Categoriearchief: Quiltweekend

Hard werken op zo’n weekend

Vrijdag reden mijn moeder en ik na de koffie
met verse mokkataart naar Oostduinkerke, met een omweg van ruim een kwartier dankzij een eigenwijze TomTom, vlak voor 2 uur reden we toch de straat van het hotel in; het was alleen even zoeken naar het juiste hotel. Ik was vergeten de naam op te schrijven, maar al gauw zagen we Gudrun in haar auto rijden en keerden snel om, helemaal opgelucht dat we voor het donker binnen waren. Ons nieuwe quiltweekendverblijf lag op een paar honderd meter loopafstand van de Belgische kust, het was een groot hotel in de duinen met een geweldige keuken, supervriendelijk personeel en hele mooie slaapkamers met alles d’r op en d’r aan.
Bij aankomst kregen we een voorlopig zaaltje toegewezen, de grote zaal was nog bezet en zou later beschikbaar zijn, en dat “later” werd de volgende ochtend; een kleine volksverhuizing 2 trappen af en we kwamen aan bij de balzaal waar genoeg ruimte was om royaal te zitten. In de kleine zaal zat ik met mijn naaimachine aan een tafeltje tegen de muur,
alles bij de hand om aan de Scrap Attack quilt te werken waar ik een jaar geleden aan was begonnen, en met veertig geprinte blokken had ik de lat hoog gelegd voor mezelf. Ik had eerder al getimed dat ik een half uurtje doe over 1 blokje, en in een quiltweekenddag zitten minstens 12 quilturen, dus dat moest toch lukken? Niet dus.Ik had het sociale gebeuren vergeten mee te rekenen… Het eten was zo lekker, overvloedig en kalorierijk, dat ik hier nog wel een tijdje zoet mee ben om het van de heupen af te krijgen, maar het was het me wel waard, heerlijke verwennerij, 100% genieten.
En ook de ogen kregen veel moois te zien, van het zwarte borduurwerk van Hilde, de losse quiltblokjes zoals hier van Magdalena
tot bijna complete quilttops, zoals de Dear Sommeke van Yvonne
de nearly insane van Hilde, bij een blokje zat een rijtje verkeerd om, zag Ingrid, tssss
Hilde liet de bladzijde zien van dit uit een idiote hoeveelheid stukjes bestaande blok, met handtekeningen van haar groep dat ze geestelijk gezond genoeg was verklaard om hem te maken. 🙂 De huisjes van mijn moeder oogden ook bewondering net als haar zeer stille en lichte naaimachine, waarmee ze volgens Yvonne alleen maar met rood of zwart garen mocht naaien, om in stijl te blijven.En kwam je stof te kort, dan was deze ontspanningsruimte een walhalla, met een enorme hoeveelheid mooie stoffen en andere quiltbenodigdheden, dit was het tijdelijke winkeltje van Godelieve, met Denise als haar charmante assistente. De winkel was een paar keer per dag een uurtje of zo open, zodat Godelieve en Denise ook lekker konden quilten in de grote zaal.“Er zijn ook daglichtlampen te koop”, zo wist een dame mij te vertellen, en ik moest als daglichtlampjunkie toch even kijken of ik hem al thuis had; nee dus, maar ik had mezelf al een tijd geleden beloofd dat er geen lampen meer gekocht gingen worden, want genoeg is genoeg. :-(. Ik kocht wel een hele mooie serie Michael Miller stofjes (f8’s) en een FQ van een geinig kerststofje met kattenprint, en toen ik de lamp bekijkend stond te “wellus-nietussen” wist ik mezelf uiteindelijk los te trekken van de fixatie op de lamp, en liep met mooie stofjes de naaizaal weer in, waar mijn moeder zat, met haar nieuwste aanwinst: jawel, de daglichtlamp die je met een usb kabel kan opladen en die heel lang brand op de accu. Wetend dat Godelieve meerdere van deze lampen in haar winkeltje had staan, ben ik uit zelfbehoud maar niet meer gaan winkelen, hoe later op het weekend, hoe slapper de knietjes.

