Categoriearchief: machinaal doorquilten

Aléé hop

Even stand van zaken, de Affo’s van dit jaar op een rijtje

Vol verwachting dook ik vanmorgen mijn UFO stapel in, welke riep nu om het hards om afgewerkt te worden? Na een wilde scrapquilt schreeuwde mijn ziel om een rustige traditionele quilt, mijn armen vroegen of het alsjeblieft een niet al te grote quilt kon zijn, en mijn hersenen bedelden om iets uitdagends qua quiltwerk, wat om een beetje rekenwerk of in ieder geval nadenkwerk vroeg. Vooruit, maar niet teveel, want ik wist niet hoe de plotse hormonendip invloed ging hebben op mijn doorzettingsvermogen, nu dat het spiraaltje en de hormoonpleisters weg waren.Herinneren jullie je deze nog?

Van een pakketje stof gemaakt, maar ik bleek te weinig stof te hebben om hem zo groot te willen maken als ik in gedachten had, ontdekte ik toen ik al bijna klaar was, en toen had ik er een donkerdere stof bij genomen, wat goed is uitgepakt, vind ik. Met een rode piping rondom (zie foto onderaan dit blogje), de eerste keer dat ik zoiets in een quilt stopte, en ook dat beviel wel, ook al vielen de puntjes van de sterren nu weg, nou ja, ik wist dat ze er wel zaten, en dat was al goed genoeg.

Uitdagend quiltpatroon, ik wist er wel eentje, de Baptist Fan.
Photobucket
In dit filmpje kan je het maken in actie zien, ook al doet ze het hier op een longarm machine, met de gewone naaimachine lukt het ook wel. Jammer dat ik het filmpje niet op mijn blog kan zetten, die functie is uitgeschakeld door de maakster van het filmpje. Als ik me laat inspireren door een filmpje, dan bekijk ik het eerst een paar keer, en nadat ik aan de slag ben gegaan, bekijk ik het weer, want pas tijdens het zelf doen, komen de vragen.

De kwart cirkels moesten eerst op de quilttop getekend worden, maar hoe? Eerst zat ik te pielen met borden, met passer en papier, maar ik kon me niet voorstellen dat dit hem ging worden op deze manier, tot ik me herinnerde dat ik ooit in een vlaag van verstandsverbijstering een setje ronde mallen had aangeschaft, en eureka, die werkten goed!
Zodra ik dit patroon binnenkort weer ga gebruiken, maak ik wel meer foto’s van hoe ik het aanpak op de quilt.

Het er op tekenen ging met de mallen steeds vlotter naar mate de quilt gevuld werd met blauwe lijnen, en na een half uurtje zat het er op, en het zag er nu al goed uit :-).

Het quiltengaren, dat een tikje donkerder was dan de bruine stof, brak bij elke scheet die ik liet, alleen bij het lossen van de bovenspanning ging het goed, maar dan zag de achterkant er weer niet uit. Van naalden wisselen maar, en toen ik een topstitchnaald wilde pakken, bleek het doosje leeg!

Nou moest ik toch de stad in, nou ja, even een frisse neus halen kon geen kwaad, en een kwartier later liep ik naaimachinewinkel Wilbrink binnen, waar ik eindelijk ongezien mijn inlegkruisje van tussen mijn billen kon peuteren, door mijn lange broek heen uiteraard. De altijd vriendelijke eigenaresse van de zaak kwam vanachter de winkel aangelopen en trok een grote la open, toen ik vroeg of ze ook topstichnaalden had. Wow, alle soorten machinenaalden lagen daar, van de gewone naald in alle maten, quiltnaald, borduurnaald, titanium naald, en nog veel meer, en gelukkig ook topstitch, en gewapend met (bijna) van alles wat schoof ik thuisgekomen gelijk weer achter de naaimachine.

Het draad bleef afbreken, mijn geduld werd wel erg op de proef gesteld vandaag, en ik inspecteerde het klosje garen, want daar kon het natuurlijk ook aan liggen. Het was Aurifill van een goede kwaliteit, zag er mooi uit, glad en stevig, maar toch besloot ik om er met het flesje siliconen 3 streepjes olie over het klosje te halen, zodat het garen gesmeerd tussen de spanningsplaten glijd, waardoor de kans op breuk misschien kleiner is. Oooh, wat een genot, het draad is sinds dat moment niet 1x meer geknapt!

