Categoriearchief: Tutorials

Lensquilt is klaar!

‘k Heb er bijna de hele dag aan zitten werken, maar het eindresultaat mag er zijn, de hoeken zijn haaks, hij ligt en hangt mooi plat en het optisch effect is mindblowing!

Eerst heb ik de achterkantstof gestreken en op de tafel vast geplakt met schilderstape. De tussenvulling -vrij van zwarte draadjes- heb ik er daarna glad opgelegd, en daarop de top. Met de vierkante snijlat zette ik de eerste hoek haaks, en met een lange meetlat heb ik eerst de onderste blokken uitgelijnd en op de rand vast gespeld.

Daarna wreef ik met de lange lat de top glad omhoog, en voorzichtig om de top niet te verschuiven, keek ik daarna of de middenlijnen recht en haaks op elkaar lagen. Dit was zo, en ik zette het midden vast met een speld; toen ben ik de bovenrand gaan uitlijnen en vast spelden, en daarna de zijkanten.

Met het uitlijnen trek ik zachtjes tot het goed ligt, en dan speld ik het vast.

Toen alles rondom vast gespeld zat, en de hoeken nogmaals gecheckt op haaks liggen, heb ik de rest van de oppervlakte met spelden vast gezet. Waarom deed ik alles met spelden? Echt niet omdat ik mijn tacker kwijt was, maar ik wilde laten zien dat je ook zonder kunst en vliegwerk een kleine quilt kan sandwichen.

Wel is het zaak dat je je niet prikt, en dat gebeurde bij mij, en ik zag het pas toen ik bloed op mijn hand zag. En o jee, ook op een wit stukje stof zat er een dikke druppel bloed. Suzanne liep net toen ik een kreet slaakte de kamer binnen, en keek bezorgd toe hoe ik het bloed met mijn tong aanraakte. “Die is gek geworden.”, moet ze gedacht hebben, maar ik legde uit dat je met je eigen speeksel vers bloed uit katoen kan halen. Ze keek erg vies, maar moest met eigen ogen constateren dat ik de met speeksel nat gemaakte vlek er zo uit depte met een droge tissue. Verwdenen als sneeuw voor de zon!

Het doorquilten heb ik met de walkingfoot gedaan, met onder en boventransport dus, en met gewone witte polyester onder in de spoel en transparant garen bovenop. Heel erg op het gemak, in de ditch, en alleen de buitenste randjes van elk blok, dus niet elk strookje, en ook niet het middelste gekleurde blokje. Toen dat klaar was, heb ik even moed ingedronken (koffie) en daarna heb ik de quilt vierkant gesneden, de bies van witte stof gesneden en na het eten ging die er op. Plan A was dat ik de bies naar de achterkant zou omslaan, zodat deze aan de voorkant helemaal niet te zien zou zijn, maar dit werkte in de praktijk niet zoals ik in gedachte had; veel te veel bulk in de hoekpunten. Gelukkig had ik genoeg breedte van bies om hem in het zicht te maken, en aldus geschiedde plan B. Daarna was het een kwestie van ophangsleuf met de hand tegenzomen en de uitgeprinte -en dmv strijken de inkt gefixeerd- label er op te naaien, ook met de hand. Een dunne metalen buis door de sleuf, dik nylondraad door de buis getrokken, en hangen maar. Perry heeft al een mooi plekje op kantoor, morgen zal ik wel zien waar dat is.

Zij zag zig zag

Eindelijk ben ik vanavond toegekomen aan het vastnaaien van de zigzag blokjes, tot rijen hoor, nog niet aan de quilt, ik bedoel, ik ben wel snel, maar niet zo snel! Wat je op de foto ziet is alles wat ik heb gedaan, niet veel, maar ik wilde niet met lege handen aankomen bij jullie.

ze worden mooi, en omdat ik de naden van de ene stapel naar binnen en van de andere stapel naar buiten had gestreken, pasten de naadjes op elkaar liggend als lepeltjes in elkaar. Hoor ik daar nou een “Huh?” Fotomoment:

ik ben mijn slideshow-aanmaak knop kwijt bij Photobucket, dus dan maar zo. Is dit ook duidelijk? Misschien is het wel een blijvertje. En nou is Dorien dus al met de laatste rand bezig, zegt ze in een reactie, al opscheppen. Wel leuk, ze noemt haar quilt het zusje van de mijne, omdat ze ook Aunt Grace achtige stoffen heeft gebruikt. Echt leuk om te zien.

En verder heb ik vandaag de lensquilt plat gestreken, na eerst een paar uur bezig te zijn geweest met die pokkepapiertjes in de pokkerandblokken te hebben losgepeuterd. Kan weer helemaal opnieuw beginnen met stofzuigen, wat een pokkezooi. Ik heb ook al 1 naadje met de hand moeten dichtnaaien, losgekomen door ongecontroleerd rukwerk, ai. Mannen kunnen dat beter, meer geoefend. Maar goed, ik heb al een naam voor ‘het kreng’, nl ‘Luctor et Emergo’. Denk ik. Want ja, ‘ik worstel en kom boven’ is wel wat hier gebeurde, maar de naam ‘het venijn zit hem in de staart’, maar dan in het Latijn: ‘In cauda venenum’ is ook niet verkeerd, want toepasselijk. Ik zie mijn oudste dochter met grote ogen mijn weblog nu lezen, denkend: “hoe weet mama dat nou?” Van Wikepedia, mijn kind.

