Twee zakken kattenvoer en een krabplankje er uit, lege doos in de kamer en dan hoef je er niet lang op te wachten; Jon had dibs op de doos en Sherlock vond het prima zo
Sherlock komt steeds vaker bij mij op schoot, altijd korte bezoekjes van maar vanavond ging hij er weer bij liggen en hield het wel vijf minuten vol.
Categoriearchief: Katten avonturen
Van alles wat
6 dagen geleden geopereerd en ze heeft zich in jaren niet zo fit gevoeld in haar hoofd, het zicht is weer helemaal terug op een beetje wazig in haar linker oog na, wat een opluchting. Dagelijks moet ze ‘s morgens inloggen in het ziekenhuisportaal om alle gegevens van afgelopen 24 uur in te vullen, en ze wordt ook dagelijks gebeld door specialist en gespecialiseerde verpleegkundigen hoe het er mee gaat en bespreken van medicijnschema’s. Vanavond hebben we een wandelingetje langs de basisschool en speeltuin gemaakt, ze mankeert niks aan haar benen 😊 en heeft geen last meer van misselijkheid, zwakheid, depressief gevoel, lusteloosheid, duizeligheid, vermoeidheid of lichtgevoeligheid; ze mag gewoon lekker bewegen zolang ze zich maar niet inspant, dus nog niet hardlopen of fitness.
En nee, we hebben nog niks van de uitslag van de biopt gehoord, half volgende week moet ze voor controle dus misschien horen we het dan. 😰
Ik kreeg vanmiddag een verlaat verjaardagscadeau van haar, een telefoonhoesje helemaal naar mijn smaak, lief 😍
Van mijn DH kreeg ik de 17e een prachtige en heerlijk ruikende bos bloemen (de meeldraden van de lelies heb ik eraf geknipt, want giftig voor katten, ze krijgen nierproblemen van stuifmeel als ze dit van hun pootjes of vacht oplikken tijdens het wassen)
Van de week heb ik de klimop langs de schutting gesnoeid om de stinkende groencontainer hiermee te vullen in de hoop deze minder te laten stinken, met het grasmaaien heb ik eerder van de week vermoedelijk een half opgegeten muisje of zo opgemaaid en is dit in de container met het warme weer een eigen leven in de vorm van heel veel maden gaan leven, bbrrrr. Het scheelt heel veel in de stank, ik heb daarom niet de hele lengte van de schutting gesnoeid zodat ik voor de volgende keer weer wat kan opvullen.
Sherlock maakt deze week reuzensprongen, hij laat zich nu aaien door DH en Evelien als hij bij de schuifpui staat in afwachting op Jon. 🎉 en als ze op de banken zitten durft hij steeds dichterbij te komen, even aanraken, een vluchtige aai en dan snelt hij weer weg.
Vanavond sprong Sherlock op tafel waar Jon zich zat te wassen om zich ook te wassen, dit was voor mij voor het eerst dat ik dit zag, zo lief
En na gedane arbeid wilde Jon een dutje doen, maar Sherlock had andere plannen
Jon wilt even rust, over een uur is hij wel weer te porren voor een potje stoeien
Verder had ik van DH een lekker luchtje en speciale vetkrijtjes gekregen om op stof te kleuren. Je haalt met een vochtig penseeltje kleur van het vetkrijt en kleurt dan de stof in. Wil je op gewassen stof niet dat de kleuren uitlopen, gebruik dan aloe vera gel om het penseel mee te bevochtigen. Na goed fixeren met de strijkbout moet je deze nog wel uitspoelen onder de kraan, anders gaat de opgedroogde gel schilferen.
Ik probeerde het krijt afgelopen zondag uit, de stipjes en de ogen op de pijlstaartrog
En de blauwe vlekjes op de oranje vissen gestempeld met het natgemaakte puntje van het krijt, de top hangt hier over het rek, vandaar dat het er een beetje vervormd uitziet.
Ik ga later hier en daar nog vissen of plantjes met verdunde zilverglitterverf bestrijken, en dan kan ik het sandwichen met wollen vulling en doorquilten, maar niet nu, mijn hoofd staat er gewoon niet naar.
Volgers
Maandagavond maakte ik nog even een klein ommetje om Pokemon te vangen en stops te draaien, en Jon liep gezellig met me mee. Nou ja, gezellig, toen we langs het met onkruid overwoekerde en op sterven na jonge beukhaag aanplant van de achterburen passeerden, spotte Jon een dominante rode kater aan de overkant van de straat.