Eer ik zaterdag goed en wel geïnstalleerd was in de grote zaal, kwam een voorzichtige vraag van Judith die schuin tegenover me zat; of ik tegen haar quilt een bies wilde naaien, zodat haar moeder hier dan verder aan kon werken. De biezen mocht ik ook tot stroken naaien, het strijken tot een dubbele biasband mocht Judith doen, en gelijk daarna kreeg ik het volgende verzoek, biezen op de quiltjes van Katrien naaien, zodat ze toch wat te showen zou hebben zaterdagavond. Het was gelukkig maar op een heel klein quiltje en een iets grotere Mijn blokjes begonnen heel hard te roepen, ik legde ze dan ook maar op de grond achter me, naast de andere WIP’s (work in progress), zoals deze van Katrien
lotgenoten onder elkaar kalmeert, en zowaar kreeg ik die dag twee blokjes af. “Maar” twee, dit kwam behalve het getut natuurlijk ook omdat ik samen met Merel en Marion een fijne strandwandeling van ruim een uur had gemaakt, heerlijk zwaar ploegend door het mulle zand eer we bij het hardere strand waren, waarna we eerst een stukje richting de Nederlandse kust liepen, en daarna omkeerde en een stukje richting de Franse kust liepen.Wat was het lekker warm, ik had er best een middag willen blijven, maar ja, dan zou er weinig van het naaien terecht komen! Op de terugweg liepen we langs heel veel braamstruiken die nog vol met bramen zaten, wat mij een beetje bevreemde, tot ik er eentje in mijn mond stak, er zat smaak noch kraak aan, zonde! In het hotel aangekomen dronken mijn moeder en ik een aperitief van het huis, passievruchtsap met gin, drinkt als limonade zo lekker en zoet, maar stijgt ongemerkt naar je hoofd, we hebben er een hele middag/avond over gedaan (anders zou het met het naaien mis gaan) en hebben het ons goed laten smaken. De ingeleverde loterijblokjes zag je met het uur groeien op de grond, en zondag werd de winnaar getrokken, Denise was de gelukkige. Voorheen zaten de blokjes allemaal tegen de muur geplakt, maar in deze zaal was hier geen mogelijkheid voor, en omdat Denise niet op de grond naast de blokjes wilde liggen, moest het dan maar zo. Volgend jaar een affe quilt Denise?Rond twee uur begonnen de dames die het verste moesten rijden al in te pakken en te vertrekken, ik wilde nog mijn 4e scrablokje afmaken, en pakte toen mijn spullen in.Toen we om drie uur iedereen af gingen zoenen liet Inge haar nearly insane (toch?) zien, zo mooi. Marion hield nog een oude bekende omhoog, gemaakt van deels gewonnen loterijblokjes van jaren geleden, leuk gecombineerd met dronkemans pad blokjes!. Na onze groep kwamen nog twee quiltgroepen, zou deze quilt die in de gang naast de receptie van een van hun zijn en ook was het hotel een geliefd weekend/midweek verblijf van een kantklosgroep denk ik, want wat een werk zit er in deze juweeltjes, die naast de quilt hing. Onze thuisrit ging via een toeristische route langs de kust, we kwamen via Philipine het dorpje Hoek binnen, kwam goed uit, want hier wonen mijn ouders, en na een mok thee reed ik door naar huis en trok een uur later de deur achter me dicht. Home sweet home, benen op de hocker en even uitbollen, oren en handen rust geven. De volgende dag heb ik pas alles uitgepakt en de cadeautjes op de foto gezet, van Carine kregen we een potje met twee schattige lapjes en een zakje Smarties. Onder 1 potje had ze wat geschreven, en degene die dit potje had kreeg een stitchery quilt (geen foto helaas) die ze had gemaakt maar die vanwege de kleuren niet goedgekeurd werd door haar man. Ik zou zeggen: “Dikke pech, ik vind hem wel mooi en hangen zal hij (de quilt)”, maar ja, ik heb ook wel een hele lieve man. 😉 Van Merel kregen we bij het ontbijt een Celtic achtige FQ die ik gelijk al in mijn scrap blokje heb verwerkt. En van Katrien kregen we bij het volgende ontbijt allemaal een schattige pakje 2,5 inch lapjes, snoepjes! Nog een mooie foto die ik wil uitlichten:
Ik weet niet waar Katrien het over had, ze was hier lachend iets aan het vertellen, niet huilend, haar verhaal zal dus niet over iets heel erg persoonlijks zijn gegaan, a dirty mind is a joy for ever!
Meer foto’s van het quiltgebeuren van dit weekend kan je vinden klikkend op deze foto
Flickr heeft momenteel kuren, dus als het niet lukt om in het album te komen, probeer later maar nog een keer, als je durft. En misschien lukt het wel om hier te klikken.

