Kattenkruid (Nepata faasseni) laat zich makkelijk stekken, maar dan moet je geen kat in de buurt hebben die aan de stekjes wilt happen nog voordat ze wortels hebben geschoten
Dus heb ik de potjes in een hangpot gestopt
en onder de druif aan de pergola opgehangen aan een rek die ik járen geleden bij een opheffingsuitverkoop van een plantenzaak heb gekocht; ik vond het te mooi om dit koopje aan mijn neus voorbij te laten gaan, ook al had ik nog geen idee waar ik het moest ophangen. Het heeft een winter lang dienst gedaan als vogelvoerhouder, maar toen die pergola instortte was dat feestje ook afgelopen en verdween het ding weer in het schuurtje.
Aan elke haak kan ik een plantje hangen ? maar dat doe ik niet want dan stort deze pergola misschien ook in
Het schuurtje is nu weer begaanbaar en georganiseerd, ik vond nog een wandsteun die best ook horizontaal bevestigd kon worden, zo hangt het ijzerwaren veilig
De bezem is door het sjieke wandmeubel gehaald en is weer gevuld, maar nu enkel met nuttige dingen die echt gebruikt worden. In de potgrondzak links zitten allemaal lege potgrondzakken; hier gaat tuinafval in als de container vol is.
En de kattenligplankjes in de andere hoek zijn leeg. Jon keurde ze goed
maar nam gelijk de benen toen hij merkte dat ik hem weer op een leeg plankje wilde zetten voor een fotoshoot, hij dook door het gat in de hoek van het tuinhuisje naar buiten. Je ziet nog net zijn staart.
De mandjes eronder wilde ik eigelijk opruimen, maar ik ontdekte verschillende kleuren kattenharen. De katten die ik ‘s avonds laat achter in de tuin zie scharrelen slapen hier misschien wel, dus laat ik ze maar lekker staan.
En zo ziet het er nu uit vanuit het deurgat, helemaal happy. Of ik bang ben dat iemand onze spullen gaat jatten? Welnee, het is allemaal oude meuk, functioneel maar oud.
Even voor in de tuin dat ?gras te lijf gaan, een los zittende plank wilde niet terug in de mand, dus trok ik het er af, en de andere plank bleek zich ook met maar twee half doorgeroeste schroeven vast te houden aan het minstens zo doorgerotte perkoenpaaltje. He née, dit schoot niet op, wat een ellende
Hup naar de Boerenbond, nieuwe paaltjes, antiworteldoek en planken halen en aan de slag. De paaltjes moest ik flink inkorten, ze kwamen 30 cm boven de grond en 30 cm er onder, gelukkig hebben we hiervoor een lekker zware grote hamer en kon ik me heerlijk uitleven, ik voelde me superwoman? Maar bij het vastschroeven (met de accuboormachine) van de planken voelde ik me niet meer zo stoer toen mijn polsen op het laatst protesteerden. Heel blij met het resultaat
Dat de planken een beetje krom en het ene paaltje een beetje scheef in de grond was geslagen werkte ook niet mee, maar als je er snel voorbij fietsend naar kijkt ziet het er toch prachtig uit?
Jon zat al die tijd vlak bij me, ik hoefde maar te kikken en hij kwam een pootje helpen
Hier zie je hem beter
En nu even doorpakken en de andere planken ook vervangen, maar niet nu. We zullen de planken wel laten bezorgen, en we gaan het samen doen zodat het wat sneller en makkelijker gaat.
Dusssss. Sla en tomaten doen het goed op de vensterbank, ik heb de kap er afgehaald, Jon keek me streng aan
En toen dat niet het gewenste resultaat had trok hij zijn bekje open. Of ik even de schuifpui open wilde doen. Aye aye sir.
Voor vandaag heb ik geen plannen, ik durf eigelijk niet meer de tuin in te gaan om te gaan wieden, want Joost mag weten waar dat toe gaat leiden. Een foto maken kan wel,
Zo mooi, dankzij de kou duurt de bloei langer
Oei, ik moet het gras hoognodig maaien, dus toch maar weer jas aandoen en buiten aan de slag gaan maar gelukkig regent het, dus geen tuinwerk vandaag. ?
