Eerst iedereen bedanken voor de lieve berichtjes en felicitaties, zowel op de blog als privé, wat leuk dat jullie allemaal zo meeleven. Maar ja, als je als lezer al zoveel van mij en m'n gezin en vee te lezen krijgt, ga je je haast als een gezinslid voelen, lijkt mij.

Het buffet was zalig, ook al kwam het haast gelijk met de visite binnen, de eerste groep zat al aan het gebak, maar we hebben het buffet openen nog een uurtje kunnen uitstellen; wat koud was stond goed koud, en de warme schalen stonden au-bain-Marie boven branders, dus dat was ook wel goed. Het smaakte heerlijk (van Dekkers) en er was meer dan genoeg, wat zeg ik, we kunnen er nog wel 3 dagen van eten, maar dat doen we niet hoor. Ik heb veel in de diepvries gedaan, lekker makkelijk. 

Liep ik daar met mijn 50 button en sjerp op rond, ik voelde me wel opgelaten maar het hoort er blijkbaar bij; de button had ik van de kids gekregen, en de sjerp van Yvonne, die jammer genoeg niet kon komen, ze hadden zelf ook een feest. Perry had de meisjes van de bee uitgenodigd, zo hoorde ik achteraf, toen ik de deur open deed en daar tot mijn verrassing Julie en Peter stonden, Angela kon helaas niet komen, Miranda en Jack zouden later komen, die hadden zelf ook een feestje. Van de meisjes van de bee kreeg ik dit superlief quiltje, in alle stilte voor me gemaakt, niks van gemerkt.Hier hangt hij tegen de designwall aan en wordt gelijk besprongen.

Tegen half 2 was het stil, iedereen naar huis, klaar, over, voorbij. Ik ben nu 50 jaar en 1 dag en het doet geen pijn.

Want mijn zus en ik zijn jarig en de vlaggen hangen uit, ei-ei-ei en we zijn zo blij, enz enz….. haha, kennen jullie dit verjaardagsliedje nog/al? Mijn zus is precies 4 jaar ouder dan mij, quilt ook en woont in Australië, al 30 jaar! Ze zijn daar nu een huis aan het bouwen op een schitterend stuk land in Spring Hill, en ze hielden in het begin van hun avond een bonfire. (8 uur later) Ook al hadden ze toestemming van de brandweer, ze kwamen toch langs, omdat het zo groot was. Dat is nog eens wat anders dan het fikkie stoken in ons potkacheltje buiten, maar goed, onze tuin is ook niet zo groot.

Er werd hier in huis al een week of 2 geheimzinnig gedaan, voor mijn 50e verjaardag hoefde ik niks te regelen (behalve in leven blijven natuurlijk), want ze zouden overal voor zorgen. Ojee, ik die van "doe maar gewoon dan doen we al gek genoeg: houd, kreeg al visioenen van levensgrote Sarah in de voortuin en zulks, en dat zorgde bij mij voor pukkeltjes, letterlijk (er zit er nog twee op mijn neus die nu goddank bijna weg zijn).

Gisteravond gingen we naar de bioscoop, naar Harry Potter in 3D, een geweldige film, de beste ever, en na het afdrogen der ogen was ik toe aan een kopje thee, het was bijna half 12. "Nou vooruit, een kopje thee mag nog wel, en je mag ook tot middernacht opblijven om je te laten feliciteren", zo sprak mijn oudste dochter, die duidelijk het heft in handen nam, "maar dan moet je echt tandjes poetsen en naar bed, en vooral niet nog even naar beneden om wat te pakken". En nee, ik mocht ook niet ipv naar bed nog even computeren, want ze hadden heel veel te doen en aangezien ze me om 9 uur alweer gingen wakker zingen, wilden ze snel klaar zijn. Zo gezegd zo gedaan, en om half 1 lag ik er in, nog snel mijn mail checken op mijn iPhone, en toen maar gaan slapen ja.

