinde, en de vloerbedekking voelde droog, dus eerst dacht ik nog: “Poeh, gelukkig, niet leeggelopen.”, maar dat is natuurlijk schier onmogelijk, een fles zonder dop loopt wel leeg als-ie plat ligt. Aan een stukje plint zag ik dat er echt wel vocht in het spel was geweest, maar met die lucht slapen, onmogelijk, ik had al hoofdpijn van die paar minuten daar zitten. Dus heb ik eerst een hele dikke handdoek op de grond gelegd tussen nachtkastje en bed, en toen een grote quilt in opgevouwen toestand (met de goede kant naar binnen gevouwen) er op gelegd, en dat hielp. En dit doe ik nu dus elke avond, en ‘s morgens gaat de boel er weer af, zodat het kan luchten; de quilt ruikt wel heerlijk! maar wat Copaiba is? Oke, hier heb ik tekst en uitleg gevonden, olie komt uit de stam van een grote boom, is wondherstellend, bacterie remmend en insecten werend. Oh, dus niet zo gek dat ik het bij ‘t bed had neergezet, alleen niet zo’n slimme zet dat ik het binnen handbereik van het gordijn had geplaatst.  Met zo’n hoeveelheid geurende olie in de vaste vloerbedekking zijn we vast voor de rest van ons leven verlost van zoemende muggen op onze slaapkamer.

De berenwinkel is nu voorzien van 3 beren, 2 van batik stofjes, geverfd door mijn moeder,
IMG_7769 IMG_7769
en eentje van een printje, gekregen op het quiltweekend in Loon op Zand van -ik meen- Elisabeth. Achteraf gezien had ik meer moeite moeten doen met de juiste kleur garen te nemen, ik dacht dat licht garen, de kleur van de ondergrond wel goed was, maar op de uitvergrote foto’s zag ik toch wat steekjes zitten. Ik zat zo lekker buiten op de schommelbank, met de wind door mijn haren, de vogeltjes zongen om het hardst en Zopje kwam ook nog even buurten, zag dat ‘de schoot’ niet beschikbaar was, en ging toen heerlijk op tafel liggen. Het beertje met blauwe achtergrond was het lastigste te doen, omdat dit stugge stof was, losser geweven en dus snel rafelde. Fray-check kwam op dat moment niet bij me op om te gebruiken. Ah ja, het is toch goed gekomen.
Photobucket IMG_7778
Het gele beertje (Suzanne vroeg of die nog een jasje aan kreeg, want ‘t was net beertje Paddington) krijgt nog een boek oid onder zich, want hij zweeft, ontdekte ik toen ik hem op de foto van een afstandje zag. Ik heb ze op de needle turn applique manier gedaan, kijk hier voor uitleg (beetje wazig met tijden, maar wel duidelijk) Als je met een heramarker over de lijn gaat die de vouw/naad aangeeft van de applicatie, dan slaat de naad makkelijker onder.

maar je krijgt dan een beeld. Een serieuze duimnagel aan de niet naaiende hand is -vind ik- een must, zo handig om het naadje vast te houden terwijl de naald zijn werk doet.  Morgen krijgt de quiltwinkel een naaimachine in de etalage,
Photobucket Photobucket
en de antiekwinkel krijgt een wandelwagen voor de deur. Het wordt nog wel wat.

Was en is

Zo was hij, en zo is hij nu
PhotobucketPhotobucket
kan je het verschil zien, nah, het is subtiel, en ik ben er nog niet helemaal klaar mee, hier wat details:
PhotobucketPhotobucket
ik heb veel meer quiltwerk aangebracht, zie je? Nu nog even nadenken over de zonnebloemen, ik bedoel, de bloemblaadjes kan ik met goudgeel garen nogmaals omstikken, maar de hartjes dan, een raster stikwerk van bling-bling zwart of heel donker bruin? Hier wil ik nog even over nadenken.

