Rond het plasje gemaakt door de ijzige druppels die uit het hart vallen heb ik met zwarte katoen (50Wt) kringen gequilt, wat een impact maakt dit,

net als de kleine bloedvaatjes op het hart zelf. De vorm van die bloedvaatjes werd doorgevoerd in de blauwe baan, ik tekende met een witte kalkpotloodvulling (ik ben de houder “kwijt”), de basis en kon zo links en rechts van de witte lijnen quilten om het mooi smal te houden.

En toen het quilten klaar was, was het kalklijntje zo weggeveegd

En dan is het vierde blok opeens klaar

Mooi

Op naar het volgende project, de Eat-Sleep-Quilt-Repeat quilt, ik had al overal in de ditch gequilt met Sherlock als supurrvisor

Dit is zijn favoriete plek als de machine snort

Lief manneke

en met de quilt voor mijn neus moest ik bedenken wat ik in de lege vlakken zou gaan doen. Voordat er gequilt werd moest eerst gezorgd worden voor voldoende haren op het werk, een taak die Sherlock heel serieus neemt

Ik tekende een raster van 1” met de groene Friction pen. De lijnen verdwijnen door hitte (hete föhn of strijkijzertje, of -waarvoor ze zijn gemaakt- door er over te wrijven met de tip van de dop) Handig als je een fout heb gemaakt met een kruiswoordpuzzel of sudoku.

Je kan natuurlijk ook met een scherpe punt lijntjes krassen als je dit niet hebt, en door het licht een beetje langs de zijkant te laten vallen kan je dan deze lijntjes als schaduw zien en hierin quilten. Nu kon ik een puzzel op de achtergrond quilten

In het smalle strookje tussen de tekstbalkjes probeerde ik iets anders, een variatie op de orange peel, voorbij zien komen bij een quilt van Helen Godden

Ik vraag me af of het met effen garen mooier zou zijn geweest, de diagonale lijntjes allemaal dezelfde kant op laten lopen had ook een rustiger beeld gegeven.

En nu nog iets bedenken voor de buitenste border

De nieuwste twee Frida Kahlo blokken waren online, en ik zat eind van de middag het filmpje te bekijken waar Helen Godden uitleg geeft over deze twee ontwerpen. Jon lag al een tijdje achter mijn hoofd te wachten tot ik op zou staan om voor hem plaats te maken, zijn staart heen en weer zwiepend in de hoop dat dit zou werken

Maar het duurde hem te lang en hij stapte op mijn schouder en begon me te masseren, zo lief maar ook zo onhandig

De katten zijn gek op de sticks met vloeibare kattensnoep, ze slobberen er om het hardst van en kliederen er lustig op los. Ik had uit nieuwsgierigheid een pakje gekocht, maar weet niet of ik er meer van ga kopen, want Jon is als een junkie met afkick verschijnselen als hij het daags erna niet meer krijgt
Categoriearchief: Frida Khalo BOM
Sidderen
De twee Frida Kahlo blokken kregen afgelopen dagen zwarte lijntjes, wat maakt dat toch altijd een verschil

En toen ik dacht klaar te zijn, zag ik dat ik het grote blad was vergeten. Later ontdekte ik nog iets dat geen zwarte lijn had gekregen, maar dat loste ik op door het te quilten.

De lichtstipjes op de ogen zette ik erop met super sparkle

Het hart knapte er ook enorm van op, kijk nou toch. Over het water ligt ook een dun laagje super sparkle, zo mooi. Toch ben ik blij dat ik het spul niet overal heb gebruikt, later lees je wel waarom.


Na een dagje drogen kon ik het persen, nat sprayen en weer persen zodat de ook niet eerder nat gemaakte katoen net zoveel krimpt als het geverfde deel. Het blok met de slang heb ik met een dunne laag tussenvulling er onder gesandwicht en dan kan het feest beginnen.
De lijnen in het bovenste deel van de bloem zien er niet vloeiend uit, hier zat een heel dun laagje verdunde super sparkle verf overheen. Tijdens het naar me toe trekken van de stof tijdens het quilten sloeg de machine meerdere steken achter elkaar over, dus dat moest ik opnieuw doen. En wel heel precies ook, want de gemaakte gaatjes van de naald bleven zichtbaar vanwege het laagje verf.
Ik zette de bovenspanning nog iets lager, een andere naald leek me geen punt want er zat al een topstitch naald nr 90 in. Onderspanning was gewoon goed, als je het spoeltje in het spoelhuis in je hand legt en je trekt aan het draadje, dan komt het spoelhuis net niet los van de hand. ( deze test gaat alleen op voor een machine met een roterende spoelhuis, en niet als je een machine hebt waarbij je het spoeltje vanaf boven onder de steekplaat legt)
Maar afgezien van dit probleem ging het verder goed.

