Dankzij mijn ondersteunende troepen
die ongevraagd een pootje meehielpen met het aflopen van de draad
is het achterpand van het vest klaar, 90 cm lang, dus hij valt royaal over mijn achterwerk
Tijd om aan het voorpand te beginnen, deze bestaat uit een linker- en rechterpand,
ik denk om deze simultaan te breien zodat ik zeker weet dat ze even lang worden, want ik ken mezelf 😏 En dat de kleuren op het voorbeeld niet als een baan rondom gelijk lopen spreekt me ook wel aan
In het ziekenhuis waar we met Evelien waren voor controle (alles oké) is veel kunst te zien, een boom vol met fantasiebeesten
de figuurtjes zijn zo’n 10 cm groot
Gelukkig staat dit jongetje in een glazen doos niet bij de kinderafdeling, stel je toch voor
In April had ik dit vetplantje gekocht, met sappige stengels van zo’n 20 cm
Hij was flink gegroeid, tijd om hem in een andere pot te stoppen, hier hangt hij dan
Vrijdag lekker buiten genoten van eigen druivenoogst,
Jon komt er gezellig bijzitten en waarschuwt me voor regen op komst, de handperen aan de boom zijn nog niet rijp, ik controleer er dagelijks eentje
Sherlock zat achter sprinkhanen aan en maakte zo’n herrie dat Jon het van dichterbij wilt bekijken, maar het kon hem niet boeien,
Ik voel een enkele druppel en breng mijn spullen naar binnen, zie Sherlock half verstopt liggen
Als even later het water met bakken uit de lucht komt vallen zit ik te breien en houden de mannen de regen in de gaten
Het is heel vermoeiend voor Sherlock, al dat opletten
Tijd voor een dutje.
Categoriearchief: breiwerk
B&B
Bakken en breien, meer heb ik niet gedaan afgelopen dagen, of wacht, ik heb zondag terwijl ik eigelijk had moeten luieren ook stekjes gemaakt van de geranium bij ons uit de voortuin
om later in de zijtuin van T&Y te planten om het onkruid op de kale grond aldaar geen kans meer te geven. De stekjes zijn eigelijk gewoon zaailingen van dit jaar, de een wat groter dan de ander; de meeste grote blaadjes heb ik er afgeknipt zodat ze niet zoveel vocht verliezen.
Hier nog een tray vol jonkies, twee of drie bij elkaar, en in de bloembak er achter groeien de stekjes van de klimhortensia van vorig jaar
Er kwamen ook gember koekjes uit de oven nadat ik het deeg had gemaakt volgens dit recept, maar ipv afgestreken eetlepels heb ik opgehoopte eetlepels gepakt van gember, plus ik heb er ook nog een mespunt witte peper bij gedaan, en lekker dat ze waren!
Knapperig korstje, zacht in het midden, en een lekker pittige smaak, ze happen heerlijk weg. Maar uit zelfbescherming moet ik dit niet al te vaak bakken, anders zitten de 9 kg’s die ik afgelopen maanden ben kwijtgeraakt er zo weer aan.
En dan zie ik opeens dit filmpje van Kate van The Last Homely House over fruit scones, en dan krijg ik er weer zin in. Kate legt het zo rustig en gezellig uit ☺️In dit filmpje gooit ze het losgeklopt ei in de droge mix, en even later gaat er een scheutje melk achteraan omdat het toch te droog is. Ik zou het geklutst ei al gelijk mengen met het scheutje melk om het beter te kunnen mengen. Scones worden hard als het deeg gekneed wordt, vandaar dat het advies is om dit met een mes te mengen. Als je de scones uitsteekt met het ronde stekertje is het ook handig om het stekertje na elke keer even door een bakje bloem te halen zodat het deeg niet blijft plakken. Dit was een tip van Joan van Coffeelicious tijdens een workshop scones maken, klik hier voor het blogje
Maandagmiddag werd de Leylandii gesnoeid, uurtje werk voor twee man, en ze hebben gelijk de top van de ligusterheg ook even rechtgetrokken (er zat een flinke hobbel in op het laatste stuk), hier moest de top van de Leylandii aan deze kant nog gedaan worden
Sherlock en Jon liepen met mij mee naar de poort toen ik even werkoverleg had met de baas, en toen ik terug naar binnen liep en de mannen hun heggenscharen aanzette, kwamen de boefjes gelijk met me mee naar binnen. Sherlock bleef bij de schuifpui staan, keek om naar de tuin en toen naar mij, “serieus, ga je ze niet wegjagen?”, en zag toen hoe Jon de berustende houding aannam. Goed voorbeeld doet volgen.