Show& Tell

Dit jaar was voor het eerst dat ik niks te showen had, dacht ik, want wat ik had afgemaakt had ik ook weggegeven, maar toen iemand zei dat ze mijn affe kerstquilt graag wilde zien, schrok ik wakker. Verrek, dat is waar, daar was ik het vorig quiltweekend aan bezig; de top was op tijd klaar om te showen op de quiltdag in Helmond, de hele quilt was op tijd klaar om in de kerstperiode te kunnen hangen in de quiltwinkel, en dan vergeet ik hem toch nog mee te nemen naar het quiltweekend waar het allemaal begon! Oh dit vond ik wel erg hoor, en ik had graag de klok twee dagen terug willen draaien, zodat ik de quilt in de auto had kunnen leggen, maar goed, volgend jaar zal ik het toch niet vergeten?

We kregen een show en tell om je vingers bij af te likken, mijn moeder liet haar Scrap Attack quilt zien, als quillow gemaakt met een knalrode flanellen achterkant, en haar siggiequilt, met een achterkant van allemaal zelf geverfde stoffen, wat ben ik trots op mijn moeder!
Er was nog een moeder van een weekendganger meegekomen, namelijk die van Judith, over wie we veel hadden gehoord bij elke Show& Tell; ” En deze quilt is doorgequilt/afgewerkt door mijn moeder”, was haast een standaard zinnetje bij elke door Judith geshowde quilt.

Brigitte liet een quilt zien die ze had vernoemd naar het liedje De Steen, onderin haar quilt zag je de steen(tjes?) die ze had verlegd. Hier het liedje (ik kende het niet).

Magda opende de show en tell, we waren heel blij dat ze er ondanks haar zware chemokuur bij kon zijn, het was voor een gezond mens al heel vermoeiend, maar wat een kanjer dat ze het volhield!
Door op het pijltje op onderstaande foto te klikken krijg je alle foto’s te zien,

Als je liever naar het album wilt gaan om alle foto’s groot te zien, klik dan op de foto met de quilt met vier benen. Kleine Manon- dochter van Sarah- liep rond en ging opeens naast haar oma Katrien staan, zo schattig!

En wederom gaat het volgende blogje weer over dit weekend, ik krijg het niet allemaal in één blog gepropt.

Scharenhangerparade

Het Belgische quiltweekend, door Katrien georganiseerd en dit jaar op een nieuwe lokatie in een hotel aan de kust tegen de Franse grens aan, ligt achter ons; het was een heerlijke minivakantie die veel te snel voorbij is gegaan!
Nu kan ik laten zien wat ik vorige week heb gemaakt, een zelfgemaakte scharenhangertje was de opdracht. Ik zocht naar een scissors fob en vond op de website van Lynn een enorme lading hangertjes met poezenborduurseltjes, helemaal mijn ding! Borduurgaren en borduurlinnen van uit de vorige eeuw kwamen goed van pas, wie wat bewaard heeft wat 🙂 Op de foto zien jullie aan het schaartje een hangertje hangen, deze heb ik jaren geleden van Judith gekregen.maar mijn eerste borduurtje werd te groot naar mijn zin, over 1 draadje borduren op andere borduurstof kwam beter uit en dit was op een middag gepiept. Het dichtnaaien met om en om een kraaltje koste me een halve dag, enorm gepriegel maar zo de moeite waard. Eenmaal bijna dicht vulde ik het iniminiezakje met lavendel, en helemaal tevreden keek ik het katje in de ogen…….uh, welke ogen? Oei, snel ogen erop geborduurd, mooi ingepakt en vrijdagmiddag bij inlevering kregen we een lootje. Janny had de mijne en pakte het zondag uit, en jullie snappen dat ik blij was te zien dat ze het mooi vond, en ook de lavendellucht -eenmaal ontdekt waar het na het uitpakken vandaan kwam- kon waarderen. Je zou maar allergisch zijn voor lavendel, oei. Sommige dames waren verbaasd dat ik het had gemaakt, ze wisten niet dat ik het in me had kon borduren.

