Diep in de nacht voor 1e Kerstdag schoot me in bed te binnen, dat ik nog een label op de quilt voor mijn broer en schoonzus moest maken, en ik nam me voor wat vroeger op te staan om dit in orde te maken. Natuurlijk was ik het helemaal vergeten toen ik wakker werd, we gingen aan de slag; mijn lief met de kinderen in de kamer met vlees en vis en en ik in de keuken met de groenten om de steengrill/gourmetschalen klaar te maken,

en een half uur voor de visite zou komen, dacht ik er pas weer aan, grote schrik!

Snel naar de naaikamer op zoek naar geschikte stof, want ik wilde er een opstrijkbaar labeltje op zetten, maar na het opstrijken bleek dat het boek met deze labels niet voor niets in de uitverkoop was gegaan; er kwam slechts een hele vage afdruk van op de stof, niet genoeg om zo te gebruiken, en om er nou met borduurgaren overheen te gaan, daar had ik echt geen tijd meer voor. Dus lapje opzij gelegd voor later, en op zoek naar de lap stof met de bedrukte labels; kasten werden doorspit, laden open getrokken, en uiteindelijk vond ik het in een box onder de naaitafel, oef! Nog 10 minuten de tijd had ik, even tekst er op zetten, en er op te naaien.

Gelukt!

Mijn ouders en broer arriveerden met goodies,

ooh zalige tulbands, hier wijst mijn moeder aan welke voor nu zijn, en welke voor de kleinkinderen (mini-tulbandjes), en speciale voor haar veganistische kleindochter, waarvoor ze altijd uren staat te bakken om er iets smakelijks van te maken.

Samen pakten we de Secret Santa cadeautjes uit, georganiseerd door de quiltlijst waar we bij zitten, en ooh nog meer verwennerij!

de foto met het vogeltje, mooi quiltgaren, houten hangertjes en lief lapje is van mijn moeder, en ik kreeg de Modalapjes, magneet-notitiblokje, mooi quiltgaren en kerstlaarsje voor aan de santaquilt.

en mijn moeder kon eindelijk haar flanellen quilt aaien, lees hier meer over deze quilt, als je denkt “HUH?”

Van mijn ouders kregen we een Kiwi plant, waar de mini kiwietjes aan groeien

die toch zo zalig zijn! Van mijn broer kregen we een hanger voor vogelzaad, en deze kreeg een mooie plek in de boom, en na vullen was het wachten op de vogeltjes, maar helaas kijken ze liever de kat uit de boom voordat ze zich erop gaan storten, dus foto’s volgen nog.

Een uurtje later stapte de Zaanse bende binnen, broer, schoonzus en hun 3 dochters, en ook zij brachten een cadeau mee voor de vogeltjes, een hele grote beer, vol geprikt met netjes zaad, vetbollen en pinda’s. Hij staat op de watersteen, en ook hier weten de vogels nog niet wat ze in huis hebben, zelfs de eekhoorntjes laten het nog met rust, die lopen gerust met de netjes vol nootjes de tuin uit, als ze de kans krijgen.

Toen iedereen aan de koffie met tulband zat, kwam de quilt boven tafel, en ik geloof dat ze hem wel mooi vonden 😉

Helemaal happy.

We rolden rond half 10 van tafel af, na een ijsje in de vorm van een kerstbal als afsluiting. En kijk eens wat een geinig tafellinnen ik deze keer had, helemaal zelf… gekocht.

Bedrukt papier met bijpassende servetten, bij Blokker gevonden, daar ga je het toch niet zelf voor maken? Of wel, zijn er dames die 5 meter tafelkleed zo zouden maken?

Vanavond doen we het steengrillen dunnetjes over, met z’n vijven aan de ronde tafel, alles is al klaar, dus heel relaxt. Ik zag dat er erg veel vis over was gisteravond, en dat is gelijk koud gezet, dus daar smikkel ik lekker van, heb er al zin in (niet dat ik honger heb).

We hebben er weer een feestje van  gemaakt, eerste kerstdag met de hele familie (van mijn kant) hier lekker steengrillen en gourmetten, muziekje aan, mam nam de tulbanden mee, en net als voorgaande jaren heeft ze ook weer mini-tulbandjes gebakken voor de kleinkinderen, dat was smullen! Mijn lief heeft zich uitgeleefd bij de koek- en snoep afdeling van diverse winkels, ik laat het uitzoeken van al dat lekkers maar aan hem over, de etagère is weer topzwaar, en de vullingen vallen spontaan uit je mond bij alleen al het ruiken van al dat zoets. Van zowel het avondeten als ook de snoeperij is genoeg over om er nog 3 dagen volop met ditzelfde gezelschap van te smikkelen, maar gelukkig hebben we plaats in de diepvries, en gaat er weinig verloren.

