Nee, geen akelige Youtube filmpjes van barbaarse executies, trouwens, je hoeft niet naar Youtube te gaan voor zulks, met oud en nieuw schijnen er al genoeg mensen het met vuurwerk te hebben geprobeerd, arme /domme/ pechvogels.

Het slaat op het eerste huisje, mijn hemel, het jaar is nog geen 2 dagen oud en ik loop al achter! Dat haal ik wel in, hier het eerste huisje, met de hand gemaakt. Ik ga ze verder met de machine maken, gewoon omdat ik dat wel erg leuk vind om te doen, no surprise there.

Gisteren waren we bij mijn ouders, nieuwjaar aan het vieren, we hebben genoten van de gezelligheid, het vertrouwde, de lekkere oliebollen (mijn moeder maakt meerdere smaakvarianten), appelflappen, kippensoep en pompoensoep, deze keer met wortel erdoor ipv appel, en lekker dat-ie was!

Natuurlijk moest ik ook even meekomen naar boven, voor een serieus moeder-dochter quiltgesprek, LOL even kijken wat ze allemaal heeft gemaakt, en ik geniet daar toch zo van, hier liggen mijn creatieve roots, mama en ik lijken zo op elkaar, alleen is zij nog creatiever in de zin van zelf verzinnen, zelf ontwerpen, zelf verven!

  Haar lapjeskast puilde nog meer uit dan de laatste keer, en ik heb gewoon een hele plank leeg gemaakt en mee genomen (met toestemming hoor) voor de verkoop. Hoe ik dit ga organiseren weet ik nog niet, maar er wordt niks van weggeven; het geld gaat gewoon terug naar mijn moeder die er weer verf en stof van kan kopen.

Op de kast stond dit mini quilthuisje, met een mini kerstquiltje er in, en de belletjes aan de takken zijn geen echte belletjes, maar puur natuur; zaaddoosjes van een plant, leuk he?

Na het eten kwam het dambord op tafel, volgens mij doen ze dit ook al elk jaar!

Ik hoor van problemen met reacties plaatsen op deze weblog. Het is even wennen, als je alles heb ingevuld en de reactie verzend, dan duurt het gewoon een paar minuten voordat hij te zien is. Je hebt dan niks verkeerd gedaan, dit komt vanwege de door mij aan de weblog toegevoegde spamfilter, die dan de reactie even checkt op buggs.  Geen geile rakkers die in hun  reactie mensen met linkjes kunnen verleiden tot hete seks, borstvergrotingen, haargroeiremmers en lekkere sandwiches (en nee, dit heeft niks met eten te maken, maar wel met consumeren), daar heb ik toch allemaal geen tijd voor? Ben tevreden met cup c, haren hoeven alleen onder de neus weg en daar wordt aan gewerkt, en de lekkere sandwiches, naaah, doen we zelf al, matras onder en partner boven, is toch al prima zo. Nee, geen keukentafel, die heeft 3 poten en kantelt zo snel, aanrecht is te koud, wasmachine staat te vol, de bank is al te ver doorgezakt, achterbank van de auto is te klein, tenzij je het zonnedakje open doet, maar dan nog. Zie, ik heb helemaal geen spammail nodig om vuiligheid te spuien 🙂  dat kan ik zelf veel te goed.

Ik dacht niet dat ik zoveel had afgekregen dit jaar, met hulp van Zipje en Zopje uiteraard.

Als je pc gaat steigeren van deze slideshows, komt het omdat er teveel draait (of je hebt geen Adobe Flashplayer op je pc/laptop). Je kan met de muis over het slideshowschermpje gaan waar je nog niet naar wilt kijken, en dan zie je onderin beeld de tekentjes zien zoals op deze foto:

en dan druk je op het (middelste) stopsymbooltje. Dan staat het dus even stil, en als je later weer wilt kijken, dan… precies, druk je op het middelste knopje, dat als een pijltje eruit ziet.

En nu niet denken dat ik me ga vervelen de komende maanden (jaren), want er ligt nog genoeg om af te maken, genoeg voor zeker nog een jaar plezier!