Ik mocht een aller schattigst scharenhangertje/naaldenboekje uitpakken, (ik ben er nog niet achter gekomen wie het heeft gemaakt) er zaten zelfs twee super kleine quiltnaaldjes in. En klikkend op onderstaande foto –of hier– zijn de andere scharenhangertjes te zien, waarbij Yvonne het wel trof met eentje in haar favoriete vorm

Volgende blog meer over het quiltweekend!

Dotten Quiltweekend

Je leeft er een jaar lang naar toe, het past al met moeite in 4 tassen en dan komen er nog een stel “Oja, niet vergeten…” spullen bij

en het is niet eerlijk dat het in amper 3 dagen al weer voorbij is, het Dotten quiltweekend, maar wat hebben we genoten! Het was vrijdagmiddag ondanks de voorspelde langzaam-aan-acties op de snelwegen een redelijk vlotte rit, waarbij we (mijn moeder en ik) vanaf Tilburg ons op de borden moesten oriënteren, omdat mijn Tom Tom zei dat ik het zelf maar moest uitzoeken, de accu was leeg. Mijn moeder zei dat dit kwam omdat de meneer van de TomTom in het begin het vliegend heen en weer had gekregen van mijn negeren van zijn opdrachten, we maakten een niet ingeplande tussenstop in Etten-Leur, en hij had hierdoor flink wat energie verbruikt. Achteraf bleek de voedingstekker naar het beeldscherm er niet goed in te hebben gezeten, en dat ik mijn oplaadsnoer niet bij me had (zat thuis nog vrolijk aan mijn pc vast) was ook geen probleem, thuiskomen was van latere zorg, eerst genieten!

Het was bij de uitrit van het hotel al aangegeven welke kant ik op moest rijden zondagmiddag, ze wisten al dat ik kwam denk ik. De deur van de zaal was nog gesloten toen wij onze kamer opzochten, en in de zithoek bij de voordeur van het hotel hebben we ons opgesteld met een lekker kopje koffie en zagen we zo het quiltvolk binnen druppelen, we leken wel het ontvangst comité 🙂 Wat een heerlijk weerzien met oude bekenden en het kennismaken met nieuwe gezichten was ook zo leuk, er is gelijk een klik!

Iets na 5 uur knipte Dorry het lint bij de deur door, kregen we een glaasje bubbels aangeboden en mochten we een plekje zoeken in de prachtig grote zaal, ~~helemaal teut~~ lichtelijk warm in het hoofd ging ik later aan tafel, ik had het glaasje bubbels van mijn moeder ook maar soldaat gemaakt in het kader “weggooien is zonde”.

Het was een zonnige serre en toen de zon de volgende dag weer zijn best deed en het zweet de decolletés en bilnaad indruppelde gingen de deuren wagenwijd open en werd het feest buiten voortgezet, wat een zaligheid!

Zie Sabine zielig op afstand toekijken, ze was een van de weinige rokers in het gezelschap, en zat eerst vrolijk bij de open deuren te paffen, maar met de deuren open trok de rooklucht zo de zaal in, ja, daar sta je niet bij stil als je buiten zit te genieten. Gelukkig was het peukje snel op en kon ze weer bij haar vriendinnen zitten, zoveel gezelliger! Naast mij zat Ilse met haar quiltwerk, wie zegt dat quilten niet sexy is?

