Dat schoot door mijn hoofd vanmiddag, toen ik stond af te zien bij de fitnesstraining. Mijn personal trainer (Terry) wilde ook vandaag het snot uit mijn neus zien komen, zo leek het wel. Maandag vroeg ze me al het onmogelijke: ga gestrekt op je tenen liggen, met je handen op het stepbankje steunend, je lichaam als een plank -niet op de grond met de knieën- en billen omlaag, buik in, en vooral door blijven ademen- en nu hup je in 1 vloeiende beweging met beide voeten tot aan het bankje, je springt op, en je stapt op het bankje, van het bankje af, en ga weer terug in de begin positie. Ik schoot in de lach, en zei dat ze vooral moest blijven dromen, omdat ze de actie " in 1 vloeiende beweging" wel kon vergeten.

Zien jullie het voor je? Als een hark trok ik moeizaam mijn ene voet tot aan het bankje en was al blij dat ik niet omkieperde, terwijl ik mijn andere voet naar voren trok, en toen was het kreun-steun omhoog komen en stap op en stap af van het bankje, en toen ik hiermee klaar was zei ze doodleuk: "En dit 10 maal, en probeer dan steeds iets sneller te gaan." Grrr. Maar goed, eerlijk is eerlijk, de laatste 3 keer gingen al vlotter, al was het nog steeds geen vloeiende kikkerhupbeweging. Daar kan je lang op wachten vrees ik.

Vandaag kwam het bankje weer tevoorschijn, en ik mocht weer in de ligstand, maar nu met mijn schouders boven mijn handen die op het bankje lagen, en weer hing ik daar, als een baas; buik in, rug recht, billen strak (over onmogelijk gesproken), hoog van de grond blijvend (kont naar beneden) en armen gestrekt. Ik deed nog niks verder, en mijn buikspieren waren al flink aan het protesteren.

Terry kwam toen voor me staan met een grote zachte bal, o jee, dat voorspelde niet veel goeds, ik vond dit statisch standje al vrij pittig. En die bal rolde ze naar het bankje toe, en het strakke plan was dat ik de bal met 1 hand (duh) over het bankje heen reikend moest pakken, en dan in haar hand moest stoppen. Niet terugrollen of meppen, maar pakken en geven, terwijl ze verrektes ver van me af stond, net buiten handbereik. Tenzij ik naar voren wiebelde, op 1 hand en 10 tenen steunend, met ingetrokken buik, dito billen, rechte rug en vooral hoog blijven. Zien jullie het voor je? 5 keer links aanpakken, 5 keer rechts aanpakken, en vooral blijven doorademen, en niet door de armen kukelen, oooh ik zag vlekjes, mijn hoofd bonkte en het zweet liep door mijn bilnaad, ondanks het stevig aanspannen, maar wat voelde ik me fantaaaastisch ………toen ik klaar was met de training, een half uur later.

Wat vinden jullie van de jonglerende poes, nu al met 5 bloemen (de hartjes worden geel)

denkt de zwarte kat, "gekker moet het niet worden". Gisteren was de bee bij ons buiten onder de veranda, met zulk lekker weer ga je toch niet binnen zitten? In nog geen 3 uur tijd heb ik 2 bloemen afgekregen, eentje was op 2 blaadjes na al bijna klaar, en bloem 5, daar heb ik al een beginnetje aan gemaakt.

Miranda kreeg haar zigzagrand af, op de hoekstukjes na, en ging daarna verder aan haar DJ.

En kijk eens in wat een moeilijk standje deze 2 vlinders zich tegen onze muur bevonden

die lichte vlinder zat er al een hele dag, en toen ik tegen de avond langs liep, had hij een maatje gevonden. Mooi he, die harige voelsprieten. Ik heb alleen geen idee wat voor soort het is, zag op deze weblog wel iets dat er op leek, maar toch ook weer niet. Op vlindernet kan ik ze ook niet zo snel vinden, en zeker niet in dit standje, of zouden ze daar net als bij Photobucket over sensuur beschikken? (zie bij de onderste slideshow van deze blog)

Nagekomen bericht: nav mijn vraag kreeg ik antwoord van vlindernet.nl, dat het hier gaat om de meriansborstel,  van de donsvlinder familie.
zie hier.

Even waren we hier internetloos op de pc, de modem had de geest gegeven, en enkel via mobieltje of iPad lukte het ons om op de sites te komen; het was behelpen, maar sinds vanmiddag zitten we met een supersnelle modem, en dat merk ik heel goed met foto's opladen zeg, wow. We hadden al supersnelle internet, maar als het modem niet mee wilt werken, schiet het nog niet op.

Ik wilde nog even terugkijken op het quiltgebeuren in Veldhoven, al dan niet met jullie permissie. Hebben jullie al op de website gekeken van de OEQ waar de uitslag van alles staat? Doen. Filmpjes van dit jaar staan ook op Youtube, alleen word je een beetje iebelig van het muziekje De Baltimore Album USA vond ik super, en ik heb er lang bij staan kijken

en wat te denken van Lucie Huig met haar vouwwerk

gezellige vrouw, ze gaf ter plekke ook nog uitleg.

En dan de zeer kleurrijke quilts waar ik wel heel vrolijk van word

en wie stond niet lang stil bij deze huisjes/wasdag quilt van Gillian Travis, zoveel te zien. Deze quilt is gemaakt nav Burano in Italie, zo las ik op het kaartje.