De coach van de DDC knijpt een oogje dicht bij de weegschaal volgende week, althans, ze gaat aangekomen dames niet streng toespreken; als we er maar van hebben genoten, dan is het goed. We moesten wel allemaal in onze oren knopen dat de feestdagen van de maand december alleen maar op de feestdagen zelf gevierd worden, dus op Sinterklaasavond, 1e en 2e kerstdag, en oudejaarsavond. Dus niet de dagen ervoor al in-eten en voorproeven, en de dagen er na de restjes opeten, en nog meer kopen, omdat de zalige roomboteramandelbanketstaven, chocoladekransjes, koekjes en fondantjes met hoge kortingen de deur uit gaan.

Ik ben afgelopen week -op eigen weegschaal gewogen- weer ruim een kilo afvallen (de DDC is 2 weken dicht wegens vakantie), en ik hoop dat er de komende week niks bijkomt, en dan ben ik een zeer tevreden mens.

Ik wens jullie allemaal fijne kerstdagen toe, geniet er van, want ze zijn zo weer voorbij. Dit gegeven is een troost voor degene die niet kan genieten van deze dagen, om wat voor reden dan ook.

De muzikant uit het Oostblok bij het winkelcentrum 2 euro geven ipv 50 cent.

Een meneer voor laten gaan die maar een paar dingen in zijn mandje heeft.

Bij het pakken naar een fles hoog boven mijn hoofd een flasback krijgen van een jaar geleden, toen er dit gebeurde, ooh wat gênant was dat!

Geduldig blijven, als voor je 3 mensen met elkaar kletsend naast elkaar lopen in een slakkentempo, en je kunt ze niet passeren.

Een mevrouw, die als laatste bij de visboer aankomt om een meneer uit het bejaardenhuis te verrassen met een bakje kibbeling, een bakje van mezelf geven als ik aan de beurt ben, en zij nog lange niet; “Nee, ik hoef er niks voor te hebben, ga het maar gauw brengen.”, en dan een aai over mijn wang en een blij gezicht krijgen als dank.

Met z’n allen bij het viskraam ontroerd toekijken hoe een jonge vader zijn zoontje van amper 2 haring laat happen, wie ziet zichzelf niet zo staan, als klein kindje? Zo herinner ik me de markt in Apeldoorn, waar ik van mijn vader zo een haring kreeg; in gedachte gebeurde dit vaak, maar of dit ook zo was?

Glimlachen als een dame op de parkeerplaats met een vol winkelwagentje tegen de zijkant van een auto aanloopt, en het echtpaar in de auto bijna ontploft, die hebben moeite met de kerstgedachte van vrede op aard.

In de auto bij de stoplichten keihard met kerstliedje “Let it snow, let it snow, let it snow” meezingen (en er niks van menen), en opzij kijkend ontdekken, dat de man naast me met hetzelfde liedje meezingt.

Maandag leek wel een dag die niet anders dan in de hoogste versnelling geleefd kon worden, ik ben er nog hyper van! Begon al met de cm dikke ijslaag afkrabben van de autoruiten, toen ik Suzanne naar de fysio moest brengen ’s morgens, getverpielekes wat zat dat er stevig op! En terwijl zij haar half uurtje martelen had, dacht ik even snel de kerstboomverlichting bij ons oude huis aan te sluiten op stroom en tijdklok, zodat het er weer feestelijk uit zag. Kom ik daar, heb ik het verkeerde snoer bij me, de stekker past er niet in! Dus snel naar de winkel om er een te halen, en snel weer terug om  aan te sluiten, en terwijl ik dacht keurig op tijd weer bij de fysio te zijn aangekomen, zie ik dochterlief al staan, ze was al een kwartier klaar; lag aan de fysio, niet aan mij, hij had gewoon minder werk gehad blijkbaar, en ja, als je dan ook je mobieltje niet bij je hebt, dan moet je maar wachten. Thuis ben ik na wat huishoudelijke werkzaamheden verder gegaan aan het quilten, al het quiltwerk is nu klaar, de randen zijn afgesneden, en de 10 meter bies is nu in de maak, nog een dagje werk nog denk ik, ik ga de mijzelf opgelegde deadline wel halen 🙂

Omdat ik ook nog een paar mugrugs moest maken voor de Heerlese bee vanavond, zette ik de Pfaff naaimachine ook maar op tafel , eerst piecen en daarna doorquilten, en ze zijn me een partijtje leuk geworden; haast zonde om er een mok op te zetten, vind dochterlief.  Morgen zal ik ze showen. Zie ik vraagtekens boven blogland, mugrugs? Mini placemats maar dan enkel voor je mok en een koekje oid, en zo leuk te maken van restjes, of van mini paneeltjes..   Kijk maar eens hier

’s Avonds hadden we van school een tafeltjesgesprek (zit je gewoon aan tafel met de docent die je even wilt spreken, kwartiertje later sta je weer buiten) en toen we thuiskwamen hadden de mannen de lichtjes al in de kerstboom gedaan, oh wat leuk!