Klaar. In de lichte delen van alle blokken komt later een bloemen motief in een verlopend kleurtje als een behang.

Op met het hart. Er moesten spijkers ingeslagen worden, au, ja, Frida was een gepijnigde vrouw. De spijkers wilde ik met een goed dekkende blinkend zilver verf doen, en dat doet Pebeo, maar uit het spuitmondje komt een iets te dikke wurm. Ik knipte uit freeserpaper malletjes en streek er eentje op een proeflapje, het spijkertje zag er goed uit na verwijderen van de freeserpaper, maar ik had het er te heet op vastgestreken en het dunne plastik laagje van het papier bleef op de stof liggen en liet zich niet verwijderen. Dus nadat het strijkboutje iets koeler was gezet heb ik alle spijkerpapiertjes op het echte hart gestreken

Het gaf nu niet dat ik buiten de lijntjes kleurde, met het puntje van het spuitmondje kon ik de dikke wurm een beetje platter drukken

Na verwijderen van de papiertjes zag ik dat de glitterverf een paar stukjes had gemist, ik kon het met een speld gelukkig retoucheren. Dit moet nu minstens 24 uur drogen en uitharden, ik ga er later voorzichtig rond quilten met zwart garen, en uiteraard ook de rest. Het blok van Helen Godden zag er na afloop zo mooi uit, 🤞 nu de mijne nog.

Het hangt mooi te drogen

Ik ga vandaag wat aan het “sleep eat quilt repeat” quiltje quilten, de groene achterkant schijnt een beetje door de vulling heen, en misschien later ook door het witte van de voorkant, maar dat vind ik niet storend.
Nog wat leuk poezennieuws: over drie weken komen deze twee in het wild gevangen moederloze kittens bij ons wonen om Jon te ontlasten, Sherlock kan dan zijn speelse energie kwijt door met de jonkies te spelen en er mee te kroelen. Als hij ze maar niet op eet. O wacht, geen tandjes meer dus dat kan niet.

Ze waren geschat op 8 weken bij vangst, geen mensen gewend en zeer gestrest, dus nam een vrijwilligster van de dierenopvang ze in huis om te socialiseren; deze foto’s zijn van tien dagen geleden, dit is Fay, schuw maar ook heel nieuwsgierig

En dit is Puk, hij is de schuwste van de twee

Ze zijn onlangs al gesteriliseerd en krijgen begin november hun tweede inenting, de verzorgster wilt ze tot de dertiende houden. Ik heb er alle vertrouwen in dat ze zich bij ons snel thuis zullen voelen. We moeten nu nog even twee namen bedenken. 🧐
Quilderijen
Zo noemt Yvonne (Uit België zeg ik er gelijk bij, want de wederhelft van onze zoon heet ook zo) mijn werk, quilderijen, grappig woord, die houden we er in.
Gisteren eind van de middag was het geverfde werk droog en kon ik weer verder, en deze keer hielp Sherlock met kleuren uitkiezen, hoewel hij de potloden liever aan een valtest wilde onderwerpen, no way.

De kaarten waren als eerste aan de beurt, het wit maken ging goed, met een tikje fuchsia als schaduw onder de staart van de slang.


De bloem was een uitdaging, ik wilde hem toch hoofdzakelijk wit maken, omdat het in deze kleur ook terugkomt in de schilderijen van Frida Kahlo
Hier enkel potloodwerk zonder nat te maken, ik heb eerst met zwarte frictionpen de lijnen in de bloem wat duidelijker aangegeven. Daarna het ik het wit gekleurd en roze met #700,

Na het natmaken zag het er zo uit, ik hielp de roze kleur een beetje met uitlopen met een kwastje en voegde aan de randen wat groen #1400 en goudgeel 1700 toe.

