Ons ontbijt werd om half 9 op een grote dienblad naar de slaapkamer gebracht, maar er was geen drinken bij, hier was het keukentje voor. Dus terwijl iedereen al begon te eten voordat het koud werd (ik had home-made muesli ontbijt met vers fruit, de rest hadden Engels ontbijt) stond ik thee en koffie klaar te maken, en sapjes uit de koelkast in te schenken. Met de taxi weer Oxford in (dit bleek goedkoper dan met de bus, met eigen vervoer wordt ontraden) en met een hop-on-hop-off bus een tour door de stad gedaan. We doken een hele grote museum in, waar mooie schilderijen te zien waren van Europese grootmeesters, maar waarvan de Vlaamse en Nederlandse schilders toch wel de beste waren.het was minder zonnig dan de vorige dagen, maar perfect voor een busrit;  de puntingtour daarna was leuk, met z’n allen in een ondiep bootje die vooruit geduwd werd door studenten. Ook kon je er voor kiezen om zonder gids zelf je bootje vooruit te duwen, maar de verhalen van de gids hierover waren niet erg aanmoedigend (stok kwijt raken in de blubber, of uit de boot vallen tijdens het duwen). Veel foto’s, misschien teveel. Op weg naar het hotel was het kort aan het stortregenen, en toen we even later weer naar de bowlingcentre reden hoosde het. We zaten in een file, vlak naast de bowlingcentre zat een voetbalveld, waar een competitiewedstrijd ging beginnen, aanschuiven voor een parkeerplaats op een veld achter de baan en een stukje lopen, gelukkig was het toen weer droog. Met het bowlen deed ik deze keer niet mee, ik had hexagonnen bij me en vermaakte me wel, ondertussen mijn mannen aanmoedigen. Echt stoer toen Tim bij de eerste 3 beurten steeds in 1 keer alle kegels om gooide, dat wordt nog wel wat met die knul.

Hoewel, terug op het hotel hoorde ik vanuit de badkamer/wc een “Ooh shit!” komen, en ik vroeg wat er was. Tim had de halfvolle wc rol in de pot laten vallen, en toen ik zei dat-ie hem er maar snel moest uithalen (huh, waarom niet gewoon doorspoelen?) deinsde hij terug. “Echt niet, ik heb net in de pot gepist!”. So what?? Maar goed, zo zit de jeugd in elkaar blijkbaar, wel grinniken om ‘2 girls one cup’ en andere ranzige filmpjes, maar zelf handjes vies maken, ho maar. Nou, en toen heb ik mijn hand in de pot gestoken om de rol te pakken, terwijl Tim het afvalzakje uit het aanrechtkastje pakte, zodat ik de vloer van de badkamer niet vies zou maken.  Nog even lezen en toen allemaal gaan slapen, want we moesten de volgende morgen vroeg op, uitchecken en op naar naar ons volgende hotel, in Cambridge.

Na een avondje en namiddag fröbelen is het proeftasje van echte zijde bewerkt met krimpstof klaar. Nou ja, niet helemaal klaar, ik kon niet slagen voor een leuke (ketting) hengsel in Quiltshop Leur, alwaar vandaag de uitverkoop 3-daagse begon. Het was er heel erg druk, ik liep dan ook steeds tegen bekenden aan te botsen, wel heel erg gezellig, je zou het er haast om gaan doen. En ik las net dat bij Dorry  in Tilburg de uitverkoop wegens hevige sneeuwoverlast doorgaat tot eind dit jaar! Dus tot 31 December kan je nog scoren bij je favoriete dealer. Check op de site van Arnout Cosman voor meer quiltwinkels.
Terugkomend op het proeftasje, ik heb mijn best gedaan om er wat van te maken ☺ inclusief een GSMzakje en een apart ritsvakje, het kettinkje met een sluiting om bv een sleutelbos aan vast te klikken moet ik nog vast naaien in de binnenkant, met de hand.
After an evenings- and afternoons work I practically finished the test-purse, now it looks like a big ‘clutch’, I couldn’t find a nice golden chain to use as a handle, a brilliant idea of DD; perhaps I’ll go to the hardwarestore tomorrow.
I went to the Quiltshop in Etten-Leur, they were having the end of the year sales but I didn’t find a matching handle for the bag, just a whole lot of nice fabrics and a shop filled to the roof with happy people.
There is a lot to say about this small bag, but it’s not a dull one, that’s for sure. For more quiltshops, check the site of Arnout Cosman.

Een behoorlijke slaapdag weer gehad, en koud dat ik het vond, niet normaal. Ik zat zelfs met een fleesemuts op aan tafel tussen de middag, maar na het middagdutje was ik een ander mens in die zin dat ik het niet meer koud had en zelfs een beetje kleur op mijn wangen had. Gewoon haren op gezet en lekker aan de thee.
Beetje aangekeuteld met helpen eten klaarmaken en na het eten helemaal in actie geschoten; de kippen die tot nu toe al zijn uitgekomen op de website zijn getekend op vliesofix en op de witte stof gestreken. Mijn moeder is een stapje verder en is ze al op de achtergrondstof aan het strijken, maar ze is een staart kwijt en zoekt nu de vloer af. Ik heb de staartjes gewoon aan het lijf laten zitten en ga ze met een steekje wel accentueren alsof het lijkt dat ze eraan gezet zijn. Voor de kam heb ik funcky rode glitterstof gevonden die staat te trekken in heet water, om zeker te zijn dat hij niet afgeeft later. Denk het niet, want ik heb diezelfde ook gebruikt voor in de kippenquilt, voor de kip rechts boven, die me ook wel aan Nanda doet denken. Ja, raar he?

