Categoriearchief: Quiltweekend

Quiltweekend Oostduinkerke.3

Dat is ook een manier om nog lekker lang na te genieten van een quiltweekend, je wacht gewoon bijna twee weken met het schrijven van het volgende blogje. In die tijd is Tim (24 jarige zoon) het huis uit en woont niet ver hier vandaan in een leuk koopappartement, en daar waar bij DH de eenzaamheid al na een dag uit zijn ogen droop bij het op zijn eigen wonen, zoonlief geniet volop van de rust en vrijheid in het koken voor zichzelf. Hierover meer in een andere blog, eerst nog nagenieten van het quiltweekend 🙂

Zaterdagochtend lag er een presentje bij het bord, een cadeautje van Carina die de kokoskoekjes zelf had gebakken en ook het groene appeltje met een kruidnagel onderaan had ze zelf gemaakt, we hebben er weer een leuk speldenkussentje erbij! Na het ontbijt deelde Katrien een schattig potje met doopsuikertjes uit, wat een verwennerij 🙂

en hadden we het heel goed de rest van de ochtend
met dank aan -ik meen- Ingrid vT voor deze leuke foto hierboven

Het was zaterdag ondanks de vanaf de zee binnen drijvende bewolking prachtig weer aan de Belgische kust, we hebben zaterdag lekker in het zonnetje gezeten, een terrasje bij het hotel gepakt vlak voor de lunch,

even relaxen en de oren laten bijkomen, want 24 dames kletsen en lachen wat af. Toen we buiten zaten waren we niet de enige, ik nam de foto vlak voordat we naar binnen gingen, de rest was hem al gepeerd, rammelende buikjes en de lokkende roep van de zalige keuken. Na het eten spoedde we ons allemaal weer naar ~~de zaal~~ het quiltatelier, nou, niet allemaal, een paar dames ging even plat op bed, andere dames gingen de zee van dichterbij bekijken, de zaal was ongeveer voor 2/3e gevuld, het showen van WIP’s later op de middag was erg bedreigend voor het zitvlees, ik kwam amper toe aan het naaien van mijn eigen quiltblokjes, Hier showt Berna haar DJ

mooi he

Hilde lijkt op zoek naar iets in haar affe Nearly Insane top

leuk hoe ze het tekort van de border heeft opgevangen door er blokjes tussen te zetten

Denise showt haar top van de vorig jaar door haar gewonnen

loterij blokjes, bovenste foto is dus van vorig jaar

subliem hoe ze de border heeft gemaakt, samen met quiltvriendinnen bedacht en prachtig uitgevoerd door haar

Anne en Anne stonden ook opeens gebogen boven een quilt,

Het gevaar lopend dat ik nu iets heel stoms zeg, gooi ik er gewoon de bewering uit dat dit de Irish Circle quilt is.

Klopt het niet dan hoor ik het ongetwijfeld, en terecht.Ik vind de rand zo mooi gemaakt

de rest ook hoor Anne.

Het typen gaat nu met hindernissen, Loki is zo blij me te zien, ze is naast mijn bureautje gaan liggen op haar quiltje, vraagt steeds kirrend kriebeltjes van mijn vingers op haar koppie.

Doe ik het niet gelijk,

dan probeert ze mijn hand naar haar toe te halen over het toetsenbord heen, alles krijgt kopjes en met haar nageltjes weet ze mijn broek heel goed te bespelen, aaaargh, mijn enige broek zonder haakjes er in….. zucht, te laat.

De vloer werd steeds bonter, deze blokken verschenen steeds heel sneaky, vandaar dat ik niet één foto van de maakster heb. Katrien zijde gij et?

Ondertussen naaide ik aan mijn blokjes dat het een lieve lust was, en mijn moeder borduurde het bloed uit haar vingertopjes, amper tijd nemend voor een natje en droogje werden we gered door de roep “aan tafel!” Na de aansterking van zalig eten konden we onze borstjes natmaken, nou ja, borstjes…., de aanwezigen waren behept met alles tussen de A en dubbel H en misschien nog meer, dus er kwam nogal wat vocht aan te pas om deze allemaal goed nat te maken voor de Show&tell, hierover meer in een volgende blog.