En toen de mannen klaar waren en ik de schade (die er niet was) ging opnemen, kwamen ze gelijk met me mee en speelden op het gras. Hier verstopt Sherlock zich voor Jon
Elke dag breien, ik ben nu een week bezig en heb het achterpand bijna klaar, ik brei hem nog iets langer voordat ik met de schouders moet afkanten. De kleuren zijn in het echt warmer en donkerder, meer zoals de foto onder deze foto.
Eerder schreef ik dat ik een foutje had gemaakt en liet een foto zien waarbij het voor mij echt niet te missen was waar het zat, maar toch zagen velen het niet, dus bij deze nog een foto en de fout zit boven het witte lijntje
Gistermiddag kwam Evelien weer logeren, en omdat het zulk zalig weer was hebben we de bbq aangezet en lekker buiten gegeten met de katten altijd in de buurt, niet om te schooien maar gewoon op het gras liggend of bij de vijver zittend kijken naar kikkers. Sherlock ligt vooraan, hij lijkt zo groot, maar is toch nog steeds de helft van Jon, ook al begint zijn buikje steviger te worden, oei.
Snoeien doet groeien
Het was geen verkeerd weer afgelopen dagen, niet te koud en niet te warm en vooral niet te nat, dus na een stoeipartij
gingen we over tot een snoeipartij, de ligusterheg had halve meter Lange uitlopers, het was dus echt heel hard nodig. Hoe dichter bij de straat hoe wilder hij is, daar heeft hij minder concurrentie van de Leylandii haag, deze wordt morgen aangepakt door mannen met ladders en grotere snoeimessen, en dan wordt er vast weer gemopperd verzucht dat hij zo hoog is. Ik snap dat het makkelijker is als hij niet hoger dan 2 meter is, maar wij (en de vogeltjes) vinden zo’n hoge groene muur wel mooi en het houdt overwaaiend stof van de straat tegen
Een kwart gedaan en al twee hoge blauwe zakken vol,
Het was een flinke klus waarbij ik diep in de heg moest leunen om de gehele breedte van de top er in een keer af te kunnen halen, mijn armen zaten na afloop onder de krassen, lekker ruig.
Jon kijkt of de kust vrij is om zo het hoekje om te gaan, hier willen wel eens mensen met honden lopen. Gelukkig niemand te zien, en ook geen drollen, de plantsoenmannen waren hier een dag eerder geweest en hadden het weer netjes aangeharkt en opgeruimd, maar niet geschoffeld zo te zien.
En we gaan het bochtje om
Een uur na aanvang was de heg gesnoeid, op zich valt dat wel mee
Het opruimen is het minst leuke werk van deze klus; ik besloot het snoeisel in de hakselaar te vermalen, Jon en Sherlock vermaakten zich kostelijk op het gras
Met het opruimen volgden Jon en Sherlock me de hele tijd, lief maar soms ook onhandig als ze vlak voor mijn voeten langs rennen, hier ligt Sherlock even uit te rusten.
Na het eten lekker breien en tv luisteren, en Jon liet me wel weten dat het bedtijd was, hij ging eerst gewoon naast de klos zitten en naar me kijken, en toen ik niet reagerende begon hij aan de wol te kluiven, noooooh 😱
Afgelopen voorjaar had ik het grasveld smaller en de border wat breder gemaakt, en het is al helemaal dicht gegroeid, missie geslaagd zou ik zeggen en het smaakt naar meer. Waar planten groeien krijgen onkruiden minder kans omdat het zaad niet op de grond kan landen.