Zo zonde dat Ilse de volgende dag heel veel last van haar oog kreeg, leken de tranen eerst van de inspanning te komen, een bezoek aan de huisartsenpost zaterdagavond laat (vanwege de stekende pijn) vertelde haar dat het een virale infectie was. Helaas hielpen de druppeltjes en pijnstilling niet snel genoeg, en reed ze zondag nog voor de middag -voordat het zonlicht schuin in de auto scheen- al weer naar huis, het licht deed teveel pijn. Als pleister op de wond won ze zaterdagavond met de loterij de Fat Quarter pot,

hiermee kon ze haar tranend oog onderweg wel mee deppen, als de tissues op waren. We hadden allemaal erg met haar te doen, en hopen dat het snel beter gaat! Er waren zaterdag 3 workshops om te volgen,

Dorry gaf uitleg over de Cathedral Windows, en Dorien deed de Flower Power Scrapquilt, en ook kon je konijntjes borduren voor in een dienblad, voor elk wat wils. Ik hield me bezig met mijn eigen werk, maar het naaien ging helaas niet; ik wilde de scrap attack blokken maken maar de zak met stroken die ik in december had gesneden met daarin ook alle rode vliegers en lichte punten lagen nog mooi thuis, de zak met scraps zonder lichte punten had ik bij me. En omdat het snijden met rolmes geen strak plan is, en het knippen ook nog niet zo, is alles weer van tafel gegaan; het was niet zo dat ik niet genoeg bij me had om aan te werken. ‘k Heb heerlijk kunnen werken aan mijn needlework, ik was vorig jaar begonnen met Kitties Cottage, en dankzij een bezoek aan Quiltshop Leur op de heenweg had ik het juiste lint in bezit om de laatste sigaren af te maken. Op facebook (waar ik deze foto’s liet zien) kreeg ik zelfs een compliment van Di van Nikerk, oeh, helemaal trots!

Ik was eerst van plan het door te quilten en op te hangen, maar na wat brainstormen met enkele dames wordt het inlijsten en ophangen. Ook heb ik een stitcherie blokje van MHOY af gekregen, en een ander blokje is ook al klaar op het appliqueren van de molen na. En dan nog eentje. Helemaal weg ben ik van de top van Lydia,

zo mooi ook met die groene randjes rond de stiltchery blokjes, uit nood geboren maar ik vind hem zo veel mooier dan het origineel! Aan de driehoekjes rondom waag ik me niet, het moet wel leuk blijven om te doen, en daarom ga ik er gewoon vierkantjes rond zetten, ik heb weer helemaal zin om hem af te maken! Er zaten meerdere dames te haken tussen de naaibedrijven door, even de ogen rust geven (minder inspannend)

Mijn moeder was klaar met de Catharinawheel en had opeens iets van dertig steken meer op haar naald, (had ik ook) dus vrolijk uitgehaald en opnieuw gedaan, en toen ging het goed. Voor de volgende banen kon ze mooi op de ipad kijken bij Tertia, wat was het fijn dat er (hele snelle) Wifi was in het hotel. Er zat behalve Wifi ook een kelder in het hotel, vlak naast de voordeur, zag ik toen ik iets uit de auto wilde pakken en er langs liep
vlak voordat ik deze foto’s maakte stond een man mijn leeftijd in pak over het hekje gebogen naar beneden te kijken, en toen hij mij hoorde aankomen lopen keek hij op. “He, een SM kelder?”, zei ik lachend, en hij grinnikte terug. Toen ik later van buiten kwam en er langs liep, kwam hij net vanuit de kelder omhoog lopen, en ik kon het niet laten te zeggen:”Ik zal niks zeggen hoor.”, hij schoot in de lach, ik liep maar snel door voordat er oneerbare voorstellen achteraan kwamen. Mijn moeder kreeg haar vierde Yoko Saito huizenblok af, het patroon stond vorig jaar in de Quiltmania

Over het eten niks dan lof, aanschuiven aan buffet (kijk eens wat een leuke tafel reservering)
met ontbijt, lunch en avondeten, en dan keuze volop, ook voor de dames met lactose-/gluten-/weetikwatnogmeer-vrije dieet. Lekker natafelen, uitbuiken, of gelijk weer (buiten) verder werken, alles kon.