Maar ik vond het te licht, en ging er met een iets donkerdere kleur #760 overheen, wetend dat het nog lichter is na drogen, toch had ik een “oooh shit” gevoel, weet wanneer te stoppen.

en verder met de ruitjes op de slang, in elk ruitje kwam dezelfde kleur als de slang, nummer 1700 (Derwent Inktense). Ik zag dat ik een stukje slang was vergeten te kleuren naast het donkerblauw (zie foto hierboven) en kleurde dit in met een tikje donkerder van de rest (#1720) omdat dit een schaduw deel is, zie foto hieronder.

En toen natmaken waarbij ik een heel klein smal kwastje gebruikte, wat een gepriegel, haast niet te doen om de randen van eerder geverfde delen te raken. Hier en daar zie je het vocht doorlopen, niks aan te doen.

En zo ziet het er uit na droging

Het roze in de bloem is dus een stuk lichter, ook al kan je nu niet meer van een witte bloem spreken.


Vandaag ga ik met wat sparkle verf over delen heen om highlights aan te brengen en weer alles goed laten drogen en dan zet ik er de zwarte lijnen op, en hopelijk komt de bestelde rode Faber-Castell textielmarker snel binnen zodat ik de lijntjes op de kaarten kan zetten. Ik kan dit uiteraard ook met rood doorstikken.
Voor wie het heeft gemist, deze Frida Kahlo quilt is een BOM van Helen Godden, elke twee weken lanceert ze in de hiervoor aangemaakte Facebook groep blokken, en twee weken later laat ze het doorquilten zien. De quilt wordt uiteindelijk 2x 2 meter groot
Wat meer kleur
Jon deed net of het hem niet interesseerde, maar boy wat vond hij het spannend. Iets eerder had ik hem al een paar keer weggeduwd, hij bleef maar met de potloden spelen die naast mijn werk liggen. Later probeerde hij ze uit de doos te peuteren 🙀 de zoutkorreltjes op de net geverfde delen deden niks, het verf was er niet nat genoeg voor, maar bij de neocolor krijtjes werkt dit wel, weer wat geleerd. Het opbollen van niet geverfde delen verdwijnt later zodra ik na de eerste keer persen dit met de plantenspuit nat maak en nogmaals pers. Ik zou het eventueel nu ook al met een brede kwast nat maken, op een paar mm van het geverfde af blijvend.

Ik wilde de blauwe ruitjes op de slang in een andere kleur doen dan de strepen op de ondergrond, dus mengde ik op de stof blauw nummer 900 met teal nummer 1300 en daaroverheen wit, 
en voila, hier is het nog nat

De blokken hangen nu over het rek buiten klauw bereik, de rest kan ik pas doen als het goed droog is.

De kaarten worden wit met een lichte rozige schaduw, en er komt een zwarte lijn rondom zodat het rechtse hoekje wel zal opvallen tegen de achtergrond, temeer ook omdat de rest goed afsteekt en je hersens het “gat” vanzelf invult. Dit zal bij de bloemkelk anders zijn omdat deze bijna helemaal tegen alleen de lichte achtergrond moet concurreren. Op de foto hieronder zie je rechtsonder het wit met een zwart lijntje rondom op een testlap.

Je zou haast vergeten dat ik ook met een breiwerk bezig ben, een lekker lang over de billen vallend vest moet het worden, en toen ik net na middernacht de ene mouw afhad, verzuchtte ik dat ik de tweede nu net zo groot moest maken, niet mijn sterkste kant 😬.
De halsopening in het achterpand heb ik aangepast, ik heb een ronde bovenrug en wil geen blote nek. Ik kan natuurlijk ook een bredere kraag erop breien, in een donker verleden heb ik wel eens kragen gebreid op vest en trui, denk niet dat ik een patroon nodig heb hiervoor, beetje freestylen (ander woord voor “ik doe maar een dotje”) moet kunnen.
Achterpand lijkt niet alleen wat langer dan de voorpanden, hij is het ook, een paar cm maar, en dat smokkel ik wel weg, toch? Ik kan anders altijd de boord er van onder uit laten steken, dat zie je wel vaker bij bloesjes en zulks. Niet bij vesten? Een moet de eerste zijn.

Hier heb ik de voorpanden op het achterpand gelegd, ze zijn even breed maar een stuk smaller dan het achterpand, er komen nog brede stroken aan voor de knoopssluiting. De mouwen heb ik 5 cm korter gemaakt dan was beschreven, ze komen nu net tot aan mijn hand, en ervaring leert dat ze toch gaan uithangen tijdens het dragen.

