Jon vond dat hij wel meer in stijl naar de dierenarts mocht gaan, dat muziek stofje was toch maar niks, hij miste kleur, patchwork. Ik had iets van vijf jaar geleden bij een tentoonstelling van de Terneuzense quilters die ook kraampjes hadden een onafgemaakte hexagon quilttop gekocht. Al die tijd lag de zak in het zicht, want ik zou hem wel even afmaken, maar het is toch zonde van al het werk dat er al in zit om het te verstoppen verstoffen.
En kijk, Jon gaat voortaan als een quilt kat op reis
Met strik lintjes, eentje middenachter
En twee aan de voorkant
Met een uitsparing voor het “slot” en de greep
En hij is gevoerd met de (meubelstof muzieknoten stof) hoes die ik eerder had gemaakt, zodat er niks kan rafelen.
Categoriearchief: Ditjes en datjes
Alles voor de kat
De katten waren zo gewend dat de schuifpui de afgelopen maanden op een 10cm brede kier open stond en ze naar behoeven in en uit konden lopen, dat het vies tegenviel voor alle partijen dat het er te nat en koud voor werd en de schuifpui dicht moest blijven. Ze stonden om de haverklap binnen te zeuren of buiten te tikken en te krabben tegen het raam, en ik moest dan weer voor portier spelen. Vooral toen ik net terug kwam van het quiltweekend viel me dat zwaar, door vermoeidheid in mijn hoofd was het potje met geduld al voor het middaguur leeg. Even een blokje om om het hoofd leeg te maken, de jeu-de-boulle baan staat er fris bij.
Een kattenluikje in de schuifpui maken is geen optie, dus moest ik er iets anders op verzinnen, en dat deed ik.
Dinsdagochtend reed ik naar de Praxis om een plank te halen, en na een half uur knutselen was het klaar, vooral het zoeken naar een handgreepje in een van de vele bakken in de garage koste mij veel tijd.
de schuifpui kan overdag als ik beneden ben weer open, tenminste, zolang het niet al te koud wordt buiten. En hoe de katten het vinden? Arya deed net alsof het er altijd al zat en liep zonder op of om te kijken gelijk door naar de keuken.
Jon zag het pas toen hij erdoorheen was gelopen en draaide zich met een “WTF is dat!” om, besnuffelde de plank uitgebreid, en keek me toen meewarig aan, het had toch wel wat groter gemogen? Wat is dat nou, moet ik ook nog bukken?
Kijk, ik kan er amper onderdoor
Maar met serieus koude dagen in het verschiet zal het niet echt lang gebruikt kunnen worden, ik zit dus al aan een verbeterde geïsoleerde en met tochtstrips omrande versie te denken mét een kattenluikje er in. Ik ben geen timmerman, maar heb een Pippi Langkous mentaliteit. Ik heb het nog nooit eerder gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.
Wie niet waagt
Eind juli las ik dit artikel
En aangezien ik een paar goed gewortelde stekken van de klimhortensia had staan, wilde ik het wel gelijk uitproberen, ook al was het nog erg warm en droog, en ik had al gelijk een leuke boom in gedachten: de Japanse kers in de voortuin. Dit is een geënte boom en heeft een joekel van een stam
Ik maakte de prachtig bruine grond aan de voet van de boom een beetje los, het leek wel bosgrond, puur bladcompost en het rook heerlijk. Hier zou de hortensia het wel naar zijn zin hebben. Ik maakte de grond goed nat, zette er twee stekjes in en nadat ik het weer goed water had gegeven dekte ik het af met een royale laag eigengemaakte bladcompost.
Toen ik het voor de tweede keer na aanplant water gaf zag ik in elke bladoksel nieuwe uitlopers zitten, dus dat gaat goed
Helaas zit er ook een vraatzuchtig beestje dat aan de blaadjes knabbelt, hopelijk niet hetzelfde beestje dat de jonge Euonymus plantjes op zit te vreten? Ik vrees namelijk dat dit de buxusmot is ? de motjes zoeken deze plantjes niet op om er eitjes op af te zetten, maar als er nog larven in de grond zitten na het verwijderen van de opgegeten buxus, dan eten de hieruit ontpopte rupsjes gewoon wat ze voor handen hebben (niet van alle planten, maar de Euonymus helaas wel)
Ik zou naar de vogeltjes willen roepen: ”hier zit vers eten”, maar dat werkt niet; ik heb trouwens nog geen enkel rupsje ontdekt, ik moet er wel haast voor gaan liggen zo klein zijn die plantjes, maar niet nu. Het regent en bliksemt. Zodra het droog is, zal ik eerst de grond onder deze plantjes ontdoen van blad en zulks, zodat de eventueel aanwezige larven geen dak meer boven hun hoofd hebben.
In de zijtuin heb ik ook twee klimhortensiastekken geplant vlak naast een boom.
En ook hier zie ik al dat hij het lekker naar zijn zin heeft en kleine uitlopertjes maakt, en geen gaatjes in het blad, dus geen rupsjes alhier.
Oh welkome nattigheid, gisteren/vannacht is er al veel gevallen, de meter gaf 20 mm aan, maar hij staat schuin en er zwiept regelmatig een Phlox boven, dus niet echt betrouwbaar meer. Ik houd het maar bij “de straten staan blank en de vijver loopt over, dus is er veel gevallen”.
Ik ben blij dat ik gisteren het citroengras binnen heb gezet, want de temperatuur is flink gekelderd, 20 graden koeler dan vorige week, hier houd hij niet van. Nog even en dan ga ik er een stengel van afsnijden om door de noedelsoep te doen
Hup, weer een flits en een donderslag, de katten rennen achter elkaar puitnat naar binnen, glibberend over de plavuizen, snel een hapje eten en dan een rustig slaapplekje zoeken. Ik ga lekker een vest aantrekken (wie had dat vorige week gedacht dat we het nou koud zouden hebben?) en dan blokjes op maat snijden, want ooooh ik heb ze allemaal af!