En dan ga ik ook zo tussen de bedrijven door deze quilt doorquilten, ook door mijn moeder gemaakt, mooi is-ie hè?
Photobucket
het was een BOM van Guute, en veel dames hebben hem gemaakt, waaronder mijn moeder dus, van zelf geverfde stoffen, wat hem zo speciaal maakt. Ik vraag me af wie deze BOM ook heeft gemaakt, en hem al af heeft. Hoe hebben jullie hem doorgequilt?

Het kan vrolijker

Het voelde als een verademing, niet meedoen met de gekte, toen ik in de rij stond bij de kassa op goede vrijdag; met voor, naast en achter mij afgeladen karretjes leek ‘t wel Kerstmis op komst. Ik zette bij thuiskomst een pan eieren op, niet om te verven, maar gewoon op te eten bij het brood, en plukte het enige quilterige dat ik ooit voor Pasen had gemaakt van boven en legde het op tafel. Een chocoladehaas van ‘t werk, en that’s it! Kaal? Misschien, maar ik hoorde niemand klagen.
Photobucket
op de foto hieronder zie je hem duidelijker (ligt even op de vloer, op 40 cm grote tegels), en zie je ook dat ik nog steeds, na al die jaren, geen tekst in het midden heb gestitched. Van uitstel komt afstel.
Photobucket
Ik bedacht me dat ik nog een andere quilt had met grappige kippen, en ook die kreeg een hangplek in het zicht, gewoon over de quilt heen die er al hing, dat is het donkere deel wat er bovenuit steekt.
PhotobucketPhotobucket
Zaterdag gingen we laat in de middag naar mijn ouders, nadat manlief en ik eerst naar een kerkdienst -voorafgaand aan een crematie- waren gegaan van de moeder van een collega van manlief; het was een zeer ontroerende dienst, aangevuld met mooi gezang van een koor. Voordat we van huis weg gingen, was er nog een lichte paniekaanval bij mij, ik moest in het net, liefst zwart, maar geen broek zat meer goed, de ene zakte van mijn heupen nog voordat ik kans kreeg om de rits dicht te doen, en de andere bleef wel in de taille hangen, maar slobberde flink rond de 3 B’s (buik, billen en benen). Nou ja, het moest dan maar, en met mijn jas aan viel het toch niet zo op, maar wat had ik het warm tijdens de dienst, die in een aula van een bejaardenhuis werd gehouden, en niet in een koude kerk.

Bij mijn ouders was het gezellig als vanouds, met zalige Monchoutaart, heerlijke verse kippensoep, en een lekker broodmaal met ijstaart toe, en na afloop kwamen bij de thee de chocolade eitjes tevoorschijn om de laatste gaatjes op te vullen; ik had een telvrije dag, dat sappen jullie wel. De poezenquilt werd van de muur gehaald, zodat ik deze thuis kan op pimpen.
Photobucket
Er zit te weinig kleurverschil in de bladeren, de lucht is te flets, kortom, het is een beetje een saaie quilt, dat vonden mam en ik. Deze quilt heb ik voor mijn moeder gemaakt in april 2006, zag ik aan de label achterop, en dit verklaarde voor mij genoeg. Ik had toen gewoon niet genoeg puf om me met dit detail bezig te houden, met nog 2 chemo’s te gaan, en was al blij dat ik dit voor mijn moeder had kunnen maken; ze had voor mij haar leven een half jaar on hold gezet om voor mij en ons gezin te zorgen.
En toeval wil dus dat de kippenquilt die ik naar beneden haalde om in de hal op te hangen, ( de BOM van Ufo’s) ook van diezelfde periode is. Na elke chemokuur kon ik me op een blokje richten, zodra ik een veer van mijn lippen kon blazen;  🙂 kippen … veren.