  Dus na Dexter kijken (de laatste aflevering van dit seizoen alweer, en zo’n geweldige cliffhanger!) hebben we met z’n allen de boom opgetuigd, alle ballen moesten er in, behalve enkele zilveren, die pasten toch echt niet meer.Er zijn 4 ballen gesneuveld, Suzanne is blij dat zij het deze keer niet heeft gedaan, in tegenstelling tot voorgaande jaren.

Op deze foto valt er net een uit haar handjes, prachtig hoe iedereen geschrokken opkijkt. De treeskirt ging amper om de stam heen, en hangt als een gek lapje nu rond de pot, en ik snapte er niks van; vorig jaar lag hij zo mooi plat, en lagen de katten er zelfs onder te slapen, tot Evelien me erop wees dat de boom vorig jaar in een andere bak stond, en niet in deze hoge. Toen de boom klaar was, was ik niet af te remmen, de hal moest er ook aan geloven,

en mijn vingers jeuken om de keuken ook vol te hangen met lichtjes, maar dan draaf ik weer zo door he. De rest van de straat is erg sober, helaas, maar dan vallen wij wel lekker op. Vorig jaar was dat niet alleen vanwege de lichtjes, maar ook de bijzonder artistieke sneeuwcreatie voor het huis, wat menige nek heeft doen verrekken.

Donderdagmiddag reden we naar Hilversum, we waren uitgenodigd voor een feestelijke dinershow in Studio 21, en we hadden er heel veel zin in, zo midden op de week, aan het begin van de avondspits op pad te gaan, not. Het thuisfront had lekker eten in huis, en vonden het helemaal niet erg om alleen te blijven, en dus reden we met gerust hart de straat uit. Op de radio hoorden we al van de avondspits, eerst werd het een normale avondspits genoemd, maar naarmate de halve uren met verkeersinformatie verstreken, werd de avondspits steeds zwaarder genoemd, en zo hebben we 5 halve uren verkeersinfo gehoord op de radio, we schoven steeds achter elke file aan die er maar was tussen Roosendaal en Hilversum. Normaal rijd mijn ventje het in een uurtje, (hij vliegt laag), en deze keer dus 2½ uur.  Toen we bij het Mediapark uitstapte, en hij aankondigde zin te hebben in een gezellige avond, moest ik lachen, want ik had onderweg een geheel andere boodschap doorgekregen.

Het eten was lekker, de show met momenten erg mooi, maar het was zo jammer dat de hele avond de enige vorm van communicatie anders dan gebarentaal onmogelijk was, vanwege het gegil en geschreeuw van de artiesten. Nee, nou moet ik niet overdrijven, tijdens het eten werd de volumeknop wat lager gezet, maar ja, dan zit je te eten, en is het onsmakelijk om te praten, en het moment dat de borden leeg waren, werd alles snel weer opgehaald, en begon de show weer. Meneer van de Boom kwam ook even langs om zijn moment of Glorie te hebben, hoewel hij er eerst in moest komen, hij kwam niet boven het orkestje uit, er zat gewoon geen volume in zijn stem. Toen hij opkwam leek het wel of er een blik kirrende kritiekloze mokkeltjes open getrokken werd, want opeens stond het voor het podium vol met “allemaal handjes in de lucht”.

Een Russische vrouw liet hoog in de lucht anatomisch onmogelijke kunsten in de ring en touwen zien, en kon na afloop nog gewoon zelfstandig het podium aflopen, heel knap vond ik dat. Het toetje, waar ik me op had zitten verheugen en hiervoor steeds de helft van mijn eten had laten staan, viel zwaar tegen; het leek een ronde muffin met de belofte van gesmolten chocolade in het midden, het bleek opgeklopte lucht met de smaak van mokka en nootjes te zijn, mierzoet; na 3 happen hield ik het voor gezien.

Na de koffie mochten we naar huis, het was opgehouden met regenen, en de files waren ook allemaal weg, en dus vlogen we laag over de weg naar huis, in iets minder dan een uur,

Klik hier :Patty-cake als je nog niet hebt gelachen vandaag, een bekende voor wie op mijn eerste blogje op blogspot al meelas.