Dit was weer een leuke om te doen, afgemaakt tijdens het bijkletsen met Miranda, jammer dat ze klaar zijn. Ik had zeer verantwoorde koekjes gebakken, beetje flauw in de zin van “er had wel wat zout in gemogen”, maar na het tweede koekje viel dit niet eens meer op. Dit kwam ook door de pittige nasmaak, gember-/peperachtig.
Lekkere suikervrije, zoutloze, vetarme, koolhydraatarme, lactosevrije en veganistische koekjes recept. Kortom, alle fronten zijn gedekt en dan toch best wel lekker ook, hoe is het mogelijk ?
Havermoutkoekjes met noten
100 gr grof gehakte notenmix (of walnoten of hazelnoten)
1 rijpe banaan
Handvol cranberry’s of rozijnen naar wens
1 theelepel koekkruiden
1 theelepel kaneel
1 theelepel bakpoeder
1 eetlepel kokosrasp
125 gr havermout
Oven voorverwarmen op 200 gradenC
Bakplaat bedekken met bakpapier
Alle droge ingrediënten door elkaar mengen
Prak banaan fijn en kneed dit samen alle ingrediënten tot een deeg
Maak hiervan 12/15 balletjes en druk ze plat op een bakplaat.
Bak koekjes 15 minuten
Afkoelen op rooster
fijne dag ??
Iets anders
Was ik woensdag na de workshop zo van plan om de komende dagen er lekker veel aan te doen, vergeet het maar, er kwam niks meer uit mijn handen; er kwam gewoon steeds wat tussen wat mijn plannen in de war schopte. Gelukkig kwam de eend af en zette ik het in een rechthoekige stofje, op de ovale rand komen de bloemen. Blij dat ik dit af had gekregen zag ik voordat ik het glad streek dat er iets niet klopte,
verdeurie, ik heb het dwars op het lapje gezet, het moest 50 cm in de hoogte zijn, niet in de breedte ? Nee hoor, ik ga het niet opnieuw doen, ik naai er wel een stukje tegenaan later, als ik besluit de hele quilt te maken.
Even stoom afblazen en op de fiets op pad om een kudde Pokemonnetjes te vangen, ik zit op level 35. Om veilig te kunnen fietsen heb ik mijn mobieltje aan mijn stuur bevestigd, dit hoesje is eigenlijk bedoeld om rond je bovenarm te dragen tijdens het hardlopen, maar met de elastieken band strak rond de bel en het stuur getrokken werkt dit prima. Geen last van een natte telefoon als ik in de regen fiets, en het scherm reageert door het plastik hoesje heen op aanraking.
Lopen vind ik wel fijner, maar ik moet hiermee even wachten tot mijn steunzooltjes klaar zijn, ik begon last te krijgen van mijn voeten. Fietsen is dan een prachtige oplossing. Dit is toch wel een favoriet plekje, ik kan het niet laten hier regelmatig foto’s te maken.
Een middagje bij Miranda lekker handwerken, ze is met zo’n leuke applique quilt bezig, zachte flanelletjes en lekker veel blinkertjes
Mooie groen verlopende kleur borduurgaren voor de takken en blaadjes
En de volgende dag was hij af, of nee, bijna, nog een paar kruisjes
Die zal ik met geel doen, en dan op naar het volgende blokje. Maar eerst wat naaien, ik mis het patchen op de machine, en de doos met deze blokjes roept heel hard
Gewoon lekker een hele dag naaien, gezellig met de katten in de buurt. Ze moeten niks hebben van de sneeuw
De sashing en buitenste rand van de Tea Party quilt pak ik weer op vlak voor of tijdens de maandelijkse bee, net als het borduurwerk van Anton Pieck.
Gezellige boel
Zopje lag heerlijk te slapen op mijn bijna affe shirt, en gluurde slaperig door oogspleetjes om te zien wat ik van plan was.
Ik moest de mouwen en panden gaan afzomen, ik had al een blindzoomvoetje op mijn naaimachine gezet, en vroeg me af of je ook op een overlockmachine kon blindzomen. Even op internet opgezocht, en ja, daar zijn ook speciale voetjes voor, en die ene voor de Pfaff hobbylock kwam me heel bekend voor. Het zou toch niet waar zijn? Even in het laatje zoeken waar alle overlockspullen lagen, en verrek, ik had hem!
Nog even onderhandelen met Zopje en toen kon ik aan de slag,
eerst oefenen op een lapje en toen in het echt. Ideaal, dit had ik veel eerder moeten weten, ik heb deze overlocker en dus ook dat voetje al zo’n 20 jaar ?, ik maakte toen heel veel (kinder)kleren. Aan de binnenkant zie je een mooi afgewerkte zoom
en aan de goede kant is er niets te zien van stiksels, dus om daar een foto van te maken is een zinloze actie die ik jullie wil besparen. Shirt klaar (een eenvoudige met raglanmouw en een kol) en op naar het volgende project dat ik wilde afmaken, de Blue Green workshopquilt, en toen ik na een korte onderbreking terug op mijn naaikamer kwam, zag ik Zopje er op liggen.
Dat was niet de bedoeling, en toen ik “Er af!” zei, keek hij me heel lief aan
Ik haalde de blokken vanonder hem en legde ze over de stoelleuning, zie hem eens beteuterd kijken, om nou op die tissuedoos te gaan liggen leek hem echt niks
Als troost kreeg hij een lekker groot en zacht kussen,
een beetje onhandig van me, zo op de snijtafel, maar gelukkig voor Zopje had ik de rest van de avond bezigheden elders.