Om 9 uur van ze lang zal ze leven, 3 slaperige koppies aan het voeteinde van ons bed, en manlief die helemaal nog niet goed wakker was stond er wat brommend naast zijn best te doen. De cadeautjes stonden allemaal beneden op tafel, en vergezeld door cupcakes (door Evelien gebakken en zo super zalig!) de mijne met een kaarsje erop, en thee erbij, mocht ik uitpakken. Wat een verwennerij! Overal in huis hingen foto's en vlaggen, en inderdaad een Sarah voor het huis, en nog groter dan ik had gevreesd gedacht. Daarna snel douchen, want Pepe-meubelen uit Tilburg zou rond half 11 de schommelbank komen brengen; de meneer was mooi op tijd, het was nog lekker zonnig en de bank stond vlot op zijn plek. En zalig dat-ie zit, dat wordt vechten om er in te mogen als iedereen buiten komt zitten. Maar daar hoef ik voor vanavond niet bang voor te zijn, het is al vanaf een uur of 12 aan het regenen, niet al te hard nog, maar als we de weersvoorspelling mogen geloven zit er nog veel slecht weer in het verschiet. Rond 2 uur even lekker aan de taart, die Evelien en Suzanne hadden gemaakt, mon-chou, met kersen en met aardbeienvulling er bovenop, smullen maar!De tafels voor het buffet zijn ook al gebracht en klaargezet (fijn dat we daar zelf geen werk aan hebben), en vanavond als de familie er is, komen ze het eten brengen, mmm, ik ben benieuwd. Ik weet wel al wat we morgen gaan eten, kliekjes.

Van de quiltvriendinnen van verjaardagslijsten heb ik ook cadeautjes gekregen, allemaal witte lapjes van de ene lijst, en fibermail kaarten van de andere (van deze lijst ontbreken er nog 3, eentje komt zo met de auto, van mijn moeder), morgen show ik deze kaarten wel.

Want mijn zus en ik zijn jarig en de vlaggen hangen uit, ei-ei-ei en we zijn zo blij, enz enz….. haha, kennen jullie dit verjaardagsliedje nog/al? Mijn zus is precies 4 jaar ouder dan mij, quilt ook en woont in Australië, al 30 jaar! Ze zijn daar nu een huis aan het bouwen op een schitterend stuk land in Spring Hill, en ze hielden in het begin van hun avond een bonfire. (8 uur later) Ook al hadden ze toestemming van de brandweer, ze kwamen toch langs, omdat het zo groot was. Dat is nog eens wat anders dan het fikkie stoken in ons potkacheltje buiten, maar goed, onze tuin is ook niet zo groot.

Er werd hier in huis al een week of 2 geheimzinnig gedaan, voor mijn 50e verjaardag hoefde ik niks te regelen (behalve in leven blijven natuurlijk), want ze zouden overal voor zorgen. Ojee, ik die van "doe maar gewoon dan doen we al gek genoeg: houd, kreeg al visioenen van levensgrote Sarah in de voortuin en zulks, en dat zorgde bij mij voor pukkeltjes, letterlijk (er zit er nog twee op mijn neus die nu goddank bijna weg zijn).

Gisteravond gingen we naar de bioscoop, naar Harry Potter in 3D, een geweldige film, de beste ever, en na het afdrogen der ogen was ik toe aan een kopje thee, het was bijna half 12. "Nou vooruit, een kopje thee mag nog wel, en je mag ook tot middernacht opblijven om je te laten feliciteren", zo sprak mijn oudste dochter, die duidelijk het heft in handen nam, "maar dan moet je echt tandjes poetsen en naar bed, en vooral niet nog even naar beneden om wat te pakken". En nee, ik mocht ook niet ipv naar bed nog even computeren, want ze hadden heel veel te doen en aangezien ze me om 9 uur alweer gingen wakker zingen, wilden ze snel klaar zijn. Zo gezegd zo gedaan, en om half 1 lag ik er in, nog snel mijn mail checken op mijn iPhone, en toen maar gaan slapen ja.

Om 9 uur van ze lang zal ze leven, 3 slaperige koppies aan het voeteinde van ons bed, en manlief die helemaal nog niet goed wakker was stond er wat brommend naast zijn best te doen. De cadeautjes stonden allemaal beneden op tafel, en vergezeld door cupcakes (door Evelien gebakken en zo super zalig!) de mijne met een kaarsje erop, en thee erbij, mocht ik uitpakken. Wat een verwennerij! Overal in huis hingen foto's en vlaggen, en inderdaad een Sarah voor het huis, en nog groter dan ik had gevreesd gedacht. Daarna snel douchen, want Pepe-meubelen uit Tilburg zou rond half 11 de schommelbank komen brengen; de meneer was mooi op tijd, het was nog lekker zonnig en de bank stond vlot op zijn plek. En zalig dat-ie zit, dat wordt vechten om er in te mogen als iedereen buiten komt zitten. Maar daar hoef ik voor vanavond niet bang voor te zijn, het is al vanaf een uur of 12 aan het regenen, niet al te hard nog, maar als we de weersvoorspelling mogen geloven zit er nog veel slecht weer in het verschiet. Rond 2 uur even lekker aan de taart, die Evelien en Suzanne hadden gemaakt, mon-chou, met kersen en met aardbeienvulling er bovenop, smullen maar!De tafels voor het buffet zijn ook al gebracht en klaargezet (fijn dat we daar zelf geen werk aan hebben), en vanavond als de familie er is, komen ze het eten brengen, mmm, ik ben benieuwd. Ik weet wel al wat we morgen gaan eten, kliekjes.

