Let maar niet op ons, wij zijn aan het spelen.

De net gestofzuigde vloer is ons te schoon, dus even hier en daar wat plukjes haar rondstrooien, en gelijk de catnip van het kleedje door de kamer verspreiden. Dit is Sherlocks specialiteit, hij schuift met knuffeltjes vol catnip van links naar rechts. Dat is niet te zien op het filmpje hieronder, waar ze net verse catnip hebben gekregen.

Hij trekt zich nu niks meer aan van het geluid dat de vaatwasser maakt, maar owee als de brievenbus kleppert door de wind of door de postbezorger. Gisteravond kwam hij weer kopjes geven tegen mijn neus en bril, en ging weer even op mijn borst liggen, met zijn neusje onder mijn kin. Niet lang, een halve minuut? Eergisteren duurde dat slechts een paar seconden, dus dat is een vooruitgang.
En aan het begin van de avond bekaf van het gevlieg en geren even bijkomen op de bank

Dit is dus ook voor het eerst dat hij dit doet terwijl ik in de kamer ben, fijn hoor.
Gisteren en eergisteren (een beetje) was tuinwerkdag, vooral onkruid trekken.

Met grasonkruid trekken heb ik geen probleem, maar tussen de rij Euonymus plantjes staan ook viooltjes en Sedum

en mini geraniumpjes

die spontaan opkomen wel, ze zijn zo schattig. Vuistregel: zodra ze de vaste plant wegdrukken of voeding weghalen moet hij er uit, dus het kleine grut mocht blijven staan, het Sedum heb ik deels verwijderd (het groeit zo hard dat dit vechten tegen de bierkaai is) , net als de hoge Campanula die massaal opkwam tussen de lavendel, de gele bloeier is ook onkruid maar staat niet in de weg dus mag het blijven staan tot het is uitgebloeid. De hoge Verbena’s mogen ook blijven staan, ze groeien in de grinttuin tegen de lavendel aan. Het losse zand dat je ziet liggen is van een mierennest die zich in een kluit grond bevond dat bovenop een lavendelplantje lag. Bij het wegvegen van de kluit brak het open en in een mum van tijd krioelde het van de werk mieren die ook mijn hand aanvielen. Gelukkig zijn het geen bijtende Australische bull ants.

het en wat komt daar achter nou op in het split? Eendagsbloemen?

De brem die in het voorjaar als een mooie geurende gele wolk de bak opfleurde heb ik gesnoeid, ik haalde er zo’n 30 cm eraf zodat de bos stevig blijft. Eigenlijk had ik dit direct na het uitbloeien moeten doen, (de brem is met geel aangegeven)

We waren in de prijzen gevallen bij de postcodeloterij, nee, geen geld maar een kek lampje, ik ben gek op lampjes

Vorige week hadden we bij de vriendenloterij ook al precies zo’n lampje gewonnen, met een bewegingssensor en een magneet op de achterkant. Omdat het  ‘s nachts donker is (duh) onder aan de trap, en we boven aan de trap geen lichtknopje voor het licht beneden hebben (foutje in het ontwerp) heb ik het lampje tegen het metalen kozijn geplakt, ideaal!

Nou eens kijken waar we dit tweede lampje gaan “plakken”, misschien bij de andere trap naar boven?

Het is geen weer om in de tuin te werken, ook al moet het grasveld hoognodig gemaaid worden en de onkruiden die hier massaal opkomen getrokken worden voordat ze weer in bloei schieten; het miezert al de hele ochtend af en aan.

Jon is net naar buiten gegaan, Sherlock roept hem met lieve kirrende miauwtjes, maar als dat niet werkt berust hij er in, zit nog een tijdje naar buiten te kijken of hij hem al ziet voordat hij naar boven verdwijnt, ws om onder ons bed te slapen. Met het stofzuigen en dweilen boven en dus het opzij schuiven van onze boxsprings zag ik een ovaal stofvrije plek maatje kat, precies onder het hoofdeinde van DH’s kant, grappig.

