Start van de eerste chemo van manlief, we liepen een beetje brak vanwege een slapeloze nacht maar ook redelijk fris bij het oncologiecentrum naar binnen, mede dankzij de -5 graden vorst. Omdat het de eerste keer was mocht ik erbij blijven, morgen en overmorgen fungeer ik als taxi. De verpleegkundige vroeg opeens of ze een foto van ons samen moest maken, dit lieten de meeste mensen namelijk doen. Wel ja. Ze vond dat ik zo lief naar mijn man keek tijdens het poseren; dat is niet zo moeilijk, ik heb gewoon ook de liefste man van de hele wereld.
De twee chemomedicijnen liepen tussen zakjes zoutoplossing door, voorafgegaan door een zakje met anti-misselijkheidsmedicijn. We kregen koffie, water, kroket op een bruine boterham, pompoensoep, en ook kregen de patiënten zalig uitziende eiwitrijke hapjes. Het medicijn tegen misselijkheid deed zijn werk, alles smaakte uitstekend.
En terwijl DH met koptelefoon op naar Rigoletto luisterde (via de iPad naar een YouTube opname van een jonge Pavarotti) zat ik te breien, niet teveel lettend op alle piepende infuus pompen, een orkest op zich, terwijl over de geluidsboxen van de zaal SkyRadio kerstmuziek uitbraakte. Maar vrolijk was het geheel wel.
Mijn steken marker was ik eerder al kwijtgeraakt en had het toen voor even opgelost met een geknoopt stukje garen; het lusje van de knoop gaat steeds mee met de volgende pen, dit Is een blijvertje, veel makkelijker. De losse draadjes van deze markeer draad die in het begin buiten het breiwerk bungelden zitten nu in het breiwerk geweven, eenmaal klaar trek je het er zo uit, het zit immers niet vast gebreid.
Vier uur later stapten we naar buiten en snoven de heerlijk vrieskou op, en reden we via een stop bij de bakker weer naar huis. Hé, lekker hoor, weer thuis te zijn, na een kopje koffie met een vers gebakken saucijzenbroodje (de bakker om de hoek bij het ziekenhuis richting de turbo rotonde bakt de lekkerste) ging DH even een dutje doen op de bank, en ik ging een mini quilt sandwichen en een start maken met het doorquilten.
Gisteren had ik het patroon op ongebleekte ongewassen pitjeskatoen overgetrokken, het ging prima zonder lichtbak op een klein stukje na.
Te lui om de lichtbak uit de doos te pakken loste ik het zo op, gewoon met een zak lamp op mijn schoot. Werkt alleen als het tafelblad doorschijnend is, uiteraard.
Ik ging daarna met een zwarte stofstift over de met frictionpen getekende lijnen, en kon daarna inkleuren, deze keer met de CaranD’Ache Neocolor krijtjes, speciaal voor textiel. Na fixeren op gewone stof zou het kleurvast zijn, maar uitproberend leerde ik dat dit niet het geval is als je het op ongewassen pitjeskatoen doet.
Een Amerikaanse grote prijzen winnende quiltster wiens naam ik niet meer kan terugvinden omdat ik toevallig op haar uitleg stuitte en toen vergat de link te kopiëren, zei dat het wel kleurvast was als je 50/50 water/fabric medium gebruikte. Dus dat heb ik gedaan, zonder te testen uiteraard. Dit quiltje gaat tegen de muur denk ik, dus net als een schilderij zal het niet in de was gaan.
Leuk werk
En daarna net als bij de Inktense potloden de pigmenten natmaken en verdelen binnen de lijntjes
Jon hield in de gaten dat er geen kleintjes zomaar op tafel zouden springen, alleen hij mag dat.
Klaar om te fixeren (20 tellen onder de hete bout) Deze quilt along is op 1 december begonnen, elke dag laat Helen een ander motiefje zien. Ik loop flink achter in dagen, maar achter elkaar quiltend haal ik dit snel in. Klik hier om te zien hoe ver ze de 22e is gekomen, zo mooi.
Vanmiddag dus gestreken en gesandwicht, en met Sherlock als grote hulp stikte ik eerst alle zwarte lijntjes door
Voor het geval ik uit de bocht vloog hield hij de boel goed onder controle
Tevreden
Gerustgesteld dat ik het alleen af kan gaat hij lekker slapen.
Ikke niet, ik ben net lekker op dreef, “gestapelde keitjes” heet het rechtse patroon in het blad, je slingert van boven naar beneden, en dan weer terug, en als je goed kijkt zie je dat om en om de bochtjes niet de rand van het blad raken. Kijk naar de filmpjes van Hele Godden, ze legt het goed uit en heeft tips om het resultaat het mooist te krijgen.
Ook de zigzag rand is leuk
Tijd om boodschappen te doen, de laatste kerstinkopen, het beste te doen als Nederland aan tafel zit. Bij de Plus was het heerlijk rustig, ik gok een klant of tien. Maar ze hadden geen tafelkleden, dus moest ik even door naar AH, en daar was het rommelig druk, mensen die als stuiterballen zigzaggend en halverwege omdraaiend door de gangen liepen waardoor afstand houden onmogelijk was. Gelukkig was ik snel in en uit, maar dat doe ik dus niet meer.
Toen ik weer thuis was zat mijn lief boven te werken, het eten stond een half uur later op tafel, gebakken aardappels, gaar gebakken varkenshaas en witte bonen in tomatensaus, en het smaakte uitstekend. Het anti-misselijkheid pilletje dat DH aan het eind van de middag had ingenomen omdat hij zich wat misselijk begin te voelen hielp gelukkig.
Kijk eens wat lief, ze had haar oogjes dicht tot ik de foto ging maken, ogen op een kier, altijd alert.
En even later zat ze zich te wassen
Gisteravond was het ook dolle pret, ik ga niet meer alle filmpjes die ik upload hier zetten, maar als je je abonneert op mijn kanaal, en je zet de melding aan, dan hoef je niks te missen
Fay sprong op de stoel om met het verenstokje te spelen
Sherlock sprong daarna achterop mijn stoel en Fay durfde toen ook in de buurt te komen.
Vooruit, als afsluiter dan nog een kort maar grappig filmpje, Puk durft veel als Sherlock in de kamer is