Ik ga morgen even de oncoloogverpl.k en/of huisarts bellen, ik wil een verwijskaart voor de fysio, specifiek voor drainagetherapie. Van een mailvriendin kreeg ik een link van een fysiopraktijk vlakbij (5 minuten rijden met de auto) die hierin gespecialiseerd is.

Mijn li kuit begint toch pijnlijk stijf te worden, het gevoel dat de kuitspier te kort is begint hinderlijk aan te voelen met opstaan uit bed ’s morgens (ik kan dan mijn voet niet zonder pijn plat krijgen tijdens de eerste paar meter lopen). Volgens de oncoloog kwam dit stijve dus vanwege verminderde werking van de lymfeklier in die regio, en was zwachtelen volgens hem toen nog niet nodig. Maar ja, een week later zijn de klachten toch wel toegenomen, hoewel het niet veel dikker wordt, en volgens mailvriendin moet je niet te lang wachten met behandelen. Wie weet hoe lang de wachttijd is bij die fysio. Morgen bellen dus.
http://www.fysiotherapie-roosendaal.nl/

Even vraag van Hermie beantwoorden, de vis (een witte vis naam?) van zondag was brrr vol met zware kruiden ingepapt en die moest in de magnetron klaar gemaakt worden. Dus veel kruiden eraf geschraapt maar helaas, het mocht me niet smaken, maar Suzanne vond hem heerlijk. Dus lag het aan mijn smaakpapillen

Zo lag deze draculakat opeens te miepen en te mekkeren en te bekketrekken naast mijn bureau op een mand stof vanavond. Vast op muizenjacht en zwaar gefrustreerd dat hij niet kan vliegen. Moet er niet aan denken, vliegende katten.

Beetje donker misschien, maar dit hangt dus boven Zopjes hoofd. Een stoffen Zopje in actie. En nog even wat miepmomenten later lag hij toch ook weer lief erbij:

Zopje had zijn dag niet vandaag; hij zat op de vensterbank van het keukenraam te mekkeren dat hij erin wilde, en dus deed mijn lief het raam open, liet hem erin. Maar omdat Zopje ws even moest uitrusten bleef hij eenmaal binnen op de vensterbank voor hetzelfde keukenraam zitten, en keek gezellig naar buiten. Lief liep weer langs en dacht dat dit zijn broertje was die eruit wilde, en hup ging het raam weer open en voordat Zopje het in de gaten had stond hij weer buiten! Zonder nadenken was hij naar buiten gestapt, maar dat dit de bedoeling niet was bleek wel; hij zat snel weer te miepen voor het raam.
Toen hij eindelijk weer binnen was is hij naar boven gevlucht. “Rare katten die mensen” hoorde ik hem nog denken.
Zipje kwam in actie toen hij mij vanavond in de keuken bezig hoorde, aardappelen schillen. Hij miauwde wat en toen daarop geen stukken vlees uit de lucht kwamen vallen ging hij pal achter mijn voeten languit op de grond liggen. Zo van: “een knap mens die nu ongemerkt de keuken uit kan lopen.” Maar Zipje staat op een dieet en moest tijdens het eten gewoon in de garage bivakkeren tot we van tafel gingen. Ja, daarna had in de keuken rondhangen geen zin meer, en is hij met een beledigde miauw naar buiten gegaan, langs de voordeur.

Zipje en Zopje hadden laatst een flinke rat gevangen én grotendeels opgegeten, op het gras vond ik net nog een halve kop terug (voorkant nog intact en rest weg), een klauw (daaraan zag ik eerst dat het een echt grote rat was) en de ingewanden als een bol intact. DH had ze er mee zien spelen, en toen was hij al dood. Beestje was zo’n 20/25 cm groot schat hij, zonder staart gemeten. Kan je maar vanaf zijn.Verder vinden we weinig lijken meer terug in de tuin; zijn ze erop uitgekeken of eten ze ze helemaal op? Ze beginnen wel magerder te worden, vooral Witje, zijn buikje hangt als een leeg velletje tussen zijn pootjes. Gelukkig is hij actief genoeg en kan hij weer overal op springen.De laatste dagen heeft het hier net als elders goed geregend, tot frustratie van de katten. Zipje kwam gisteren tot op de draad nat thuis en nadat hij eerst gegeten had liep hij van voordeur naar keukenraam naar schuifpui achter om te zien of het al droog was. Muftig is hij op de poef gaan liggen, zijn staart hevig heen en weer zwaaiend. Hij was duidelijk not amused.