Gillian heeft een website, en ook een weblog

nog een filmpje, met angstaanjagend pianomuziek, en een zoomlens die het heel goed doet. Mischien toch eerst even een wagenziekpilletje innemen voordat je gaat kijken.

en nog eentje

Vanmorgen uit mijn slaap gerukt door kinderstemmetjes die het liedje Unchained melodie blerde, haha, nee, ik was blij verrast, en toen ik goed wakker was kon ik ook het uitgebreide ontbijt op bed waarderen, mmmm, perfect zacht gekookte eitje, aardbeitjes, scrambled eggs, beschuit met kaas en een halve Waldcorn bammetje, sinaasappelsap en vruchtenthee; ik zat voor de rest van de morgen heel erg vol. De cadeautjes vielen in de smaak, van lekkere luchtjes tot spannend boek, poezenbeeldje en eend om buiten te zetten van Jim Shore, bloemen en als klapper de Pandigital novel (e-reader) waarmee ik ook kan internetten.

na de middag zaten we aan het schuimgebak/langevingertaart bij mijn ouders; ik had in Veldhoven bij The Contented Cat een paar leuke patronen met stofpakketjes gekocht en bij Jacqueline van de Log Cabine een tijdschrift, mijn moeder was ermee in de wolkjes.In de tuin hupten de jonge merels rond op het gras en op het afdak, en de geur van heerlijke bloemen was op bepaalde plekken haast bedwelmend!

Morgen zal ik wat foto's van Veldhoven als slideshows op mijn blog zetten, maar voor wie niet zo lang wil/kan wachten, in mijn foto-album kan je ze ook allemaal bewonderen, klik op slideshow en geniet van de 341 foto's!

Van half 11 tot kwart voor 5, een kwartier voor sluitingstijd, heb ik genoten van de quilttentoonstelling, je komt tijd te kort om alles goed te kunnen zien. Dat ik een uur aan tafel heb gezeten bij de Aurifill workshop om mooie metalic garens uit te proberen, scheelt wel, maar een mens moet toch ook even met de voetjes van de vloer. Het was dat, of aan de koffie met een waanzinnig lekker uitziende appeltaartpunt, nou, dan weet ik het wel.

Het is dat ik niet meer met lampen thuis wilde komen, want anders… ziet er wel spooky uit he, en het is echt fel licht

Ik ben heel veel bekenden tegen gekomen, soms wist ik niet eens dat ik ze kende, tot ze hun blog-respons-naam noemde, zoals Anita A waar ik tegenover zat tijdens de Aurifill workshop (groen shirtje aan). En terwijl ik zo zat te freubelen achter de naaimachine, hoorde ik opeens iemand zeggen "Ik woon in Zweden", en toen wist ik al genoeg: Joke! (met de paarse trui aan), het was leuk om jullie in het echt te zien.

Ik ben niet met legen handjes de auto terug ingestapt, echt niet! Mijn eerste aankoop was een prachtige hanger van glas aan een ketting, daarna kwam ik het kraam van Ina tegen alwaar ik een rolletje blauw scoorde, een rolletje goudband van Clover, voor ooit een Celtic oid te maken, bij Dorry kreeg ik tegen betaling (ze is geen liefdadigheidsinstelling) een pakketje met 10x 10tjes om het enige mandjesquiltje te maken (nee he, ook gij?), en wat te denken van het geweldige poezenpaneel? De andere ketting om een vrouwenhals is van een Duitse dame, zelf ontworpen, gemaakt van yo-yo's, versiert met kraaltjes, en ik vind hem geweldig!

Natuurlijk mag ik nog geen foto's laten zien van de tentoongestelde quilts, maar wel van de winkeltjes enzo een kleine compilatie

Ik heb wederom even staan kwijlen bij de longarm, en het houten quiltframe van Meeuws, maar ik heb het toch maar niet gedaan. Het lijkt me wel makkelijk, die van Meeuw, maar wat mij tegensteekt, is dat je een werkgebied heb van ongeveer 20 cm over de hele breedte van de quilt, en dat je dit gaat zien in het eindresultaat. Of zie ik dat verkeerd? Natuurlijk moet je in elkaar grijpend quilten, beetje golvend, maar dan blijf je toch op- en afrollen?

'Mijn' digi (onze digi, maar omdat ik de enige ben die hem bijna dagelijks gebruik, noem ik hem de mijne) heeft ergens last van, misschien een tik opgelopen, want opeens vertikte hij het om te focussen op een detail, en toen ik hem uit zette en opnieuw aan, begon de flitser te flitsen, terwijl ik nergens aan zat. Zwaar irritant, al dat blokkeren, ik deed er een keer zo lang over om iets op de foto te zetten, meerdere malen deleten omdat het er niet scherp op stond, en dan maar weer aan en uit zetten, pfff. Het beestje -een Sony spiegelreflex- is nog maar 6 jaar oud of zo! Morgen zal ik hem wegbrengen, kijken of er wat aan te doen is, en zo ja, hoeveel FQ's me dat gaat kosten.

En nou zat ik zo in het boekje te kijken van alle geshowde quilts, en ik heb er een heleboel niet eens van gezien! Waar hadden ze die verstopt? Ik dacht echt zeker te zijn van mezelf, dat ik overal had gekeken, dus niet.