Ik ga kleuren, borduren, en bedenken wat we gaan eten vanavond. We zijn de diepvries aan het leegeten, ik geloof dat ik nog van elk een eenpersoons portie van zuurkool en erwtensoep heb liggen, 14 graden buiten dus dat kan nog net, toch?

totale ontspanning, hoe anders zal dit morgen zijn na zijn operatie, 😣  ik heb nou al met hem te doen 

Sherlock vindt het zo gezellig als Jon binnen is

Lekker aan de tenen ruiken, stiekem vind Jon het wel fijn

Ze kijken betrapt

Ik laat ze maar even met rust en ga uitgebloeide geraniums kortwieken zodat de bloeiers beter tot hun recht komen, de lila Campanula, donker paarse Salvia en de rose bloeiende Heuchera

Dit is van de andere kant bekeken, genomen na het vormsnoeien van de bolvormige Euonymus

Hier zie je hem wat beter, achter de grootbladige ex-kamerplant die nu al tot knie hoogte is gegroeid.

Een in het oog springende bloem is die van de gele schijnpapaver, zolang je de uitgebloeide bloemen (zaaddozen) er uitknipt blijft hij heel lang bloeien. Tot je het beu bent, en dan is het snel gedaan. Rechts van dit plantje zie je een stuk van de witte baksteen waarmee ik de pruim assisteer met takken horizontaal te houden, later in de blogje meer hierover, maar dan weet je in ieder geval over welke steen ik het heb.

En toen zag ik deze eendagsbloemen in rose en paars naast elkaar, huh?

De blauwe versie stond al een tijdje in onze tuin, maar de knalroze kan ik me niet herinneren

Ik weet wat me te doen staan komende tijd, straatjes schoonmaken

Ja meervoud, helaas

Jon -die bij de schuifpui stond te mekkeren toen hij me zag, stel je voor, een tuin inspectie doen zónder hem, tssss- wilt me wel helpen, maar nu even niet

De pruim waarvan ik na het planten gelijk een paar verticale takken terug knipte

heeft mooie zijscheuten gemaakt, ik laat ze nog lekker omhoog groeien en zal ze in het najaar ook omlaag buigend vastbinden aan de steen, net als ik bij de onderste takken heb gedaan.

En kijk, er zitten al een paar pruimen maatje kers aan de boom

Weer binnen want zo warm, ik heb nog “even” alle dikke takken van de bolacacia van de snoeibeurt na de winter door de hakselaar gegooid, ze lagen achter de container en naast de droogmolen tegen de beukenhaag aan. De takken(stammen) die er nu nog liggen mogen zijn te dik voor onze hakselaar, die geen moeite heeft met takken van 5 cm dik

Rechts er van was de groentenbak die kattenbak werd en waar ik wel vrede mee hebt, liever daar dan bij een ander in de tuin, ja toch? Ook hier moet ik het pad langs het huis schoonmaken.

Jon kijkt toe hoe Sherlock speelt, het ziet er heel uitnodigend uit, maar hij heeft er ook al een hele dag van spelen opzitten

Sherlock weet het nog niet-gelukkig- maar donderdag kan ik een speciale kooi halen bij de dierenkliniek om hem in te stoppen, en dan gaat hij onderzocht worden door de dierenarts die gespecialiseerd is in tandheelkunde. Hij stinkt nog steeds enorm uit zijn bekje en daar moet naar gekeken worden, en als het niet van zijn gebit of tandvlees komt, kunnen ze gelijk verder onderzoeken waar het wel vandaan komt.

De dwangkooi heeft een schuifbaar binnenwandje waarmee ze Sherlock klem kunnen zetten tegen een kant, om hem dan door de tralies heen een sedative schotje te geven, want als ze hem willen vastpakken gaat hij zeker weten helemaal flippen. Ik hoop dat hun kooi een gladde bodem heeft ipv gaas, want dat zit toch niet lekker.

Ik kan hem nu al oppakken en een tel of tien vasthouden, hij begint zich hierbij al iets meer te ontspannen, ik hoop dat ik hem donderdag begin van de middag (nuchter) in de kooi kan stoppen, Jon zal mij hierbij moeten assisteren.