(dezelfde foto als gisteren)

Mijn lief keek en zag dat het zo goed was, er hoeft verder niks meer rondom, zoals je bij ‘het origineel’ wel ziet. Onderstaande foto van de bee laat ook zo’n rand-versie zien. Die heeft hij dus ook bekeken, maar zei: “Nee, zonder die rand is mooier”, en ik vind het al lang goed, des te sneller ben ik er van af! Ik ga hem morgen dus sandwichen (had ik vandaag willen doen, maar er kwam een jacuzzi schoonmaak tussen die me m’n arm bijna kostte), en misschien kan ik hem dan ook gelijk -in de ditch met transparant garen- doorquilten, en dan met het afbiezen sla ik de bies helemaal naar achteren om, zodat je er niks van ziet.

En ter afsluiting nog een leuk filmpje: Miet gaf het op de Yahoo-quiltlijst al door,en Esther Aliu liet hem ook al zien op haar weblog, internet is een leerzame bron van informatie, heerlijk! Check die groene nagels eens uit! Je kan wel beter het geluid uitlaten vanwege enorme lawaai op achtergrond, en aangezien de uitleg in ’t Spaans is, mis je niks. tenzij je Spaans verstaat.

En een Give away bij Simone van Atelier Soed Idee doe je mee? Haha, Sinterklaas, here I come.

de mijne

Toen ik vanmorgen beneden kwam lag Zopje op de rij blokjes van de antieke quilt, alsof-ie wilde zeggen: "Deze wordt voor mij". Hij ging er pas vanaf toen hij later de koelkastdeur open hoorde gaan, de liefde van de kat gaat door de maag.When I walked in the room early this morning Zopje was on top of the blocks, thinking: "This one’s all mine". Only the sound of the fridge got him off the table, the only thing he loves more than a fresh quilt, is food.

Na het snijden van weer tig witte lapjes ging ik verder met naaien. Ik moest ook nog een paar blokjes aan de rij stikken, en bedacht me dat het toch ook zonder op elk lapje aftekenen van de kwart inch moest kunnen. En jawel, zolang je alle blokjes maar precies even groot heb afgesneden, dan lukt het heel goed op deze manier: Teken een kwart inch lijntje op beide hoekpunten, waar de lijntjes kruisen is waar het stikken begint en eindigt.
Draw quarter inch (sew allowance) lines on the block, the crossing of the lines is where the stitching starts and ends.

je hebt voor de laatste maal de kwart inch lijnen op de hoeken afgetekend. Zorg dat dit blok klopt qua maat, want vanaf nu gaan alle blokjes volgens deze maat gestikt worden.

Ik hoor iemand vragen "hoezo, kloppen qua maat?".
Nou, eerst begin je de blokjes voorzichtig een voor een te snijden, je ziet dat het goed gaat en doet er 2 op elkaar en snijdt. "Hee, dat gaat lekker, laat ik er eens 4 op elkaar doen, ben ik sneller klaar.", en voordat je het weet snijd je de stapeltjes van 6 lagen dik. En reken maar dat het lapje dat bovenop ligt ietsje groter wordt dan het lapje dat onderop platgedrukt ligt. Hoe meer lagen, hoe minder secuur, dus grote stappen snel thuis moet je maar even uit je hoofd laten als je met zulke kleine stukjes werkt, waarbij 1 mm verschil per naadje op het einde van de rit op cm’s lengteverschil per baan kan opleveren. Weer wat geleerd. (goh, hoe zou zij dat toch allemaal weten?)

Zet de naald op het kruispuntje en teken het punt precies ter hoogte van het hoekje van het lapje af op de steekplaat,
en doe hetzelfde met het uiteinde van de stiklijn die je moet maken en vanaf nu hoef je niks meer te tekenen, volg gewoon de zwarte tekens op je steekplaat.

Make sure the piece you use as a ‘marker’ is perfect by size and the 1/4" lines are also precizely where they should be. The marks you make on your machine based on this blocksize is the one you’ll be using for the rest of the blocks. And also be sure all the blocks are exactly the same/right size. If you cut 1 piece at a time it’ll be accurate, if you cut a layer of 6 blocks at once, the top piece will be a little bit bigger than the piece at the bottom of the stack. More is not better, and while working with these small pieces it realy matters, 1/16" more per block in one row and that row will end up 1 inch bigger than the other, or more.

Zopje, kwaliteitsbewaker.