Categoriearchief: Tuin
Gaatjes boren
Toen ik gistermiddag de vuurdoorn/Euonymus toren plat zag liggen, wist ik wat me te doen stond 
Hij hing als een dronkeman half over de tuinbank
De paal eruit halen ging redelijk vlot, hier en daar moest ik het om de paal gewikkelde kippengaas losknippen, uitkijken voor de doorns. De balk werd weggelegd voordat ik er over zou struikelen
en toen ik de struiken rechtop zette, hadden ze last van slappe beentjes en moest ik de boel toch weer stutten met twee stukken hout. Dat de grote balk er uit is scheelt wel in gewicht, het lijkt stabieler te staan zo maar het verdient geen schoonheidsprijs; zodra de bloei klaar is zal ik hem in hoogte halveren, denk ik.
Jon was opgelucht dat deze klus af was, even de spanning uit zijn lijf rekken
Het was zalig zo op de schommelbank heerlijk in het zonnetje uit de wind met een kat in de nek
Genieten van het uitzicht
Jon zat ondertussen aan mijn haar te plukken, de niet grijze haren moesten er zo te voelen uit, gelukkig was hij snel klaar
Ik wilde in een paar houten blokken gaten boren om nog een bijenhotel te maken, maar daarvoor had ik de workmate nodig, en die stond links in de hoek van het tuinhuisje, en laat die nou bomvol staan met spullen, niet normaal! Dus ging ik hier aan de gang, reorganiseren en opruimen. Ik had zo’n haast om te beginnen (voor het geval ik me zou bedenken) dat ik geen foto heb gemaakt van de puinzooi. Maar neem maar van mij aan: je kon maar 1 stap naar binnen zetten en dan moest je al iets opzij schuiven. Eerst alle grote stukken eruit, en toen struikelde ik bijna over een grijs rek, een paar jaar geleden gekocht bij de kringloopwinkel, het leek me een handig ding en ooit zou ik er een functie voor bedenken. En voila! Ik heb hem hoog genoeg gehangen om er je gezicht niet aan open te halen mocht je er te dicht langs lopen.
Rechts in de hoek achter de witte opbergbak opruimen leverde een verrassing op, muizen hadden hier duidelijk overwinterd. Er was een grote vogelvoerbal op de grond gevallen naast de bak, de netjes met pitjes, pinda’s en zaden die hierop vast zaten waren geplunderd, de pindadoppen en lege zonnebloempitjes lagen in de hoek als matras. Het gaatje in de hoek was denk ik hun achterdeur.
Voorzichtig om zo min mogelijk te stuiven veegde ik het op, Jon keek of ik niks was vergeten. De geur van muisjes hing nog in de lucht, vooral bij dat gaatje
En eenmaal alles weer op z’n plek en goedgekeurd
ging ik verder met de andere hoek, waar de workmate stond, hup naar buiten ermee, en even alles wat in die hoek niet thuishoort opruimen in de stellingkast er naast proppen
De hoekplankjes had ik 5 jaar geleden gemaakt, bedoeld als slaapplek voor de katten, maar het werden opbergplekken voor sierpotten en zooi. Eén plank kreeg ik leeg en hup, gevuld
Het eraf springen was best spannend vond ik, of leek het maar zo omdat Jon zo treuzelde, dus maakte ik snel een opstapje voor hem. Voor de foto zette ik hem er op, maar hij klom gelijk door naar de hogere plank, hij ging echt niet wachten tot ik een foto had gemaakt. “He, verrek, daar is nog een verdieping om op te springen, maar niet nu want ze kijkt”.
Vanuit hier kon hij ook de electra leidingen en stellingkast beter bekijken
En besloot toen toch maar even voor de fotoshoot naar beneden te komen,
Het was krap, dit plankje, hij raakte met zijn poepertje de hogere plank, gelukkig was deze splintervrij, het ging goed zolang hij het rustig aan deed
Oh verrek, nog een plankje, jammer dat het zo vol staat
Ja okay, daar moet ik nog aan werken, net als de bakken die er onder staan,
Ik weet dus wat me te doen staat vandaag, er kunnen gelukkig heel veel plastic bloempotten weg, dat zal ook ruimte scheppen, en kijken of ik nog wat ophangpunten aan de plafondbalken kan maken. En dan misschien ook nog een bijenhotel maken, want daar was het mee begonnen, met gaatjes willen boren.
Stormy weather
Hallo, daar zijn we weer, wat een onweer vannacht en weer zoveel wind, ik durfde haast niet in de tuin te kijken, bang dat er wat was gesneuveld.
Even bijpraten over gisteren. De blauwe regen staat gelukkig beschut naast het huis en heeft de storm overleefd, en het rozige wat je bij de bloemen ziet is nieuw blad.
