Het was geen verkeerd weer afgelopen dagen, niet te koud en niet te warm en vooral niet te nat, dus na een stoeipartij
gingen we over tot een snoeipartij, de ligusterheg had halve meter Lange uitlopers, het was dus echt heel hard nodig. Hoe dichter bij de straat hoe wilder hij is, daar heeft hij minder concurrentie van de Leylandii haag, deze wordt morgen aangepakt door mannen met ladders en grotere snoeimessen, en dan wordt er vast weer gemopperd verzucht dat hij zo hoog is. Ik snap dat het makkelijker is als hij niet hoger dan 2 meter is, maar wij (en de vogeltjes) vinden zo’n hoge groene muur wel mooi en het houdt overwaaiend stof van de straat tegen
Een kwart gedaan en al twee hoge blauwe zakken vol,
Het was een flinke klus waarbij ik diep in de heg moest leunen om de gehele breedte van de top er in een keer af te kunnen halen, mijn armen zaten na afloop onder de krassen, lekker ruig.
Jon kijkt of de kust vrij is om zo het hoekje om te gaan, hier willen wel eens mensen met honden lopen. Gelukkig niemand te zien, en ook geen drollen, de plantsoenmannen waren hier een dag eerder geweest en hadden het weer netjes aangeharkt en opgeruimd, maar niet geschoffeld zo te zien.
En we gaan het bochtje om
Een uur na aanvang was de heg gesnoeid, op zich valt dat wel mee
Het opruimen is het minst leuke werk van deze klus; ik besloot het snoeisel in de hakselaar te vermalen, Jon en Sherlock vermaakten zich kostelijk op het gras
Met het opruimen volgden Jon en Sherlock me de hele tijd, lief maar soms ook onhandig als ze vlak voor mijn voeten langs rennen, hier ligt Sherlock even uit te rusten.
Na het eten lekker breien en tv luisteren, en Jon liet me wel weten dat het bedtijd was, hij ging eerst gewoon naast de klos zitten en naar me kijken, en toen ik niet reagerende begon hij aan de wol te kluiven, noooooh 😱
Afgelopen voorjaar had ik het grasveld smaller en de border wat breder gemaakt, en het is al helemaal dicht gegroeid, missie geslaagd zou ik zeggen en het smaakt naar meer. Waar planten groeien krijgen onkruiden minder kans omdat het zaad niet op de grond kan landen.
Ondertussen schiet het breiwerk op, ik ben nu halverwege het achterpand aangekomen, dat het geen vlekkeloze rit is, is links onder te zien, maar dat mag de pret niet drukken.
Vrijdag kon ik mijn nieuwe brillen ophalen, bij deze hebben ze cilinders ingeslepen; ik moet er wel aan wennen, in het begin leek het of ik door de buitenste randen door een lachspiegel keek. De rechtse bril heeft met zonlicht meekleurende glazen, het leek me wel handig om een bril voor zonnige dagen én bewolkte dagen te hebben, tot vrijdag deed ik het met die ene bril met meekleurende glazen, waardoor ik ook in de winter met donkere glazen buiten liep.
Gisteren gingen we eind van de middag de deur uit, een bbq bij T&Y, waarbij de schoonouders ook waren uitgenodigd. Ik wilde Jon en Sherlock buiten hebben, en niets leidt beter af dan eten geven, en dat dit opeens buiten het keukenraam was boeide ze niet echt
De katten van Tim en Yvonne waren ook buiten in de afgeschermde tuin, genieten van een stofbad, achter alle beestjes aan lopen en springen, en klimmen in de bomen (afgeschermd op 1.50 zodat ze niet hoger kunnen klimmen), het was een heerlijke en gezellige namiddag/avond,
Over hun schutting groeit deze klimmer met een waterval van takken vol (niet geurende)bloemen die heel veel bijen, hommels en nog meer van dat vliegend spul aantrok,
Toen we thuis arriveerden kwamen Jon en Sherlock aanrennen, ze schoten snel naar binnen, en terwijl ik hun lege voerbakjes van buiten pakte, vulde met een beetje voer en wat water en weer op de grond op het dienblad neerzette, stond Sherlock al bij de bijkeuken en liep Jon ook al die kant op. Nou ja, ze waren vast moe na zes uur buiten te zijn geweest, tuin bewaken, en nadat ik ook nog een schepje gekookte vis in hun bakjes deed renden ze met trillende staartjes voor me uit de garage in. Het viel ons op dat we al een tijdje geen buurtkatten in onze tuin hebben gezien, en ook geen gegil van Sherlock die katten wegjaagt. Ze hebben het door, nobody fucks with toothless Sherlock.
Vandaag genieten we van een mooie dag (mijn vader zou vandaag 95 zijn geworden), het zonnetje schijnt, de schuifpui staat open en ik heb lekker geen plannen voor vandaag anders dan lui wezen. Kijken hoe lang ik dit volhoud.
Ze nemen hun taak heel serieus.
