Behalve nieuwe bouten, moeren en ringetjes, haalde ik ook een ijzerboor bij de bouwmarkt, de dikste die ze hadden, om toch maar een gat in het metalen frame te boren voor de kniehevel.
Het was even opletten geblazen (DH lette op en ik blies, al borend) , je mag niet met te hoge toeren boren en vooral niet te hard duwen (hoor je het DH zeggen? ? en toen de boor door de plaat heen ging, sloeg de boormachine opeens met een klap uit mijn hand, jee, dat had ik niet aan zien komen. Gelukkig niks kapot, maar ik denk dat de boor niet loodrecht op het metaal zat; dapper boorde ik door tot de boor er in zijn geheel door zat.
Tadaaa
Voor wie nu denkt: “WTF is het nut van een kniehevel?”. Door de stang met de knie opzij te duwen gaat het quiltvoetje omhoog en haal je ook de spanning van de bovendraad af. Heel nuttig tijdens het quilten.
De bouten zijn niet alleen 2 cm korter (zoals bedoeld), maar ook iets dunner dan de vorige. Dezelfde dikte had een hoekige kop en een puntige punt, en dat wilde ik niet. De koppen worden nog steeds voldoende gesteund door hout
En het quilt heerlijk, ik voel geen spanning meer in mijn schouders en nek, en ik zit niet met mijn knieën tegen het plankje of bouten, dit had ik al gecheckt voordat ik ging zagen. Maar als dat wel zo was geweest, dan had ik mijn bureaustoel een klein stukje kunnen laten zakken.
Spoeltje verwisselen lukt goed, maar de ruimte voor mag ruimer, dus ga ik het gat rechts achter iets groter maken, logisch toch?
zodat ik de machine een stukje naar achteren kan schuiven als ik bij het spoelhuis moet zijn.
De border ben ik toch met rechte lijnen aan het doorquilten, 
veren werden toch te druk, en nu krijgen de ogen een beetje rust. Ik begon door driehoeken met krijt te tekenen, zorgen dat ik bij de hoeken goed uitkwam. Daarna met korte streepjes de breedte van de banen markeren
En dan quilt ik langs een liniaaltje, geen speciale ruler want dan moet ik ook een speciaal voetje hebben, en omdat ik maar heel weinig ruler werk doe, vind ik dit de investering niet waard. Het is wel opletten dat het voetje niet onder het liniaaltje verdwijnt, want daar kan de naald niet tegen. Ik quilt met het voetje stotend tegen en langs het liniaaltje een schuine baan, en dan ga ik zonder liniaal precies over het dwarse quiltlijntje naar het volgende streepje,
leg het liniaaltje weer tegen het voetje aan en quilt dan weer een lijntje.
Een kant is klaar, de witte kalk streepjes zijn met een doekje of borsteltje zo weggeveegd.
Stel nou dat je ook zo’n gat in de tafel wilt zagen, en je hebt ook zo’n aanschuifblad én je doet wel veel ruler werk, dan zou ik de bovenkant van het aanschuifblad wel gelijk laten lopen met het tafelblad, want anders heb je een wiebelende ruler die niet over de hele lengte plat op de stof gedrukt ligt. Je hebt dan wel een kier rondom, omdat de randen van het aanschuifblad afgerond zijn. plak hier zo’n glibber vel over, kan duizend keer op de naam komen en nu niet, teflon vel, slider matjes? Die krengen die je mee quilt als je niet oplet. ?
Of je integreert de hele grote aanschuiftafel (die op korte pootjes) als deze rechte randen heeft in het tafelblad.