Wat te doen met al die aan en afhechtingen op de quilt, je kan het draad gewoon afknippen, wat ik meestal doe bij gebruikersquilts, maar nu besloot ik het een keer netjes weg te werken, zie het bewijs hieronder.

De oplettende kijker ziet meteen dat ik af en toe naast het blauwe lijntje heb gestikt, maar dat geeft niks, want zodra de lijnen weg zijn gewassen, valt het niet meer op. Vrijheid blijheid, het hoeft niet perfect te zijn, als het maar adf

En daar ligt de quilt dan, mooi te wezen, de overtollige randen afgesneden, wachtend op de bies die nog gaat komen, maar waarvan ik zelf ook nog niet weet welke kleur het gaat worden. Rood? Blauw? Of bruin? Hmm, daar gaan we niet te lang over twijfelen, er liggen nog meer quilts te wachten.

Niet schrikken

Maar ik heb weer een quilt klaar, nee, toe, niet huilen, ik kan er toch ook niks aan doen? Terwijl de Girls Day Out gisteravond -op de verkiezingsavond- onder de natte lappen verdween, moest ik toch iets doen, anders ga ik eten, en dat willen we toch ook niet? En om nou de hele avond de net binnen gekomen lapjes van Mascha te aaien, dat is ook wat, maar ze zijn wel enig! En het kleine hartje wat er als presentje bijzit, krijgt een mooi plaatsje op de GDO.

Dus heb ik snel de latten van stal gehaald, klemmen er bij gezocht, de punaises lagen op hun vaste plek, rol met katoenen vulling erbij, en binnen een half uur zat de quilt er op, nog niet vastgezet;

ik heb zo zitten mopperen op de veiligheidsspelden, hoe kwamen ze nou zo bot, ze waren nog maar een paar keer gebruikt? Maar goed, even doorsteken en doorbijten, en de punaises konden er uit gewipt worden, en Zopje rook de verse quilt al nog voordat ik klaar was.

Goedgekeurd? Vast wel, en nadat beiden waren opgerold ging het licht uit, om de volgende ochtend er weer fris en fruitig voor te gaan zitten. Maar niet voordat ik iets weg had laten halen, want wat er in gaat, moet er ook weer een keer uit, tenminste, in dit geval. Nee, geen enge en mislukte SM perikelen, daar kan je mij niet blij mee maken, dat hadden jullie vast wel al begrepen uit het tepelklemmen stukje uit mijn vorige blog.

Ik lag om 9 uur al bij de huisarts in mijn blote kont met mijn benen opgetrokken op de onderzoekstafel, terwijl het spiraaltje er uit gehaald werd, en ik ondertussen de oren van de mans hoofd afkletste; hoezo zenuwachtig? Ik had een hele rampenscenario bedacht wat er mis kon gaan, en was verbaasd toen ik een gek gevoel voelde (alsof je een snotje lospeutert en hierbij een paar neusharen mee los trekt). Volgens mijn huisarts zou ik er ook verder niks van merken, hooguit een opvlieger of zo, zei hij, wijzend op mijn rode hoofd. “Dat is geen opvlieger, dat is van alle opwinding”, zei ik, en hij wist even niet waar hij moest kijken. Opgelucht over deze vlotte bevalling liep ik (aangekleed) weer naar buiten. Bij thuiskomst had ik buikkrampen, maar niet aanstellen en gewoon aan de quilt werken, en een uur later constateerde ik een nat kruis, en niet vanwege het soppen achter de naaimachine omdat het quilten zo lekker ging, maar gewoon vanwege bloed, jakkie bah.

Het quilten ging dus voor geen meter, ik heb meer verdorie’s en nee hè’s geroepen, dan afgelopen weken. ’t Kreng deed niet zomaar een paar steken zo nu en dan overslaan, nee, hele stukken continue overslaan, ongeacht wat ik uit mijn trukendoos haalde, zoals daar zijn: draad anders aanvoeren, draad opnieuw inrijgen, nieuwe naald, ander soort naald, ander garen, spoel opnieuw laden, weer een andere naald, tot ik er achter kwam dat het aan de achterkantstof lag. Deze voelde te stevig aan, zoals net gekochte stof aanvoelt, of zoals de stof van de H&W aanvoelt, maar deze stof had ik dus wel gewassen; het was wel puur katoen, dit stond op de rand en bleek ook uit een brandtest. Het was me al eerder opgevallen, maar ik dacht niet dat het een probleem zou zijn, ja dus. Enig alternatief wat ik kon bedenken was doorstikken met boven-ondertransport, in rechte lijnen van begin tot eind van de quilt, en zo een rasterwerk creëren door midden over de gekleurde banen te stikken; een hoop gezwoeg, maar 3 uur later was het leed al geleden, en kon ik na het avondeten aan de bies beginnen. Deze haalde ik uit een restant,