De volgende foto’s van de tuin heb ik eergisteren gemaakt, het was koud en bewolkt, en de grond was nog gortdroog. Dat is nu wel anders na de horizontale regenbuien.
Dit op z’n kop hartje is het zaadje van de struikkamperfoelie
Het is een flinke struik met fris groen blad, ik zal het wat moeten snoeien om in toom te houden, en dan heb ik nog meer stekkies ☺️
Mooie tulpen, ik heb even gecheckt want er kwam weer een zware windvlaag door de tuin, ze lijken nog steeds op de foto
En ook deze schattige bloempjes staan er nog steeds
Binnen staan de zaailingen van pluksla rechts en kerstomaatjes links, het is wachten op warmere nachten zodat ik ze buiten kan laten
Lekker samen naar leuke filmpjes kijken
Owh wat een schatje
Te nat, te koud en te winderig, wij bleven binnen
De zeeschildpad kreeg alvast zijn basiskleur
Ik denk dat er nog iets van brons en groen bijkomt.
De zeesterren zijn klaar,
Wat een verschil als het nat is
En opgedroogd is hij iets lichter
En zo ziet het er nu uit
het ander deel
Jon kwam er pas op het laatst bij als supervisor
We kijken even dit concert af en gaan dan iets huishoudelijks doen, wasje, strijkje, stofzuigje. En kleuren natuurlijk ☺️
Maar ik zal ook nog een film moeten kijken die op de harde schijf staat, we kregen van Ziggo bericht dat de mediabox over een paar weken een upgrade krijgt waardoor alle opnames weg zijn. ? Maleficent, A star is born, de serie Your Honor, De beentjes van Sint-Hildegard, The trial of Christine Keeler (hoewel we twijfelen of dit verhaal dat in een paar uur verteld kan worden serie waardig is, gezien dat er meerdere seizoenen van zijn of komen). Ik zal Maleficent kijken, DH haakt af als er heksen, vreemde wezens en zulks in voorkomen, want te onrealistisch. Maar wel zombiefilms kijken he. ?
Omslag
Woensdag liep ik buiten nog zonder vest te snoeien en te ruimen, Jon zei dat hij zo zou komen, hij wilde nog even zijn droom afmaken
de lavendelplantjes langs de straatkant lopen allemaal vrolijk vanaf de onderkant uit, dus er kon een lekker stuk af. Dit had ik eerder van de maand willen doen, maar het is nog steeds niet te laat.
Jon was via de schuifpui achterom naar buiten gegaan, had een ommetje gemaakt en kwam kletsend aanlopen toen hij me zag, zo van: “Dáár ben je dus, ik was je kwijt.”
En toen hij zag dat ik hier nog wel even bleef hangen
keek hij wat er nog meer gesnoeid kon worden
Eenmaal klaar met rij nummer twee was ik er nog niet, want in de plantenvakken stonden nog meer lavendelplantjes die een knipbeurt konden gebruiken, ze zaten verstopt onder onuitroeibaar gras welke ik zoveel mogelijk probeerde te verwijderen, of in ieder geval korter maakte. Hierbij trok ik per ongeluk een paar takjes en blaadjes van de Nepata faassenii oftewel kattenkruid los dat ook schuil ging tussen het gras, en gelijk zat Jon er bij. Zalig ?
De brem staat vol in bloei, achteraan zie je ook de rode azalea.
en wat ruikt brem toch lekker, een ouderwetse geur vind ik.
De gele azalea heeft zowaar bloemknoppen,
ik was bang dat hij was gaan hemelen vanwege de rare mossen die erop zitten
Nog even snel overal met mestkorrels gestrooid, ook langs de lavendelhaagjes, en toen pakte ik de bladkorf bij de achterdeur aan, er kwam nog een volle emmer compost uit, de rest was droog blad en heel veel wortels van de beukhaag. Op de bodem legde ik karton in de hoop dat de wortels hierdoor niet omhoog zouden groeien, antiworteldoek zou beter zijn maar dat had ik niet in huis, en hierop gingen de blaadjes, ik had nog een volle zak met nat blad ontdekt en deze kiepte ik er ook bij.
‘s Nacht kwam er genoeg water naar beneden om de mestkorrels goed op te lossen, ook hoorde ik jongelui hard pratend voorbij fietsen, en een automobilist die heel bij was met zijn speakers en de buurt ook wilde laten meegenieten. De avondklok is niet meer, ik draaide me kreunend om, mede ook omdat mijn schouder weer pijn deed.