De meeste dames hadden zelf ook nog wat snoeperijtjes meegenomen voor op tafels tijdens het harde werk, brandstof genoeg! Zo genieten tussendoor, lekker kijken wat de andere dames aan het doen zijn, of gedaan hebben. Hier showt een verkouden Dorien een border van haar Love Entwined : “Maar ik hoef er zelf niet op te staan hoor”, komt voor mekaar 😉 Zo mooi! (jaja, ik ga er ook wel weer aan verder werken, maar nu even niet)

Mijn moeder won met een loterij een mooie knipbeugel voor een tasje, en die mocht Suzanne hebben, als ze dat wilde. Ik won niks, en troostte me maar zelf met een mooie bundel rode stoffen en leren handgrepen voor een tas.

De Show & Tell deden we op de manier die ik zag bij de jaarlijkse bee van Calicohouse, waarbij alle quilts werden ingezameld op stapels, twee man hielden dan de quilt hoog en de maakster vertelde vanuit de zaal er iets over. Wie de quilt later van dichtbij wilde zien, of betere foto’s wilde maken, had na de S&T hiervoor genoeg tijd zonder dat de S&T uitliep. Voorgaande jaren waren we hier dus meer dan 2 uur zoet mee, mensen zaten in te dutten, gingen kletsen, handwerken, heel jammer, maar nu was het met een uur gedaan en was er nog tijd zat voor het slapen gaan om lekker na te praten en te koekeloeren bij elkaars geshowde quilt! Voila! De dames die de kop afbeten met het hooghouden hadden een beetje moeite met het delegeren bij kleine quiltjes, helemaal toen de achterkant ook even geshowd moest worden, mijn digi hield het tempo niet bij 🙂

vier handen waren wel net iets te veel voor het kleintje, maar verder liep het van een leien dakje! De druk lag niet al te hoog op mijn schouders toen ik van meerdere dames hoorde dat ze hun digi niet bij zich hadden, omdat ik toch altijd al foto’s maak. Als dat maar goed gaat….. Hopelijk is er over een half jaar iemand anders die dit doet, want dan ben ik er niet bij. Klik op de foto met stapel quilts hieronder voor alle S&T foto’s,

en op de foto hieronder, waar de dames hun sociale contacten met de buitenwereld bijhielden, klikken om gewoon alle foto’s te bekijken die ik heb gemaakt.

Wij hebben genoten!

Iets na half 4 waren we alweer thuis, Zipje en Zopje kwamen gelijk buurten, Loki en Thor waren denk ik in het bos aan het spelen met muisjes

en na een kopje koffie reden mijn ouders ook weer huiswaarts, tijd om bij te komen van alle indrukken!

Show en tell

Vergeet ik toch het hoogtepunt van het weekend -op het eten en het gezelschap na- de show& tell! Ik had me er helemaal voor geïnstalleerd, boven op een stoel staand (met dank aan Katrien voor de foto),

en halverwege zag ik het licht en vroeg Inge of ze de twee daglichtlampen en de drankfles even plat wilde leggen, zodat deze niet bij elke foto in beeld kwamen. Jammer dat Youtube de volgorde heeft veranderd; het begin is het einde, en als je dit in de oren knoopt is het wel te volgen. De laatste quilts op een rij zijn de loterij quilts van afgelopen jaren, een enkele quilt is weggegeven aan een goed doel, of naar een familielid gegaan die er geen afstand van wilt doen. Als je met de cursor over onderstaand beeldje gaat naar de rechter onderhoek, dan zie je ‘volledig scherm’ staan; klik op dat hoekje rechtsonder, en je krijgt de slideshow heel groot in beeld. Wil je terug naar een normaal scherm hoef je enkel op de esc toets op je toetsenbord te drukken.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=hVGEK7Um4Wg&w=420&h=315]

de loterijblokjes (Innercity, van halve hexagonmallen gemaakt) waren zo mooi samen dat veel dames deze wel wilden winnen; José was de gelukkige, en ook al kijkt ze op de foto een beetje bedenkelijk, ze was er heel blij mee!