lekker bonte stof, opzetten ging vlot, even op Evelien’s kamer poseren voor de foto, say cheese:

en om half 9 met 6 colour catchers, -waarvan eentje als een zakje gevuld met oxi-poeder (kant en klaar gekocht)- in de wasmachine, waar hij mooi schoon uitkwam, en momenteel doet de droger de rest. Morgen laat ik wel een foto van het quiltwerk zien, niks bijzonders, het kunnen niet allemaal hoogstandjes zijn.

En nu vragen jullie je misschien af hoe het staat met de GDO onder de klamme lappen. Nou, wat kan ik zeggen, ze is nog nat, en er is iets uitgelopen, gaan bloeden, ja, ook zij, het lot der vrouwen. De rozen bleken dus nog met de oorspronkelijke garens geborduurd, (dacht dat ik alles had uitgehaald toen, jaren geleden) maar ze zien er -vind ik- prachtig uit, als echte rozen; hoop niet dat het eenmaal opgedroogd opvalt dat de kleurstof ook een beetje buiten de lijntjes is gegaan. Maar wat wel zonde is, en waar ik even niet weet of ik dit zo moet laten, is het gele beertje, daarvan is de stof ook gaan bloeden, aiaiai. Zie voor jezelf

morgen of overmorgen weten we meer, dan is de quilt droog en kan ik altijd nog actie ondernemen.

Hmmm, welke quilttop heb ik nog liggen?Ik kan er zo 3 opnoemen….minstens!

Girls Day Out vorderingen

Het doorquilten van de randen rond de stitcherieblokken is gedaan,

het was nog spannend op het laatst of ik toe zou komen met het garen, maar ik houd er nog aan over, genoeg om later de bies mee tegen te zomen. Het quilten van de stitcherieblokken is een secuur werkje,

ik wil de borduurdraadjes zo min mogelijk raken, maar moet toch wel de boel goed vastzetten, omdat je anders van die uitgezakte theezakjes krijgt als hij tegen de muur hangt. Tijdens het doorquilten ontdekte ik nog een blaadje dat wel op de stof was getekend (met niet uitwasbare Micron pigmapen speciaal voor textiel), maar niet geborduurd,

en zo zat ik even later lekker te borduren, gelukkig heb ik alle borduurgarens nog bij de hand, en was het karweitje zo geklaard.

Wel of niet langs deze letters quilten? Hmm, ik laat het maar even zo, en dan zie ik het na afloop wel, of het nodig is.

Ik heb een paar filmpjes gemaakt van het doorquiltwerk, ‘k moest een paar keer opnieuw moeten beginnen, omdat manlief dan binnen kwam, kuchend, met kopjes rammelend, of oneerbare voorstellen makend. :-)dat leidt alleen maar teveel af, vandaar dat het in de ditch quilten bij onderstaand filmje er niet helemaal vanaf het begin op staat. Maar op de andere filmpjes zie je me wel beginnen.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=bxjN_A8-oDQ]
Zopje kon er ook wat van, afleiden, door vlak naast me bij het raam (buiten gelukkig) met een muis te gaan spelen, en toen ik er een filmpje van had gemaakt, en weg wilde lopen, dacht het muisje hetzelfde, en liep recht op mijn blote voeten af, hij ging er zelfs op staan, en toen heb ik een enorme gil gegeven van schrik, want ik heb al eens gehad dat een muisje mijn broekspijp in was gedoken, en dat is geen fijn gevoel. Maar dit muisje van vanmiddag vloog over mijn voeten heen de struiken in, met Zopje in zijn kielzog.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=wmGavCtQ758]
Het in de ditch quilten is niet echt mijn ding is, maar het wel moet gebeuren bij deze stitcherie blokken, en af en toe hoor je me mopperen op mezelf als ik er naast stik. Ik heb na het maken van zulke uitschieters ook heel wat stukjes uitgehaald, gewoon omdat het teveel zou opvallen. Ook wat ik bij de berensnoetjes had gedaan, namelijk rond de ogen en neus gestikt, -wat je ziet in het filmpje- het werd er niet mooier van met stikwerk, heb ik uitgehaald, en daar zie je gelukkig niks meer van. (ik zit op een gegeven ogenblik wel met mijn hoofd in beeld, ik knip dan een draadje af denk ik.)
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=ElhzSKY24k4]
Tijdens het quilten houd ik mijn vingers soms erg dicht bij het voetje, ik zorg er dan voor dat de bol staande stof onder het voetje verdwijnt; als ik dit niet zo zou doen, dan zou het voetje de bol staande stof opzij duwen, en eindig ik tegen de kant aan met een plooi, en dat moet je niet hebben. In onderstaand filmpje zie je op het laatst dat ik over een geel bloemenhartje stik, en dit haal ik gelijk uit, ook al zijn het maar 2 of 3 steekjes, dit zal altijd opvallen.
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=O15-f69twRY]
Bij de Fashionshop heb ik nog te weinig gequilt, ik ga toch langs de letters stikken, en ook de scheiding tussen de 2 stoffen van het muurtje onder het raam ga ik nog doorstikken, het zit er te dik op.