Het kattenquiltje is er een van McKenna Ryan, en lijkt groot, maar is het niet hoor, kijk:
Photobucket
deze 2 hieronder komen van dezelfde serie
PhotobucketPhotobucket

 

Meer is beter

Dank jullie voor de complimenten, ik ben er zelf ook happy mee, en droom er zelfs van, hoewel dit ook te maken kan hebben met het feit dat ik vreselijk lang door heb zitten werken gisteravond. PhotobucketVannacht half 2 zat de eerste blauwe border aan de top vast, mijn middelvingertopje helemaal beurs geprikt, af en toe schiet de naald er zelfs met de achterkant met draad door de huid heen, en komt er bloed aan te pas; en toch stug doorgaan! Ja, de blauwe rand voegt echt iets toe aan deze top; even laten zien hoe ik hem er op zet: ik meet de lengte van de strook op door hem op de vorige sashing te leggen, en laat hem dan doorlopen tot de puntjes van de kopse kanten.
Photobucket en dan leg ik de strook onder de top, en ga ik spelden. De liniaal zorgt ervoor dat de strook overal even breed is, en zo speld ik de hele rand af. De kartonnetjes die nog in de buitenste rij hexagonen zit, maakt dat de boel niet echt soepel valt.PhotobucketPhotobucket Op beide uiteinden heb ik een stukje blauwe stof gestikt, zodat het daar breder is dan de rest van de strook ,
Photobucket en dan is het een kwestie van met het handje de hexagonenrand op de blauwe rand vastnaaien, met een onzichtbare applique steek Photobucket lekker rustiek he, dat koffievlekje? Hoort er allemaal bij! Er zitten meer van dit soort vlekken op de randjes, niet te veel, maar genoeg om de kijkers het gevoel van “joh, dit is wel een oude quilt” te geven.
PhotobucketMaar voordat ik ging naaien, moest ik eerst bijkomen van een klap; een tegenspeelster van Wordfeud maakte in 1 beurt met ‘versnoep’ (haar 1e zet) 688 punten! Meer is beter? Ik doe nu mijn best om de schade een beetje te beperken, winnen kan ik wel vergeten 🙂 dus Henny, haal het gebak nu maar in huis! Dit riep ik al eens eerder, maar toen was haar voorsprong niet zo immens groot.

Niet alle reclames zijn onrealistisch, dacht ik toen ik deze van KPN zag, zeer herkenbaar 🙂

Bijna klaar

Het opzetten van de laatste hexagonrand heeft wat meer tijd gekost, gewoon omdat Zipje mijn schoot erg veel heeft geclaimd, en ook omdat ik gistermiddag even de hort op was, om een quiltster in nood helpen met machinaal quilten. Na een paar aanwijzingen en tips ging ze eerst de blokken van haar samplerquilt in de ditch doen, en dan ga ik haar verder op weg helpen met freemotion quilten, waar nodig, want volgens mij heeft deze dame aan een half woord al genoeg. Kijken jullie wel eens op deze website? Heel leerzaam!

Met de foto’s die jullie zien heb ik eindelijk iets voor elkaar gekregen waar ik al even naar zocht, nl dat je er op kan klikken en dan opent de foto zich in een nieuw venster. Je kunt hem dan vergroten als je dit wilt, mits er een loepje met een plusje te zien is als je met de muis op de foto gaat staan. En dan klik je op het kruisje van de tabblad als je de foto weg wilt hebben, en dan zie je gewoon weer mijn blog. Dus niet meer klikken op het terug pijltje of zo, en ook niet op het rode kruisje rechtsboven klikken, want dan is alles weg. Hèhè. Dit miste ik gewoon! Bij blogspot krijg je de foto’s maar een beetje groter te zien, terwijl ik graag dingen heel erg groot wil zien.Photobucket