Ondertussen schiet het breiwerk op, ik ben nu halverwege het achterpand aangekomen, dat het geen vlekkeloze rit is, is links onder te zien, maar dat mag de pret niet drukken.
Vrijdag kon ik mijn nieuwe brillen ophalen, bij deze hebben ze cilinders ingeslepen; ik moet er wel aan wennen, in het begin leek het of ik door de buitenste randen door een lachspiegel keek. De rechtse bril heeft met zonlicht meekleurende glazen, het leek me wel handig om een bril voor zonnige dagen én bewolkte dagen te hebben, tot vrijdag deed ik het met die ene bril met meekleurende glazen, waardoor ik ook in de winter met donkere glazen buiten liep.
Gisteren gingen we eind van de middag de deur uit, een bbq bij T&Y, waarbij de schoonouders ook waren uitgenodigd. Ik wilde Jon en Sherlock buiten hebben, en niets leidt beter af dan eten geven, en dat dit opeens buiten het keukenraam was boeide ze niet echt
De katten van Tim en Yvonne waren ook buiten in de afgeschermde tuin, genieten van een stofbad, achter alle beestjes aan lopen en springen, en klimmen in de bomen (afgeschermd op 1.50 zodat ze niet hoger kunnen klimmen), het was een heerlijke en gezellige namiddag/avond,
Over hun schutting groeit deze klimmer met een waterval van takken vol (niet geurende)bloemen die heel veel bijen, hommels en nog meer van dat vliegend spul aantrok,
Toen we thuis arriveerden kwamen Jon en Sherlock aanrennen, ze schoten snel naar binnen, en terwijl ik hun lege voerbakjes van buiten pakte, vulde met een beetje voer en wat water en weer op de grond op het dienblad neerzette, stond Sherlock al bij de bijkeuken en liep Jon ook al die kant op. Nou ja, ze waren vast moe na zes uur buiten te zijn geweest, tuin bewaken, en nadat ik ook nog een schepje gekookte vis in hun bakjes deed renden ze met trillende staartjes voor me uit de garage in. Het viel ons op dat we al een tijdje geen buurtkatten in onze tuin hebben gezien, en ook geen gegil van Sherlock die katten wegjaagt. Ze hebben het door, nobody fucks with toothless Sherlock.
Vandaag genieten we van een mooie dag (mijn vader zou vandaag 95 zijn geworden), het zonnetje schijnt, de schuifpui staat open en ik heb lekker geen plannen voor vandaag anders dan lui wezen. Kijken hoe lang ik dit volhoud.
Check check
Kijk dan toch, ze willen er echt in maar vanwege dweilwerk kon ik ze even niet over de vloer hebben. Het dienblad met hun voerbakjes zette ik voor het raam om de vloer leeg te hebben, oh dubbele kwelling, de bakjes zijn leeg én ze kunnen er niet bij.
Eerder nog met het stofzuigen in de woonkamer zag ik voor het eerst Sherlock om het hoekje van de keuken naar me kijken. Jon liep op zijn gemak van de keuken naar de schuifpui terwijl ik aan de andere kant van de kamer bezig was met stofzuigen. We hebben een centraal stofzuigsysteem, dus ligt er een meters lange slang naast me tijdens het stofzuigen, en Sherlock laat de donkere slang geen moment uit zijn oog als hij snel naar de schuifpui loopt.
Na het dweilen en nadweilen met schoon water ging ik naar boven om daar te stofzuigen, zodra de vloeren droog waren zou ik de katten weer binnen laten. Ik was net klaar met de bovenboel doen toen DH thuiskwam van een bespreking en ik riep naar beneden dat de katten er nog niet in mochten vanwege natte vloeren. “Te laat”, gevalletje ditkanik tochnietruiken? Ik ging naar beneden en zag Jon vrolijk rondlopen, Sherlock stond buiten bij de schuifpui en zag hem binnen lopen en begon hartstochtelijk te miauwen, tja, kom er dan ook maar in. Hij rende al slippend over de tegels naar de keuken, en rende glijdend uit de bocht naar de hal, daar was het ook nog wat vochtig.