Soms verzande ik in priegelwerk, waar stop je met doorquilten, doe je wel alles van het hekwerk van het een, maar niet de stijlen van de schommelstoel, en ga je wel langs alle roosjes, maar niet langs alle letters? Ik probeer een mooie balans te vinden, maar feit is dat het er wel gelijkmatig uit moet komen te zien, het eindresultaat, dus ik ben er nog wel een weekje zoet mee, denk ik.

De Cat’s Meow hangt mooi te wezen in de hal, naast de keukendeur, en bevind zich in goed gezelschap (ook qua kleur), met de vogeltjes er schuin tegenover; als dat maar goed gaat!

Meer uren in een dag

Zaten er maar meer uren in een dag, dan kwam ik toe aan nachtrust ;-), niet dat ik ’s nachts ook door zit te werken, maar doordat ik gisteravond vlak voor het slapen gaan toch nog even wilde kijken hoe één stitcherieblokje er zou uitzien, en na die ene nog eentje, en vooruit, nog één kleintje, was het opeens half 2 toen ik bleek en misselijk van vermoeidheid het bed in rolde, om vervolgens de halve nacht -of wat daar van over was- te dromen over quilten. Man o man, ik was gesloopt toen mijn wekker af ging! Wat zeg ik tegen de kinderen? “Niet vlak voor het slapen nog iets spannends doen als gamen”, en wat doe ik? Machinaal quilten, dat is het equivalent van gamen, maar dan voor quilters, net zo (in)spannend, opwindend, en net zo leuk, als alles goed gaat. En ja, het is allemaal goed gegaan, en nee, ik ben er nog niet, ben wel al op de helft. De helft van wat? Ojee, vergeet ik bij het begin te beginnen.

Zaterdag heb ik witte tussenvulling gehaald bij Janny, de schat had nog wel even tijd om de winkel te openen voor me, voordat ze naar de verjaardag van haar vader moest gaan (die achter haar huis woont). Waarom vulling kopen als je al 10 meter of zo van die prachtige zachte katoenen vulling in huis hebt? Nou, die vulling is nieuw voor mij, en ik weet niet hoe het zich gaat gedragen na een jaartje hangen, en dat weet ik dus wel bij die witte van Janny. Quilts die ik hiermee heb ‘gevuld’ hangen na 2 jaar nog net zo strak en recht en mooi gevuld als toen ze vanonder de opgedroogde natte lappen vandaan kwamen, en deze quilt is me te dierbaar om de gok te nemen. Dus tussenvulling gehaald, en 3 kwartier later stond de boel al op de latten,

mijn lief had me even geholpen de loeizware glazen tafel dwars in de kamer te zetten, zodat ik meer ruimte had, en het bevalt me zo, dat de tafel voorlopig zo mag blijven staan.

Ik heb het dus over de Girl’s Day Out, eenmaal voor het oog recht gelegd op de lagen, gingen de vierkante en langwerpige meetlatten er op, om de boel haaks en recht te leggen,

om het vervolgens vast te spelden. Zo op het oog recht liggen, is heel tricky, en je ziet het resultaat pas goed wanneer hij tegen de muur hangt, want je kijkt er schuin tegenaan als je aan het sandwichen bent. En het gevoel van recht of scheef is ook heel persoonlijk, zo loop ik me al jaren te ergeren (nou nou, ergeren is een groot woord) aan de handgrepen in de keuken, die voor mijn gevoel echt centimeters verschillen in hoogte. Tot ik de lat er langs legde, en zag dat het slechts mm werk was. Ik bedoel maar.