Vanmiddag had Zipje het gehad op mijn schoot, te warm of zo, en ging met een diepe zucht op de bank liggen. Zo ziet 6,5 kilo kat er uit.
Photobucket Photobucket
eerst hiervan een foto gemaakt, en toen mijn antieke neergelegd om de volgende rand op te gaan spelden. Ik had al een rij hexjes aan beide zijden gezet, waarop de andere strook overheen kwam, zodat de zigzagjes op de kopse kanten ook mooi doorlopen (experiment), maar ik had niet echt niet goed opgelet (speelde ondertussen ook nog tegen 5 man Wordfeud), en dus moest ik deze rij hexjes even verzetten.Hoop dat hij er morgen tegen aan zit, hij zit er nu tegenaan geregen met de machine.
Photobucket Photobucket
Eergisteren vond ik een quilt terug, die ik uit het oog was verloren; hij kon niet weg zijn, maar waar hij dan wel was, wist ik ook niet, tot ik op de dressoir boven op de overloop ruimte moest maken voor de zware doos (voor mijn lief) om neer te zetten. Daar lag een stapel quiltjes, en ik dacht dat het kleine oefenquiltjes waren, maar niet allemaal, deze kwam er van onder
Photobucket Photobucket
Een van mijn eerste quilts, voor Tim gemaakt toen hij een jaar of 2 was, denk ik. Wat suf dat ik hier geen label voor heb gemaakt toen! Hij is met de machine gepieced, en met de hand gequilt, met rood. Zie je, ze kan het wel! 🙂
Photobucket Photobucket
Deze quilt is heel vaak in de was geweest, vandaar dat de kleuren wat verschoten zijn, maar het zilvergaren van de regenbui schittert nog mooi. Ik zal hem morgen nog een was- en droogbeurt geven, om de vouwen eruit te halen. De paneeltjes en achterkant komen van de markt, daar staat nog steeds een kraam met allemaal stof voor kinderkamers, ik heb daar ook Nijntje-stof vandaan gehaald, joh, waar zou die quilt liggen?

Ochoch, en dan mijn gevecht met de kilo’s,
Photobucket vanavond was het bij de DDC  “oeps 🙁 2 ons erbij.” Ja, wat zijn 2 onsjes, bijna een pakje boter! Maar ik voelde de bui al aankomen (weet precies waar het aan ligt), en had me in het zweet gefietst vanmiddag, en ook op de fiets naar de DDC in stevig tempo; ik stond te zweten en te snottebellen bij de inschrijftafel, poeh, dan is mijn lekker warme winddichte winterjas opeens wel erg lekker warm!  Volgende keer (over 2 weken i.v.m. carnavalsvakantie) maar geen vest aan onder deze jas, of een beetje rustiger fietsen.

Geinige uil

Gisteravond zat ik lekker in de luie stoel de rest van het uiltje af te maken, en Zopje zat geduldig mijn schoot vrij te staren,Photobucket en toen dat niet lukte ging hij maar even naast me op de bankleuning zitten, zwaar zuchtend.

Photobucket In het echt zijn de kleuren wel warmer, morgen maak ik een betere foto hiervan. De pupillen heb ik toch met borduurgaren gedaan, stond ook zo in het boek, bij nader inzien.

De bee vanmiddag was gezellig, ik heb wat aan de border van de antieke quilt gewerkt, maar het schoot niet echt op, veel teveel gekletst weer.

Gisteravond zorgde Tim voor het vlees uit de pan halen, baksel met water losmaken en in een kommetje doen en naar de tafel brengen in de woonkamer, terwijl ik met de frietjes er achteraan kwam. Ik had de afzuigkap op de timer gezet, na iets van 10 minuten slaat hij dan uit, zodat de walm van afkoelende frituurolie niet in de hele keuken staat. Tijdens het eten moest er tot twee maal aan toe iets uit de keuken gehaald worden door de mannen, en elke keer kwam de reactie: "het stinkt wel in de keuken zeg", maar het registreerde niet helemaal bij mij; ik dacht, "wat zeuren jullie, het stinkt altijd wel na het frites en vlees bakken". Toen we na een half uur van tafel gingen en we de  keuken in liepen, zag en rook ik het ook, de koekenpan was bedekt met een zwarte laag, en voelde nog warm, gelukkig slaat de kookplaat ook uit bij oververhitting, maar mijn vorige inductie kookplaat (Etna) sloeg veel sneller af bij aanbranden dan deze van Miele, die het tot verkolen laat aankomen, balen zeg. Tim schrok zich rot, vooral toen ik in eerste instantie zei dat de pan naar de filistijnen was, maar gelukkig had ik het verkeerd gezien. Hopelijk overkomt hem dit nooit meer, en gelukkig is er geen brand van gekomen.