Wakker worden met regen tegen de ramen, heerlijk vind ik dat, maar wat een kou, het was plots dikke vest- en wintersokkenweer; het was gistermorgen dan ook heel rustig bij de aspergeboer. Mijn lief is 62 geworden, we vieren het later, maar op zijn verjaardag wilde ik hem toch ook verwennen; asperges met ei, ham en Hollandaise saus en krieltjes, zo zalig. En ook maakte ik zijn lievelingstoetje Blanc Manger (stijve witte vanille-roompudding), en deze keer met een flinke scheut Disaronno likeur er door, (amandel smaak), zo lekker. Kukkelukuuuu. Dat zijn de calorieën die je hoort kraaien. En vandaag ga ik schuimtaart maken voor de visite ? de haan kan nog wel even in de keuken blijven staat.
“Maak me maar wakker als ik wat kan uitlikken”
Helaas, pindakaas
Zie hier Jon, nadat hij hoorde dat de drie kleintjes toch niet komen,
ik had na het eerste contact dat ik geïnteresseerd was in de kittens en had gezegd dat we er drie wilden nemen niks gehoord over een verkoopprijs. Ik vind het niet meer dan normaal dat ik de gemaakte kosten van de dierenarts moet betalen, en that’s it, maar helaas wilde ze er meer voor vangen, vernam ik gisteravond. We hebben het hier over gewone huis-tuin-en -keukenkatten, over een paar maanden stromen de asiels vol met nestjes gedumpte kittens van drie maanden oud of ouder, met of zonder moederpoes. De zoektocht naar nieuwe kameraadjes voor Jon wordt weer hervat, maar ik zit hier wel met een kater ?
Even een frisse neus halen, het is heerlijk weer op Koningsdag, het pruimenboompje staat er fris en fruitig uitgebloeid bij, met een verdwaalde gele tulp aan de voet
De ex-kamerplant (op foto hierboven rechtsonder in beeld) heeft de vorst overleefd en bovenin zitten nieuwe dikke bladknoppen, Ooh wat leuk ?
Ah daar is de schuimspaan waar ik laatst in de keuken naar op zoek was, hij was dus gebruikt om iets uit te vijver te halen.
Ik weet nog dat ik had besloten dat deze veel vaker gebruikt zou worden voor de vijver dan in de keuken. Ja, tot je hem tijdens het blancheren van groenten opeens nodig hebt.
De handpeer staat supervol met bloesem, dat belooft wat komende herfst; ik heb hem net na de winter flink terug gesnoeid zodat de takken eenmaal vol peer niet meer tot knappend toe door gaan hangen.
Hier een foto van de fruitboompjes bij Miranda, waar ik gisteren even om de koffie ben geweest, (ja, lekker buiten gezeten) de jonge aanplant van vorig jaar doet het werkelijk schitterend!
Ik kreeg een enorm gevoel van hebberigheid toen ik dat zag, maar je kan niet alles hebben; ik ben blij en tevreden met wat ik in onze tuin zie, en geniet er elke dag van.
Aan de zalig ruikende ministering openen de bloempjes van de eerste tros al en velen zullen volgen, oh de voorpret, elke dag even de neus in de bloemen steken, wel uitkijken dat ik geen beestjes opsnuif ? Wisten jullie trouwens dat bij volwassen mensen de neus en oren gewoon door blijven groeien? Brr dat beloofd nog wat voor mij, nu al gezegend met een serieuze neus. Damn.
De vuurdoorn heeft de verhuizing van vorig voorjaar goed overleefd,
even terug in de tijd toen hij nog tegen de schutting stond die vanwege verrotte grondpalen plaats ging maken voor de haag, hier in mei ‘19 in volle bloei
Hier in febr.’20 na verplanten
ik had hem toen stevig teruggesnoeid en even leek het of hij het niet ging trekken
Maar door de hele zomer en herfst door wekelijks een flinke plens water te blijven geven kwam hij in vers nieuw blad te staan, kwamen er zelfs zijscheuten aan en hij zit nu bomvol bloemknopjes.
Ook dit jaar zal ik hem in droge tijden van water voorzien, nieuwe aanplant van struiken en bomen hebben de eerste twee jaar zeker nog hulp nodig. Onze achterburen hebben dit echt niet begrepen (mij kennende weten jullie dat ik het ze al heb verteld); zolang we hier wonen laten ze elk jaar een nieuwe haag aan de straatkant van hun tuin aanplanten, en elk najaar is 1/3e van de jonge aanplant al dood en tegen de zomer is het een waar kerkhof, dat laffe straaltje water wat hun haagje eens om de week krijgt van de sproeier zet echt geen zoden aan de dijk. Dit wetende namen wij na de gezamenlijke aanschaf van de haagplanten de aanschaf van een druppelslang en beregeningscomputer voor eigen rekening.
