Het was lang geleden dat ik spruitjes had klaargemaakt, opeens had ik er zin in, en al helemaal na het zien van dit (klik hier) recept. Schoonmaken was een gezellige onderneming met de keuringsdienst die elk spruitje controleerde, Loki schoof via een stoel aan tafel.

Jon zat al langer op tafel de krant te lezen en ging er eens goed voor zitten met behoud van distantie, hij vond het maar rare dingen, stel je voor dat ze er opeens uit zouden springen!

Maar toen hij zag dat Loki niet bang was durfde hij ook dichterbij te komen

Het zou hem niks verbazen als ze opeens snaveltjes en pootjes zouden krijgen.  

Even voelen en tellen

Kijk toch uit Loki, zometeen bijten ze

Door het tikje tegen een spruitje dobberden ze allemaal wat heen en weer

En zo zaten ze dan, en elke keer als ik een spruitje in de pan gooide, keken ze met grote ogen toe

Loki checkte regelmatig het waterniveau,

Even ruiken

Een spruitje wordt aangetikt

Kijken maakt dorstig

Oeh, jammie

Jon trekt zijn wenkbrauwen op, wat doe je nou?

Het water is verrukkelijk

Jon kan het niet langer meer aanzien

Te erg voor woorden, wat een huishouden.
Een half uur later zitten we te smikkelen van de in kaassaus badende en gegratineerde spruitjes.

We scheppen twee keer op, zo zalig!