Quiltweekend Oostduinkerke.2

Mijn moeder ging vrijdag na aankomst zo voortvarend van start dat haar top (Jelly roll race) een paar uur later al klaar was, en bij gebrek aan zwarte stof voor de katten die er op moesten komen, kon ze niet meer verder. Ik zou zeggen: leg de top bij mij thuis op de grond neer en je hebt er zo een zwarte kat op, of twee, of drie. Het quiltwinkeltje van Godelieve die een paar deuren verder op was geinstalleerd had ook niks van effen zwart (maar wel iets waar ik weer heel blij van werd, drie keer raden wat…. ooh jullie mogen nooit meer raden) . Gelukkig had mijn moeder twee Anton Pieck borduurwerkjes bij zich van 100Rozen, goed voor toch wel twee dagen werk, suf dat ik van de top en de borduurwerkjes geen foto’s heb gemaakt 🙁 maar je kan van mij aannemen dat ze mooi zijn.
Hieronder (of klik hier) zie je de uitleg van zo’n Jelly Roll Race, ze zegt ook bij dat je een top in een uur tijd af kan hebben

We zaten aan de moeder-dochter en zusjes tafel 🙂 , naast mij zat Judith, en tegenover haar zat haar moeder Joke, en beide moeders hielpen dochters met strijkwerk, en iets verder op zaten de zussen Ingrid en Laura, beiden met een Singer Featherweight.

Ik ging lekker met kettingnaaien, strijken, naaien; de blokken zijn bijna identiek aan de loterijblokjes, maar bij mij hadden alle stroken dezelfde breedte. Mijn hoop was de top klaar te hebben zondag middag, moest kunnen.

Katrien had samen met andere dames de tafels in twee lange rijen opgesteld, er bleef lekker veel lege vloerruimte over om de loterijblokken

en WIPs op de grond te leggen als prachtige tapijten. Duidelijk geen katten in de buurt, wat een verademing dat je zo alles kan laten liggen voor de nacht, en niet bang hoeft te zijn dat alles door elkaar ligt onder de morgen. Jannie had haar Mrs Billings quilt mee om aan te werken, wat een joekel,

en hij wordt nog groter;

de volgende border was al in de maak.

wat een kleuren he, prachtig!
Al naaiend en kletsend vloog de tijd om, toen er werd geroepen dat we naar het restaurant moesten gaan liepen we in ganzenpas de zaal uit, trapje op en gang door, de lekkere geuren tegemoet, het buffet stond al klaar. We kregen een welkomst aperitiefje (dezelfde als vorig jaar, tonic met passievruchtenlikeur of zoiets), zo lekker, deze keer zonder rietje en een gewaarschuwd mens telt voor twee: ik dronk het heel langzaam op (gespreid over twee gangen) zodat ik bij het opstaan om eten te halen niet stond te draaien op mijn benen. Niks gewend he. Na een heerlijke maaltijd -waarvan de foto hieronder de eerste gang laat zien, de tweede was zalige pasta en toen had ik opeens geen tijd meer om een foto te maken 🙂 –

gingen we al giebelend -want toch een beetje teut- terug naar ons atelier, om een beetje stoelhangend bij te praten (Jannie en Laura),

andermans werk bewonderend (Yvonne en Hilde),

en ook hard gas gevend,

want anders kwam de top niet klaar. De foto hierboven was om half 11 gemaakt, er werd lekker gekletst, aan gespreksstof geen gebrek. Aan de andere tafel werd ook hard gewerkt,

het was al half 11, een paar dames hadden het bed al opgezocht,

en niet veel later doken mijn moeder en ik er ook in, de ogen begonnen een beetje te plakken 😉 het was een heerlijke maar ook lange dag geweest.

Quiltweekend Oostduinkerke.1

Afgelopen vrijdag reden mijn moeder en ik naar België om het 13e quiltweekend te vieren, iets waar we ons elk jaar zo op verheugen. We hadden ons allebei thuis al goed voorbereid, een kerstornamentje gemaakt van een antiek DMC naaigarenklosje, omwikkeld met mooie lintjes, bewerkt met Glitterlijm (de stipjes op het rode lint), en verder veel superblingbling kralen op het metaaldraadje boven en onder het klosje; het geheel is nog geen 10 cm, past dus in elk formaat boom, maar als Ilse (die mijn pakje met de verloting kreeg) het als oorbel wilt dragen kan dit natuurlijk ook..

de loterijblokken,

en alles al voor een hele top gesneden (achteraf zal blijken waarom ik uitgerust moet zijn als je alle onderdelen voor een patroon gaat uitrekenen)

zodat we -eenmaal geïnstalleerd na hartelijke begroetingen van alle quiltvriendinnen- gelijk aan de slag konden gaan.

en terwijl er al druk genaaid werd, druppelden de weekendgangers binnen, altijd een heerlijk weerzien, sommige dames tref je ook nog op beursvloer of andere bee, maar de meesten zien elkaar alleen maar op dit quiltweekend.

wordt vervolgd. Uiteraard, ik doe het quiltweekendverslag in delen, zodat jullie tussendoor kunnen ademhalen en ik nog lekker lang kan nagenieten.

