Drie dagen oud is Sam op deze foto, wat een schatje  🥰 

Hier houdt mijn lief Tim vast, mensen vragen me of Sam op Tim lijkt, moeilijk te zeggen als ze zo klein zijn toch?

Vanwege sneeuw en gladheid en kans op ijzel ben ik niet meer op bezoek geweest, maar zodra het veilig is ga ik zeker langs om te kroelen met Sam en Sophie. Ik ben al veel minder emotioneel incontinent, dus dat is ook wel fijn.

Donderdag zag de tuin er prachtig uit, het viel me op dat er water in het “grachtje” (gele pijl) stond, afkomstig van de regenpijp die ik heb afgekoppeld en met een andere regenpijp (rode pijl) heb laten afbuigen tot in de tuin

Zo zag het een dag later uit, na bijna een hele dag van regen, het smeltwater van de daken loopt mooi de tuin in en kan rustig de grond in trekken.

Toen ik vrijdag nog snel een boodschapje deed en net het winkelcentrum inlopend een appje kreeg met nieuwe foto’s van Sam, schoot ik gelijk weer vol. Een mevrouw die langs liep keerde om, om me te vragen of alles goed ging met me.
Ik liet haar de foto van Sam zien, en zei dat ik de vreugde van het hebben van weer een kleinkindje niet meer met mijn man kon delen vanwege zijn overlijden bijna een jaar geleden, en ze troostte me door de foto van Sam te bewonderen en ze zei dat ze hetzelfde ook mee heeft gemaakt, en dat het door de afstand en gladheid voor haar ook onmogelijk is om even langs te wippen. “Het valt niet mee he,” zei ze en na een “gaat het weer een beetje?” zag ze haar vriendin die op haar af liep, “ik ga door, een fijne dag nog en geniet vooral van je kleinzoontje.”

Sam doet het goed, drinkt, poept en plast naar wens en soms ook niet naar wens; tijdens het verschonen nog een keer poepen maar ditmaal op het verkleedkussen, om vervolgens ook nog over zijn rompertje te plassen, ik herken dit wel. 😂

De kerstboom staat sinds donderdag weer buiten, en ik zag gisteren dat ik er toch weer wat in heb laten hangen.

Jon was blij met die ene bak die die leeg bleef, een perfect maatje voor hem.

Zodra ik in de keuken het eten van de katten in de bakjes op het aanrecht verdeel, speelt bijna altijd dit tafereel achter mijn rug af Klik hier om het filmpje te bekijken. De keuken is tijdens etenstijd de buut-vrij plaats en hier kan Fay naar harte lust rond Jon dansen en “aaien”, vaak laat hij het ook toe dat ze over zijn kopje likt.

Toen Sophie hier logeerde zaten we samen aan tafel te spelen, ik had deze haai onder handen

Hier hoefde niet zoveel aan te gebeuren, eerst de cirkel versiert met rijgsteekjes

Ik moest de rondjes tekenen op plaatsen waar de lichtbak niet door kon schijnen om zo over te trekken, en dat deed ik met dit kaartje. Gewoon een stukje ansichtkaart met een gaatje in de juiste afmeting. Op deze manier heb ik meer controle dan rond een rondje te tekenen, want dan zit mijn vinger in de weg, of het verschuift te snel. Ik heb nog zo’n kaartje gemaakt met drie verschillende maten.

En klaar. Omdat deze vierkante lapjes veel door mijn handen gaan voordat ze klaar zijn, werk ik eerst de randen af met een zigzagsteek om het uitrafelen te voorkomen, anders blijft er aan het einde van de rit niet veel over van de kwart inch naadtoeslag .

Op naar het volgende hoofdstuk van het boek, waarbij ik twee eerder gemaakte blokjes tegen elkaar moest naaien, en een cirkel op een blanco lapje moest appliqueren waarop twee zeehondjes gaan komen

En ik moest twee “lege” blokjes aan elkaar naaien, een vierkantje en een vis er op zetten en nu eerst dit alles versieren met steekjes en rondjes, en dan dit deel tegen het deel met de vissen naaien, en dan kan ik aan de octopus en kwalletjes beginnen, oeh zo leuk!

De tentakels van de octopus zouden volgens het patroon uit katoen gesneden moeten worden, en ik had perfect roze van een overhemd van manlief, maar schoot vol toen ik het neerlegde om er stroken uit te snijden en hing het overhemd terug in zijn kast; de tentakels ga ik nu van vilt maken. Boven de paarse vis moet volgens het patroon een brede zigzagband komen, en die heb ik niet, dus ga ik de zigzag er op borduren. Maar eerst verder werken aan de quilt voor Sam.

En terwijl het noorden van ons land in diepe vorst zit, de rest matige vorst, en we vannacht in het hele land weer ijzel kunnen verwachten, woeden er in Victoria -Australië- hevige bushfires, gelukkig nog op veilige afstand van de familie, maar de (dreiging van) verwoesting is vreselijk om te zien. En het ergste moet nog komen volgens de verwachtingen.