Ojee, zijn haren gingen na het maken van deze foto omhoog staan, zijn staart werd zo dik als zijn nek, en ik zag een achtervolging al in de maak, niet zo fijn met een weg tussen de katten in waar bepaalde automobilisten zich Max Verstappen wanen, vlakbij waar Arya was aangereden 😢 Dus pakte ik Jon op en liep met een tot op het bot vernederde kat door tot we een zijstraat konden inslaan, en ik Jon los kon laten toen de rode kat niet meer in zicht was. We werden in de gaten gehouden door eksters die alarm sloegen, “Incoming cat”, en bij de stops aangekomen vlogen de zwaluwen hard gillend boven ons hoofd, wat een drukte
Jon sjokte achter me aan
Toen ik terug liep zag ik hem graven en besloot hij een grote boodschap te doen, welke hij netjes begroef onder een dikke laag grond
Op weg naar huis nam ik het laatste stukje langs de doorgaande weg Jon weer in mijn armen, hij keek angstig om zich heen hopend dat niemand dit zag, en pas bij ons pad naar de voordeur liet ik hem weer gaan. Om mij te stangen ging hij midden op de weg liggen, lekker puh.
Gisteren heb ik weer even geborduurd, ook al schoot de gedachte om het onkruid te trekken tussen de jonge haagplantjes bij de achterburen even door mijn hoofd. Doen: het is leuk werk en kost me hooguit een half uurtje. Niet doen: ze hebben tuinmannen en ze lopen er elke dag meerdere malen langs met hun hond. Loslaten dus en lekker borduren. Hoed en haren klaar
Stoel klaar
En nu de tas doen
Dat wordt nog wel wat 😆
Voordat de katten de garage in gingen voor de nacht liepen ze heel onrustig heen en weer door de kamer en stonden ze samen met hun neusjes bij de spleet van de schuifpui naar buiten te joelen tegen een rode kater de op het terras liep, Jon stond gewoon over Sherlock, zo grappig om te zien. Als ze gaan eten dan duikt Sherlock ook vaak onder Jon door om naar een voerbakje te komen, en dan zie je Jon een “WTF doe je nou man” blik op het ventje werpen.
Variatie
Zondag pakte ik de Salem Witches er weer bij, de rand in de jurk was leuk om aan te werken met al die verschillende kleurtjes, nog even het stukje jurk tot boven aan de ring doen en dan kan ik hem verplaatsen.
En weer verder
Tim kwam halverwege de middag even op ziekenbezoek, en een paar uur later kwam Suzanne langs, ze zijn erg bezorgd en hebben het zo te doen met hun zus, die nog minstens een week bij ons logeert. Ze kan zich nu helemaal overgeven aan de vermoeidheid en misselijkheid zonder zich druk te maken over haar natje en droogje. Kon je het maar van ze overnemen he.
Zondagavond dook ik nog even in de tuin, of liever gezegd, ik stortte me op een stukje bestrating na het opruimen van het zitje onder de overkapping welke tot een dumpplek was verworden, “niet echt uitnodigend om te gaan zitten”, had Tim gezegd, en gelijk had-ie. Ik had gewoon dat zetje nodig om het op te ruimen, de gammele bank met verweerde kussen heb ik laten staan voor de katten, maar nu dat de witte stoelen er staan zullen ze daar vast ook gaan liggen. De ronde tafel gaat weer naar het andere terras, bij de schommelbank.
Ik begon bij het pad vanaf het terras met onkruid wegtrekken en voegen schoonkrabben,
Ruimde op onder de overkapping, veel potten met afgestorven eenjarige planten van vorig jaar. In de kapotte parasol (het opendraai mechanisme is van binnen kaduuk) zat deze prachtige kleine nachtvlinder
Ik stopte toen ik bij het tuinhuisje aankwam, het was bijna half tien, de tijd vliegt
Maandag alweer, ik begin de dag met huishouden en als de wasmachine zijn werk doet ga ik even borduren
Zo leuk dat het wordt
En hup verder met de hoed en daarna de haren
Eind van de middag, waar bleef Jon nou? Gelukkig was er genoeg amusement in de vorm van vogeltjes voor het raam om wakker van te blijven
Toch maar hogerop liggen, opletten is zo vermoeiend
Sherlock doet het lekker, hij is al een beetje gewend aan Evelien, als hij haar hoort schiet hij niet meer in blinde paniek weg, gelukkig. Hij komt vaak even bij me kroelen, ik had duidelijk nog een plekje vergeten te stofzuigen 😂
En weer lekker spelen
Jon wilde na een tijdje naar buiten, hij had duidelijk behoefte aan rust aan zijn hoofd na al dat vele stoeien en rennen, hij kan zijn kont niet rustig wassen of hij wordt alweer besprongen. Met Jon naar buiten ging Sherlock op tafel zitten en hield de tuin goed in de gaten voor ‘t geval Jon er weer in wilde. Ik hoef niet op te letten of het zover is dat ik voor portier mag spelen, want dat kleine manneke rent dan dolenthousiast naar de schuifpui en brengt een serenade aan lokroepjes ten gehoor die niet te missen zijn.