Even de laatste nachtvorsten afwachten en dan kan ik de tijdschakelaar beregeningscomputer weer op de kraan zetten voor de druppelslang die aan onze kant langs de thuja haag ligt ingegraven. Tot die tijd zal ik de kraan voor de druppelslang handmatig moeten aan- en uit zetten.
Nog meer bloemen, je moet wel heel goed kijken, ja die hele kleine witte stipjes zijn bloemknopjes, zodra ze open gaan over een week of twee gok ik zullen de bloemen heel veel nectarminnende beestjes aantrekken, dan hoor je de struik gonzen.
De struik heet Euonymus, maar noem hem Kardinaalsmuts en je zit ook goed. Een struik die je ook als bodembedekker kan gebruiken vanwege de lange takken die weer wortel schieten zodra ze grond onder hun voetjes voelen. Ik heb hem in de tuin op verschillende plekken als soort van bolstruikjes gesnoeid, ideaal verstoppen voor reptielen en ander klein vee, hier en daar groeien takken door andere struiken heen omhoog, zoals hier bij de vuurdoorn is gebeurd. Helaas knapte de paal waar de vuurdoorn tegenaan groeide om door verrotting en viel de metershoge struikenmassa over de andere planten; sindsdien worden de twee struiken gestut door palen en een plankje, geen gezicht natuurlijk.
Ik zal de beide planten na de bloei net zo kort snoeien tot de boel uit zichzelf rechtop blijft staan, misschien bij de apotheek een potje Viagra halen om door de grond te harken.
Blauwe regen begint te bloeien, en hij ruikt zalig ?
We speelden nog even met een lang twijgje tot we moe waren,
Ik checkte onze tweede bladcompost korf onder de trompetplant (de andere deels geleegde korf staat bij de containers), en schoof voorzichtig blaadjes weg tot ik verteerd blad tegenkwam. Voorzichtig, want in dit soort hopen kunnen grondbijen hun nest maken
Gelukkig stoorde ik geen bijen en ik genoot van het aanzicht, ooh wat een mooi compost ? het blad in deze korf stond begin van de winter tot de nok toe gevuld; door de vele regenbuien kon het snel composteren.
Ik blijf er nog even vanaf, want wie weet wat ik verstoor als ik er in ga graven, misschien heeft een egel onderin wel haar/zijn overwinteringsplaats gemaakt. De korf staat op stenen zodat er een vrije doorgang is waar egels niet gehinderd worden door het gaas, mochten ze hier hun slaapplaats maken. Ik heb afgelopen week al meerdere egeldrolletjes in de tuin gezien, gezellig. De egelopvang heeft al de eerste nesten met jonkies met en zonder moeder binnen gekregen nadat overijverige tuinmensen aan de slag waren gegaan. Zonde.
Nu even nog een uurtje quilten, het ditchwerk is klaar. Jon kijkt me met een “jaja, ik weet het, niet op de quilt liggen” blik aan, hier is hij heel serieus in
Kan ook zijn dat hij zich opeens herinnerde dat ik zijn lunch naar buiten had gebracht eergisteren. DH en ik zaten lekker te eten toen we opeens een gepiep naast de koelkast hoorde en Jon heel oenig naar de deur zagen kijken. Hij zag dat de muis hem was hem gepeerd richting de hal, en liep met me mee de hal in. Ik zag daar niks met een staartje op Jon na, die gelijk naar buiten wilde via de voordeur, maar zag de kier onder de meterkastdeur vlak naast de keukendeur en vermoede al dat het beestje daar onderdoor was geglipt. Het koste me wel even moeite en tijd vanwege alle leidingen die vanuit de grond kwamen en met bochten langs de muren liepen, om over de stofnesten maar te zwijgen, maar uiteindelijk had ik het muisje gevangen met een koffieblik.
De muis liet ik in een grote azalea vallen in de voortuin en het blik verdween in de zak voor plastic, blik en drinkkartonnen. Normaal spaar ik deze blikken voor een lieve schooljuf, maar in dit blik had het muisje geplast ? ja oké, ik had het blik kunnen afwassen, had hier even geen zin in.