Eerst de boel rond de stitcherie blokken vastzetten,

met een bloemmotief uit de losse pols, en daarna pas op de lichte blokken rond de borduursteken gaan quilten, dat was het plan. Tot ik mijn nieuwsgierigheid (of angst) niet kon bedwingen, gisteravond, (angst ja, want de niet doorgequilte blokken lagen als lege bh cups op de quilt, zou dat ooit nog goed komen? ) en ik toch maar een paar blokjes heb doorgequilt, wat erg lekker ging. Bedenk bij het bestuderen van onderstaande foto, dat het maar een klein blokje is, en het grote lijkt dan het is. De draden die je over en weer ziet lopen, los over het werk, knip ik er af zodra het blok klaar is, ik begin en eindig bij zulke draden met 2 a 3 x een inieminiesteekje heen en weer makend.

Ik moest stapvoets naaien om de borduurdraden niet te raken, -wat me af en toe niet lukte- en daarbij was ik zo geconcentreerd en lekker bezig, dat ik de tijd echt vergat en zo een uur lang in dezelfde houding met hoofd en zo zat in een doodstille kamer, dus stijf dat mijn nek was bij het opstaan, aaaarhg!

Gelukkig ging het vanmiddag weer prima, en toen heb ik de radio aangehad met het doorquilten, zodat ik me bewust was van de tijd, elk half uur reclame en korte nieuws, even opstaan, koffie zetten, wasje ophangen/strijken/vouwen, en zo ben ik dus op of net over de helft met het quiltwerk, en hoop ik dat ik morgen de rest af krijg, en ook toe ga komen met het quiltgaren! Ik had wat problemen met het quiltvoetje bij de snoeppotjes, welk voetje ik ook gebruikte, de kraaltjes zaten in de weg, en dus heb ik het op deze manier gedaan:

En zoals jullie zien gebruik ik nu de gewone quiltvoet, en niet de BSR-voet, want met deze blokjes kan het infra-rood oogje van het voetje niet altijd draadjes tellen; als hij een borduurdraadje ziet raakt hij van slag. Ik werd niet goed van dat gegaloppeerd (dan roffelt hij opeens 10 steken op een mm afstand), en doe het dus lekker zonder de magic eye. Gaat ook prima, kwestie van ritme houden.

En zo kwam ook dit bol staande blokje mooi vlak te liggen, zonder plooien of schuingetrokken randen, aaaah, wat is het leven goed zo. Het kleine blokje er boven heb ik enkel in de ditch gedaan, en rond het hartje, misschien dat ik later meer quilt, ik bekijk dat wel als ik klaar ben. Oja, let op het strijken dat je de naden rond de stitcherieblokken weg strijkt, zodat je in het lichte blok in de ditch kan quilten, en niet -wat nog moet gebeuren- de onderste rand in de ditch van de sashing moet doen, in de kleur van de sashing.

Had ik al verteld dat ik de cupcakes met de needleturnpoint manier had vastgenaaid? Oh, nog maar een keer of 3?

Ik had vrijdag een bezoekje gebracht aan quiltshop Leur, even King Tut garen kopen, verjaardagscadeaubon inruilen voor mooie lapjes, antieke quilt laten zien aan Monique, en dan weer snel naar huis. Nou, het is ook wel zo gegaan, maar ik verliet de winkel ~~haast jankend~~ met mijn ziel onder mijn armen zonder mijn antieke quilt, Monique wilde hem niet meer loslaten! Hij mag -vooruit dan- 3 weken in de etalage, komt dat zien-komt dat zien! Ik ga morgen of zo even gluren of hij er mooi hangt; volgens mij haalt Monique hem er elke avond af om mee te nemen om hem thuis op de bank te kunnen aaien. Vast.

En over nog een avontuur dat ik bij dezelfde quiltwinkel ga beleven over een paar maanden, vertel ik later meer, zodra ik van de hoed en de rand weet. Ook hier kon ik haast niet van slapen, wat heb ik nu weer op mijn hals gehaald? Maar wel een spannend leuk gevoel, ik heb er zin in en kan haast niet wachten.