Putten.2

Mijn moeder wilde op het weekend de bies rond haar Quiltdiva zetten, maar ze had de verkeerde kleur roze meegenomen, en dus verdween de Diva terug op de rol in de tas. Maar niet eerder dan dat de quilt bewonderd werd en er foto’s gemaakt waren (deze is klein van formaat, ik heb een grotere gevraagd), maar je ziet nu pas goed hoe klein de quilt is, nou ja, klein, hij is niet zo groot als het originele patroon. Heel veel dames hoorde ik verzuchten: “Dat patroon ligt ook al jaren in mijn kast, ik vind hem zo leuk.”, en toen bedacht ik me dat het leuk zou zijn als volgend jaar op het quiltweekend alle quiltdiva’s die nu nog in de kasten liggen dan geshowd kunnen worden. Ik heb voorgedaan hoe je haar op een andere manier dan meanderen ook leuk kan doorquilten……

Ik had nog foto’s beloofd van de achterkant:

De lange lijnen zijn niet steeds aan en afgehecht, ik heb stapvoets langs de diva gequilt tot het volgende beginpunt van het lijntje.

In een apart kamertje naast de keuken tegenover de werkzaal bevond zich de quiltwinkel van Marlies van Quiltshop Online,

wat een heerlijke stoffen had ze bij zich, ze riepen om het hardst naar me, net als de klos Wonderfill garen, de rol lite Steam a Seam 2 van the Warm Company.

Ik gebruik altijd de HeatnBond feather lite, omdat je hiermee zelfs probleemloos door 5 plaklagen kan quilten, maar wilde deze ook eens uitproberen, hij voelt wel steviger aan, eens kijken hoe dit zich in de praktijk vertaalt. Gaat-ie moeilijk doen, dan kan ik hem altijd nog gebruiken bij een-lagige applicaties, toch?
Van de organisatie kregen we allemaal cadeautjes, bij het vrijdagontbijt een ei met een mutsje, met hierin chocolade eitjes, en zaterdagochtend een goodybag, met grootste verrassing het tijdschrift “Het Klossie” , want dat was in no-time overal uitverkocht! Klik hier voor meer info.

Toen ik het patroon van het mandje uit de goodybag haalde dacht ik: “Gelijk maken, anders ligt het volgend jaar nog steeds in de folie!” (Evaringsdeskundige aan het woord). Het deed dienst als afvalbakje, maar om paaseitjes in te stoppen is het ook een geinig mandje.

Van mijn moeder kreeg ik deze mooie zelf geverfde lappen stof,

het kaartje wat er op ligt is gemaakt door Tonneke, het is een snoepie, ik denk dat ik er een lijstje om ga zetten, het is te mooi om in de kast te leggen.
En kijk nou wat er onderin mijn tas zat, helemaal vergeten mee te geven aan mijn moeder

Quiltweekend Putten

Voor het 15e jaar organiseerden Ingrid, Ariane en Marjolein dit quiltweekend, voor het derde achtereenvolgend jaar gehouden in Putten (voorheen eenmalig in Nunspeet en daarvoor in Elst), en dit jaar was ik er voor het eerst sinds vier jaar weer bij, wat een feestje! Mijn moeder was ook van de partij, en net als alle andere quiltweekenden vloog de tijd! De aanloop naar zo’n weekend is als het beklimmen van de eerste steile helling van een achtbaanritje. Aan de top gekomen is het moment dat je na aankomst de zaal in stapt, en alles wat er dan volgt is de rest van de achtbaan. De korte momenten van rust op de achtbaan zijn de nachten, ditmaal op boxspringbedden, we hebben zo zalig geslapen, en het was er zo stil, heerlijk! Die goede nachtrust hadden mam en ik hard nodig, want het constante geklets/gelach/gegil van 51 dames, de tiental naaimachines (waarvan een van ondergetekende zelf), de aandacht verdelend tussen het naai- of borduurwerk en de gesprekken die je volgde aan tafel, het bekijken van de quiltwerkjes van alle dames én het verhaal dat er bij zat, plus het verwerken van de vele lekkernijen, vraten gewoon energie. Vandaar al dat lekkers op zo’n weekend, puur om te overleven! Hieronder een filmpje van alle door mij gemaakte foto’s, wees niet bang, het zijn er maar iets in de 80, het is wel eens erger geweest (door de 300). Morgen komt er nog een blogje over nog meer hoogtepunten van dit weekend.