Puk lag lekker in het mandje in de kledingkast toen ik gistermorgen vroeg ging kijken, eten in de bakjes doen en kattenbakken schoonscheppen. Hij keek me lief aan.
Fay vindt de lamp boven haar hoofd intrigerend. Ze loopt vanaf de middag rond door het huis, schiet nog weg als wij een beweging maken, maar als ze ziet dat Jon of Sherlock rustig blijven zitten/liggen, dan keert ze ook gelijk weer om. 

Het Frida Kahlo blok met de kolibrie was aan de beurt, Jon had zijn positie al ingenomen,

Sherlock had vertraging en kijk eens wie er buiten mijn naaikamer stond

Ik gooide twee snoepjes naar Fay en ja hoor, daar was Sherlock al om haar te helpen met opeten.

Sherlock sprong op mijn bureau toen hij zag dat ik achter de naaimachine zat, Fay sprong er ook op, maar schrok toen ze mij van zo dichtbij zag, en sprong er net zo snel weer vanaf. De deur in de gaten houdend bleef ze wel de hele tijd in de naaikamer. Dat gaat niet lang meer duren eer ze er ook lekker bij komt liggen.

De bloem was veel werk, vaak terugquiltend over eenzelfde lijntje om verder te gaan met een ander lijntje om zo min mogelijk aan- en afhechtingen te hebben, you get the picture

Het scheelde dat Sherlock meehielp, zijn pootjes zijn hiervoor gemaakt met antislip kussentjes

Let op het speldje

Het kwam gelukkig allemaal goed, ik ben bijna klaar, de blauwe banen achter vogel en bloem moeten nog gedaan worden.

Ik legde het quiltblok op de naaimachine, Sherlock was uitgeput, Jon maakte hem wakker, “kom, dan gaan we naar beneden wat te eten halen”

Hij schrok een beetje van Fay en ging op de pers staan om meer indruk te maken, Fay rende achter Sherlock de kamer uit, en daar stond Jon, groot en breed te wezen op de pers; voor de vorm ging hij er even bij liggen.

Beneden in de keuken werden de posities ingenomen

Fay rende met de mannen mee richting de garage, maar toen ze merkte dat ik ook meeliep, schoot ze de trap op. Ik wilde ze niet in de garage overnachten, Puk alleen latend, dat is zielig.

Puk komt tevoorschijn als we in bed liggen, ik val in herhaling, maar het is zo leuk om het getrippel te horen. Ze eten en spelen beneden, onder de morgen gaan ze even op de vensterbank in onze slaapkamer zitten, afkomend op het geluid van vogeltjes in de prunus voor ons slaapkamerraam denk ik, ik hoor dan gekrab aan de hor.  En na een tijdje trippelen ze de kamer weer uit.

Gisteravond besloot ik toch om de deur van de kattenkamer open te laten, ik kan moeilijk het tempo op Puk afstemmen, en te zien aan Jon ging hij er vrij relax mee om. Wat een feest vannacht, een hoop getrippel over de bovenverdieping na een flinke klap van een plant die van de vensterbank in de logeerkamer naar beneden was gekomen. Paniek in de tent 😂 even was het stil en toen hoorde ik ze de trap aflopen, het sensorlampje bij de trap ging aan en ik hoorde getrippel rond ons bed. En opeens voelde ik op bed beweging, geen idee of het de twee boefjes waren, of alleen Fay, maar toen ik mijn hoofd omhoog deed om te kijken of ik iets zag hoorde ik getrippel de kamer uit.

Onder de morgen werd ik wakker van gepluk aan de hor van ons slaapkamerraam, maar deze zit goed vast, en het raam had ik op een kat veilige kier gezet, dus geen paniek. mijn lief draaide zich om in bed en ik hoorde paniekerig vluchten van een katje, slippend door de bocht om de kamer zo snel mogelijk uit te komen.

Toen ik na het douchen boven ging kijken voelde het mandje in de kast zwaar aan (ik probeerde hem een beetje van zijn plaats te duwen, maar voelde weerstand, dus zat er iets in). Gelijk Jon en Sherlock erbij, maar hoe ze zich ook uitsloofden, Fay liet zich niet zien. Te moe zeker, dacht ik nog. De panters liepen in de kamer gewoon rond zonder te gluren onder de bank, en gingen na het buitenspelen lekker bij me liggen, dus nam ik aan dat Fay boven lag te slapen.

Tot vanmiddag, toen Sherlock opeens met veel interesse onder de bank zat te kijken, en jawel, daar zat Fay. Waarschijnlijk lag ze eerder in de voering tussen de poten van de band, als een hangmat je uitgewoond door Sherlock.

Na een tijdje kwam ze tevoorschijn en liep ze samen met Sherlock door de kamer, af en toe wat spelen, maar vooral heel erg op haar hoede nog.

Jon was wat minder enthousiast hoewel de begroeting goed verliep

hij ging hierna op tafel zitten en was not amused toen ze erbij wilde zitten, wat een brompotje.

Maar ze hebben de ruimte en kunnen mekaar ontwijken, maar dan moet ze niet steeds achter Jon aanlopen ☺️
Gelukkig heeft ze aan Sherlock een lief speelmaatje, vooruit dan, nog één filmpje

Ik heb nog even aan het mandje gevoeld in de kast, en zo te voelen zit Puk hier dus in. Hij komt vanavond wel weer tevoorschijn als we slapen. Sherlock en Fay rennen nu achter elkaar aan door de kamer, lekker speels, gekke bokkensprongen makend, en Jon zit op de salontafels met grote ogen toe te kijken, blij dat hij met rust gelaten wordt, maar diep in zijn hart zou hij ook wel mee willen doen.

Begin van de middag ging ik alle zwarte lijntjes “in de ditch” quilten

en daarna oefende ik een motief voor in de Frida Kahlo blok, Sherlock hielp mee

Het viel niet mee maar het is me gelukt. Misschien ga ik nog extra lijnen quilten tussen de bogen die achter het kruis doorlopen

Nog eentje te gaan voordat er vrijdag weer twee worden gelanceerd