Ik snap het breien van spencers wel, voorpand, achterpand, boordje rondom, klaar. Zijn ze trouwens weer in? Ik zag ze gisteren hangen bij de kledingwinkel in de wijkwinkelcentrum, poepsimpel tricot steek of opgeleukt met kabelwerk op de voorkant, voor €45,- ben je klaar, maar dat moet je je niet afvragen hoe de kwaliteit is. Nah, ik laat het even bij dit vest, en van dezelfde wol ga ik nog een sjaal haken, ben benieuwd.
Nu nog even wat huishoudelijke taken doen, en dan de volgende mouw opzetten, Jon ploft bijna van ongeduld, maar is een meester in net doen alsof het hem niks kan schelen. Hij heeft vast net het boek uit “the art of not giving a fuck.”

Hart en ziel
Het laatste blokje festonneren ging niet zonder slag of stoot, toen ik dacht klaar te zijn met weer een rol stof bleek de spoelgaren in staking te zijn geweest, ik kon de bovendraad er zo afritsen

En aan de onderkant zag ik dit

Toen ik de spoelhouder eruit haalde rolde het spoeltje op de grond, dus weet ik niet wat er gaande was, maar na opnieuw erin stoppen ging het naaien weer prima. Sherlock kwam aanrennen toen hij me hoorde zuchten, ging erbij liggen toen hij zag dat het goed ging,

Even kijken of dit bochtje lukt

En daar hangt hij, gesandwicht te wachten op quiltsteekjes

Er lagen zoveel papiertjes en draadjes op de vloer dat ik het snel opveegde voordat we (de katten en ik) het door het hele huis liep, en toen ik mijn bureaustoel op zijn plek rolde merkte ik dat de wieltjes niet meer rolden. De stoel op z’n kop en ja hoor, een dikke prop rond elk wieltje. Ik kon met mijn schaar de prop doorknippen,

en later met een tornmesje langs de as van elk wieltje de draden doorsnijden en wegtrekken. Was hier een half uurtje zoet mee, gelukkig had de stoel maar vijf wieltjes

Toen deze klus geklaard was begon ik aan de volgende, patronen van de Frida Kahlo BOM op stof overtrekken, Jon hielp mee

Als oud ic/ccu verpleegkundige ging mijn hartje sneller kloppen toen ik deze tekening zag. Na een stukje rood te hebben nat gemaakt vond ik het toch makkelijker om de blauwe delen eerst te doen,

De lichtblauwe banen op de achtergrond kleurde ik in en maakte ik daarna nat met een inch brede kwast, grote stappen snel thuis, maar wel met de kleinere kwast langs de randjes om niets te raken. Dit kon nu drogen en ik begon aan het andere blok waarop een slang staat die twee speelkaarten omklemt, eentje met een olifantje er op en de andere met een duif. Over de rug van de slang loopt een tekening van ruiten, blauwe en oranje, de blauwe zal ik een andere kleur geven dan de banen die er achter lopen, anders lijkt het net of de slang gaten in zijn lijf heeft.

Later kleurde ik het olifantje, hier nog nat

en de duif in

Jon zag toe dat niemand er aan ging komen terwijl ik even boodschappen deed.
Het plasje water onder het hart heb ik lichtjes met blauw nr 900 gedaan en toen dit nog nat was ben ik er met wit Inktense potlood stevig duwend overheen gegaan, en dit met mijn wenkbrauwenpenseeltje bevochtigd en door het blauwe gemengd. Hier was het nog nat, maar eenmaal opgedroogd zag het er nog mooier uit.

Dit is het penseeltje, breed en heel dun, en de haren zijn stevig, ideaal voor hele smalle lijnen te kunnen trekken.

Hier is het plasje onder het hart al droog en zie je het verschil goed met toen het nog nat was, ik ben hier heel tevreden over.

Het hart is nu bijna klaar, en vandaag zal ik bedenken óf en zo ja wélke kleur ik tussen de blauwe banen zal doen. Er komen zwarte lijntjes overal omheen, dus het zal echt wel opvallen. Zoals jullie op mijn iPad zien is het voorbeeld van Hele Godden op zwarte stof geverfd met acryl verf van Lumiere.