Ik opende de schuifpui met mijn ene hand en met de andere hand mijn mobieltje vasthoudend en Sherlock tegenhoudend probeerde ik gelijk te filmen; meestal lopen ze tegen elkaar aangeplakt zij aan zij naar de keuken, alleen nu iets minder innig.
Wennen
Sherlock moet weer aan iets nieuws wennen, deze keer aan de aanwezigheid van een logé in huis, Evelien zit in de lappenmand en in afwachting op verder onderzoek die voor eind volgende week gepland staat heb ik ze donderdag opgehaald en blijft ze bij ons. Sherlock vindt het spannend en durft zich nog niet in de woonkamer te laten zien, maar hij keek vanmiddag wel om het hoekje van de keukendeur naar Evelien.
Gisteravond kwam mijn zwager op bezoek, heel dapper zo kort na het overlijden van zijn vrouw (de zus van DH), hij zag er goed uit, ondanks het verdriet. We zaten buiten en Jon kwam er gelijk gezellig op tafel bijliggen. Hij kookt voor zichzelf, toen ze wist dat ze opgenomen moest worden begon ze met hem kooklessen te geven; favoriete recepten werden in mappen gestopt, zodat hij elke dag iets anders kon klaarmaken. Wat een kanjers! Andere huishoudelijke taken zoals schoonmaken en de was hoefde ze hem niet te leren, ze deden dit al jaren samen.
Toen hij naar huis was ben ik nog snel gras gaan maaien, het zou de volgende dag gaan regenen, dus hop, aan de slag. Het was heerlijk buiten, dus geen straf.
Hanging baskets water gegeven en uitgebloeide bloemen eruit gehaald 
Een bodembedekker met donker blad (stekjes van 1 gekocht plantje van vorig jaar) heeft het naar zijn zin dankzij de hoge luchtvochtigheid van afgelopen tijd, ik zal een paar uitlopers met jonkies afsnijden en elders planten
Onkruid kleurt de hoek onder de perenboom
Terwijl aan de andere kant van dit perkje roze overheerst
Gisteren gaarde ik bevroren kipdijfiletjes in de crockpot express, die ook als hogedrukpan werkt en dit klusje binnen een half uur klaart. Ideaal, heerlijke sappige gare stukjes kip, en de bouillon hiervan is ook heerlijk, proefde ik toen ik dit samen met de kip stukjes in een schaal had gekiept. Ik besloot het bouillon terug in de binnenpan te gieten, maar was even vergeten dat ik deze eruit had gehaald en op het aanrecht had gezet. Jon draaide om mijn benen en de magnetron piepte, en toen schonk ik de bouillon in de crockpot waar geen binnenpan meer inzat, en stroomde het op de kookplaat. Eerst snel dit opgedweild, en toen de pan van binnen schoongemaakt door het met heet water te spoelen om het vet op te lossen. Hele nacht laten drogen, maar het rook nog zo naar kip, dat ik de pan omkeerde en zag dat ik de bodemplaat los kon maken. Er kwamen kleine stukjes kip tevoorschijn en gestold vet. Hier kon ik niet met heet water spoelen, helaas, dus met een sopdoekje voorzichtig te werk gegaan en weer goed laten drogen. Ik kijk over een week wel of hij het nog doet, en dan er vooral bij blijven als hij aanstaat.
En vandaag tussen de buien door ben ik graskantjes gaan knippen, dat zoiets simpels zo snel een verzorgde indruk geeft
Ik was tot aan de hangende schommelbank gekomen, morgen misschien de rest, het blijft maar regenen
Evelien ligt al een tijdje op bed als Sherlock zich laat zien, heel voorzichtig loopt hij door de kamer, kijkt of de bank echt leeg is, leeft zich uit op het krabplankje en gaat dan verder met rondlopen. Hij heeft net gekookte kip opgegeten dat in de keuken klaarstond voor hem nadat Jon zijn buikje nou ja buik had volgegeten, en zit zich lekker te wassen op tafel. De hechtingen van de weggesneden hoektanden die vanzelf moeten oplossen irriteren hem, en hij zit er aan te peuteren, niks aan te doen.