het was een rustige zondag, we lagen er pas om half 3 op (allemaal!) en om kwart voor 8  ging mijn wekker alweer, om te checken of Suzanne al op was; ze had een feestje vandaag, met klasgenootjes naar de Efteling, en ze moest al om half 9 de deur uit. Een luie dag voor mij, waar slechts 2 DPtjes uit mijn handen kwamen, 12 stuks zijn klaar, nog 22 te gaan.

Suzanne was rond half 9 thuis, en om het gebrek in opvoeding in te halen -volgens Evelien- heeft ze met ons naar The Sixth Sense gekeken (I see dead people). En waar ik bij de scenes die ik eerste keer dat ik het zag een gil gaf, zat Suzanne met grote ogen, maar geen kik uit haar mond. 

Het begin is er, de eerste 3 bloemen zitten aan elkaar, ik ga proberen om de paar dagen 3 te doen. En daarnaast probeer ik om de zoveel dagen een DPtje af te maken, want met 34 in totaal red ik het niet met de zomervakantie alleen. Een paar dagen geleden heb ik heerlijke Basilicum-pasta gemaakt met groene asperges, maar niet iedereen was er gecharmeerd van, helaas. Ik vond het zalig, maar ja, zo verzuchtte het volk aan tafel: "jij lust ook echt alles!!"   Het recept heb ik van smulweb gevist, en het was makkelijk te maken!

Vanavond was het hier echt girls-night, eerst lekker in de jacuzzi en met de muziek meezingen, en daarna 2 rondjes in de sauna (niet infra-rood maar met een kachel en stenen er op); we zien er heel erg rozig uit. En terwijl m'n dochters er helemaal een verwen-avond van maken met gezichtsmaskers op en Glee kijken, ga ik nog 1 rondje sauna, in m'n uppie; lekker tot de 95ºC opstoken en dan op het eind water op de stenen gooien, zalig! Kippenvel tot op de botten, mmmm.

Met deze quilt doe ik mee met de wedstrijd bij Quilters Palet, ik was alleen bij de inzending vergeten het een naam te geven voor de wedstrijd (ik noem hem altijd gewoon de Lensquilt), en dus heeft Evy hem 'Doorzetten' genoemd. Nou ja, ook wel erg toepasselijk, want het was ook gewoon een kwestie van doorzetten om hem af te krijgen.

Bij deze wedstrijd gaat het ook om het verhaal achter de quilt, en van alle verhalen achter mijn quilts (dapper, wanhopig, gul, triest, schattig, lief of zomaar) koos ik deze 'kom op, waarom is-ie nog niet af" quilt-verhaal. Het zetje om hem af te maken kwam door de opmerking: "dat snap ik niet, over een 2 persoonsquilttop voor jouw broer doe je een paar weken, en over zo'n kleintje voor mij (van nog geen 60x 60 cm) doe je al bijna een jaar!" (de woorden van mijn ventje, en ja, hij keek zielig ;-)) Meer aanmoediging had ik niet nodig en de rest is geschiedenis.

En ik heb er precies 1 jaar over gedaan! Ik blogde op 25-11-2009 dat ik er op die dag ook mee was gestart en op 25-11-2010 blogde ik dat ik hem die dag af had; echt op de dag precies, en dat zie ik nu pas, dames hoe toevallig is dat???? Wil je alle blogjes over de lensquilt nalezen, klik dan rechts bij categorie op Lensquilt, of hier , het zijn 2 pagina's, onderaan kan je op een sortgelijke pijl klikken:

Er kwamen al geluiden of ik de fitness oefeningen even in beeld wilde brengen, met die bal enzo, want snappen ho maar; ik heb er geen beeldmateriaal van, helaas, want dan was het pas echt lachen. Maar ik heb wel iets anders wat ik kan laten zien, wat anderen op YouTube hebben gezet:

wie pakt haar kauwgum even af?

uuh, krijgen we het figuurtje er ook gelijk bij?

Of kijken jullie liever naar deze quilt show?

mooi he?

Je zou toch maar even een kijkje mogen in deze Amish quiltwinkel nemen, ooh die hartjesquilt op bed:

Meestal eet ik mijn appel op met huid en haar, op het steeltje na, maar deze keer -ik weet niet waarom- keek ik, voordat ik weer een hap nam, en zag dat ik ternauwernood was ontsnapt aan een boom in mijn buik (tenminste, dat werd vroeger vaak gezegd, als je de pitjes ook op at); ik heb het klokhuis maar aan de vogeltjes gegeven, want stel je voor dat het toch waar is….

Oei, als je snel kijkt lijkt het wel een vagina zeg, zo had ik het nog niet bekeken. Je zult dit als arts maar in het vizier krijgen, bij een controle-(uitstrijkje of zo), dan kijk je wel raar op! "O jee, heeft u nou toch een appel met pitjes en al opgegeten? Dat komt er nou van!" Evelien vond het meer op een uit de hand gelopen Candida infectie lijken, maar dan meer de horror versie. LOL

En terwijl ik me nog zit af te vragen of het wel mijn ding is, de mandjes maken, zit ik tijdens tv kijken/luisteren te werken aan weer een DPtje, en zie, nog voor middernacht is nummer 5 af. Het mandje ligt nog eenzaam te wezen, ik weet het niet, ik bedoel, het is wel leuk om te maken, maar ik kreeg van eentje al last van steken in mijn arm, net als vorig jaar met die hexagonnen, en we weten allemaal waar dat op uit liep: een tennis-elleboog, wel opletten he. Nog even laten rusten, ze lopen niet weg, hoewel ik bij Gert al een leuk idee zag voor mijn lapjes. Zulke blokjes heb ik jaren geleden ook al eens gemaakt, geen idee waar die blokjes zijn gebleven, ik weet dat er blauw en beige en rood in zat; ik kom ze vast nog wel eens tegen, en wie weet maak ik dan zoiets als op deze blog (helemaal onderaan).