Geen glimpje zon gezien vandaag, zo nat, winderig en donker buiten, maar gelukkig heb ik mijn vitamientjes via de nieuwe daglicht-lamp van Beurer binnen gekregen, afgelopen week gekocht om de winterblues tegen te gaan die elk jaar erger lijkt. Het is een joekel, net alsof ik voor het raam zit met de zon in mijn gezicht, ik zet hem ‘s morgens naast mijn luie stoel op het tafeltje en na een uurtje gaat hij uit en terug in de hoek, want het is een joekel, oh wacht, dat had ik al gezegd.
In de regen de stad in om mijn nieuwe rijbewijs op te halen, mijn auto heeft even moeite om te starten, vorige week ook al, en toen heb ik een flinke rit gemaakt, ik baal en hoop dat het starten later geen probleem zal zijn. ik zit na het ophalen van mijn rijbewijs in mijn auto tussen vier Pokestops om ze elke 5 minuten te draaien (ben door alle ballen gegaan met de laatste event) en wil de deuren op slot zetten omdat er een groep luidruchtige dronken Polen aan komt lopen, wegrijden wil ik niet want ik heb nog niet genoeg ballen. De sloten klikken dicht en gelijk weer open, huh. Weer knopje indrukken, sloten gaan dicht en gelijk weer open.
De straalbezopen Polen lopen langs, flesjes bier in de handen voor het geval iemand nog mocht twijfelen aan de reden van hun waggelende gang, en ze lopen door. En ik draai nog een kwartiertje door, voordat ik na een soepele start weer naar huis rijd.
Tijdens de rit bedenk ik me dat het toch wel van de zotte is dat ik in zo’n grote bak rijd, terwijl manlief van huis werkend ook een auto heeft en de “oude” zuinige en kleine auto van onze zoon die bestemd is voor onze jongste dochter voor de deur staat sinds hij een auto van de zaak heeft. We betalen hier de verzekering en wegenbelasting voor, nou, dan kan ik er net zo goed in rijden tot Suus haar rijbewijs heeft. Mijn auto moet naar de garage, want er is elektronisch iets mis, maar ik heb geen zin meer in nog meer geld in deze auto te stoppen. mijn rode Volvo S70 is al 23 jaar en heeft zijn nut bewezen, het is tijd om hem los te laten. Dit beeld zal binnenkort (misschien komend weekend al?) verleden tijd zijn, ik zal morgen de garage bellen om te horen wat ik er voor krijg als ik hem bij hun inlever.
Tegen de avond kwam ik pas aan het quilten van Marte’s quilt toe, om te beginnen eerst maar rond de witte cirkels quilten
de loshangende draden steek ik later met een naaldje tussen de lagen vulling, zodat je geen afgeknipte eindjes zult zien als je de stitcheries bewonderd.
En jaaah, het bolt mooi op ☺️ Morgen ga ik lekker verder, nog 19 cirkels te gaan.