En volgens mij is dit nog lang niet alles.

Ps: werken de slideshows niet ( volgens mensen die het kunnen weten komt dit echt omdat je geen Adobe Flashplayer op je pc hebt. Klik dan hier, en je komt in mijn foto-album, en dan kan je hopelijk via daar wel de slideshows bekijken.

Diep in de nacht voor 1e Kerstdag schoot me in bed te binnen, dat ik nog een label op de quilt voor mijn broer en schoonzus moest maken, en ik nam me voor wat vroeger op te staan om dit in orde te maken. Natuurlijk was ik het helemaal vergeten toen ik wakker werd, we gingen aan de slag; mijn lief met de kinderen in de kamer met vlees en vis en en ik in de keuken met de groenten om de steengrill/gourmetschalen klaar te maken,

en een half uur voor de visite zou komen, dacht ik er pas weer aan, grote schrik!

Snel naar de naaikamer op zoek naar geschikte stof, want ik wilde er een opstrijkbaar labeltje op zetten, maar na het opstrijken bleek dat het boek met deze labels niet voor niets in de uitverkoop was gegaan; er kwam slechts een hele vage afdruk van op de stof, niet genoeg om zo te gebruiken, en om er nou met borduurgaren overheen te gaan, daar had ik echt geen tijd meer voor. Dus lapje opzij gelegd voor later, en op zoek naar de lap stof met de bedrukte labels; kasten werden doorspit, laden open getrokken, en uiteindelijk vond ik het in een box onder de naaitafel, oef! Nog 10 minuten de tijd had ik, even tekst er op zetten, en er op te naaien.

Gelukt!

Mijn ouders en broer arriveerden met goodies,

ooh zalige tulbands, hier wijst mijn moeder aan welke voor nu zijn, en welke voor de kleinkinderen (mini-tulbandjes), en speciale voor haar veganistische kleindochter, waarvoor ze altijd uren staat te bakken om er iets smakelijks van te maken.

Samen pakten we de Secret Santa cadeautjes uit, georganiseerd door de quiltlijst waar we bij zitten, en ooh nog meer verwennerij!

de foto met het vogeltje, mooi quiltgaren, houten hangertjes en lief lapje is van mijn moeder, en ik kreeg de Modalapjes, magneet-notitiblokje, mooi quiltgaren en kerstlaarsje voor aan de santaquilt.

en mijn moeder kon eindelijk haar flanellen quilt aaien, lees hier meer over deze quilt, als je denkt “HUH?”

Van mijn ouders kregen we een Kiwi plant, waar de mini kiwietjes aan groeien

die toch zo zalig zijn! Van mijn broer kregen we een hanger voor vogelzaad, en deze kreeg een mooie plek in de boom, en na vullen was het wachten op de vogeltjes, maar helaas kijken ze liever de kat uit de boom voordat ze zich erop gaan storten, dus foto’s volgen nog.

Een uurtje later stapte de Zaanse bende binnen, broer, schoonzus en hun 3 dochters, en ook zij brachten een cadeau mee voor de vogeltjes, een hele grote beer, vol geprikt met netjes zaad, vetbollen en pinda’s. Hij staat op de watersteen, en ook hier weten de vogels nog niet wat ze in huis hebben, zelfs de eekhoorntjes laten het nog met rust, die lopen gerust met de netjes vol nootjes de tuin uit, als ze de kans krijgen.

Toen iedereen aan de koffie met tulband zat, kwam de quilt boven tafel, en ik geloof dat ze hem wel mooi vonden 😉

Helemaal happy.

We rolden rond half 10 van tafel af, na een ijsje in de vorm van een kerstbal als afsluiting. En kijk eens wat een geinig tafellinnen ik deze keer had, helemaal zelf… gekocht.

Bedrukt papier met bijpassende servetten, bij Blokker gevonden, daar ga je het toch niet zelf voor maken? Of wel, zijn er dames die 5 meter tafelkleed zo zouden maken?