Na een kopje koffie ging ik weer naar boven, lekker quilten, ik hoefde nog maar een klein stukje van het water doen, klaar, en toen verder met details quilten
De vissen en de oesters kregen donkere lijntjes,
ik ging iets van vier keer over de lijn bij de oesters om het wat breder aan te zetten.
En de paarse “tomaten” langs de buitenste rand kregen ook wat meer lijntjes, bij het ene groepje ging ik wat verder dan bij het andere
Jeetje, klaar, even op de grond leggen, buiten de cirkel golft het wat, maar er binnen ligt hij mooi plat
Ik zag al prachtige affe quilts van andere deelnemers voorbij komen, de meesten hebben er hoeken op geverfd, (ik zal eens informeren of ze ook bloggen en zoja of ik hun links hier mag zetten) Helen Godden had een dolfijn en een duikster getekend voor wie er een vierkante quilt van wilde maken, de dolfijnen voor de bovenste hoeken. De tekening moet wel iets vergroot worden, maar dit is het idee (weet niet of ik dit ga doen)
En daar hangt hij dan, net geen meter groot. Ik heb wel een half uur op mijn bureau met de rug tegen de muur gezeten, gewoon genieten.
En tijdens het tv luisteren heb ik gisteravond nog een stukje gebreid, het bovenste is een hele mooie warme kleur bruin
Lekker breien
Maandag was ik even op de markt en wipte langs bij het wolkraam, en daar hing een mooie vest, de wol voelde heerlijk aan en ik was verkocht. Deze foto komt van de website van het wolkraam wolmarkt. De zakken zien er op de foto zakkerig uit, dit was me niet opgevallen bij het kraam.
Ik fietste naar huis met vier grote bollen, eentje extra omdat ik hem iets groter wilde maken, en er zat over de nek van de paspop met vest een leuke gehaakte vlechtsjaal bij die ik ook wilde maken.
Uurtje later was ik lekker bezig
Maar al te gretig om te beginnen las ik na het maken van het proeflapje niet eerst het hele patroon door, en dus kwam ik na een paar cm boordsteek breien er achter dat ik vanaf pen 1 met een recht-averecht patroon had moeten beginnen.
Wel of niet uithalen, twijfel duurde zelden zo kort; niet uithalen, dit is het achterpand en het zal echt niet zo opvallen. En dan nog, ik zie het niet als ik het aan heb, dus boeien.
Dinsdag was een dag van in de tuin werken en huishoudelijk bezig zijn, ik begon de dag met de tomaten van de markt in de oven te zetten zodat ik de velletjes er makkelijk af kan pakken. Normaal doe ik dit door ze kort in een pan kokend water te houden, maar dat was zo’n werk en lang niet alle vellen lieten snel los en stond ik nog lang te peuteren met een mesje. Maar niet op deze manier. De volgende keer snijd ik wel eerst de kern waar de kroontjes zitten er uit, dit heb ik later nog moeten doen, voordat ik ze in de pan deed om pastasaus te maken. Ik had het ontvel idee van Catpatches
De vellen lieten makkelijk los
Jon en Sherlock waren op het gras tikkertje aan het spelen, zo leuk hoe ze achter mekaar aan rennen, soms zich verstoppen achter een plant om de ander te laten schrikken.
Vlak voor het slapen gaan was ik al zover dat je het patroon goed kon zien, Sherlock kwam even kijken hoe ver ik was, en of hij iets voor me kon betekenen. Ik had verwacht dat ze niet weg te slaan waren bij de op de klos draaiende bol, maar ze vonden het buiten veel interessanter, gelukkig maar.
Vandaag weer een stukje breien, en nog een stukje quilten, en een stukje schoonmaken, wasvouwen, strijken, bedden verschonen, o boy, dat is een volle dag. Snel beginnen dan maar.