Van de quiltvriendinnen van verjaardagslijsten heb ik ook cadeautjes gekregen, allemaal witte lapjes van de ene lijst, en fibermail kaarten van de andere (van deze lijst ontbreken er nog 3, eentje komt zo met de auto, van mijn moeder), morgen show ik deze kaarten wel.

Zoals de Engelsen dit zo mooi zeggen, "It's raining cats and dogs", niet normaal toch, dit weer? Je zult maar in een tentje in Catzand zitten, of in een vakantiehuisje op de Veluwe, met kleine kinderen, dan ben je in de aap gelogeerd.  Ik vroeg me af waar de uitdrukking vandaan kwam, raining cats and dogs, en ben gaan googelen: in de 17e/18e eeuw was het in Engeland niet ongebruikelijk dat men de straten als vuilstortplaats aanzagen (net zoals veel mensen heden ten dagen nog doen), en ook honden en katten werden gewoon op straat gegooid als ze dood waren. Bij zware regenbuien werden de kadavers door de straten langs huizen weggespoeld, naar lager gelegen plaats, wat fijn als je dan laag gelegen woonde, in een dalletje, aan het eind van zo'n weg, jammie.

Quiltontwerpers grijpen elk onderwerp aan om iets te maken, en dus ook van deze gezegde is een quilt gemaakt, kijk maar bij Bunny Hill

Zolang het blijft spoelen zit er maar 1 ding op: lekker binnen blijven en met lapjes spelen, het leven is hard. Met al mijn strijkwerk weg (zie eerdere blog) kan ik zonder schuldgevoel deze blokjes gaan strijken.

En zoek je inspiratie om aan een nieuwe quilt te beginnen, klik dan hier voor veel sites met gratis patronen.

Iemand vroeg hoe ze een streepje door tekst kon maken, sinds web-log deze functie heeft verwijderd, nou door deze HTML tekst te gebruiken:  <span style="text-decoration: line-through;">borrel </span>  en waar het woordje borrel staat, moet je dan de tekst zetten die je doorgestreept wil laten zien. En als je nou denkt: "jij hebt makkelijk lullen"   "dat onthoud ik nooit!", heb ik nog een tip: schrijf het even over op een papiertje, en plak het naast je beeldscherm of zo.

Zoals de Engelsen dit zo mooi zeggen, "It's raining cats and dogs", niet normaal toch, dit weer? Je zult maar in een tentje in Catzand zitten, of in een vakantiehuisje op de Veluwe, met kleine kinderen, dan ben je in de aap gelogeerd.  Ik vroeg me af waar de uitdrukking vandaan kwam, raining cats and dogs, en ben gaan googelen: in de 17e/18e eeuw was het in Engeland niet ongebruikelijk dat men de straten als vuilstortplaats aanzagen (net zoals veel mensen heden ten dagen nog doen), en ook honden en katten werden gewoon op straat gegooid als ze dood waren. Bij zware regenbuien werden de kadavers door de straten langs huizen weggespoeld, naar lager gelegen plaats, wat fijn als je dan laag gelegen woonde, in een dalletje, aan het eind van zo'n weg, jammie.

Quiltontwerpers grijpen elk onderwerp aan om iets te maken, en dus ook van deze gezegde is een quilt gemaakt, kijk maar bij Bunny Hill

Zolang het blijft spoelen zit er maar 1 ding op: lekker binnen blijven en met lapjes spelen, het leven is hard. Met al mijn strijkwerk weg (zie eerdere blog) kan ik zonder schuldgevoel deze blokjes gaan strijken.

En zoek je inspiratie om aan een nieuwe quilt te beginnen, klik dan hier voor veel sites met gratis patronen.

Iemand vroeg hoe ze een streepje door tekst kon maken, sinds web-log deze functie heeft verwijderd, nou door deze HTML tekst te gebruiken:  <span style="text-decoration: line-through;">borrel </span>  en waar het woordje borrel staat, moet je dan de tekst zetten die je doorgestreept wil laten zien. En als je nou denkt: "jij hebt makkelijk lullen"   "dat onthoud ik nooit!", heb ik nog een tip: schrijf het even over op een papiertje, en plak het naast je beeldscherm of zo.