Vanavond doen we het steengrillen dunnetjes over, met z’n vijven aan de ronde tafel, alles is al klaar, dus heel relaxt. Ik zag dat er erg veel vis over was gisteravond, en dat is gelijk koud gezet, dus daar smikkel ik lekker van, heb er al zin in (niet dat ik honger heb).

We hebben er weer een feestje van  gemaakt, eerste kerstdag met de hele familie (van mijn kant) hier lekker steengrillen en gourmetten, muziekje aan, mam nam de tulbanden mee, en net als voorgaande jaren heeft ze ook weer mini-tulbandjes gebakken voor de kleinkinderen, dat was smullen! Mijn lief heeft zich uitgeleefd bij de koek- en snoep afdeling van diverse winkels, ik laat het uitzoeken van al dat lekkers maar aan hem over, de etagère is weer topzwaar, en de vullingen vallen spontaan uit je mond bij alleen al het ruiken van al dat zoets. Van zowel het avondeten als ook de snoeperij is genoeg over om er nog 3 dagen volop met ditzelfde gezelschap van te smikkelen, maar gelukkig hebben we plaats in de diepvries, en gaat er weinig verloren.

De coach van de DDC knijpt een oogje dicht bij de weegschaal volgende week, althans, ze gaat aangekomen dames niet streng toespreken; als we er maar van hebben genoten, dan is het goed. We moesten wel allemaal in onze oren knopen dat de feestdagen van de maand december alleen maar op de feestdagen zelf gevierd worden, dus op Sinterklaasavond, 1e en 2e kerstdag, en oudejaarsavond. Dus niet de dagen ervoor al in-eten en voorproeven, en de dagen er na de restjes opeten, en nog meer kopen, omdat de zalige roomboteramandelbanketstaven, chocoladekransjes, koekjes en fondantjes met hoge kortingen de deur uit gaan.

Ik ben afgelopen week -op eigen weegschaal gewogen- weer ruim een kilo afvallen (de DDC is 2 weken dicht wegens vakantie), en ik hoop dat er de komende week niks bijkomt, en dan ben ik een zeer tevreden mens.

Ik wens jullie allemaal fijne kerstdagen toe, geniet er van, want ze zijn zo weer voorbij. Dit gegeven is een troost voor degene die niet kan genieten van deze dagen, om wat voor reden dan ook.

De muzikant uit het Oostblok bij het winkelcentrum 2 euro geven ipv 50 cent.

Een meneer voor laten gaan die maar een paar dingen in zijn mandje heeft.

Bij het pakken naar een fles hoog boven mijn hoofd een flasback krijgen van een jaar geleden, toen er dit gebeurde, ooh wat gênant was dat!

Geduldig blijven, als voor je 3 mensen met elkaar kletsend naast elkaar lopen in een slakkentempo, en je kunt ze niet passeren.

Een mevrouw, die als laatste bij de visboer aankomt om een meneer uit het bejaardenhuis te verrassen met een bakje kibbeling, een bakje van mezelf geven als ik aan de beurt ben, en zij nog lange niet; “Nee, ik hoef er niks voor te hebben, ga het maar gauw brengen.”, en dan een aai over mijn wang en een blij gezicht krijgen als dank.

Met z’n allen bij het viskraam ontroerd toekijken hoe een jonge vader zijn zoontje van amper 2 haring laat happen, wie ziet zichzelf niet zo staan, als klein kindje? Zo herinner ik me de markt in Apeldoorn, waar ik van mijn vader zo een haring kreeg; in gedachte gebeurde dit vaak, maar of dit ook zo was?

Glimlachen als een dame op de parkeerplaats met een vol winkelwagentje tegen de zijkant van een auto aanloopt, en het echtpaar in de auto bijna ontploft, die hebben moeite met de kerstgedachte van vrede op aard.

In de auto bij de stoplichten keihard met kerstliedje “Let it snow, let it snow, let it snow” meezingen (en er niks van menen), en opzij kijkend ontdekken, dat de man naast me met hetzelfde liedje meezingt.