En hier hele mooie foto’s van Tokio festival 2010

iets nieuws

Vandaag heb ik met krimpstof ‘Texture Magic’ (30% krimp) geÃ«xperimenteerd, ik had mooie zijden lapjes liggen, en mooie glinstergaren, en ben aan de slag gegaan. Hier zie je een ‘onbewerkt’ lapje, in raster doorgequilt,Today I’vee been experimenting with Texture Magic Shrinking Fabric (30% shrinkage), I used some of my silks and a lovely glittery yarn,and this is the block before en hier zie je hetzelfde lapje na de stoombehandeling. Gaaf he! Ik heb tussen de krimpstof en de zijde een tussenvulling gedaan, je kan het ook zonder doen, maar dan is het effect gewoon wat platter. And this is after the steam set in. How cool’s that? I used batting, you can do it without, the result is just flatter.
It was fun and I tried 4 different quilting paterns, and now I’m thinking what to do with these blocks; it’ll come to me in the morning.

’t Was zo leuk om te doen, ik heb 4 verschillende quiltpatronen gebruikt en zit te bedenken wat ik met deze 4 blokken zal gaan doen.

Hier kan je een tutorial bekijken, het zijn 3 fimpjes.

Finito

Laat ik een keer beginnen met nieuws van het geneeskundig front van onze oudste, ze is voor haar 1e tentamen geslaagd met een 7, 1 foutje minder en ze had een 8 en dus gaat ze zodra ze d’r tentamenpapieren in handen heeft alles natellen, want volgens oudere studenten worden er vaak telfouten gemaakt in het nadeel van de studenten. Maar ook een 7 is grandioos, gezien het feit dat dit een loeizware opleiding is. We zijn dan ook berentrots op onze dochter!

Vandaag heb ik dan de bies op de zwart-witte quilt gezet, en deze keer heb ik hem met opzet op de voorkant vastgespeld en gestikt ipv op de achterkant. Today I’ve put on the binding on the black& white quilt, and I’ve done it a bit different this time; I’ve sewn it on the front Ik wilde nl daarna de naar de achterkant omgeslagen bies Pinned the binding down on the back via de voorkant in de ditch vast stikken, gewoon met een rechte steek. And stitched in the ditch on the front, and by doing so fastening the binding to the back. Normaal zet ik hem op de achterkant vast, sla hem om naar de voorkant en zet dan de boel met een zigzagsteekje vast. Voor mijn gevoel gaat hij dan sneller ‘lubberen’, ik wilde het gewoon een keer anders doen, en het bevalt me wel, het stikwerk valt niet op. I like the result, the stiching doesn’t show, it’s looking nice and smooth Hij zit er mooi glad op, en het vaststikken in de ditch ging lekker, ook al moest ik wel mijn tempo wat verlagen, om netjes in de ditch te blijven. En een enkele keer zat de stof op de achterkant niet naar mijn zin, er piepte af en toe een stukje naad via de bies naar buiten, It went fast, even though I needed to undo some stitching, because of backing peeping out of the binding en dat haalde ik gelijk weer uit om ondergestopt weer opnieuw vast te stikken. Ook zaten er een paar van deze ‘halen’ in de stof, kan heel goed dankzij Zopje komen, and for the rest I did some repairwork, like these tuffs of thread, no doubt Zopjes worken met een klein remailliernaaldje heb ik de draadjes weer onder de wol gekregen. With a remaillierneedle it was easie to work under, you can always use a big-eyed needle instead

I use it to repair very finely knitted clothes. Heel handig ding, ook om ladders in vestjes op te halen. De quilt zat nadat hij af was nog hartstikke vol met die plastik Micro-stitch dingetjes (hebben die ook een naam?) en daar ben ik nog 2 uur zoet mee geweest om ze te verwijderen. Maar nu ligt de quilt op bed, hij ligt mooi, maar Tim had er even geen oog voor, te druk bezig in een on-line gevecht met een andere gozer. Removing the Micro-stitch thingies took me over 2 hours, what a drag! Tim didn’t have time to check it out when I took this picture, he was too busy playing on line with an other guy.

Vanavond zijn we naar de opera Carmen geweest Tonight we went to the opera Carmen Suzanne was mee en zat te genieten, haar eerste kennismaking met deze opera was toen ze 5 was en ipv een videoband van Bert Visscher deze opname van Carmen opzette, met Placido Domingo. Ze verstond er geen hout van, maar vond het prachtig, de tape werd grijs gedraaid. Haar aanwezigheid in het theater vanavond bracht de gemiddelde leeftijd fors omlaag, de zaal zat vol hoogbejaarden. Jammer dat ze massaal aan de verkoudheid zaten, mijn hemel wat een gehoest! Naast Perry zat een man die heftig naar uiensoep stonk, en zo hebben we allemaal wel wat. Het voordeel van al die oude mensen in de zaal is dat je in de pauze als eerste bij de bar bent voor de koffie, je loopt ze met gemak er allemaal uit, lachen! Ook bij de garderobe waren we als een van de eerste aan de beurt, een paar andere jongere mensen waren sneller. De opera zelf was mooi, door een Roemeens (Nationale Opera Timisoara) gezelschap vertolkt alleen jammer dat de stem van de toreador zo bizar slecht was, hij miste kracht om boven het orkest uit te komen.

hier nog een Carmenfilmpje