Zij zag zig zag

Eindelijk ben ik vanavond toegekomen aan het vastnaaien van de zigzag blokjes, tot rijen hoor, nog niet aan de quilt, ik bedoel, ik ben wel snel, maar niet zo snel! Wat je op de foto ziet is alles wat ik heb gedaan, niet veel, maar ik wilde niet met lege handen aankomen bij jullie.

Photobucket ze worden mooi, en omdat ik de naden van de ene stapel naar binnen en van de andere stapel naar buiten had gestreken, pasten de naadjes op elkaar liggend als lepeltjes in elkaar.  Hoor ik daar nou een “Huh?” Fotomoment:

Photobucket ik ben mijn slideshow-aanmaak knop kwijt bij Photobucket, dus dan maar zo. Is dit ook duidelijk? Misschien is het wel een blijvertje. En nou is Dorien   dus al met de laatste rand bezig, zegt ze in een reactie, al opscheppen. Wel leuk, ze noemt haar quilt het zusje van de mijne, omdat ze ook Aunt Grace achtige stoffen heeft gebruikt. Echt leuk om te zien.

En verder heb ik vandaag de lensquilt plat gestreken, na eerst een paar uur bezig te zijn geweest met die pokkepapiertjes in de pokkerandblokken te hebben losgepeuterd. Kan weer helemaal opnieuw beginnen met stofzuigen, wat een pokkezooi. Ik heb ook al 1 naadje met de hand moeten dichtnaaien, losgekomen door ongecontroleerd rukwerk, ai. Mannen kunnen dat beter, meer geoefend.  Maar goed, ik heb al een naam voor ‘het kreng’, nl ‘Luctor et Emergo’. Denk ik. Want ja, ‘ik worstel en kom boven’ is wel wat hier gebeurde, maar de naam ‘het venijn zit hem in de staart’,  maar dan in het Latijn: ‘In cauda venenum’ is ook niet verkeerd, want toepasselijk. Ik zie mijn oudste dochter met grote ogen mijn weblog nu lezen, denkend: “hoe weet mama dat nou?” Van Wikepedia, mijn kind.

Photobucket (dezelfde foto als gisteren)

Mijn lief keek en zag dat het zo goed was, er hoeft verder niks meer rondom, zoals je bij ‘het origineel’ wel ziet. Onderstaande foto van de bee laat ook zo’n rand-versie zien.Photobucket Die heeft hij dus ook bekeken, maar zei: “Nee, zonder die rand is mooier”, en ik vind het al lang goed, des te sneller ben ik er van af! Ik ga hem morgen dus sandwichen (had ik vandaag willen doen, maar er kwam een jacuzzi schoonmaak tussen die me m’n arm bijna kostte), en misschien kan ik hem dan ook gelijk -in de ditch met transparant garen- doorquilten, en dan met het afbiezen sla ik de bies helemaal naar achteren om, zodat je er niks van ziet.

En ter afsluiting nog een leuk filmpje: Miet gaf het op de Yahoo-quiltlijst al door,en Esther Aliu liet hem ook al zien op haar weblog, internet is een leerzame bron van informatie, heerlijk! Check die groene nagels eens uit! Je kan wel beter het geluid uitlaten vanwege enorme lawaai op achtergrond, en aangezien de uitleg in ‘t Spaans is, mis je niks. tenzij je Spaans verstaat.

En een Give away bij Simone van Atelier Soed Idee doe je mee? Haha, Sinterklaas, here I come.